نفعت‌شان‌ است‌ تأمل‌ و انديشه‌ نمي‌كنند؟ «پس‌ بعد از قرآن، به‌ كدام‌ سخن‌ ايمان‌ مي‌آورند؟» يعني‌: اگر به‌ قرآن‌ ايمان‌ نياورند، جز آن‌ به‌ كدام‌ سخن‌ ايمان‌ مي‌آورند در حالي‌كه‌ از قرآن‌ هيچ‌ سخني‌ بهتر و انگيزه‌بخش‌تر بر انديشه‌ و تأمل‌ و عبرت‌گرفتن‌ و ايمان، نيست‌؟.
 
	سوره عبس آيه  27

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبّاً ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏در آن دانه‌ها را مي‌رويانيم ( كه مايه اصلي خوراك انسان است ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« حَبّاً » : دانه‌ها . مراد دانه‌هائي است كه مايه اصلي تغذيه انسان و بسياري از حيوانات است . اگر دانه‌ها يك دو سالي بر اثر خشكسالي قطع شود ، قحطي و گرسنگي تمام جهان را فرا مي‌گيرد .‏

 

سوره عبس آيه  28

‏متن آيه : ‏

‏ وَعِنَباً وَقَضْباً ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و رَزها و گياهان خوردني را .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« عِنَباً » : انگور . رَز . مو . « قَضْباً » : گياهان خوردني همچون سبزيجات ، كه اغلب دستچين و به صورت خام خورده مي‌شوند .‏

 

سوره عبس آيه  29

‏متن آيه : ‏

‏ وَزَيْتُوناً وَنَخْلاً ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و درختان زيتون و خرما را .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« زَيْتُوناً وَ نَخْلاً » : ذكر اين دو ميوه ، بدان خاطر است كه داراي موادّ غذائي سودمند و سلامت آفرينند .‏

 

سوره عبس آيه  30

‏متن آيه : ‏

‏ وَحَدَائِقَ غُلْباً ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و باغهاي پردرخت و انبوه را .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« غُلْباً » : جمع غَلْباء ، باغي كه درختان تنومند داشته و پر و انبوه باشد .‏

 


سوره عبس آيه  31

‏متن آيه : ‏

‏ وَفَاكِهَةً وَأَبّاً ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و ميوه و چَراگاه را .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« فَاكِهَةً » : ميوه . « أَبّاً » : چَراگاه . گياهان خودرو .‏

 
سوره عبس آيه  32

‏متن آيه : ‏

‏ مَّتَاعاً لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏براي استفاده و بهره‌مندي شما و چهارپايان شما .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« مَتَاعاً . . . » :  ( نگا : نازعات‌ / 33 ) .‏

 

سوره عبس آيه  33

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏هنگامي كه صداي هراس‌انگيز گوش‌خراش ( نفخه صور دوم ) برآيد .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الصَّآخَّةُ » : صداي كركننده . صداي گوش‌خراش . حادثه عظيم . مراد نفخه صور دوم است كه به دنبال برخورد اجرام و كرات آسماني بر اثر تخريب جهان ، طنين‌انداز مي‌گردد ( نگا : زمر / 68 ) و انسان را از همه‌چيز جز خود و اعمالش و سرنوشتش غافل مي‌كند .‏

 


سوره عبس آيه  34

‏متن آيه : ‏

‏ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏در آن روز كه انسان فرار مي‌كند از برادر خود .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« يَفِرُّ » : مي‌گريزد . علّت گريز اين است كه هركسي براي نجات خود مي‌كوشد ، و از آنان كه گمان مي‌برد ، چه بسا از او درخواست كمك كنند ، فرار مي‌كند .‏

 
سوره عبس آيه  35

‏متن آيه : ‏

‏ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و از مادر و پدرش !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏. . .‏

 

سوره عبس آيه  36

‏متن آيه : ‏

‏ وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و از همسر و فرزندانش .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« صَاحِبَة‌ » : زن . همسر . « بَنِيهِ » : پسرانش . در اينجا مراد فرزنداني است ، كه در دنيا انسان جان و مال را فداي ايشان مي‌كند .‏

 

