: چون‌ زمين‌ با انواع‌ رستني‌ها و گلها و گياهان‌ رنگارنگ‌، طناز و زيبا و نگارينه‌ شد و جلوه‌ها و آراستگي‌هاي‌ خود را به‌ تمام‌ و كمال‌ به ‌نمايش‌ گذاشت‌، رستني‌هايي‌ كه بعضي‌ از آنها مشابه‌ رنگ‌ طلا، بعضي‌ مشابه ‌رنگ‌ نقره‌، بعضي‌ مشابه‌ رنگ‌ ياقوت‌، بعضي‌ مشابه‌ رنگ‌ زمرد و... است‌.
خداي‌ متعال‌ در اين‌ آيه‌، زمين‌ را به‌ زني‌ تشبيه‌ كرده‌ كه‌ جامه‌هاي‌ زيبا و رنگارنگ‌ و زيوراتي‌ گونه‌ گون‌ بر خود مي‌پوشد و خود را به‌ انواع‌ آرايش‌ها مي‌آرايد تا انظار را به‌ خود جلب‌ نمايد. «و ساكنان‌ آن‌ پنداشتند كه‌ بر آن‌» يعني: برچيدن‌ محصولات‌ آن‌ و بهره‌گيري‌ از آن‌ «توانا هستند، بناگاه‌ فرمان‌ ما» يعني‌عذاب‌ ما «شبي‌ يا روزي‌ به‌ زمين‌ آمد پس‌ آن‌ را مانند زراعت‌ از بن‌ بريده‌ گردانيديم‌» يعني: كشت‌ آن‌ را شبيه‌ محصول‌ از بن‌ درويده‌ و تباه‌ شده‌اي ‌گردانيديم‌ «كه‌ گويي‌ ديروز» به‌صورت‌ سبز و تازه‌ و شاداب‌ «وجود نداشته‌ است‌، اين‌گونه‌» يعني: به‌ مانند اين‌ تفصيل‌ بديع‌ و اين‌ بيان‌ رفيع‌ «آيات‌» يعني: حجت‌ها و ادله‌ قرآني‌ «را» كه‌ از جمله‌ آنها يكي ‌هم‌ اين‌ آيه‌ است‌ «براي‌ مردمي‌ كه‌ انديشه ‌مي‌كنند» و از اين‌ مثلها به‌ زوال‌ دنيا و سرعت‌ نابودي‌ و تباهي‌ آن‌ پي‌ مي‌برند و درس‌ عبرت‌ مي‌گيرند، «به‌ روشني‌ بيان‌ مي‌كنيم‌».
آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ كه‌ خداي‌ متعال‌ ارزش‌ ناپايدار زندگي‌ دنيا و سرعت‌ دگرگوني‌ و زوال‌ آن‌ را براي‌ بندگانش‌ بيان‌ كرد، در اينجا آنان‌ را به‌ سراي‌ آخرت‌ ترغيب‌ مي‌كند: «و خدا شما را به‌سوي‌ سراي‌ سلامتي‌ فرا مي‌خواند» يعني: سراي‌ بهشت‌ كه‌ سراي ‌سلامتي‌ از آفات‌ است‌ «و هركه‌ را خواهد، به‌سوي‌ راه‌ راست‌ هدايت‌ مي‌كند» يعني: توفيق‌ مي‌دهد. آري‌! خداوند(ج)  همه‌ بندگان‌ را به‌سوي‌ سراي‌ سلامتي‌ فرا مي‌خواند، اما جز هدايت‌يافتگان‌ به‌ آن‌ وارد نمي‌شوند. در حديث‌ شريف‌ به‌روايت‌ جابر(رض)  از رسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «در خواب‌ ديدم‌ كه‌ جبرئيل‌ بالاي‌ سر من‌ و ميكائيل‌ پايين‌ پاي‌ من‌ است‌ و يكي‌ از آنها به‌ ديگري ‌مي‌گويد: براي‌ او (پيامبر) مثلي‌ بزن‌. در اين‌ هنگام‌ يكي‌ از آنها خطاب‌ به‌ من ‌مي‌گويد: جز اين‌ نيست‌ كه‌ مثل‌ تو و مثل‌ امتت‌ همانند مثل‌ پادشاهي‌ است‌ كه‌ براي‌ خود سرايي‌ برگرفته‌، سپس‌ در آن‌ سرا خانه‌اي‌ بنا كرده‌ و باز در آن‌ خانه‌، سفره‌اي ‌گسترده‌، آن‌گاه‌ فرستاده‌اي‌ برانگيخته‌ تا مردم‌ را به‌سوي‌ غذايش‌ دعوت‌ كند ولي‌ برخي‌ از آنها آن‌ فرستاده‌ را اجابت‌ گفته‌ و برخي‌ هم‌ به‌ آن‌ دعوت‌ اعتنايي ‌نمي‌كنند پس‌ آن‌ پادشاه‌، خداوند(ج)  است‌، آن‌ سرا، اسلام‌ است‌ و آن‌ خانه ‌بهشت‌ و تو اي‌ محمد! آن‌ فرستاده‌ هستي‌ پس‌ هر كس‌ تو را اجابت‌ گفت‌، به‌ اسلام ‌در آمد و هر كس‌ به‌ اسلام‌ در آمد، به‌ بهشت‌ در آمد و هر كس‌ به‌ بهشت‌ درآمد، از نعمتها بهره‌مند شد».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1635.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:1636.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:1637.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:1638.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:1639.