 روشني‌ بيان ‌مي‌كند» يعني‌: نشانه‌هايي‌ را كه‌ دال‌ بر كمال‌ قدرت‌ و ربوبيت‌ وي‌اند، به‌ روشني ‌بيان‌ مي‌كند كه‌ آنچه‌ گذشت‌؛ از بر افراشتن‌ آسمانها بدون‌ ستون‌ يا بدون‌ ستون‌ قابل‌ رؤيت‌، رام‌ كردن‌ خورشيد و ماه‌ و به‌ سير واداشتن‌ آنها تا ميعادي‌ معين‌، ازجمله‌ اين‌ نشانه‌هاست‌. يا معني‌ اين‌ است‌: كتاب‌ نازل‌ كرده‌ خود را بيان‌ مي‌كند «باشد كه‌ شما به‌ لقاي‌ پروردگارتان‌ يقين‌ حاصل‌ كنيد» و در صدق‌ و راستي‌ اين ‌ملاقات‌، هيچ‌ شكي‌ به‌ خود راه‌ ندهيد و بدانيد؛ ذاتي‌ كه‌ بر آفريدن‌ اين‌ اشيا و سامان‌ دادن‌ و اداره‌ آنها توانا باشد، بر اعاده‌ خلقت‌ شما و گرد هم‌ آوردنتان‌ در محضر خويش‌ براي‌ حساب‌ و جزا نيز تواناست‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3.txt">شناسنامه</a><a class="text" href="w:text:4.txt">مقدمه</a><a class="folder" href="w:html:5.xml">جزء 1 تا 10(سورة الحمد الی التوبة)</a><a class="folder" href="w:html:1602.xml">جزء 11 تا 20(سورة یونس الی العنکبوت)</a><a class="folder" href="w:html:3834.xml">جزء 21 تا 25(سورة الروم الی الجاثیة)</a><a class="folder" href="w:html:5002.xml">جزء 26 تا 29(سورة الأحقاف الی المرسلات)</a><a class="folder" href="w:html:6275.xml">جزء 30 (سورة النبأ الی الناس)</a></body></html>آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ ‏
‏ترجمه : ‏
«اين‌ كتاب»‌ يعني: اين‌ قرآن‌ عظيم «هيچ‌ شبهه‌اي‌ در آن‌ نيست»‌ يعني: در اين‌حقيقت‌ هيچ‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ نيست‌ كه‌ اين‌ كتاب‌ از جانب‌ خداوند متعال‌ نازل‌ شده‌است «هدايتي‌ براي‌ متقين‌ است» هدايت: راهنمائي‌ است‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ مطلوب‌. متقين: كساني‌ هستند كه‌ خود را از آنچه‌ كه‌ به‌ زيانشان‌ است‌ نگاه‌ داشته‌ اند، به ‌همين‌ خاطر به‌ اوامر الهي‌ پايبند گشته‌ و از نواهي‌ و محرمات‌ او پرهيز كرده‌ اند.ابن‌ عباس‌(رض) در تفسير: (هدي‌ للمتقين) مي‌گويد: «متقين‌ كساني‌ هستند كه‌ ازمجازات‌ خداوند(ج) پرهيز كرده‌ و هدايتي‌ را كه‌ مي‌شناسند، فرونمي‌گذارند، و درتصديق‌ به‌ آنچه‌ كه‌ از سوي‌ وي‌ آمده‌ است‌، به‌ رحمتش‌ اميد دارند». درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «لا يبلغ العبد أن يكون من المتقين حتى يدع ما لا بأس به حذراً مما به بأس‌: بنده‌ به‌ جايگاه‌ متقيان‌ و پرهيزگاران‌ نمي‌رسد تا آن‌گاه‌ كه‌ آنچه‌ رادر آن‌ مانع‌ و ايرادي‌ نيست‌، به‌خاطر پرهيز از ارتكاب‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ مانع‌ وايرادي‌ هست، ترك‌ نكند». از ابوهريره‌(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ مردي‌ به‌ وي‌گفت: «تقوي‌ چيست‌؟ ابوهريره‌(رض) از وي‌ پرسيد: آيا تاكنون‌ با مسير پر از خاري‌مواجه‌ شده‌اي‌؟ آن‌ مرد گفت‌: آري‌! ابوهريره(رض) فرمود: در آن‌ هنگام‌ چه‌كرده‌اي‌؟ مرد گفت: چون‌ خار را ديدم‌، از آن‌ برجسته، يا از رفتن‌ به‌ آن‌ راه‌منصرف‌ گشته‌ام‌. ابوهريره‌(رض) فرمود: تقوي‌ يعني‌ همين!»
شكي‌ نيست‌ كه‌ تقوي‌ كانون‌ تمام‌ خوبي‌ها، سفارش‌ الهي‌ به‌ گذشتگان‌ وآيندگان‌ و بهترين‌ صفتي‌ است‌ كه‌ انسان‌ مؤمن‌ مي‌تواند به‌ آن‌ آراسته‌ گردد.چنان‌كه‌ ابودرداء(رض) نيز چنين‌ گفته‌ است.‌
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ چهار صفت‌ را براي‌ متقين‌ ذكر مي‌كند، نخستين‌ صفت‌اين‌ است:‌ 
 