آيه  102
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّبَعُواْ مَا تَتْلُواْ الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولاَ إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلاَ تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْ وَلَقَدْ عَلِمُواْ لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آنچه‌ شياطين‌» انس‌ و جن‌ «در روزگار سلطنت‌ سليمان‌ مي‌خواندند» يعني: به‌هم‌ مي‌بافتند از سحر و مانند آن‌ «پيروي‌ كردند».
يهوديان‌ بر اين‌ پندار بودند كه‌ دانش‌ سليمان‌ همان‌ سحر بوده‌ است‌ و او سحر وجادو را اجازه‌ داده‌ و با آن‌ موافق‌ بوده‌ است‌. چنان‌كه‌ محمدبن‌ اسحاق‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ نقل‌ مي‌كند: برخي‌ از دانشمندان‌ يهود گفتند: آيا از محمدص درشگفت‌ نيستيد كه‌ مي‌پندارد سليمان‌ پيامبر بوده‌؟ به‌ خدا سوگند كه‌ او جادوگري ‌بيش‌ نبوده‌ است‌! پس‌ خداوند Yاين‌ پندارشان‌ را رد كرد و فرمود: «و سليمان‌» به‌ سحر نپرداخت‌ و «كفر نورزيد». اين‌ اعلام‌ صريح‌ بيزاري‌ و تبرئه‌ سليمان‌u هم ‌از سحر و هم‌ از اين‌ اتهام‌ يهود است‌ كه‌ او - العياذ باالله - براي‌ بتها سجده‌ كرده‌است‌ «ولي‌ شياطين‌ كفر ورزيدند كه‌ به‌ مردم‌ سحر مي‌آموختند».
ابن‌كثير نقل‌ مي‌كند: «سليمان‌(ع) كتابهاي‌ سحري‌ را كه‌ به‌وسيله‌ شياطين‌ ميان‌مردم‌ پراكنده‌ شده‌ بود، گردآورده‌ و آنها را در صندوقي‌ نهاد و در زير تختش‌ دفن ‌نمود تا مردم‌ گمراه‌ نشوند و مي‌فرمود: اگر از احدي‌ بشنوم‌ كه‌ بگويد: شياطين ‌غيب‌ را مي‌دانند، گردنش‌ را مي‌زنم‌! و كسي‌ از شياطين‌ به‌ تخت‌ وي‌ نزديك ‌نمي‌شد مگر اين‌ كه‌ دردم‌ مي‌سوخت‌. چون‌ سليمان‌u درگذشت‌ و دانشمنداني‌ كه‌از جريان‌ امر آگاه‌ بودند، نيز درگذشتند، شيطان‌ خود را به‌ شكل‌ انساني‌ درآورده‌و به ‌صورت‌ سخنراني‌ ظاهر شد و گفت: اي‌ مردم‌! سليمان‌u پيامبر نبود، بلكه‌ساحر بود، اگر باور نداريد، اينك‌ با من‌ بياييد كه‌ شما را بر گنجينه‌ سحر وي ‌راهنمايي‌ كنم‌. آن‌گاه‌ محل‌ دفن‌ آن‌ صندوق‌ را به‌ مردم‌ نشان‌ داد... در اين‌ هنگام ‌بود كه‌ جز مؤمنان، ديگران‌ گمراه‌ شده‌ سليمان‌u را ساحر پنداشتند، و سرزنش ‌وي‌ بر سر زبانها افتاد و پيوسته‌ حال‌ آنان‌ چنين‌ بود تا اين‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌حضرت‌ محمدص را به‌ رسالت‌ برانگيخت‌ و برائت‌ سليمان‌u از اين‌ تهمت‌ را برزبان‌ ايشان‌ نازل‌ نمود.
«نيز آنچه‌ بر دو فرشته‌ هاروت‌ و ماروت‌ در بابل‌ نازل‌ شده‌ بود» يعني: شياطين‌آنچه‌ را بر اين‌ دو فرشته‌ نيز نازل‌ شده‌ بود، به‌ مردم‌ تعليم‌ مي‌دادند. مردم‌ بابل‌قومي‌ صابئي‌ بودند كه‌ ستارگان‌ هفت‌گانه‌ را پرستش‌ كرده‌ و آنها را «خدايان‌» مي‌ناميدند و بر اين‌ باور بودند كه‌ حوادث‌ جهان‌ جملگي‌ از افعال‌آنهاست‌ و هم‌آنان‌ بودند كه‌ خداوند متعال‌، ابراهيم‌ خليل‌u را به‌ سويشان‌ فرستادكه‌ آنها را به‌ سوي‌ توحيد فراخواند.