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:1640.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:1641.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:1642.txt">آيه  33</a></body></html>آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ وَلاَ يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلاَ ذِلَّةٌ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ كساني‌ كه‌ كار نيكو كرده‌اند، نيكويي‌اي‌ است‌» يعني: براي‌ كساني‌ كه‌ به‌ تكاليف‌ و واجبات‌ الهي‌ بر ذمه‌ خود، به‌ نيكويي‌ قيام‌ كرده‌ و آنها را به‌ درستي ‌انجام‌ داده‌اند و از نواهي‌ او خود را بازداشته‌اند، پاداش‌ نيكويي‌ است‌ كه‌ همانا بهشت‌ است‌ «و زيادتي‌ بر آن‌ است‌» آن‌ زيادت‌؛ فضل‌ و عنايت‌ الهي‌ بر ايشان‌ با دادن‌ اين‌ امكان‌ است‌ كه: بر روي‌ حضرتش‌ در بهشت‌ بنگرند. تفسير (زياده‌) به‌نظر كردن‌ الي‌ وجه‌ الله؛ قول‌ جمهور علما از سلف‌ و خلف‌ مي‌باشد.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ امام‌ احمد و امام‌ مسلم‌ از صهيب‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كردند، آن‌گاه‌ فرمودند: «چون‌ اهل‌ بهشت‌ به ‌بهشت‌ و اهل‌ دوزخ‌ به‌ دوزخ‌ در آيند، منادي‌اي‌ چنين‌ ندا مي‌كند: اي‌ اهل‌ بهشت‌! همانا شما نزد خداوند(ج)  وعده‌اي‌ داريد كه‌ مي‌خواهد به‌ آن‌ وعده‌ براي‌ شما وفا كند. مي‌گويند: آن‌ وعده‌ چيست‌؟ مگر ميزان‌ اعمال‌ نيك‌ ما را سنگين‌ نساخت‌، مگر روسپيدمان‌ نگردانيد، مگر ما را به‌ بهشت‌ وارد نكرد و از دوزخ‌ دورمان ‌نساخت‌؟ در اين‌ هنگام‌ حق‌ تعالي‌ حجاب‌ را از برابر آنان‌ كنار مي‌زند و ايشان ‌به‌سوي‌ او مي‌نگرند. سوگند به‌ خداي‌ عزوجل‌ كه‌ او چيزي‌ را دوست‌ داشتني‌تر و آرام‌بخش‌تر براي‌ آنان‌، از نظركردن‌ به ‌سوي‌ خويش‌ نبخشيده‌ است‌». «وچهره‌هايشان‌ را هيچ‌ غبار و ذلتي‌ نمي‌پوشاند» نه‌ روي‌ آنان‌ را سياهي‌اي‌ مي‌پوشاند ونه‌ دود و دخان‌ دوزخ‌، گرد خواري‌ و حسرت‌ و ندامت‌ و افسردگي‌ را بر چهره‌هايشان‌ مي‌نشاند «اينان‌ اهل‌ بهشتند و در آن‌ جاودانه‌ خواهند بود».
 
	آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَسَبُواْ السَّيِّئَاتِ جَزَاء سَيِّئَةٍ بِمِثْلِهَا وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ مَّا لَهُم مِّنَ اللّهِ مِنْ عَاصِمٍ كَأَنَّمَا أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِّنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ مرتكب‌ بديها شده‌اند، بدانند كه‌ جزاي‌ بدي‌ مانند آن‌ است‌» يعني: خداوند متعال‌ جزاي‌ يك‌ بدي‌ را با يك‌ بدي‌ مي‌دهد و بر آن‌ نمي‌افزايد پس‌ جزاي ‌بدي‌ در كوچكي‌ و بزرگي‌ خود، همانند بدي‌ است‌ نه‌ بيش‌ از آن‌ «و بر آنان‌ غبار خواري‌ نشيند» از اثر گناهانشان‌ و ترس‌ و دلهره‌اي‌ كه‌ از آن‌ دارند «براي‌ آنان‌ در برابر خداوند هيچ‌ پشت‌ و پناهي‌ نيست‌» يعني: هيچ‌ كس‌ آنها را از خشم‌ و عذاب‌ خداي‌ قهار پناه‌ نمي‌دهد «گويي‌ چهره‌هايشان‌ با پاره‌هايي‌ از شب‌ تار پوشيده‌ شده‌است‌» از بس‌ كه‌ دود و دخان‌ آتش‌ و سياهي‌ آن‌، چهره‌هايشان‌ را فرو پوشانيده‌است‌ «آنان‌ اصحاب‌ آتش‌اند كه‌» هيچ‌ جدايي‌اي‌ از آن‌ ندارند و «جاودانه‌ درآنند».
 
	آيه  28
‏متن آيه : ‏
