ه‌اند . « حَافِظِينَ » : نگهبانان . مراقبان . حافظان حقوق ديگران و متكفّلان منافع ايشان .‏

 

آيه  194
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت، كساني‌ را كه‌ به‌جاي‌ الله مي‌خوانيد، بندگاني‌ امثال‌ شما هستند» حتي‌شما از آنها كامل‌تريد زيرا شما زندگاني‌ هستيد كه‌ سخن‌ مي‌گوييد، راه‌ مي‌رويد، مي‌شنويد و مي‌بينيد، درحالي‌كه‌ بتان‌ اين‌گونه‌ نيستند ولي‌ همانندي‌ آنها با شما دراين‌ است‌ كه‌ آنها نيز مانند شما مملوك‌ خداي‌ يگانه‌ و رام‌ شده‌ فرمان‌ وي‌ مي‌باشند «پس‌ آنها را بخوانيد» براي‌ جلب‌ منفعت‌ يا دفع‌ زياني‌ «اگر راست‌ مي‌گوييد» دراين‌ ادعايتان‌ كه‌ آنها بر رساندن‌ نفع‌ و ضرر قادراند «بايد شما را اجابت‌ كنند» اگر كه‌ زنده‌اند؟ خطاب‌ از باب‌ تعجيز و بيان‌ ناتواني‌ آنهاست‌.
 
	سوره مطففين آيه  34

‏متن آيه : ‏

‏ فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُواْ مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏لذا امروز ( كه روز سزا و جزاي قيامت است ) مؤمنان به كافران مي‌خندند و ريشخندشان مي‌كنند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الْيَوْمَ » : مراد روز قيامت و بعد از دخول مؤمنان به بهشت است ( نگا : اعراف‌ / 44 ، مطفّفين‌ / 23 ) . مي‌نگرند .‏

 


‏‏سوره مطففين آيه  35

‏متن آيه : ‏

‏ عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏بر تختهاي مجلّل ( بهشتي ) تكيه مي‌زنند و ( به زيبائيها و نعمتهاي بسيار آنجا ، و به حال زار كافران )‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الأرُآئِكِ » :  ( نگا : مطفّفين‌ / 23 ) .‏

 

سوره مطففين آيه  36

‏متن آيه : ‏

‏ هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏( خطاب به دوزخيان مي‌گويند : ) آيا به كافران پاداش و سزاي كارهائي كه مي‌كرده‌اند ، داده شده است‌ ؟‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« هَلْ ثُوِّبَ » : آيا سزا و جزا داده شده‌اند ؟ واژه ( ثَواب ) براي جزاي نيك و سزاي بد به كار مي‌رود . امّا بيشتر در مورد پاداش خوبيها استعمال دارد . لذا آيه فوق متضمّن نوعي طعن نسبت به كفّار است .‏

 

 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:13494.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:13495.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:13496.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:13497.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:13498.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:13499.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:13500.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:13501.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:13502.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:13503.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:13504.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:13505.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:13506.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:13507.txt">آيه  14 </a><a class="text" href="w:text:13508.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:13509.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:13510.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:13511.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:13512.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:13513.txt"> آيه  20</a><a class="text" href="w:text:13514.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:13515.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:13516.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:13517.txt"> آيه  24</a><a class="text" href="w:text:13518.txt"> آيه  25</a></body></html> سوره انشقاق آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏هنگامي كه آسمان مي‌شكافد .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« إِنشَقَّتْ » : شكافت ( نگا : حاقّه‌ / 16 ، انفطار / 1 ) .‏

 




سوره انشقاق آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و فرمان پروردگارش را مي‌برد ، و چنين هم مي‌سزد و حق هم همين است .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« أَذِنَتْ » : گوش فرا داد و فرمان برد . امتثال نمود . « حُقَّتْ » : سزاوار و شايسته همين است . بر آن واجب شده كه منقاد و فرمانبردار باشد . در فارسي گفته مي‌شود : بر او واجب است . وظيفه او است . حق همين است . و . . .‏

 
سوره انشقاق آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و هنگامي كه زمين گسترده مي‌شود ( و با زدوده شدن فرازها و نشيبها و پستيها و بلنديهاي آن ، صاف و هموار مي‌گردد ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« مُدَّت » : كشيده و گسترده شد . مراد دو چيز است : يكم ، از ميان رفتن پستيها و بلنديها و تبديل زمين به پهنه و گستره فراخ و يكپارچه‌اي . دوم ، گسترده‌تر و فراختر شدن زمين تا براي خلائق اوّلين و آخرين گنجايش پيدا كند .‏

 


سوره انشقاق آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و آنچه ( از خزينه‌ها و مرده‌ها ) در درون خود دارد بيرون مي‌اندازد ، و ( از آنها ) خالي مي‌گردد .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« أَلْقَتْ » : پرتاب كرد . بيرون افكند . « تَخَلَّتْ » : خالي گرديد .‏

 

سوره انشقاق آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و فرمان پروردگارش را مي‌برد ، و چنين هم مي‌سزد و حق هم همين است .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« أَذِنَتْ . . . » : اين حوادث عظيم كه با تسليم كامل همه موجودات توأم است ، بيانگر مرحله نوين هستي است . جواب ( إِذا ) محذوف است و جمله‌اي اين چنين است : انسان نتيجه اعمال خوب و بد خود را مي‌بيند . برخي آيه بعدي را متضمّن جواب ( إِذا ) مي‌دانند .‏

 
سوره انشقاق آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلَاقِيهِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏هان ! اي انسان ! تو پيوسته با تلاش بي‌امان و رنج فراوان به سوي پروردگار خود رهسپاري ، و سرانجام او را ملاقات خواهي كرد ( و نتيجه رنج و تلاش خود را خواهي ديد ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« كَادِحٌ » : تلاشگرِ رنجبر . « كَدْحاً » : جدّ و جهد در كار همراه با رنج و تعب ، به گونه‌اي كه در جسم و جان اثر بگذارد . « إِلي رَبِّكَ » : اين آيه ، بيانگر ذاتِ جويا و كوشاي انسان و حركت دائمي اين رهرو رنجبر نالان در كاروان جهان گذران به سوي يزدان سبحان است . « فَمُلاقِيهِ » : به پروردگار خود مي‌رسي . به نتيجه تلاش و رنج خود مي‌رسي . ضمير ( هِ ) به رَبّ يا كَدْح برمي‌گردد .‏

 


آيه  103
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُواْ واتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِّنْ عِندِ اللَّه خَيْرٌ لَّوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر آنان‌ ايمان‌ مي‌آوردند» به‌ پيامبرص و قرآن‌ «و پرهيزگاري‌ مي‌كردند» ازسحر و كفري‌ كه‌ در آن‌ فرو رفته‌اند «هرآينه‌ پاداشي‌ كه‌ از نزد الله مي‌يافتند، بهتربود» برايشان‌ از آنچه‌ كه‌ از بهره‌هاي‌ ناچيز دنيا به‌ وسيله‌ سحر به‌دست‌ مي‌آورند، اما «اگر مي‌دانستند» به‌ علمي‌ درست، كه‌ چنين‌ نيست‌ بلكه‌ باورهايشان‌ متكي‌ برپندار و تقليد است‌.
 
آيه  195
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا قُلِ ادْعُواْ شُر