س‌ ميان‌ اين‌ دو هدف‌، تفاوت‌ و فاصله‌ بسياري‌ است‌.
 
	 سوره تين آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏سوگند به انجير و زيتون !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« التِّينِ » : انجير . اشاره به دوران آدم است كه او و همسرش در بهشت برگ درختان و چه‌بسا انجير را جامه و پوشش خود كردند ( نگا : اعراف‌ / 22 ) . كوه « طور تينا » كه در دمشق قرار دارد و بر آن درختان انجير مي‌رويد . در ميان عربها مرسوم است كه نام ميوه‌اي را بر سرزمين آن اطلاق كنند ( نگا : جزء عمّ شيخ محمّد عبده ) . « الزَّيْتُونِ » : زيتون . اشاره به دوران نوح است كه آدم دوم لقب گرفته است . گويا در آخرين مراحل طوفان ، نوح كبوتري را رها كرد تا درباره پيدا شدن خشكي از زير آب جستجو كند . كبوتر با شاخه زيتوني بازگشت و نوح فهميد كه طوفان پايان گرفته است . شاخه زيتون هم اينك رمز صلح و امنيّت است . كوه « طور زيتا » كه در بيت‌المقدّس است .  ( نگا : جزء عمّ شيخ محمّد عبده ) .‏

 




‏‏
سوره تين آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَطُورِ سِينِينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و سوگند به طور سينين !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« طُورِ سِينِينَ » : اسم كوهي است كه در صحراي سيناء قرار دارد و موسي‌ ( ع ) در بالاي آن به مناجات با خدا مي‌پرداخت . در كنار اين كوه نور شريعت موسوي تابيدن گرفت ( نگا : مريم‌ / 52 ) .‏

 
سوره تين آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و سوگند به اين شهر امين ( مكّه ) !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الْبَلَدِ الأمِينِ » : شهر امين . مراد مكّه است كه چه رسد به انسانها ، حيوانات و درختان و گياهان و پرندگان آن در امن و امانند . نه جانداري در آنجا كشته مي‌شود و نه گياهي كنده مي‌گردد ، مگر انواعي از نباتات كه مردم بدانها نيازمندند ( نگا : جزء عمّ شيخ محمّد عبده ) . « الأمِينِ » : سرزمين داراي امن و امان ( نگا : بقره‌ / 126 ، آل‌عمران‌ / 97 ، قصص‌ / 57 ) . اشاره به دوران خاتم‌الانبياء ، محمّد مصطفي‌ ( ص ) است .‏

 

سوره تين آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏ما انسان را ( از نظر جسم و روح ) در بهترين شكل و زيباترين سيما آفريده‌ايم .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« لَقَدْ خَلَقْنَا . . . » : جواب قسمهاي چهارگانه است . « أَحْسَنِ » : زيباترين . بهترين . « تَقْوِيمٍ » : هيئت . سيما . در اصل تقويم ، در آوردن چيزي به صورت مناسب و نظام معتدل و كيفيّت شايسته است ( نگا : نمونه ) ولي در بسياري از موارد مراد از مصدر ، اثر آن است ( نگا : جزء عمّ شيخ محمّد عبده ) . لذا در اينجا مراد ساختار انسان با دو بعد جسماني و روحاني است ، كه « عالَم صغير » و « موجود ناشناخته‌ » نام گرفته است ، و خداوند او را بزرگوار فرموده است ( نگا : اسراء / 70 ) و آفريدگار جهان در برابر اتمام خلقت انسان ، خويشتن را ستوده است ( نگا : مؤمنون‌ / 14 ) .‏

 

سوره تين آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏سپس ما او را به ميان پست‌ترينِ پستان برمي‌گردانيم ( و از زمره بدترينِ مردمان مي‌گردانيم ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« رَدَدْنَاهُ » : او را برمي‌گردانيم . او را قرار مي‌دهيم . واژه ( رَدّ ) را به معني اصلي برگرداندن ، و معني ضمني جعل ، يعني قرار دادن و ساختن دانسته‌اند ( نگا : روح‌المعاني ، الميزان ) . « أَسْفَلَ » : پائين‌ترين . مفعولٌ‌به يا منصوب به نزع خافض است . « سَافِلِينَ » : پائين‌تران . پستان . جمع مذكّر سالم است و مراد انسانهائي است كه امتياز انسانيّت خود را ناديده مي‌گيرند ، و به جاي پيمودن قوس صعودي ايمان و دينداري ، قوس نزولي كفر و بي‌ديني را طي مي‌كنند ، و از درجه والاي اعلي علّيّين به ژرفاي گودالّ اسفل سافلين فرو مي‌افتند . « رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ » : اين بند ، بدين واقعيّت اشاره دارد كه : كساني كه راه كفر و شرك و ستمگري و زورگوئي و ساير مفاسد را در پيش مي‌گيرند ، از مقام انسانيّت سقوط مي‌كنند و در نظر خدا از پستان پست بشمار مي‌آيند ، و در دنيا از زمره ناپاكان ، و در آخرت از جمله دوزخيانند ( نگا : نساء / 145 ، صافّات‌ / 98 ، فصّلت‌ / 29 ، بيّنه‌ / 6 ) .‏

 

سوره تين آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏مگر كساني كه ايمان بياورند و كارهاي شايسته بكنند كه آنان پاداش قطع ناشدني و بي‌منّت دارند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« غَيْرُ مَمْنُونٍ » : ناگسيختني . قطع ناشدني . بي‌منّت ( نگا : فصّلت‌ / 8 ، قلم‌ / 3 ، انشقاق / 25 ) .‏

 
سوره تين آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏پس ( اي انسان ناسپاس ! به دنبال مشاهده اين همه دلائل و نشانه‌هاي معاد ) ديگر چه چيز تو را بر آن مي‌دارد كه روز سزا ( و جزاي قيامت ) را دروغ پنداري ( و در دادگاه الهي خويشتن را محكوم به سقوط از درجه انسانيّت سازي‌ ؟ ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« بَعْدُ » : پس از مشاهده قدرت خدا در پيكره عالَم صغير و در گستره عالَم كبير . آن كه انسان و جهان را از نيستي به هستي درآورده است ، دوباره پس از پايان جهان و مردن مردمان ، دنيا را پديدار و انسانها را از خواب مرگ بيدار مي‌سازد ، و طرحي نو درمي‌اندازد . « الدِّينِ » : سزا و جزا . دين و آئين . « فَمَا يُكَذِّبُكَ . . . » : پس ديگر چه چيز تو را به تكذيب شريعت و آئين وامي‌دارد ؟‏

 


 
سوره تين آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏مگر خداوند فرمانرواترين فرمانروايان ( و داورترين داوران ) نمي‌باشد ؟‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« أَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ » : فرمانرواترين فرمانروايان . داورترين داوران ( نگا : هود / 45 ) . اگر در آيه هفتم ، دين به معني شريعت و آئين باشد ، معني اين آيه چنين است : آيا خداوند احكام و فرمانهايش از همه حكيمانه‌تر و متقن‌تر نيست‌ ؟  ( نگا : نمونه ) .‏

 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:13729.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:13730.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:13731.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:13732.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:13733.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:13734.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:13735.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:13736.txt">آيه  8 </a><a class="text" href="w:text:13737.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:13738.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:13739.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:13740.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:13741.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:13742.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:13743.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:13744.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:13745.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:13746.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:13747.txt">آيه  19</a></body></html>سوره علق آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏( اي محمّد ! بخوان چيزي را كه به تو وحي مي‌شود . آن را بياغاز و ) بخوان به نام پروردگارت . آن كه (