 يعني‌: در آنچه‌ كه‌ مطابق‌ سنن‌ و قوانين‌ هستي‌ خود در نظام‌ و كتاب‌ بزرگ ‌كائناتش‌ به‌ ثبت‌ رسانده‌ و مقرر داشته‌ «از روزي‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ را آفريده‌، دوازده ‌ماه‌ است» يعني‌: اين‌ دوازده‌ ماه‌، از آغاز آفرينش‌ عالم‌، در علم‌ و قضاي‌ وي‌ ثابت‌ است‌ «از اين‌ دوازده‌ ماه‌، چهار ماه‌ حرام‌ است» كه‌ عبارتند از ماههاي‌: ذوالقعده‌، ذوالحجه‌، محرم‌ و رجب‌، كه‌ سه‌ ماه‌ اول‌ پياپي‌ و ماه‌ اخير فرد است‌.
دليل‌ اين‌كه‌ ماههاي‌ حرام‌ به‌ اين‌ ترتيب‌ قرار داده‌ شده‌، اين‌ است‌ تا زمينه‌ براي ‌برگزاري‌ مناسك‌ حج‌ و عمره‌ به‌ خوبي‌ فراهم‌ شود. آري‌! ماه‌ ذوالقعده‌ قبل‌ ازشروع‌ ماههاي‌ حج‌ حرام‌ قراداده‌ شد تا مردم‌ در آن‌ از جنگ‌ باز ايستند و زمينه‌ براي‌ سفر حج‌ مساعد و آماده‌ باشد و ماه‌ ذي‌الحجه‌ حرام‌ قرارداده‌ شد تا مردم‌ باامنيت‌ و آرامي‌ خاطر، مناسك‌ حج‌ را در آن‌ انجام‌ دهند، بعد از آن‌ ماه‌ محرم‌حرام‌ قرارداده‌ شد تا در آن‌ با ايمني‌ كامل‌ به‌ سرزمين‌ها و مناطقشان‌ برگردند و ماه‌ رجب‌ در وسط سال‌ حرام‌ قرارداده‌ شد تا در آن‌ با ايمني‌ تمام‌ عمره‌ انجام‌ دهند «اين‌ است‌ دين‌ استوار» يعني‌: قرار دادن‌ اين‌ ماهها به‌ اين‌ شيوه‌ و حرمت‌ گذاشتن ‌به‌ اين‌ چهار ماه‌ حرام‌؛ همانا دين‌ درست‌ و مستقيم‌، حساب‌ صحيح‌ و استوار و عددي‌ به‌ تمام‌ و كمال‌ است‌ «پس‌ در آنها بر خود ستم‌ نكنيد» يعني‌: در ماههاي‌ حرام‌، يا در تمام‌ ماهها ـ با ارتكاب‌ گناهان‌، برافروختن‌ جنگ‌ و هتك‌ حرمت‌ آن‌ ماهها ـ بر خود ستم‌ نكنيد. به‌ قولي‌: تحريم‌ جنگ‌ در ماههاي‌ حرام‌ به‌ دليل‌ اين‌آيه‌ كريمه‌، ثابت‌ و محكم‌ است‌ و منسوخ‌ نگرديده‌. اما به‌قول‌ مشهورتر؛ اين‌ حكم ‌منسوخ‌ است‌ و جنگ‌ در راه‌ خدا(ج)  در همه‌ ماهها بي‌هيچ‌ مانعي‌ بر مسلمانان‌ فرض‌ است‌ «و همگي‌ شما» با همدستي‌ و تعاون‌ همديگر «با مشركان‌ بجنگيد چنان‌كه‌ آنان ‌همگي‌ با شما» به‌ همدستي‌ و تعاون‌ با همديگر «مي‌جنگند و بدانيد كه‌ خداوند باپرهيزگاران‌ است» لذا آنان‌ را نصرت‌ مي‌دهد و پايدارشان‌ مي‌گرداند و هر كس‌خدا(ج)  با او باشد، قطعا پيروز است‌ و سرانجام‌ كار، از آن‌ اوست‌. بدين‌سان‌ خداوند متعال‌ مؤمنان‌ را به‌ تقوي‌ بر مي‌انگيزد و در صورت‌ داشتن‌ تقوي‌، پيروزي ‌را برايشان‌ تضمين‌ مي‌كند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1495.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:1496.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:1497.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:1498.txt">آيه  40</a></body></html>آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُحِلِّونَهُ عَاماً وَيُحَرِّمُونَهُ عَاماً لِّيُوَاطِؤُواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّهُ فَيُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ اللّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز اين‌ نيست‌ كه‌ نسي‌ء فزوني‌اي‌ در كفر است» نسي‌ء: عبارت‌ است‌ از: به ‌تأخيرافگندن‌ تحريم‌ ماههاي‌ حرام‌ و جابجاكردن‌ آنها از ماهي‌ به‌ ماهي‌ ديگر.
در جاهليت‌، اعراب‌ به‌ دو هدف‌ در زمان‌ ماههاي‌ حرام‌ دخل‌ و تصرف ‌مي‌كردند؛ اول‌ اين‌كه‌: ترك‌ جنگ‌ و غارت‌ در سه‌ ماه‌ متوالي‌ (ذي‌القعده‌، ذي‌الحجه‌ و محرم) بر آنان‌ دشوار بود. دوم‌ اين‌كه‌: عبادت‌ و تجارت‌ در موسم‌ حج‌ ـ در فصل‌ تابستان‌ كه‌ فصل‌ گرماست‌، بر آنان‌ سخت‌ تمام‌ مي‌شد.
