َزَةٍ لُّمَزَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏واي به حال هر كه عيبجو و طعنه‌زن باشد !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« وَيْلٌ » : واي ! واويلا ! بدبختي و نابودي . هلاك و عذاب .  ( نگا : بقره‌ / 79 ، ابراهيم‌ / 2 ، مريم‌ / 37 ) . « هُمَزَةٍ » : بسيار عيبجو . « لُمَزَةٍ » : بسيار طعنه‌زن . « هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ » : اين دو واژه صيغه مبالغه‌اند . از لحاظ معني آن اندازه به هم نزديكند كه در موارد بسياري به عنوان دو لفظ مترادف استعمال شده‌اند . هرچند با يكديگر فرق دارند ولي اين تفاوت به گونه‌اي است كه عدّه‌اي مفاهيم ( هُمَزَة ) را براي ( لُمَزَة ) ، و عدّه‌اي مقاصد ( لُمَزَة ) را براي ( هُمَزَة ) ذكر كرده‌اند ( نگا : تفهيم القرآن ) . از قبيل : الف - هُمَزَة ، بسيار غيبت كننده ، و لُمَزَة سخت عيبجو . ب - هُمَزَة ، عيبجوي با اشاره به دست ، لَمَزَة با زبان . ج - هُمَزَة ، آن كه روبرو بدگوئي كند ، و لُمَزَة آن كه در غياب . د - هُمَزَة ، آن كه آشكارا و به آواز بلند بگويد ، لُمَزَة در پنهاني و با اشاره ابرو و چشم . و معاني ديگر ( نگا : نوين ) . پس هر كه آبرو و حيثيّت مردم را به بازي گيرد ، و ايشان را تحقير كند و براي خوشايند خود يا ديگران كارهايشان را ناچيز شمارد و بديشان بديها نسبت دهد ، و در حضور يا در غياب ، آنان را توهين و تحقير نمايد ، و بزرگي خود را در كوچكي مردم ببيند ، هُمَزَة و لُمَزَة است .‏

 


سوره هُمَزَة آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِي جَمَعَ مَالاً وَعَدَّدَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏همان كسي كه دارائي فراواني را گرد مي‌آورد و آن را بارها و بارها مي‌شمارد .  ( چرا كه از شمردن پول و سرشماري دارائي كيف مي‌كند و لذّت مي‌برد ، و فكر و ذكرش اموال ، و معبود و مسجودش درهم و دينار است . برق اين بت او را غرق شادي مي‌كند ، و نه تنها شخصيّت خويش كه تمام شخصيّتها را در آن خلاصه مي‌كند ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« مَالاً » : دارائي فراوان . « عَدَّدَهُ » : آن را به كرّات و مرّات شمرده است و حساب آن را نگاه داشته است . باب تفعيل در اينجا براي تكثير است .‏

 


سوره هُمَزَة آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏آخر گمان مي‌برد كه دارائيش بدو جاودانگي مي‌بخشد !  ( پس چرا چنين بت مشكل گشائي را نپرستد و شخصيّت همگان را در پاي آن قرباني نكند ؟ ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« أَخْلَدَهُ » : او را جاودانگي داده است . وي را سرمدي كرده است .‏

 


سوره هُمَزَة آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏هرگزا هرگز !  ( چنين نيست ) . او بدون شكّ به خُرد كننده و درهم شكننده ( اعضاء و اندام ، آتش دوزخ نام ) پرت مي‌گردد و فرو انداخته مي‌شود .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« لَيُنبَذَنَّ » : قطعاً و مسلّماً پرت مي‌گردد و فرو انداخته مي‌شود . « الْحُطَمَةِ » : بسيار در هم شكننده و خُرد كننده . نامي از نامهاي دوزخ است و بيانگر اين واقعيّت است كه تأثير آن همسان تأثير آذرخشهاي آسماني و امواج انفجاري مهيب است كه نه تنها ساختمانهاي عظيم را تخريب مي‌كنند ، بلكه شاخه‌هاي آهن و ستونهاي عظيم را هم خم مي‌نمايند و درهم مي‌شكنند .‏

 
سوره هُمَزَة آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏تو چه مي‌داني خُردكننده و درهم شكننده چيست‌ ؟‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« مَآ أَدْرَاكَ » :  ( نگا : قارعه‌ / 3 ) .‏

 
سوره هُمَزَة آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏آتش برافروخته خدا است !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الْمُوقَدَةُ » : فروزان . برافروخته .‏

