 فرزندان بي‌دين و ناصالح ، سركشي و طغيان در برابر فرمان يزدان ، و تحميل افكار هيچ و پوچ خود بر توده‌هاي مستضعف ، جز زيان و خسران نيست .‏
 
سوره نوح آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( چنين رهبران گمراهي ) نيرنگ بزرگي به كار برده‌اند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كُبَّاراً » : بزرگ . صيغه مبالغه است .‏
 
سوره نوح آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدّاً وَلَا سُوَاعاً وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏به آنان گفته‌اند : معبودهاي خود را وامگذاريد ، و وَدّ ، سُواع ، يَغوث ، يعوق ، و نَسر را رها نسازيد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« وَدّ » : وَدّ ، سُواع ، يَغوث ، يَعوق ، نَسر ، پنج بتي بوده‌اند كه از ساير بتها در نزد بت‌پرستان مشهورتر و بزرگتر بودند . گويا هر يك از اينها نام انسان خداشناس و صالحي بوده و بعد از فوت آنان ، گنبدها و بارگاهها بر سر قبر ايشان برپا نموده و بعدها بتشان ساخته ، و واسطه و شفيعشان شمرده‌اند ( نگا : المصحف الميسّر ) .‏
 
سوره نوح آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيراً وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلَالاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و بدين وسيله بسياري از مردم را گمراه ساخته‌اند !  ( پروردگارا ! اين خودخواهان گمراهند گمراه‌ترشان گردان ) و جز گمراهي بر ستمكاران ميفزا !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لا تَزِدْ » : جملات پيشين جنبه مقدّمه دعا دارد ، و در اينجا حضرت نوح از خداوند متعال درخواست مي‌نمايد از كافران خودخواه و گمراه سلب توفيق بفرمايد و بر بدبختي ايشان بيفزايد .‏
 
سوره نوح آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَاراً فَلَمْ يَجِدُوا لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ أَنصَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( سرانجام ، همگي ) به خاطر گناهانشان ( در طوفان ) غرق شدند ، و به دوزخ در افتادند ، و جز خدا براي خود يار و ياوري نيافتند ( كه بتواند از ايشان دفاع كند و از دوزخشان برهاند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مِمَّا » : بر اثرِ . به خاطرِ . حرف ( مِنْ ) سببيّه است ، و واژه ( ما ) را بعضي زائد دانسته ، و برخي مصدريّه گرفته‌اند ، و گروهي مجرور به حرف جرّ شمرده ، و ( خَطِيئَاتِ ) را بدل آن حساب كرده‌اند . به هر حال بيانگر بزرگي گناهان و بزهكاريهاي كافران ، و تأكيد علّت و سبب است . « مِن دُونِ اللهِ » : بجز خدا . سواي خدا . معلوم است كه خدا هم يار و ياورشان نبوده و نخواهد بود .‏
 
سوره نوح آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏نوح ( به دعاي خود ادامه داد و ) گفت : پروردگارا ! هيچ احدي از كافران را بر روي زمين زنده باقي مگذار .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« دَيَّاراً » : كسي . فردي . در اصل به معني كسي است كه بيايد و برود و بگردد و بچرخد . يعني جنبنده انسان نامي .‏
 
سوره نوح آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِراً كَفَّاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كه اگر ايشان را رها كني ، بندگانت را گمراه مي‌سازند ، و جز فرزندان بزهكار و كافرِ سرسخت نمي‌زايند و به دنيا نمي‌آورند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كَفَّاراً » : بسيار كفر پيشه . بسيار ناسپاس .‏
 
سوره نوح آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پروردگارا ! مرا ، و پدر و مادرم را ، و همه كساني را كه مؤمنانه و باورمندانه به خانه من در مي‌آيند و ساير مردان و زنان با ايمان را بيامرز ! و كافران را جز هلاك و نابودي ميفزا !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بَيْتِيَ » : خانه من . مراد از ( بَيْت ) چهار چيز مي‌تواند باشد : خانه شخصي نوح ، مسجد نوح ، كشتي نوح ، و آئين و شريعت او . . . متبادر به ذهن منزل است ، وليكن چهارمي بهتر و با آئين آسماني سازگارتر است . چرا كه نوح قطعاً براي همه پيروان خود دعا مي‌كند ، و پيروانِ شخص ، جزو اهل و تبار او است‌ ؛ نه زادگان بي ايمان او . ديگر اين كه به صورت استعاره گفته مي‌شود : قبّه دين ، بارگاه دين . و خود دين مراد است . « الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ » : شامل همه مؤمنان در تمام امكنه و ازمنه مي‌گردد ( نگا : التفسير القرآني للقرآن ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:13030.xml">صفحة (572) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:13044.xml">صفحة (573) (آیه 14) </a></body></html>آيه  154
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الأَلْوَاحَ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ خشم‌ موسي‌ خاموش‌ شد، الواح‌ را» كه‌ در هنگام‌ خشم‌ خويش‌ آنها را افگنده‌ بود «برگرفت» از «سكون» خشم‌ به‌ «سكوت» آن‌ تعبير شد، گويي‌ خشم ‌انسان‌ در حالت‌ فوران‌ و جوشش، سخن‌ مي‌گويد. زمخشري‌ مي‌گويد: «اين‌ آيه‌خشم‌ را به‌صورت‌ شخص‌ برآشفته‌اي‌ تصوير مي‌كند كه‌ امر و نهي‌ مي‌كند و مثلا به ‌موساي‌ خشم‌آلود مي‌گويد: به‌ قومت‌ چنين‌ و چنان‌ بگو، الواح‌ را بينداز، سر برادرت‌ را بكش‌! و اين‌ از لطايف‌ تشبيه‌ قرآني‌ است». «و در نسخه‌ آن‌ براي‌ كساني‌كه‌ از پروردگارشان‌ بيمناك‌ بودند، هدايت‌ و رحمتي‌ بود» يعني‌: در آنچه‌ كه‌ از الواح‌ شكسته‌ استنساخ‌ گرديده‌ و به‌ الواح‌ جديد نقل‌ داده‌ شده‌ بود، هدايت‌ و رحمتي ‌بود، هدايتي‌ كه‌ بني‌اسرائيل‌ به‌وسيله‌ آن‌ به‌ احكام‌ شرعي‌ راه‌ مي‌يافتند و رحمتي‌ كه ‌از عمل‌ به‌ آن‌ احكام، بر آنان‌ فيضان‌ مي‌شد.
قتاده‌ مي‌گويد: «موسي‌ گفت‌: اي‌ پروردگارم‌! من‌ در الواح‌ تورات‌ اوصاف ‌امتي‌ را مي‌يابم‌ كه‌ بهترين‌ امت‌ پديد آورده ‌شده‌ در روي‌ زمين‌ براي‌ مردم‌ هستند، امتي‌ كه‌ به‌ معروف‌ امر و از منكر نهي‌ مي‌كند.. پس‌ آنان‌ را امت‌ من‌ گردان‌! پروردگار متعال‌ فرمود: آن‌ امت‌؛ امت‌ احمد است‌. موسي‌ گفت‌: اي‌ پروردگارم‌! من‌ در الواح‌ اوصاف‌ امتي‌ را مي‌يابم‌ كه‌ در آفرينش‌ خويش‌ آخرين، اما در ورود به‌ بهشت، پيش‌آهنگ‌ است، پروردگارا! ايشان‌ را امت‌ من‌ گردان‌! پروردگارمتعال‌ فرمود: آن‌ امت‌؛ امت‌ احمد است‌. موسي‌ گفت‌: اي‌ پروردگارم‌! من‌ در الواح‌ اوصاف‌ امتي‌ را مي‌يابم‌ كه‌ مصاحفشان‌ در سينه‌هايشان‌ است‌ و آن‌ را ازسينه‌هاي‌ خويش‌ مي‌خوانند، پروردگارا! ايشان‌ را از امت‌ من‌ گردان‌. پروردگار متعال‌ فرمود: آن‌ امت‌؛ امت‌ احمد است‌. قتاده‌ مي‌گويد: به‌ ما نقل‌ شده‌ است‌ كه‌ در اين‌ هنگام‌ موسي‌(ع)  الواح‌ را بر زمين‌ انداخت‌ و گفت‌: بار خدايا! پس‌ مرا نيز از امت‌ احمد بگردان».[9]
 
[9] ابن‌ك