شيوه‌ دست‌ بردن‌ آنان‌ در زمان‌ نيز به‌ دو گونه‌ بود؛ اول‌: كبيسه ‌كردن‌ سال ‌قمري‌، يعني‌ كامل‌ كردن‌ نقص‌ آن‌ تا با سال‌ شمسي‌ برابر شود زيرا دوران‌ ماهانه‌قمر (2/8 ثانيه‌ + 44 دقيقه‌ + 12 ساعت‌ + 29 روز است) كه‌ با اين‌ حساب‌؛ سال‌ قمري‌ از سال‌ شمسي‌ تقريبا يازده‌ روز كمتر مي‌شود و از طرفي‌، ماههاي ‌قمري‌ هميشه‌ از يك‌ فصل‌ به‌ فصل‌ ديگر در حال‌ گردش‌ است‌ بنابراين‌، اعراب‌ به‌ هر سه‌ سال‌ قمري‌ يك‌ ماه‌ مي‌افزودند تا آن‌ نقص‌ را كامل‌ كرده‌ و سال‌ قمري‌ را با سال‌ شمسي‌ مساوي‌ گردانند و به‌ اين‌ وسيله‌ بتوانند وقت‌ حج‌ را منطبق‌ با منافع‌ و مصالح‌ مادي‌ خويش‌ در زمان‌ معيني‌ قرار داده‌ و تجارت‌ خويش‌ را در آن‌ زمان‌ سروسامان‌ دهند. روش‌ دوم‌: نسي‌ بود؛ نسي‌: به‌ تأخير افگندن‌ حرمت‌ يك‌ ماه‌ به‌ماهي‌ ديگر است‌، مثلا آنها به‌خاطر اهدافي‌ كه‌ ذكر شد، در بعضي‌ از سالها ماه‌ محرم‌ را حلال‌ و بجاي‌ آن‌ ماه‌ صفر را حرام‌ مي‌گردانيدند لذا حق‌ تعالي ‌تصرف‌شان‌ در جابجا كردن‌ ماههاي‌ قمري‌ را نكوهش‌ كرد و فرمود: اين‌ كار شما (فزوني‌اي‌ در كفر است). يعني‌: اين‌ كار بر كفر شما به‌ خدا(ج)  و رسول‌ وي‌ و روز آخرت‌ مي‌افزايد زيرا تغيير دادن‌ سنت‌ الهي‌، معصيتي‌ است‌ بزرگ‌ و هر معصيتي‌ از سوي‌ كافر، سبب‌ فزوني‌ در كفر وي‌ است‌ «كه‌ كافران‌ به‌وسيله‌ آن‌ گمراه‌ ساخته‌ مي‌شوند» يعني‌: كسي‌كه‌ اين‌ روش‌ باطل‌ را براي‌ آنان‌ بنيان‌ گذاشته‌، آنان‌را با اين‌ روش‌ و سنت‌ غلط، گمراه‌ مي‌گرداند «آن‌ را» يعني‌: آن‌ ماه‌ حرام‌ را «يك ‌سال‌ حلال‌ مي‌شمرند» با بدل ‌كردن‌ آن‌ به‌ ماهي‌ ديگر از ماههاي‌ حلال‌ «و يك ‌سال‌ ديگر آن‌ را حرام‌ مي‌شمارند» يعني‌: حرمت‌ آن‌ را به‌حال‌ خود نگه‌ داشته‌، جنگ‌ را در آن‌ حلال‌ نمي‌شمارند «تا با شماره‌ ماههايي‌ كه‌ خداوند حرام‌ كرده‌ است‌، موافق‌ سازند و در نتيجه‌ آنچه‌ را خداوند حرام‌ كرده‌، بر خود حلال‌ گردانند» آري‌! مشركان‌ هيچ‌ ماهي‌ از ماه‌هاي‌ حرام‌ را بر خود حلال‌ نمي‌كردند، مگر اين‌كه‌ ماهي‌ ديگر را به‌جاي‌ آن‌ حرام‌ مي‌گردانيدند تا ماههاي‌ حرام‌ همچنان‌ ـ علي‌الظاهر وفقط در شمار ـ چهار ماه‌ باقي‌ بماند. پس‌ خداوند متعال‌ اين‌ دست ‌بردنشان‌ را كه ‌انگيزه‌ آن‌ فقط هواي‌ نفسشان‌ در برافروختن‌ جنگ‌ در ماه‌ حرام‌ بود، مردود اعلام ‌مي‌كند «كردارهاي‌ بد آنان‌ برايشان‌ آراسته‌ شده‌ است» يعني‌: شيطان‌ بدكرداريهايشان‌ و از جمله‌ «نسي‌ء» را برايشان‌ آراسته‌ است‌ «و خداوند گروه‌ كافران ‌را» يعني‌: كساني‌ را كه‌ بر كفر خويش‌ استمرار ورزيده‌ و پايداري‌ بر باطل‌ را برگزيده‌اند «هدايت‌ نمي‌كند».
 
	 
آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