: ‏

‏ وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و از شرّ كساني كه در گره‌ها مي‌دمند ( و با نيرنگ‌سازي و حقه‌بازيِ خود ، اراده‌ها ، ايمانها ، عقيده‌ها ، محبّتها ، و پيوندها را سست مي‌نمايند و فساد و تباهي مي‌كنند ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« النَّفَّاثَاتِ » : جمع نَفَّاثَة ، دمندگان . مراد سخن‌چينان فساد پيشه است ( نگا : جزء عمّ طبّاره ، جزء عمّ شيخ محمّد عبده ) . صيغه مبالغه است و براي مذكّر و مؤنّث به كار مي‌رود . دميدن در گره ، كنايه از افسون و جادو است ( نگا : تفهيم القرآن ) . افسونگران رشته‌ها را گره مي‌زدند و همراه با مقداري آب دهان به گره‌ها فوت مي‌كردند و بدانها مي‌دميدند ، و سپس گره‌ها را باز مي‌كردند ، تا به عامّه مردم نشان دهند كه گره پيوند زناشوئي فلان مرد و فلان زن را باز و آنان را از هم جدا ساخته‌اند . نمّامان و سخن‌چينان هم خويشتن را در لباس دلسوزان و دوستداران در پيش اينان و آنان نشان مي‌دهند و بدين وسيله پيوندها را سست و گسسته مي‌كنند . لذا كار افسونگران و سخن‌چينان به هم شبيه است . « الْعُقَدِ » : جمع عُقْدَة ، گره‌ها . مراد پيوندها و رابطه‌هاي انسانها است‌ ؛ از قبيل پيوند زناشوئي ، رابطه دوستي ، ارتباط مكتبي .‏

 سوره فلق آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏و از شرّ حسود بدان گاه كه حسد مي‌ورزد .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« حَاسِدٍ » : حسود . بدخواه . كسي كه زوال نعمت ديگران را مي‌خواهد ( نگا : بقره‌ / 109 ، نساء / 54 ، فتح‌ / 15 ) . يادآوري : در آيه دوم اين سوره ، خداوند به طور عام دستور مي‌فرمايد كه انسان از شرّ و بلا و اذيّت و آزار همه آفريده‌هاي شَرور ، خويشتن را در پناه خدا دارد ، سپس در آيات سوم و چهارم و پنجم به طور خاصّ اشاره به سه منبع عمده شرّها مي‌فرمايد كه عبارتند از : شب تاريك ، و سخن‌چينانِ توطئه‌گر ، و حسودان بدخواه .‏

 آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنتُمْ تَسْمَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! خدا و فرستاده‌ او را فرمان‌ بريد» در همه‌ چيز و از آن‌ جمله‌ در جنگ‌ «و از او روي‌ برنتابيد درحالي‌كه‌ مي‌شنويد» نداي‌ او را.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:13871.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:13872.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:13873.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:13874.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:13875.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:13876.txt"> آيه  6</a></body></html>سوره ناس آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ‏


‏ترجمه : ‏

‏بگو : پناه مي‌برم به پروردگار مردمان‌‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« قُلْ » : مخاطب پيغمبر است كه الگو و پيشوا است ، و به پيروي از اين قُدوه مبارك والامقام ، همه مؤمنان بايد چنين گويند و به چنان پناهي روند .‏

 


آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ مَلِكِ النَّاسِ ‏

‏ترجمه : ‏

‏به مالك و حاكم ( واقعي ) مردمان .‏

‏توضيحات : ‏

‏« مَلِكِ » : صاحب . فرمانروا . عطف بيان ، يا بدل ، و يا صفت ( رَبِّ ) است ( نگا : اعراب‌القرآن درويش ) .‏

 

آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ إِلَهِ النَّاسِ ‏


‏ترجمه : ‏

‏به معبود ( به حقّ ) مردمان .‏

 
‏توضيحات : ‏

‏« إِلهِ » : معبود ( نگا : بقره‌ / 133 ) .‏

 

 آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ‏

 

‏ترجمه : ‏

‏از شر وسوسه‌گري كه واپس مي‌رود ( اگر براي چيره‌شدن بر او ، از خدا كمك بخواهي و خويشتن را در پناهش داري ) .‏

 

