ْنِ اللّهِ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هيچ‌ كس‌ را نرسد كه‌ جز به‌ اذن‌ خدا» و خواست‌ وي‌ «ايمان ‌بياورد» بنابراين‌، آنچه‌ كه‌ خدا(ج)  نخواهد هرگز روي‌ نمي‌دهد «و بر كساني‌ كه‌ نمي‌انديشند، پليدي‌ را قرار مي‌دهد» يعني: عذاب‌ را، يا خواري‌ و رسوايي‌اي‌ را كه ‌همانا سبب‌ عذاب‌ است‌ بر كفاري‌ واقع‌ مي‌گرداند كه‌ در حجتهاي‌ خدا(ج)  تعقل ‌نمي‌كنند و در آيات‌ و ادله‌اي‌ كه‌ باري‌ تعالي‌ برايشان‌ بر پا كرده‌، تدبر و انديشه ‌نمي‌نمايند. چنان‌كه‌ از عدم‌ تعقل‌ آنان‌ يكي‌ اين‌ است‌ كه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ ايمان‌ و هدايت‌ در اختيار باري‌ تعالي‌ است‌ پي ‌نبرده‌اند، به‌ همين‌ جهت‌، به‌ بارگاه‌ وي‌ التجا نكردند تا به‌ راه‌ راست‌ خويش‌ هدايتشان‌ كند و نتيجه‌ اين‌ شد كه‌ در پليديشان‌ باقي‌ماندند، خواري‌ و رسوايي‌ بر آنان‌ استمرار يافت‌ و سزاوار خشم‌ حق‌ تعالي‌ گشتند.
	آيه  101
‏متن آيه : ‏
‏ قُلِ انظُرُواْ مَاذَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا تُغْنِي الآيَاتُ وَالنُّذُرُ عَن قَوْمٍ لاَّ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: بنگريد كه‌ در آسمانها و زمين‌ چيست‌؟» يعني: در آفريده‌هايي‌ كه‌ دال‌ بر وجود، وحدت‌ و كمال‌ قدرت‌ صانع‌ و آفريننده‌ خويش‌اند، تفكر و انديشه‌ كنيد «ولي‌» بايد دانست‌ كه‌ «نشانه‌هاي‌ عبرت‌انگيز و هشدارها» يعني: معجزات‌، آيات‌و پيامبران‡ «براي‌ گروهي‌ كه‌ ايمان‌ نمي‌آورند» و ايمان‌ نياوردنشان‌ در علم‌ ازلي خداي‌ سبحان‌ رفته‌ است‌ «سود نمي‌بخشد» پس‌ هر كس‌ اين‌چنين‌ باشد، مشاهده‌ هيچ‌ نشانه‌ و معجزه‌اي‌ در وي‌ سودبخش‌ نيست‌ و هيچ‌ دافعي‌ هم‌ نمي‌تواند كفر را از وي‌ دفع‌ كند زيرا كساني‌ كه‌ شقاوت‌ آنها به‌ حد نهايي‌ خود رسيده‌ است‌، ديگر تفكر و تدبر در اين‌ دلايل‌ نيز، برايشان‌ مفيد هيچ‌ فايده‌اي‌ نخواهد بود.
 
	آيه  102
‏متن آيه : ‏
‏ فَهَلْ يَنتَظِرُونَ إِلاَّ مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِهِمْ قُلْ فَانتَظِرُواْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آيا جز همانند روزهاي‌ كساني‌ را كه‌ پيش‌ از آنان‌ درگذشتند، انتظار مي‌برند؟» يعني: اين‌ گروه‌ كفار معاصر محمدص، با تكذيب‌ خود، جز نظير واقعات‌ خداي‌ سبحان‌ بر كفاري‌ را كه‌ پيش‌ از آنان‌ درگذشته‌اند انتظار نمي‌برند زيرا انبياي‌ پيشين‡، كفار زمانشان‌ را از پيش‌ آمد ايامي‌ كه‌ در برگيرنده‌ انواع‌ عذاب‌ است‌ هشدار مي‌دادند، اما آنان‌، پيامبران‌ خود را تكذيب‌ كرده‌ و بر كفر خويش‌ بيشتر پاي‌ مي‌فشردند تا سرانجام‌، خداي‌ عزوجل‌ عذاب‌ خويش‌ را بر آنان ‌فرود مي‌آورد و انتقام‌ خويش‌ را بر آنان‌ روا مي‌داشت‌ «بگو: انتظار بكشيد» تحقق ‌هشدار پروردگار خويش‌ را «همانا من‌ نيز با شما از منتظرانم‌» تحقق‌ هشدار پروردگارم‌ را در حقتان‌.
 