 


سوره هُمَزَة آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏آتشي كه ( به ژرفاي قلبها كه كانون كفر و كبر و فسق ، و مركز حبّ ثروت و قدرت و منزلت دنيوي بوده است ، فرو مي‌رود ) و بر دلها مسلّط و چيره مي‌شود .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« تَطَّلِعُ عَلي . . . » : چيره مي‌شود بر . « الأفْئِدَةِ » : جمع فُؤاد ، دلها .‏

 
سوره هُمَزَة آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏آن آتشي ايشان را در بر مي‌گيرد كه سرپوشيده و دربسته است .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ » :  ( نگا : بلد / 20 ) .‏

 

سوره هُمَزَة آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏در حالي كه آنان در ستونهاي درازي بسته مي‌شوند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« عَمَدٍ » : جمع عَمُود ، ستونها . « مُمَدَّدَةٍ » : دراز . « فِي عَمَدٍ » : حال ضمير ( هِمْ ) بوده و بيان وضع دوزخيان است . يا اين كه حال ضمير ( هَا ) و بيان حالت دوزخ است و معني آيه چنين خواهد بود : شعله‌هاي سوزان جهنّم به صورت ستونهاي كشيده و دراز ، دوزخيان را احاطه مي‌كند و ايشان را در برمي‌گيرد .‏

 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:13820.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:13821.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:13822.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:13823.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:13824.txt">آيه  5</a></body></html>آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاَّ مُتَحَرِّفاً لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاء بِغَضَبٍ مِّنَ اللّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ در آن‌ روز پشت‌ خود را به‌سوي‌ آنان‌ بگرداند» يعني: هر كس‌ در روز رويارويي‌ بدر با قبول‌ انهزام‌ و شكست‌، به‌ دشمن‌ پشت‌ كند، مورد خشم‌ خداوند(ج)  قرار مي‌گيرد «مگر آن‌كه‌ براي‌ نبردي» مجدد «كناره‌جو باشد» و از روي‌ به‌كار بردن‌ تاكتيك‌ و نيرنگ‌ جنگي‌ و فريب‌ دادن‌ دشمن‌، از يك‌ جناح‌ به‌جناح‌ ديگر جنگ‌ و از يك‌ سنگر به‌ سنگر ديگر برود، بسان‌ رزمنده‌اي‌ كه‌ از روي‌ تاكتيك‌ به‌ دشمن‌ پشت‌ مي‌كند تا اين‌ گمان‌ را در وي‌ بيفگند كه‌ گويا شكست ‌خورده‌ است‌ تا دشمن‌ او را تعقيب‌ كند و بدين ‌وسيله‌، او بتواند مجددا دشمن‌ را غافلگير ساخته‌ و بر دستيابي‌ به‌ وي‌ قادر شود زيرا جنگ‌ فريب‌ است‌. پس‌ يا اين ‌باشد و «يا پناه‌جو باشد به‌ جمعي» ديگر از مسلمانان‌ هم‌رزمش‌ ـ جز آن‌ گروهي‌ كه‌ در مقابل‌ دشمن‌ قرار دارد ـ حتي‌ اگر مجاهدي‌ عضو يك‌ گروه‌ جنگي‌ بود و ازخط اول‌ رويارويي‌ به‌سوي‌ فرمانده‌ خويش‌، يا به‌سوي‌ مركزيت‌ و پايتخت‌ آن ‌دولت‌ (رئيس‌ حكومت‌) گريخت‌، در تحت‌ اين‌ رخصت‌ داخل‌ است‌ ولي‌ اگر پايتخت‌ و مركزيت‌ خود مورد هجوم‌ دشمن‌ قرار گرفته‌ بود و مسلمانان‌ سنگر ديگري‌ نداشتند، ديگر گريز از صحنه‌ نبرد توجيهي‌ ندارد و بايد همه‌ تا مرز شهادت ‌بجنگند. اما اگر فرار از صحنه‌ جنگ‌، شامل‌ هيچ‌ يك‌ از دو مورد ياد شده ‌نمي‌شد: «پس‌ قطعا» شخص‌ فراركننده‌ از ميدان‌ جنگ‌ «به‌ خشمي‌ از سوي‌ الله گرفتار شده‌ است» يعني: بجز رزمنده‌اي‌ كه‌ با هدف‌ جنگ‌ مجدد با دشمن‌ به‌طو