ي‌ حكم‌ آن‌ عام‌ است‌ و هر هم‌پيماني‌ را كه‌ بيم‌ شكستن‌ عهد از او متصور باشد، در بر مي‌گيرد «زيرا خدا خائنان ‌را دوست‌ نمي‌دارد» اين‌ هشداري‌ براي‌ رسول‌خداص است‌ كه‌ مبادا قبل‌ از اعلام ‌صريح‌ و بي‌پرده‌ بي‌اعتبار بودن‌ عهد طرف‌ مقابل‌، به‌ آنان‌ حمله‌ كنند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بيهقي‌ از رسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «سه‌ چيز است‌ كه‌ مسلمان‌ و كافر در آن‌ برابرند:
1 ـ كسي ‌كه‌ با وي‌ عهدي‌ بسته‌اي‌، به‌ عهد با وي‌ وفا كن‌؛ مسلمان‌ باشد يا كافر زيرا عهد براي‌ خدا(ج)  است‌.
2 ـ كسي‌كه‌ ميان‌ تو و او رابطه‌ رحم‌ (خويشاوندي‌ و قرابتي) است‌، آن‌ رابطه‌ را بپيوند؛ مسلمان‌ باشد يا كافر.
3 ـ كسي‌ كه‌ تو را بر امانتي‌ امين‌ مي‌گرداند، امانتش‌ را به‌ وي‌ برگردان‌؛ مسلمان ‌باشد يا كافر».
 
	آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَبَقُواْ إِنَّهُمْ لاَ يُعْجِزُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بايد كه‌ نپندارند كافران» درباره‌ خود «كه‌ آنان‌ پيشي‌ جسته‌اند» يعني: نپندارند كه‌ از نزد ما جان‌ به‌ در برده‌ و به‌ سلامت‌ جسته‌اند، يا نپندارند كه‌ نيرومندتر از آن‌ هستند كه‌ تو را بر آنان‌ غالب‌ گردانيم‌ «زيرا آنان‌ عاجز نتوانند كرد» يعني: هرچند برخي‌ از آنان‌ از معركه‌ «بدر» گريخته‌ و جان‌ به‌در برده‌اند ولي‌ بدانند كه‌ خواه‌ ناخواه‌ آنان‌ را با عذاب‌ خويش‌ در خواهيم‌ يافت‌ و گريزي‌ از عذاب‌ ما ندارند پس‌ اي‌ پيامبرص! مطمئن‌ باش‌ كه‌ جان‌ به‌در بردگان‌ از بدر، سرانجام‌ گرفتار خواهند شد.
و از آنجا كه‌ مبارزه‌ عليه‌ كفار آمادگي‌ مي‌طلبد، مسلمانان‌ بايد مجهز باشند زيرا عذاب‌ خداوند(ج)  بر كفار، به‌ دست‌ مؤمنان‌ فرود مي‌آيد: 
 

آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اي‌ مسلمانان‌! «هر چه‌ در توان‌ داريد براي‌ آنان‌ از قوه‌ مهيا سازيد» قوه: هر چيزي‌ است‌ كه‌ بتوان‌ با آن‌ در جنگ‌ نيرومند شد و توان‌ رزمي‌ را بالا برد، از آن‌جمله‌؛ تجهيز نفرات‌، تأمين‌ سلاح‌، مهمات‌، ساختن‌ دژها و سنگرهاي‌ مستحكم‌، آموزش‌ فنون‌ جنگ‌ و ساير تدبيرات‌ جنگي‌اي‌ كه‌ بايد توان‌ و تلاش‌ مسلمانان ‌صرف‌ آن‌ بشود.
ابن‌كثير مي‌گويد: «معناي‌ قوه‌ وسيع‌ است». شايان‌ ذكر است‌ كه ‌رسول‌ خداص در حديث‌ شريف‌ (قوه‌) را به‌ «رمي‌: افگندن‌ تير» تفسير كرده‌ اند: «ألا إن القوة الرمي‌: آگاه‌ باشيد كه‌ قوه‌، تير اندازي‌ است». لذا آماده‌ ساختن‌ وسايل‌ تير اندازي‌ و شليك‌ گلوله‌ با همه‌ انواع‌ آن‌ ـ از توپ‌هاي‌ مختلف‌ گرفته‌ تا بمب‌ اتمي‌ و غيره‌ ـ در مفهوم‌ «رمي»، شامل‌ است‌ «و» اي‌ مسلمانان‌! هر چه‌ در توان‌ داريد «از اسبان‌ آماده» در برابر دشمن‌، مهيا سازيد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌است: «در پيشاني‌ اسب‌ تا روز قيامت‌ خير بسته‌ شده‌؛ [يعني] پاداش‌ و غنيمت». «تا با اين» تداركات‌ و آمادگي‌ها «دشمن‌ خدا و دشمن‌ خويش‌ را بترسانيد» كه ‌همانا مشركان‌ مكه‌ و غير آنان‌ از گروه‌هايي‌اند كه‌ با شما مي‌جنگند «و» نيزبترسانيد «قوم‌ ديگري‌ را جز آنان‌ كه‌ شما آنان‌ را نمي‌شناسيد و خداوند مي‌شناسدشان» كه‌ همانا منافقان‌ و به‌ قولي: يهود و به‌ قولي: فارس‌ و روم‌ و ديگراني‌ هستند كه‌ دشمني‌ آنها تا هنوز براي‌ شما شناخته‌ نشده‌ است‌ «و آنچه‌ در راه ‌الله انفاق‌ كنيد» يعني: در جهاد «هرچه‌ باشد» اندك‌ و ناچيز، يا انبوه‌ و بسيار «پاداشش‌ به‌ شما تمام‌ داده‌ مي‌شود» در دنيا و آخرت‌ به‌ چند و چندين‌ برابر «و شما مورد ستم‌ قرار نمي‌گيريد» در بازگرفتن‌ پاداشتان‌ بلكه‌ پاداش‌ خود را به‌ تمام‌ و كمال‌ دريافت‌ مي‌كنيد.
بدين‌گونه‌، خداي‌ متعال‌ آيه‌ كريمه‌ را با دستور آماده‌سازي‌ نيروها آغاز و با امر به‌ انفاق‌ به‌ پايان‌ برد زيرا بسيج‌ و آماده‌سازي‌ نيرو، بدون‌ انفاق‌ مال‌ ميسر نيست‌.
 
آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر به‌ صلح‌ گراييدند، تو نيز به‌ آن‌ ميل‌ كن» يعني: اگر دشمنان‌ به‌ صلح‌ و دادن جزيه‌ متمايل ‌شدند، از آنان‌ بپذير.
به‌ قولي: اين‌ آيه‌، به‌ آيه‌ «سيف» در سوره‌ «برائه»: فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ «آيه/‌5» منسوخ‌ گرديد. اما ابن‌كثير ـ ترجيحا ـ بر آن‌ است‌ كه‌ نه‌ اين آيه‌ منسوخ‌ است‌ و نه‌ در آن‌ تخصيصي‌ است‌ بلكه‌ امر به‌ قتال‌، ناظر بر هنگام ‌استطاعت‌ و پذيرش‌ صلح‌ ناظر بر هنگام‌ عجز مسلمانان‌ و نيرومندي‌ دشمن‌ و عدم‌ توازن‌ ميان‌ نيروي‌ آنان‌ با نيروي‌ مسلمانان‌ است‌.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ ترتيب‌ دادن‌ عقد صلح‌ با دشمن‌ به‌ اتفاق‌ علما جايز است ‌ولي‌ به‌سر رساندن‌ آن‌ الزامي‌ نيست‌، به‌ اين‌ معني‌ كه‌ اگر نشانه‌هاي‌ خيانت‌ ديده‌ شد، الغاي‌ پيمان‌ صلح‌ به‌طور اعلام‌شده‌ آن‌ جايز است‌ «و بر خدا توكل‌ كن» درگرايش‌ به‌سوي‌ صلح‌ و از نيرنگ‌ آنان‌ انديشناك‌ نباش‌ زيرا «كه‌ او شنواي» آن‌چيزي‌ است‌ كه‌ مي‌گويند «داناست» به‌ آنچه‌ مي‌كنند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1435.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:1436.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:1437.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:1438.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:1439.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:1440.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:1441.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:1442.txt">آيه  69</a></body></html>آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن يُرِيدُواْ أَن يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللّهُ هُوَ الَّذِيَ أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بخواهند كه‌ تو را فريب‌ دهند» با صلح‌ در حالي‌كه‌ خيانت‌ و نيرنگشان‌ را پنهان‌ مي‌دارند «خدا براي‌ تو بس‌ است» و شرارتهاي‌ آنها با غدر و پيمان‌شكني‌ را از تو باز مي‌دارد «همو بود كه‌ تو را با ياري‌ خود و مؤمنان‌ نيرو داد» پس‌ همان‌ خدايي ‌كه‌ در گذشته‌ (روز بدر) تو را بر آنان‌ با ياري‌ خويش‌ نيرومند گردانيد، همو در آينده‌ نيز ـ هنگامي‌ كه‌ از سوي‌ آنان‌ فريب‌ و پيمان‌شكني‌ روي‌ دهد ـ تو را بر آنان‌ نصرت‌ داده‌ و نيرومند خواهد گردانيد.
 
	آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِي الأَرْضِ ج