ات‌ و به‌ شيوه‌ خودم‌ «به‌ زودي‌ خواهيد دانست‌» فرجام‌ حال‌ و اعمالتان‌ را كه‌ مبتني‌ بر عبادت‌ غير خداوند(ج)  و زيان‌ رساندن‌ به‌ بندگانش‌ مي‌باشد، آري‌! خواهيد دانست‌ «كه‌ عذاب‌ رسواكننده‌» و خواركننده‌ فضيحت‌بار «بر چه‌ كسي‌ فرود مي‌آيد و دروغگو كيست‌؟» آيا من‌ عذاب‌شونده‌ خواهم‌ بود يا شما؟ آيا من‌ در دعوت‌ و پيام‌ خويش‌ دروغگو بوده‌ام‌، يا شما در انكار و استكبار و سخنان‌ باطلتان‌؟ قطعا عذاب‌ او، گريبانگير مستكبران‌ و برتري‌طلبان‌ مي‌شود «و انتظار بريد كه‌ من‌ هم‌ با شما منتظرم‌» حكمي‌ را كه‌ خداوند(ج)  در ميان‌ من‌ و شما فيصله‌ مي‌كند.
	آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْباً وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مَّنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ فرمان‌ ما آمد، شعيب‌ و كساني‌ را كه‌ با او ايمان‌ آورده‌ بودند، به‌ رحمتي‌ ازجانب‌ خويش‌» كه‌ همانا هدايت ‌كردنشان‌ به‌ راه‌ ايمان‌ بود «نجات‌ داديم‌» از عذاب ‌خفت‌بار «و كساني‌ را كه‌ ستم‌ كرده‌ بودند» به‌ ديگران‌؛ با گرفتن‌ اموالشان‌ به ‌ناحق‌ وستم‌ كرده‌ بودند بر خود؛ با تصميم‌ و پاي‌فشردن‌ بر كفر «بانگ‌ سخت ‌فروگرفت‌» جبرئيل‌(ع)  بر آنان‌ چنان‌ بانگي‌ برآورد و آن‌ بانگ‌ وي‌ چنان‌ سخت‌ و مرگبار بود كه‌ همه‌ قالب‌ تهي‌ كردند و ارواح‌ از اجسادشان‌ رخت‌ بربست‌ «پس‌ در خانه‌هايشان‌ از پا در آمدند» تفسير (جاثمين‌) در آيه‌ (67) گذشت‌.
 
	آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا أَلاَ بُعْداً لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گويي‌ در آن‌ خانه‌ها هرگز اقامت‌ نداشته‌اند» يعني‌: گويي‌ هرگز در خانه‌ها و كاشانه‌هايشان‌ زندگي‌ نكرده ‌بودند «آگاه‌ باش‌، دوري‌ باد بر مردم‌ مدين‌، همان‌ گونه‌ كه ‌ثمود دور افتادند» بعدا: يعني‌ مرگ‌ بر مردم‌ مدين‌، همان‌گونه‌ كه‌ ثمود هلاك ‌شدند.
 
	آيه  96
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌، موسي‌ را با آيات‌ خود» تورات‌ «و با سلطاني‌ مبين‌ فرستاديم‌» سلطان‌ مبين‌: معجزات‌ روشن‌ و حجتهاي‌ آشكار است‌. به‌ قولي‌ مراد از «آيات‌»، معجزات‌ نه‌گانه‌اي‌ است‌ كه‌ در سوره‌ «اسراء» بيان‌ شد و مراد از «سلطان‌»، معجزه‌ تبديل‌ شدن‌ عصا به‌ اژدهاست‌.
 
آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌سوي‌ فرعون‌ و ملأ وي‌» ملأ: اشراف‌ و سران‌ قوم‌اند كه‌ ساير قوم‌ در هر امر كوچك‌ و بزرگي‌، پيرو آنان‌ مي‌باشند «ولي‌ سران‌ از امر فرعون‌ پيروي ‌كردند» يعني‌: از فرمان‌ وي‌ بر كفر پيروي‌ كردند. همچنين‌ محتمل‌ است‌ كه‌ مراد از «امر» فرعون‌، راه‌ و روش‌ وي‌ باشد «و فرمان‌ فرعون‌ صواب‌ نبود» برشيد: يعني ‌اصلا در فرمان‌ وي‌ رشد و صوابي‌ وجود نداشت‌ بلكه‌ فرمان‌ وي‌ يكسره‌ گمراهي‌ و اغواگري‌ و عناد بود.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1840.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:1841.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:1842.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:text:1843.txt">آيه  101</a><a class="text" href="w:text:1844.txt">آيه  102</a><a class="text" href="w:text:1845.txt">آيه  103</a><a class="text" href="w:text:1846.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:1847.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:1848.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:1849.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:1850.txt">آيه  108</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:185.txt">آيه  146</a><a class="text" href="w:text:186.txt">آيه  147</a><a class="text" href="w:text:187.txt">آيه  148</a><a class="text" href="w:text:188.txt">آيه  149</a><a class="text" href="w:text:189.txt">آيه  150</a><a class="text" href="w:text:190.txt">آيه  151</a><a class="text" href="w:text:191.txt">آيه  152</a><a class="text" href="w:text:192.txt">آيه  153</a></body></html>آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«او روز قيامت‌ پيشاپيش‌ قومش‌ مي‌رود» يعني‌: فرعون‌ در سبقت‌گرفتن‌ به‌سوي‌ آتش‌ دوزخ‌ پيشاهنگ‌ آنهاست‌، همچنان‌ كه‌ در دنيا جلودار آنان‌ در كفر بود و از او پيروي‌ مي‌كردند «پس‌ آنان‌ را به‌ آتش‌ درمي‌آورد» او پيشاپيش‌ آنان‌ در حركت ‌است‌ و از او پيروي‌ مي‌كنند تا آنان‌ را يكجا با خود وارد دوزخ‌ مي‌كند «و دوزخ‌ چه ‌ورودگاه‌ بدي‌ براي‌ واردان‌ است‌» ورد: آبي‌ است‌ كه‌ شتر برآن‌ وارد مي‌شود تا رفع‌ عطش‌ كند. و كسي‌ كه‌ به‌ آب‌ در مي‌آيد، براي‌ آن‌ در مي‌آيد كه‌ گرماي‌ عطش‌ را از خود فرونشاند در حالي‌كه‌ آتش‌ دوزخ‌ ضد آن‌ است‌. پس‌ تعبير (بئس‌ الورد المورود) متضمن‌ پيامي‌ بس‌ هولناك‌ براي‌ دوزخيان‌ است‌.
 
	آيه  99
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُتْبِعُواْ فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از پي‌ آنان‌ لعنتي‌ آورده‌ شد» يعني‌: خداي‌ عزوجل‌ بعد از نابود كردن‌ فرعون‌ و سران‌ قومش‌، آنان‌ را به‌ لعنت‌ بدرقه‌ كرد، يعني‌: از رحمت‌ خويش‌ طرد كرد «و روز قيامت‌ نيز» به‌ لعنت‌ بدرقه‌ مي‌شوند و اهل‌ محشر آنان‌ را لعنت‌ مي‌كنند. پس ‌لعنت‌ در دنيا و آخرت‌ هميشه‌ بدرقه‌ راه‌ و گريبانگير حالشان‌ است‌ «چه‌ بد عطيه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ آنان‌ داده‌ شده‌» يعني‌: اين‌ لعنت‌ پيوسته‌ و هميشگي‌ چه‌ بد عطا و اعانه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ آنان‌ داده‌ شده‌!.
 
	آيه  100
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از آن‌ كه‌ خداوند(ج)  داستان‌ مجموعه‌اي‌ از پيامبران‌ را در اين‌ سوره‌ بيان‌ كرد، مي‌فرمايد: «اين‌» اخباري‌ كه‌ در اين‌ سوره‌ حكايت‌ كرديم‌ «از اخبار آن ‌شهرهاست‌ كه‌ آن‌ را بر تو حكايت‌ مي‌كنيم‌، بعضي‌ از آنها» يعني‌: بعضي‌ از آن‌ شهرها «هنوز بر سر پا هستند» بر سقفها و ستونهاي‌ خود «و بعضي‌ بر باد رفته‌اند» حصيد: درو و ويران‌ شده‌اند به‌ طوري‌ كه‌ مباني‌ و ساختمانهاي‌ آنها فروافتاده‌ و نابود شده‌است‌ تا بدانجا كه‌ از آنها اثري‌ هم‌ برجاي‌ نمانده‌ است‌.
خداوند متعال‌ در اين‌ آيه‌، نوع‌ اول‌ از آن‌ شهرها را به‌ كشتزاري‌ تشبيه‌ كرد كه‌ بر ساقه‌ خويش‌ ايستاده‌ است‌ و نوع‌ دوم‌ را به‌ كشتزاري‌ كه‌ درو شده‌ است‌.
 
	آيه  101
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّ