
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : اگر عبادت و دعايتان نباشد ، پرورگار من اعتنائي به شما ندارد ( و برايتان كوچك‌ترين ارزشي قائل نيست . چرا كه نعمتهاي والاي بهشت را بندگان خوب خدا در پرتو پرستش او به دست خواهند آورد ) . امّا شما ( كفّار ، رسالت آسماني را ) تكذيب مي‌كنيد و ( نتيجه بد ) آن ملازم شما خواهد شد ( و سزاي كفر و عصيان خود را خواهيد ديد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَا يَعْبَؤُاْ » : چه توجّهي به شما دارد و برايتان چه ارزشي قائل است‌ ؟ به شما اعتنائي ندارد و اهمّيّتي برايتان قائل نيست . در صورت اوّل واژه ( ما ) مفعول مطلق و متضمّن استفهام است ، و در صورت دوم ( ما ) نافيه است . « دُعَآؤُكُمْ » : عبادت و پرستشتان . دعا و نيايشتان . « لَوْ لا » : جواب لَوْ لا محذوف است . « لِزاماً » : مصدر باب مفاعله و به معني اسم فاعل ، يعني مُلازِم‌است . مراد اين كه نتيجه كار و جزاي عملشان وبال گردنشان مي‌گردد و مكافات خود را خواهند ديد . به عبارت ديگر ، تكذيب كفّار مقتضي عذاب و هلاك آنان در دنيا و آخرت بوده و موجب بدبختي ايشان خواهد شد .‏

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:10239.xml">صفحة (367) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:10259.xml">صفحة (368) (آیه 20)</a><a class="folder" href="w:html:10280.xml">صفحة (369) (آیه 40)</a><a class="folder" href="w:html:10302.xml">صفحة (370) (آیه 61)</a><a class="folder" href="w:html:10326.xml">صفحة (371) (آیه 84) </a><a class="folder" href="w:html:10355.xml">صفحة (372) (آیه 112)</a><a class="folder" href="w:html:10381.xml">صفحة (373) (آیه 137) </a><a class="folder" href="w:html:10405.xml">صفحة (374) (آیه 160)</a><a class="folder" href="w:html:10430.xml">صفحة (375) (آیه 184)</a><a class="folder" href="w:html:10454.xml">صفحة (376) (آیه 207)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:10240.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:10241.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:10242.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:10243.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:10244.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:10245.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:10246.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:10247.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:10248.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:10249.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:10250.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:10251.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:10252.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:10253.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:10254.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:10255.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:10256.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:10257.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:10258.txt">آيه  19</a></body></html>آيه  74
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لأَبِيهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَاماً آلِهَةً إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلاَلٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌ هنگامي‌ را كه‌ ابراهيم‌ به‌ پدر خود آزر گفت‌» ابراهيم‌ ابوالانبيا، دهمين‌فرد از اولاد «سام‌» جد بزرگ‌ اعراب‌ است‌ كه‌ در شهر «اور» (يعني‌ نور) از سرزمين‌ «كلدان‌» كه‌ هم‌اكنون‌ به‌نام‌ «اورفه‌» معروف‌ است‌ و در جنوب‌ تركيه‌ درمجاورت‌ مرز سوريه‌ واقع‌ شده‌، به‌ دنيا آمد. به‌ قولي: نام‌ پدر ابراهيم‌، «تارح‌» بود، به‌ قولي‌ديگر: پدرش‌ دو نام‌ داشت: آزر و تارح‌. آري‌! ابراهيم‌ به‌ پدرش‌ گفت: «آيا بتان‌ را به‌ خدايي‌ مي‌گيري‌؟» و آنها را مي‌پرستي‌؟ در حالي ‌كه‌ آنها شايسته‌ الوهيت‌ نيستند؟ اين‌ استفهام‌، توبيخي‌ است‌ «همانا من‌ تو و قومت‌ را» كه‌ باتو در پرستش‌ بتان‌ موافقند «در گمراهي‌اي‌ آشكاري‌ مي‌بينم‌» از راه‌ حق‌ و حقيقت‌.آري‌! كدامين‌ گمراهي‌ آشكارتر و بزرگتر از گرفتن‌ غير خداوند(ج) به‌ خدايي ‌است‌؟.
 
	سوره شعراء آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ طسم ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏طا . سين . ميم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« طسم‌ » : حروف مقطّعه است ( نگا : بقره‌ / 1 ) .‏
 
سوره شعراء آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اين ( سوره كه به تو وحي مي‌شود ، برخي از ) آيات كتاب ( قرآن است كه ) بيانگر ( احكام الهي براي سعادت دنيا و آخرت مردمان ) است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تِلْكَ . . . » :  ( نگا : يوسف‌ / 1 ، حجر / 1 ) .‏
 
سوره شعراء آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏انگار مي‌خواهي از غم و اندوه اين كه آنان ايمان نمي‌آورند ، خويشتن را نابود كني‌ ؟ !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لَعَلَّكَ » : چرا بايد كه تو . انگار تو مي‌خواهي . مراد از ( لَعَلَّ ) در اينجا استفهام انكاري است كه متضمّن نفي بعد از خود است . « بَاخِعٌ » : هلاك كننده . نابود سازنده ( نگا : كهف‌ / 6 ) . « أَلاّ يَكُونُوا مُؤْمِنينَ » : از اين كه ايمان نمي‌آورند . جمله در موضع نصب است و مفعول له است .‏
 
سوره شعراء آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّن السَّمَاء آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اگر ما بخواهيم معجزه‌اي از آسمان بر آنان نازل مي‌نمائيم كه گردنهايشان در برابر آن ( خم گردد ، و از روي اجبار ايمان آورند و ) تسليم شوند .  ( امّا سنّت خدا و حكمت الله مقتضي اختيار است ، و ثواب يا عقاب را مترتّب بر آن كرده است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ءَايَةً » : معجزه‌اي مراد است كه مردم را وادار به ايمان گرداند . « ظَلَّتْ » : بشود و بگردد . از افعال ناقصه و به معني ( صارَتْ ) مي‌باشد . « أَعْنَاق » : جمع عُنُق ، گردنها ، تسميه كلّ به اسم جزء است و مراد خود مردمان است . برخي ( أعنَاق ) را به معني جماعت و گروه ، و رؤساء و رهبران قوم دانسته‌اند . ذكر ( ظَلَّتْ ) به شكل مفرد مؤنّث باتوجّه به لفظ ( أعناق ) و ذكر ( خَاضِعينَ ) به صورت جمع مذكّر با توجّه به معني آن است ( نگا : انبياء / 15 ، يوسف‌ / 4 ) .‏
 
سوره شعراء آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هيچ گونه موعظه و اندرز تازه‌اي ( از قرآن ) براي آنان از سوي خداوند رحمان نمي‌آيد ، مگر اين كه ايشان از آن روي‌گردان مي‌شوند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ذِكْرٍ » : موعظه و اندرز . در اينجا مراد بخشي از آيات قرآن است . « مُحْدَثٍ » : تازه و نو ( نگا : انبياء / 2 ) .‏
 
سوره شعراء آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاء مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان ( آيات قرآني را ) دروغ مي‌نامند ، و هرچه زودتر خبر ( مجازات ) چيزي كه بدان استهزاء و تمسخر مي‌كنند بديشان خواهد رسيد ( و كيفر كمرشكن و دردناك كار خود را خواهند ديد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَنبَآءُ » : اخبار . مراد كيفرهاي سختي است كه در اين جهان و آن جهان دامنگير آنان مي‌شود ( نگا : انعام‌ / 5 و 6 ) .‏
 
سوره شعراء آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آيا آنان به زمين نمي‌نگرند و نمي‌بينند كه چه قدر انواع و اقسام گياهان و درختان نر و ماده زيبا و سودمند را در آن رويانده‌ايم‌ ؟  ( اگر دقّت كنند نشانه‌هاي قد