به خود آمدني كي سودي به حال او دارد ؟ !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« جِي‌ءَ » : آورده شد . مراد از حاضر آوردن دوزخ ، پديدار كردن و نشان دادن آن است ( نگا : شعراء / 91 ، نازعات‌ / 36 ) . « يَتَذَكَّرُ » : به خود مي‌آيد . بيدار و هوشيار مي‌شود . متوجّه مي‌گردد و پند مي‌گيرد . « أَنّي‌ » : كي‌ ؟ اين واژه اسم استفهام است و معني نفي دارد . « الذِّكْري‌ » : به خود آمدن . بيداري و هوشياري . پند گرفتن .‏

 
سوره فجر آيه  24

‏متن آيه : ‏

‏ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏خواهد گفت : كاش براي زندگي خود ( خيرات و حسناتي ) پيشاپيش مي‌فرستادم !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« قَدَّمْتُ » : پيشاپيش مي‌فرستادم . تقديم مي‌داشتم . « حَيَاتِي‌ » : زندگي خود . اشاره به اين است كه آخرت زندگي اصلي است و دنيا در حقيقت زندگي نبوده است .‏

 


سوره فجر آيه  25

‏متن آيه : ‏

‏ فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏در آن روز ( كه چنين احوال و اوضاعي رخ مي‌دهد ، خداوند كافر را چنان عذابي مي‌رساند كه ) هيچ كس عذابي همسان عذاب او را بدو نمي‌رساند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« عَذَابَهُ » : عذابي كه خدا مي‌دهد . عذاب مفعولٌ‌به يا مفعول مطلق است و ضمير ( هُ ) به خدا برمي‌گردد ، و در حقيقت اضافه مصدر به فاعل خود است .‏

 

سوره فجر آيه  26

‏متن آيه : ‏

‏ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و ( در آن روز ) هيچ كسي همچون خداوند او را به بند نمي‌كشد ( و به غل و زنجير نمي‌بندد ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« لا يُوثِقُ » : به بند نمي‌كشد . به غل و زنجير نمي‌بندد . « وَثَاق » : به بند كشيدن . به غل و زنجير بستن . وَثاق به معني إيثاق است ، همچون عَطاء به معني إعطاء .‏

 

سوره فجر آيه  27

‏متن آيه : ‏

‏ يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏اي انسانِ آسوده خاطر ( كه در پرتو ياد خدا و پرستش الله ، آرامش به هم رسانده‌اي و هم اينك با كوله‌باري از اندوخته طاعات و عبادات ، در اينجا آرميده‌اي ) !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« النَّفْسُ » : خود شخص . ذات انسان ( نگا : نحل‌ / 111 ، اسراء / 14 ، كهف‌ / 6 ) . « الْمُطْمَئِنَّةُ » : آسوده خاطر . آرميده . داراي آرامش .‏

 
سوره فجر آيه  28

‏متن آيه : ‏

‏ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏به سوي پروردگارت بازگرد ، در حالي كه تو ( از كرده خود در جهان و از نعمت آخرت يزدان ) خوشنودي ، و ( خدا هم ) از تو خوشنود ( است ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« رَاضِيَةً » : راضي و خوشنود . « مَرْضِيَّةً » : مورد رضايت . كسي كه از او خوشنودند . « رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً » : حال اوّل و دوم هستند .‏

 سوره فجر آيه  29

‏متن آيه : ‏

‏ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏به ميان بندگانم درآي ( و همراه شايستگان و از زمره بايستگان شو ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« عِبَادِي‌ » : بندگان خاصّ و آفريدگان صالح خدا مراد است .‏

 


سوره فجر آيه  30

‏متن آيه : ‏

‏ وَادْخُلِي جَنَّتِي ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و به بهشت من داخل شو ( و خوش باش ! ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« جَنَّتِي‌ » : اضافه جنّت به خدا ، بيانگر عظمت بهشت و فراواني نعمت آنجا است . از تعبيرات روح‌پرور ( عِبَادِي ) و ( جَنَّتِي ) لطف و صفا مي‌بارد .‏

 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:13640.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:13641.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:13642.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:13643.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:13644.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:13645.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:13646.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:13647.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:13648.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:13649.txt"> آيه  10 </a><a class="text" href="w:text:13650.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:13651.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:13652.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:13653.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:13654.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:13655.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:13656.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:13657.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:13658.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:13659.txt">آيه  20</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1365.txt">وجه‌ تسميه:﴿سوره‌ انفال ﴾</a><a class="text" href="w:text:1366.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:1367.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:1368.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:1369.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:1370.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:1371.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:1372.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:1373.txt">آيه  8</a></body></html> سوره بلد آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏سوگند به اين شهر ( مكّه كه كعبه در آن است ) !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« لآ أُقْسِمُ . . . » : سوگند مي‌خورم ( نگا : واقعه‌ / 75 ، حاقّه‌ / 38 ، قيامت‌ / 1 ) . « هذَا الْبَلَدِ » : اين شهر . مراد مكّه است كه بيت‌الحرام در آن است .‏

 





سوره بلد آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏شهري كه تو ساكن آنجا هستي ( و وجود پرفيض و پربركت تو ، بر شرافت و عظمت آن افزوده است ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« وَ أَنتَ » : در حالي كه تو . و تو . حرف واو ، حاليّه يا اعتراضيه است و جمله بعد از آن معترضه . « حِلٌّ » : نازل و ساكن . مصدر و به معني اسم فاعل ، يعني حال است . برخي آن را به معني حَلال ضدّ حرام مي‌دانند ( نگا : مائده‌ / 5 ) كه اشاره به توطئه آينده قريشيان براي كشتن پيغمبر در منزل خود است كه منتهي به هجرت نبوي گرديد . يا اشاره به مدّتي از روز فتح مكّه است كه جنگيدن در مكّه براي پيغمبر حلال و مباح گشت . « أَنتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ » : تو ساكن اين شهري . خون تو در اين شهر حلال مي‌گردد . جنگيدن در اين شهر براي تو حلال و مباح مي‌شود .‏

 


سوره بلد آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و سوگند به پدر ، و فرزندي كه به وجود مي‌آورد !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« وَالِدٍ » : پدر . « وَلَدَ » : به وجود آورد . مرجع ضمير فاعلي ( والد ) است . « وَالِدٍ وَ مَا وَلَدَ » : اشاره به هر پدر و فرزندي است ، اعم از انسان و حيوان ( نگا : المصحف الميسّر ) . چرا كه مسأله توالد و تناسل انسان و ديگر جانداران در طول ادوار مختلف ، به گونه تساوي تقريبي نر و ماده ، از شگفت‌انگيزترين مسائل خلقت است .‏

 
سوره بلد آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏ما آدمي را براي رنج و محنت آفريده‌ايم ( نه براي راحت و آسايش ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« لَقَدْ خَلَقْنَا . . . » : جواب قسمهاي بالا است . « فِي‌ » : معني مصاحبت و مرادفت دارد . يعني انسان همراه و همزاد با رنج و زحمت است و زندگي اين جهان او براي استراحت و خوشي نيست . سرتاسر حيات او ميدان مبارزه با مشكلات است و زندگي وي غرق در درد و رنج ، حرف ( في ) علاوه از معني ظرفيّت ، مقارن حرف لام نيز مي‌باشد . گويند : إِنَّما أَنْتَ لِلْعَنَاءِ وَ النَّصَبِ . يا اين كه : إَنَّمَا أَنْتَ فِي الْعَنَاءِ وَ ا