‏توضيحات : ‏

‏« الْوَسْوَاسِ » : وسوسه‌كننده . وسوسه‌گر . مراد اهريمن است . اسم مصدر است و به معني اسم فاعل ، يعني « مُوَسْوِس‌ » به كار رفته است . « الْخَنَّاسِ » : واپس رونده . يعني موجودي است كه براي گول زدن شخص به سراغش مي‌آيد ، ولي همين كه آن فرد براي نبرد با او از خدا ياري خواست ، شكست مي‌خورد و واپس مي‌كشد و ميدان را خالي مي‌كند و در انتظار فرصت بعدي مي‌ماند .‏

 
آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ‏

 ‏ترجمه : ‏

‏وسوسه‌گري است كه در سينه‌هاي مردمان به وسوسه مي‌پردازد ( و ايشان را به سوي زشتي و گناه و ترك خوبيها و واجبات مي‌خواند ) .‏

‏توضيحات : ‏

‏« النَّاسِ » : اشخاص . افراد . گذشته از انسانها ، جنّيها هم مراد است . چرا كه در قرآن واژه « رِجَال‌ » و « نَفَر » هم براي جنّيها به كار رفته است ( نگا : جنّ‌ / 1 و 6 ، أحقاف‌ / 29 ) و يكي از دو گروه مخاطب قرآن هستند ( نگا : أنعام‌ / 130 ، أعراف‌ / 38 و 179 ، ذاريات‌ / 56 ) .‏

  آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ‏
 ‏ترجمه : ‏
‏( در سينه‌هاي مردماني ) از جنّيها و انسانها .‏
‏توضيحات : ‏
‏« مِنْ » : اين حرف ، بيانيّه است . يا بيان ( ناس ) در آيه پنجم است كه معني آن گذشت ، و يا بيان ( وسواس ) كه معني چنين خواهد بود : وسوسه‌گري كه از شياطين جنّي است ، و يا از انسانهاي شيطان صفت ( نگا : بقره‌ / 14 ، انعام‌ / 112 ، مؤمنون‌ / 97 ) .‏

 
آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لاَ يَسْمَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مانند كساني‌ نباشيد كه‌ گفتند: شنيديم» پيام‌ حق‌ را و اطاعت‌ كرديم‌ «و حال‌ آن‌ كه‌ نمي‌شنوند» و در حقيقت‌ اطاعت‌ نمي‌كنند. آنان‌ منافقان‌ يا يهوديانند زيرا با گوشهايشان‌ پيام‌ حق‌ را مي‌شنوند، بي‌آن‌كه‌ آن‌ را بفهمند و بدان‌ عمل‌ كنند پس‌ آنان‌ همانند كسي‌ هستند كه‌ اصلا نشنيده‌ است‌. يا مراد اين‌ است: آنان‌ پيام‌ حق‌ را شنيدند ولي‌ آن‌ را اجابت‌ نكردند بلكه‌ گفتند: شنيديم‌ و نافرماني‌ كرديم‌!
 
	آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قطعا بدترين‌ جنبندگان» كه‌ بر روي‌ زمين‌ مي‌جنبند و حركت‌ مي‌كنند «نزد خداوند» يعني: در حكم‌ و داوري‌ وي‌ «ناشنوايان‌ لالي‌ هستند كه‌ نمي‌انديشند» در آنچه‌ كه‌ نفعشان‌ در آن‌ است‌ تا به‌سوي‌ آن‌ بشتابند و در آنچه‌ كه‌ زيانشان‌ در آن ‌است‌ تا از آن‌ اجتناب‌ كنند پس‌ آنان‌ در نزد خداوند(ج)  بدترين‌ جنبندگان‌ هستند زيرا هر جنبنده‌اي‌ جز آنان‌ در روي‌ زمين‌، ميان‌ خير و شر ـ به‌ نسبت‌ ـ فرق‌ نهاده ‌و نفع‌ و ضرر خود را از هم‌ تمييز مي‌دهد.
وصف‌ كردن‌ كفار به‌ ناشنوايان‌ گنگ‌ ـ درحالي‌كه‌ به ‌ظاهر هم‌ مي‌شنوند و هم‌ نطق‌ مي‌كنند ـ به‌ سبب‌ عدم‌ بهره‌گيري‌شان‌ از موهبت‌ شنوايي‌ و نطق‌ در جهت ‌صلاح‌ و فلاح‌ خويش‌ است‌.
 
آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هر آيه‌اي‌ را كه‌ نسخ‌ كنيم‌» نسخ‌ در لغت: به‌ معناي‌ ابطال‌ و از 