آيه  160
‏متن آيه : ‏
‏ إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ وَأَصْلَحُواْ وَبَيَّنُواْ فَأُوْلَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! آنان‌ شايسته‌ لعنت‌ هستند؛ «مگر كساني‌ كه‌ توبه‌ كردند» از كتمان‌ آيات‌الهي‌ «و به‌ صلاح‌ بازآمدند» يعني: آنان‌ كه‌ اصلاح‌ كردند آنچه‌ را كه‌ فاسد ساخته ‌بودند «و آشكار كردند» حقيقت‌ را، لذا آنچه‌ را كه‌ خداوند(ج) در كتبش‌ بيان ‌نموده، به‌ مردم‌ گفتند «پس‌ بر آنان‌ خواهم‌ بخشود» بنابراين، اين‌ گروه‌ سزاوار لعنت‌ نيستند «و من‌ توبه‌پذير مهربانم‌» بر آنان‌ كه‌ به‌ سويم‌ به‌ حالت‌ زاري‌ و فروتني‌ روي‌ مي‌آورند.
 

آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَاراً وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اوست‌ آن‌كه‌ زمين‌ را گسترانيد» در طول‌ و عرض‌ تا انسان‌ و حيوان‌ امكان گردش‌ و حركت‌ بالاي‌ آن‌ و بهره‌گيري‌ از منافع‌ آن‌ را بيابند.
بايد دانست‌ كه‌ گسترده ‌بودن‌ زمين‌ ـ في‌ نفسه‌ ـ منافي‌ با كرويت‌ آن‌ نيست‌، بدان‌ جهت‌ كه‌ ابعاد آن‌ طولاني‌ و گسترده‌ است‌ و به‌دليل‌ همين‌ طول‌ مسافت‌ و دوري‌ ابعاد آن‌ است‌ كه‌ زمين‌ ـ با آن‌ كه‌ كروي‌ است‌ ـ براي‌ ساكنان‌ خود گسترده ‌ظاهر مي‌شود[1]. «و» اوست‌ آن‌كه‌ «درآن‌، كوه‌ها و نهرها نهاد» رواسي‌: كوه‌هاي ‌شامخ‌ و استوار است‌.
گفتني‌ است؛ كتابهاي‌ جغرافيا و علم‌ زمين‌شناسي‌ از بيان‌ اين‌ حقيقت‌ پر هستند كه‌ اگر كوه‌ها نبود، قشر زمين‌ به‌ شكل‌ هولناكي‌ در معرض‌ شكافها، لرزه‌ها وزلزله‌ها قرار مي‌گرفت‌.
آري‌! حق‌ تعالي‌ زمين‌ را گسترانيد «و از هرگونه‌ ميوه‌اي‌ در آن‌ زوجي‌ دوگانه‌ قرار داد» يكي‌ نر و يكي‌ ماده‌. اين‌ تصريحي‌ اعجازگرانه‌ بر حقيقتي‌ است‌ كه‌ جديدا در مورد وجود دو جنس‌ نر و ماده‌ در ميوه‌ها كشف‌ و شناخته‌ شده‌ و خود يكي‌ از آيات‌ علمي‌ معجز قرآن‌ كريم‌ است[2].
«روز را به‌ شب‌ مي‌پوشاند» يعني‌: روز را به‌ ظلمت‌ شب‌ پوشانيده‌ و شب‌ را همچون‌ لباسي‌ قيرگون‌ بر چهره‌ روز مي‌نشاند و آن‌ را تيره‌ و تار مي‌گرداند، بعد از آن‌كه‌ سپيد و روشن‌ و روشنگر بود «قطعا در اين‌ امور براي‌ مردمي‌ كه‌ تفكر مي‌كنند، نشانه‌هايي‌ وجود دارد» دال‌ بر وجود و وحدانيت‌ خداي‌ تبارك‌ و تعالي‌ زيرا آفرينش‌ آنها با اين‌ اهداف‌ و منظورهاي‌ متعدد و گونه‌گون‌، خود دليل‌ وجود آفريننده‌اي‌ حكيمي‌ است‌ كه‌ كاروبار آنها را بدين‌ نظم‌ و استحكام‌ سامان‌ داده ‌است‌ ولي‌ كساني‌ كه‌ تفكر نمي‌كنند از ديدن‌ اين‌ نشانه‌ها كورند.
[1] براي‌ آشنايي‌ با تفسير علمي‌ كرويت‌ زمين‌ از نظر قرآن، نگاه‌ كنيد به‌ كتاب‌ «جلوه‌هاي‌ جديد از اعجاز علمي‌ قرآن‌ كريم‌» ص‌ 183، از مترجم.

[2] نگاه‌ ; مرجع‌ سابق.
	آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَفِي الأَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِّنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَى بِمَاء وَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فِي الأُكُلِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در زمين‌ قطعه‌هايي‌ است‌» يعني‌: كرتهايي‌ است‌ «كنار 