خداي‌ متعال ‌دعايشان‌ را اجابت‌ نكرد، به‌خاطر اين‌ حكم‌ حكيمانه‌ خويش‌ كه‌ براي‌ بسياري‌ از آنان‌، ايمان‌ را مقدر كرده‌ بود.
«پس‌ كساني‌ را كه‌ به‌ ديدار ما اميدي‌ ندارند، در بيراهي‌شان‌ سرگردان‌ وامي‌گذاريم‌» يعني: نامؤمنان‌ را در گردن‌كشي‌ و تكبر و حق‌ ناباوري‌ و حق‌ستيزيشان‌، متحير و سردرگم‌ فرو مي‌گذاريم‌؛ زيرا آنان‌ خواهند گفت‌ كه‌ ما از خداوند(ج)  خواستيم‌ تا بر ما سنگ‌ بباراند پس‌ اگر قرآن‌ حق‌ مي‌بود، او اين‌ كار را مي‌كرد و چون‌ اين‌ كار را نكرد، ديگر مسلم‌ شد كه‌ قرآن‌ بر حق‌ نيست‌! بگذار كه ‌در اين‌ خيال‌ سرگردان‌ باشند.
 
	آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا مَسَّ الإِنسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِداً أَوْ قَآئِماً فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَا إِلَى ضُرٍّ مَّسَّهُ كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ انسان‌» كافر «رنجي‌ برسد، ما را» براي‌ دورساختن‌ آن‌ رنج‌ «به‌ پهلو يا نشسته‌ يا ايستاده‌ مي‌خواند» گويي‌ فرمود: به‌ بارگاه‌ ما در تمام‌ حالات‌ ياد شده‌ و غير آن‌ از حالات‌ دعا مي‌كند و به‌ هيچ‌ حال‌ از دعا دست‌ بر نمي‌دارد «وچون‌ گرفتاريش‌ را برطرف‌ كنيم‌، به‌ راه‌ خود مي‌رود، گويي‌ ما را براي‌ دفع‌ كردن‌ رنجي‌ كه ‌به‌ او رسيده‌، نخوانده‌ بود» يعني: چون‌ گرفتاريش‌ را برطرف‌ كنيم‌، همان‌ راه‌ وروش‌ كفرآلود و ناسپاسانه‌اي‌ را در پيش‌ مي‌گيرد كه‌ قبل‌ از رسيدن‌ رنج‌ و آسيب‌ بر آن‌ روان‌ بود و حالت‌ سختي‌ و بلا و محل‌ دعا و تضرع‌ را فراموش‌ مي‌كند و به‌ آن‌ باز نمي‌گردد، گويي‌ اصلا با آن‌ حال‌، هيچ‌ سابقه‌ و آشنايي‌اي‌ نداشته‌ است‌.
اين‌ حالت‌ براي‌ بسياري‌ از مسلمانان‌ نيز اتفاق‌ مي‌افتد زيرا زبانهايشان‌ در هنگام ‌نزول‌ مصايب‌ و رنجها و آفتها، به‌ دعا و نيايش‌ و زاري‌ نرم‌ مي‌شود، اما چون‌ خداي‌ متعال‌ آن‌ رنج‌ و آفت‌ را از ايشان‌ برطرف‌ كرد، ديگر غافل‌ مي‌شوند و واجب‌ شكر نعمت‌ در برابر اجابت‌ دعا و برطرف ‌ساختن‌ رنج‌ و آسيب‌ و بدي‌ از خود را از ياد مي‌برند در حالي‌كه‌ اين‌كار لايق‌ شأن‌ مؤمنان‌ نيست‌. در حديث‌ شريف‌آمده‌ است: «تعرف‌ إلي‌ الله في ‌الرخاء، يعرفك‌ في‌ الشده‌: خداوند(ج)  را در راحتي ‌بشناس‌؛ تو را در سختي‌ مي‌شناسد». پس‌ بار خدايا! ما را بر شكر نعمتهايت‌ برانگيز و آن‌ حالاتي‌ را كه‌ با اجابت‌ دعاهايمان‌ در آنها، بر ما منت‌ گذاشتي‌، هميشه‌ درخاطرهايمان‌ حاضر و زنده‌ نگه‌ بدار تا شكرت‌ را بسيار بجا آوريم‌ زيرا هرچند تو از شكر و سپاس‌ ما بي‌نيازي‌، اما ما سخت‌ به‌ آن‌ نيازمنديم‌. «اين‌گونه‌ براي ‌اسرافكاران‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دادند زينت‌ داده‌ شده‌ است‌» يعني: اعراض‌ و رويگرداني ‌از دعا، غفلت‌ از شكر و سرگرمي‌ و اشتغال‌ به‌ شهوات‌، در نظر اسرافكاران‌ آراسته ‌ساخته‌ شده‌ است‌.
 
آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ وَمَا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرآينه‌ قرن‌هاي‌ پيش‌ از شما را» يعني: امتهاي‌ پيشين‌ را «هلاك‌ كرديم‌، آن‌گاه ‌كه‌ ستم‌ كردند» با تكذيب‌ و جرأت‌ و جسارت‌ عليه‌ پيامبران‌ ما و تطاول‌ و درازدستي‌شان‌ در گناهان‌ و نافرماني‌ها «و پيامبرانشان‌» كه‌ ما به‌ سويشان ‌برانگيخته‌ بوديم‌ «با نشانه‌هاي‌ روشن‌» و معجزاتي‌ كه‌ بر صدق‌ و راستگويي‌ آن ‌پيامبران‌ دلالتي‌ آشكار و روشن‌ داشت‌ «به‌سوي‌ آنان‌ آمدند ولي‌ هرگز مستعد آن ‌نبودند كه‌ ايمان‌ بياورند» راه‌ ايمان‌ به‌روي‌ آنان‌ بدان‌ جهت‌ هموار نشد كه‌ براي‌ آن‌ آمادگي‌ نداشتند و نيز الطاف‌ الهي‌ از آنان‌ سلب‌ شده‌ بود «اين‌گونه‌ مردم ‌مجرم‌» يعني‌ كافر «را جزا مي‌دهيم‌» و اين‌ هشداري‌ است‌ سخت‌ براي‌ كفار مكه‌ و ديگر تكذيب‌كنندگان‌ رسالت‌ پيامبر خاتمص.
 
	آيه  127
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ ابراهيم‌ و اسماعيل‌ پايه‌هاي‌ خانه‌ كعبه‌ را بر افراشتند» بر زيربنا و اساس‌ثابت‌ و استواري، گفتند: «پروردگارا! از ما بپذير» اين‌ كار پاكيزه‌ را «كه‌ درحقيقت‌تويي‌ شنواي‌ دانا» دعاي‌ ما را مي‌شنوي‌ و نيتمان‌ را مي‌داني‌. رسول‌ خداص نيز درسي‌ و پنج‌ سالگي‌ - آن‌گاه‌ كه‌ قريش‌ خانه‌ كعبه‌ را تجديد بنا مي‌كردند - درساختن‌ خانه‌ كعبه‌ سهم‌ داشتند و همراه‌ با قريشيان‌ سنگ‌ انتقال‌ مي‌دادند. چنان‌ كه ‌اراده‌ الهي‌ بر آن‌ بود كه‌ آن‌ حضرت‌ص قرار دهنده‌ «حجرالاسود» در محل‌ آن‌باشند، كه‌ اين‌ داستان‌ به‌ تفصيل‌ در كتابهاي‌ سيرت‌ آمده‌ است‌.
آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ جَعَلْنَاكُمْ خَلاَئِفَ فِي الأَرْضِ مِن بَعْدِهِم لِنَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ شمارا» اي‌ كساني‌ كه‌ محمدص به‌سويتان‌ به‌ رسالت‌ مبعوث‌ شده‌ است ‌«بعد از آنان‌ در زمين‌ خليفه‌ ساختيم‌» يعني: بعد از آن‌ امتهايي‌ كه‌ اخبارشان‌ را مي‌شنويد و آثارشان‌ را مي‌نگريد، شما را در زمين‌ جانشين‌ ساختيم‌ «تا بنگريم ‌چگونه‌ رفتار مي‌كنيد» آيا اعمال‌ خير انجام‌ مي‌دهيد، يا اعمال‌ شر؟ و بدانيد كه‌ با شما بر حسب‌ عملتان‌ رفتار مي‌كنيم‌ و بدانيد كه‌ شما زير نظر ما قرار داريد پس ‌مي‌نگريم‌ كه‌ آيا عمل‌ شما به‌گونه‌اي‌ است‌ كه‌ از پيشينيانتان‌ عبرت ‌گرفته‌ايد، يا اين‌كه‌ به ‌ناز و نعمت‌ و آسايشي‌ كه‌ در آن‌ قرار داريد، فريفته‌ مي‌باشيد؟ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «بي‌گمان‌ دنيا شيرين‌ و سبز است‌ و همانا خداوند(ج)  جانشين‌ كننده‌ شما در آن‌ مي‌باشد پس‌ مي‌نگرد كه‌ چگونه‌ عمل‌ مي‌كنيد لذا از دنيا بپرهيزيد و از زنان‌ بپرهيزيد زيرا اولين‌ فتنه‌ بني‌اسرائيل‌ از زنان ‌بود».
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1622.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:1623.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:1624.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:1625.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:1626.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:1627.txt">آيه  20</a></body></html>آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاء نَفْسِي إِنْ أَتّ