 آيه  136
‏متن آيه : ‏
‏ قُولُواْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
خداوند متعال‌ در اين‌ آيه‌ بندگان‌ مؤمنش‌ را به‌ سوي‌ ايمان‌ تفصيلي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ به‌ وسيله‌ حضرت‌ محمدص بر ايشان‌ نازل‌ نموده‌ و به‌ ايمان‌ اجمالي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ بر پيامبران‌ پيشين‌ نازل‌ كرده، ارشاد مي‌نمايد و از برخي‌ از پيامبران‌: به‌ اسم‌ نام ‌برده‌ و از بقيه‌ آنها به‌ اجمال‌ ياد مي‌كند: «بگوييد» اي‌ مسلمين‌! «ايمان‌ آورده‌ايم‌ به‌ خداوند». از ابي‌هريره‌(رض)  روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: اهل‌ كتاب، تورات‌ را به‌زبان‌ عبراني‌ خوانده‌ و آن‌ را براي‌ اهل‌ اسلام‌ به‌ زبان‌ عربي‌ تفسير مي‌كردند، لذارسول‌ خداص در اين‌ حديث‌ شريف‌ فرمودند: «اهل‌ كتاب‌ را نه‌ تصديق‌ كنيد و نه‌تكذيب، بلكه‌ بگوييد: به‌ خداوند و به‌ آنچه‌ نازل‌ كرده‌ ايمان‌ آورده‌ايم‌ - تا به‌آخر آيه‌». «و» نيز ايمان‌ آورده‌ايم‌ «به‌ آنچه‌ بر ما نازل‌ شده‌ و به‌ آنچه‌ بر ابراهيم‌ واسحاق‌ و يعقوب‌ و اسباط نازل‌ شده‌» اسباط: فرزندان‌ دوازده‌گانه‌ يعقوب‌(ع) هستندكه‌ هريك‌ از آنها فرزنداني‌ داشته‌ اند. «سبط» در بني‌اسرائيل‌ به‌منزله‌ «قبيله‌» درميان‌ اعراب‌ است‌ «و» ايمان‌ آورده‌ايم‌ «به‌ آنچه‌ به‌ موسي‌ و عيسي‌ و آنچه‌ به‌ همه‌پيامبران‌ از سوي‌ پروردگارشان‌ داده‌شده، ميان‌ هيچ‌يك‌ از آنان‌ فرق‌ نمي‌گذاريم‌» كه‌ به‌برخي‌ از آنها ايمان‌ آورده‌ و به‌ برخي‌ ديگر كافر گرديم، چنان‌كه‌ يهود و نصاري‌كردند، بلكه‌ ما مسلمانان‌ به‌ تمام‌ انبيا و پيامبراني‌ كه‌ خداوند(ج) فرستاده‌ و به‌ همه‌كتابهايي‌ كه‌ نازل‌ نموده، ايمان‌ داريم‌ «و ما در برابر او تسليم‌ هستيم‌» و هيچ‌ ستيز وكشمكشي‌ را با او در ملكش‌ نمي‌پسنديم‌. آري‌! بر مسلمانان‌ است‌ كه‌ اين‌ حقايق‌ را اعلام‌ نمايند و ايمان‌ درست‌ و راستين‌ نيز چنين‌ ايماني‌ است‌.
 
آيه  103
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُواْ كَذَلِكَ حَقّاً عَلَيْنَا نُنجِ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌، پيامبران‌ خود و مؤمنان‌ را نجات‌ مي‌دهيم‌» يعني: امتهاي‌ تكذيب‌ پيشه‌ را نابود مي‌كنيم‌، آن‌گاه‌ پيامبران‌ خود و مؤمنان‌ همراهشان‌ را نجات‌ مي‌دهيم ‌«بدين‌گونه‌ نجات‌ مي‌دهيم‌ مؤمنان‌» به‌ محمد «از قريش‌ و ديگران‌ «را» از عذابي‌كه‌ براي‌ كفار آماده‌ كرده‌ايم‌ «وعده‌ داده‌ايم‌؛ وعده‌ حق‌ لازم‌ بر خود» كه‌ چنين‌ كنيم‌.
پس‌ كسي‌ كه‌ در تاريخ‌ بنگرد و زندگي‌ پيامبران: و اهل‌ ايمان‌ و فرجام‌ كافران‌ را مورد برسي‌ قرار دهد، يقينا اين‌ امر، انگيزه‌هاي‌ نيرومندي‌ براي‌ ايمان‌ او ايجاد مي‌كند، مگر اين‌كه‌ از كوردلان‌ باشد.
 
	آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِن كُنتُمْ فِي شَكٍّ مِّن دِينِي فَلاَ أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ وَلَكِنْ أَعْبُدُ اللّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: اي‌ مردم‌! اگر از دين‌ من‌» كه‌ عبادت‌ خداوند و احد لاشريك‌ است‌ «در شك‌ هستيد» و حقيقت‌ آن‌ را درنيافته‌ايد «پس‌ بدانيد كه‌ من‌ كساني‌ را كه‌ شما بجاي‌ خدا مي‌پرستيد، نمي‌پرستم‌» در هيچ‌ حالي‌ از احوال‌ و از پرستش‌ آنها بيزارم‌ «بلكه‌ خدايي‌ را مي‌پرستم‌ ك