 . كوچ قريشيها در اين فصل به سوي يمن بود . « الصَّيْفِ » : تابستان . در اين فصل به شام بار سفر مي‌بستند .‏

 

سوره قريش آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏بايستي خداوندگار اين خانه ( خدا ، كعبه ) را بپرستند ( كه اين امن و امنيّت را در طول راه و در شهرها و كشورهاي پر از كشمكش و ستم و جنگ و غارت ، براي ايشان فراهم آورده است ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« رَبَّ » : خداوندگار . صاحب .‏

 
سوره قريش آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِي أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏خداوندگاري كه از گرسنگي ايشان را رهانيده است و خوراكشان داده است ، و آنان را از خوف و هراس ( راهزنان قبائل در راهها ، و ستمگران و قلدران در شهرها و كشورها ، رهائي بخشيده است و ) ايمن ساخته است .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« أَطْعَمَهُمْ » : خوراكشان داده است ( نگا : قصص‌ / 57 ) . « مِن جُوعٍ » : به جاي گرسنگي . براي رفع گرسنگي . حرف ( مِنْ ) بدليّه يا تعليليّه است ( نگا : قاسمي ) .‏
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1384.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:1385.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:1386.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:1387.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:1388.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:1389.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:1390.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:1391.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:1392.txt">آيه  25</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:13831.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:13832.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:13833.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:13834.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:13835.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:13836.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:13837.txt"> آيه  7</a></body></html> سوره ماعون آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏كساني كه به دين و آئين ، و سزا و جزا ( در پيشگاه خدا ) ايمان ندارند ، مي‌فهمي كه چگونه كسانيند ؟‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« أَرَأَيْتَ ؟ » : آيا نديده‌اي‌ ؟ ديدن در اينجا به معني آگاهي يافتن و شناختن است ( نگا : كهف‌ / 63 ، مريم‌ / 77 ، فرقان‌ / 43 ) . « الدِّينِ » : دين و ديانت . آئين . سزا و جزا . « الَّذِي‌ » : كسي كه . جنس مراد است و در معني « كساني كه‌ » است .‏

 



سوره ماعون آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏آنان كسانيند كه يتيم را سخت از پيش خود مي‌رانند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« يَدُعُّ » : سخت مي‌راند و با خشونت طرد مي‌كند ( نگا : طور / 13 ) .‏

 

سوره ماعون آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏( و ديگران را به سير كردن ) و به خوراك دادن مستمندان تشويق و ترغيب نمي‌نمايند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« لا يَحُضُّ » : تشويق و ترغيب نمي‌كند ( نگا : حاقّه‌ / 34 ) .‏

 

سوره ماعون آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏واويلا به حال نمازگزاران !‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« وَيْلٌ » : واي ! واويلا !‏

 

سوره ماعون آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏همان كساني كه نماز خود را به دست فراموشي مي‌سپارند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« سَاهُونَ » : جمع ساهي ، از ماده سَهْو ، بي‌خبران و غافلان . مراد كساني است كه يا به ترك نماز مي‌گويند ، و يا نمازي را مي‌خوانند و چهار تا را پشت گوش مي‌اندازند ، و يا اين كه نماز مي‌خوانند و همچون كودكان مقلّد از پدران و مادران ، بالا و پائين مي‌روند ، و زمزمه‌هائي مي‌كنند . نه حركتشان ارادي و نه كلماتشان اختياري است . نه مي‌فهمند چه مي‌كنند ، و نه مي‌فهمند چه مي‌گويند .‏

 
سوره ماعون آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏همان كساني كه ريا و خودنمائي مي‌كنند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« يُرَآءُونَ » : رياكاري مي‌كنند . خودنمائي و تظاهر مي‌كنند ( نگا : نساء / 142 ) .‏

 
سوره ماعون آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و از دادن وسائل كمكي ناچيز ( منزل كه معمولاً همسايگان به يكديگر به عاريه و امانت مي‌دهند ) خودداري مي‌كنند و ( از ياري و كمك به مردمان ) دريغ مي‌ورزند .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الْمَاعُونَ » : وسائل ناچيز منزل ، از قبيل : ديگ ، كلنگ ، كبريت ، آب ، نمك . وسائلي كه در گره‌گشائي و رفع نياز ، معمولاً به گونه امانتي مردم از يكديگر مي‌گيرند . مراد به طور كلّي خودداري از ياري و همكاري است . واژه ( مَاعُونَ ) صيغه مبالغه و از ماده ( مَعْن ) است به معني شي‌ء ناچيز . نماد چيز بي‌ارزش است . يادآوري : بعضي آيات يك تا چهار را درباره كافران ، و آيات پنج تا هفت را راجع به منافقان مي‌دانند . ولي اغلب مجموعه صفات رذيله تحقير يتيمان ، ترك اطعام مستمندان ، غفلت از نماز ، رياكاري ، و عدم همكاري با مردم حتّي در دادن وسائل كوچك و ناچيز زندگي را به مسلمانان اسمي برمي‌گردانند .‏
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:13839.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:13840.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:13841.txt">آيه  3</a></body></html> سوره كوثر آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏ما به تو خير و خوبي بي‌نهايت فراواني را عطاء كرده‌ايم ( كه نبوّت و دين حق و هدايت ، و هر آن چيزي است كه سعادت دو جهان را به همراه دارد ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الْكَوْثَرَ » : مبالغه در كثرت است ، يعني خير و خوبي بي‌نهايت فراوان .‏

 


آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاء حَسَناً إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ شما آنان‌ را نكشتيد بلكه‌ خدا آنان‌ را كشت» با فراهم‌ ساختن‌ اسباب‌ و مقدمات‌ پيروزي‌ شما «و اي‌ محمد! تو نيفگندي‌ وقتي‌ كه‌ افگندي» آن‌ مشت‌ خاك‌ را «بلكه‌ خدا بود كه‌ افگند» يعني: در حقيقت‌ اين‌ تو نبودي‌ كه‌ افگندي‌ بلكه‌ صورت‌ افگندن‌ از تو و حقيقت‌ آن‌ از خداي‌ متعال‌ بود زيرا اگر حقيقتا افگننده‌ تو مي‌بودي‌، اثر يك‌ مشت‌ شن‌ و خاك‌ جز به‌ همان‌ اندازه‌ كه‌ عادتا از انداختن‌ يك ‌فرد بشر متصور است‌، بيش‌ نبود و آنچنان‌ اثري‌ گسترده‌ و شكننده‌ از آن‌ ايجاد نمي‌شد كه‌ ذرات‌ يك‌ مشت‌ خاك‌، به‌ چشم‌ و بيني‌ تمام‌ اعضاي‌ لشكر مشركان ‌برسد و همه‌ را تارومار گرداند پس‌ در حقيقت‌، اين‌ انداختن‌، فعل‌ خداي‌ سبحان‌ بود كه‌ چنين‌ اثر بزرگي‌ بر آن‌ مترتب‌ گشت‌، اثري‌ كه‌ بشر تاب‌ و توان‌ تحمل‌ آن‌ را ندارد.
ابن‌عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ مي‌كند: رسول‌ اكرمص در روز بدر، دستهاي‌ خود را به‌ آسمان‌ بلند كرده‌ و به‌ بارگاه‌ الهي‌ چنين‌ التجا نمودند: «پروردگارا! اگر 