» يعني‌: صاحب ‌گذشت‌ و بخشايشي‌ بزرگ‌ است‌ «با وجود ستمكار بودنشان‌» پس‌ با وصف ‌استمرارشان‌ در ارتكاب‌ گناه‌، به‌ شتاب‌ عذابشان‌ نمي‌كند و اين‌ است‌ راز عدم ‌فرود آمدن‌ عذاب‌ عاجل‌ برآنان‌.
ابن‌عباس‌(رض)  مي‌گويد: «اين‌ اميدوارترين‌ آيه‌ در كتاب‌ خدا(ج)  است». سعيدبن‌مسيب‌؛ مي‌گويد: چون‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد، رسول‌ خدا ص در حديث‌ شريف ‌فرمودند: «اگر عفو و گذشت‌ خداوند(ج)  نمي‌بود، هيچ‌كس‌ به‌ گوارايي‌ و خوشي ‌زندگي‌ نمي‌كرد و اگر بيم‌ و عذاب‌ وي‌ نمي‌بود، بي‌گمان‌ هر كس‌ بر عفو و كرمش‌تكيه‌ مي‌كرد»، يعني‌: از ارتكاب‌ هيچ‌ محظوري‌ ابا نمي‌ورزيد. «و بي‌گمان‌پروردگارت‌ سخت‌ كيفر است‌» پس‌ سركشان‌ تكذيب‌كننده‌ كافر را به‌ عذابي ‌سخت‌ ـ بر وفق‌ آنچه‌ مشيت‌ وي‌ اقتضا كند  ـ عذاب‌ مي‌كند، بدين‌ جهت‌، او مهلت‌ مي‌دهد اما مهمل‌ و متروك‌ نمي‌گذارد و سرانجام‌ به‌ حساب‌ كارها رسيدگي‌ مي‌كند.
 
آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اما موضع‌ سوم‌ از مواضع‌ ستيزه‌جويانه‌ كفار عبارت‌ است‌ از: «و كافران ‌مي‌گويند: چرا بر اين‌ پيامبر نشانه‌اي‌ آشكار از سوي‌ پروردگارش‌ نازل‌ نشده‌ است‌؟» يعني‌: چرا بر او معجزه‌ ديگري‌ غير از آنچه‌ با خود از آيات‌ معجز آورده‌، نازل‌ نگرديده‌، همچون‌ معجزات‌ حسي‌اي‌ كه‌ بر پيامبران‌ ديگر نازل‌ شد، مانند عصاي‌ موسي‌ و شتر صالح‌ و امثال‌ آن‌؟ عجب‌ است‌ كه‌ آنها نشانه‌هاي‌ حسي‌اي ‌مانند انشقاق‌ قمر، انقياد درخت‌، تبديل‌شدن‌ عصا به‌ شمشير، جوشيدن‌ آب‌ از بين ‌انگشتان‌ پيامبر ص و امثال‌ آن‌ از معجزات‌ را ديدند، اما از روي‌ عناد باز هم ‌نشانه‌هاي‌ جديدي‌ درخواست‌ كردند. پس‌ بدان‌ كه‌ مشكل‌ آنها نبودن‌ نشانه‌ ومعجزه‌ نيست‌ «اي‌ پيامبر! تو فقط هشدار دهنده‌اي‌» كه‌ آنان‌ را از آتش‌ دوزخ‌ بيم‌ وهشدار مي‌دهي‌ و كار معجزات‌ به‌ تو هيچ‌ ارتباطي‌ ندارد. آري‌! رسول خدا ص طبق‌ فرمان‌ الهي‌ مسؤوليت‌ انذار و بيم‌دهي‌ را كه‌ بر عهده‌شان‌ بود، به‌ نيكوترين‌شكل‌ به‌سر رسانده‌ و به‌ بليغ‌ترين‌ وجه‌ انجام‌ دادند «و براي‌ هرقومي‌ راهنمايي‌است‌» يعني‌: پيامبري‌ است‌ كه‌ آنان‌ را به‌سوي‌ آنچه‌ كه‌ هدايت‌ و رشدشان‌ در آن‌است‌، دعوت‌ و راهنمايي‌ مي‌كند.
	آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ اللّهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنثَى وَمَا تَغِيضُ الأَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ وَكُلُّ شَيْءٍ عِندَهُ بِمِقْدَارٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداوند مي‌داند آنچه‌ را كه‌ هر زني‌ در شكم‌ بار مي‌گيرد» از نطفه‌، يا علقه‌، يا مضغه‌؛ از نر يا ماده‌، از زيبا يا زشت‌، از سعيد يا شقي‌ و اين‌كه‌ آن‌ جنين‌ در چه‌ حال‌ و وضعي‌ قرار دارد «و» نيز مي‌داند «آنچه‌ را كه‌ رحمها مي‌كاهند و آنچه‌ را كه‌ مي‌افزايند» مراد افزايش‌ حجم‌ رحم‌ با رشد رو به‌ فزون‌ حمل‌ در آن‌ و كم‌ شدن‌ حجم‌ رحم‌ با بيرون‌ آمدن‌ طفل‌ از آن‌ است‌. يا مراد، افزوني‌ حجم‌ رحم‌ با افزوني ‌تعداد بچه‌ است‌ زيرا گاهي‌ رحم‌ حامل‌ دوقلو يا چند قلو مي‌شود. يا مراد از كاستي ‌رحم‌، كاستي‌ آن‌ با سقط جنين‌ است‌. همچنان‌ محتمل‌ است‌ كه‌ افزوني‌ يا كاستي‌حجم‌ رحم‌، به‌ مدت‌ زايمان‌ نيز بستگي‌ داشته‌ باشد. پس‌ در هر يك‌ از اين‌ امور، معجزه‌اي‌ است‌ «و هر چيزي‌ نزد او اندازه‌اي‌ معين‌ دارد» كه‌ خداوند(ج)  آن‌ را با موازين‌، مقادير و نسبت‌هاي‌ ثابت‌ و معلومي‌ در نزد خويش‌ مرتب‌ و مقدر نموده‌ و بر وفق‌ نظام‌ محاسبه‌ شده‌اي‌ آن‌ را به‌ حركت‌ درآورده‌ است‌ كه‌ از جمله‌ اين ‌پديده‌هاي‌ هدفدار با برنامه‌ و نظم‌ و حساب‌، يكي‌ هم‌ نوع‌ جنين‌ و حجم‌ رحم‌هاي ‌زنان‌ و مدت‌ حمل‌ و حيض‌ آنان‌ است‌.
اين‌ يكي‌ ديگر از آيات‌ معجز علمي‌ قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ گستره‌ تمام‌ علوم‌ و معارف‌ تجربي‌ را در نورديده‌ به‌ طوري‌ كه‌ هر اندازه‌ دانشمندان‌ در عرصه‌هاي‌ هستي‌ كاوش‌ كنند و هر چه‌ به‌ ميدان‌ آورند، در راستاي‌ كشف‌ جلوه‌هاي‌ شهودي ‌اين‌ آيه‌ است‌.
 
	آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«داناي‌ غيب‌ و شهادت‌ است‌» يعني‌: خداي‌ متعال‌ داناي‌ هر امر پنهان‌ از ميدان ‌حس‌ و داناي‌ هر آشكار محسوس‌ و حاضري‌ است‌. يا داناي‌ هر معدوم‌ و هر موجودي‌ است‌ «بزرگ‌ بلند مرتبه‌ است‌» يعني‌: حق‌ تعالي‌ با قدرت‌ و عظمت‌ و سلطه‌ قاهرانه‌ خويش‌، از هر چيز بزرگ‌ و برتر است‌.
 
آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ سَوَاء مِّنكُم مَّنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَن جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَسَارِبٌ بِالنَّهَارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يكسان‌ است‌» در علم‌ وي‌ «كسي‌ از شما سخن‌ را پنهان‌ بدارد و كسي‌كه‌ آن‌ را فاش‌ گرداند» پس‌ حق‌ تعالي‌ هر چه‌ را كه‌ انسان‌ پنهان‌ كند، مي‌داند همان‌ گونه‌ كه ‌علم‌ وي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ او از خير و شر آشكار مي‌گرداند، نيز احاطه‌ دارد «و» مي‌داند «كسي‌كه‌ در شب‌ پنهان‌ است‌» يعني‌: حق‌ تعالي‌ به‌ موجوداتي‌ كه‌ در پرده‌ شب‌ پنهان‌ و از عرصه‌ ديد چشمها دورند، علم‌ و احاطه‌ دارد «و» نيز احاطه ‌دارد به‌ «كسي‌ كه‌ در روز آشكارا حركت‌ كند» بنابراين‌، موجودات‌ آشكار، يا پنهان‌ در پرده‌ تاريكي‌ها، همه‌ در پيشگاه‌ علم‌ خداي‌ دانا يكسان‌ و برابرند.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ در اين‌ سه‌ آيه‌، كمال‌ علم‌ الهي‌ با بياني‌ نهايت‌ رسا، شافي ‌و كافي‌ متجلي‌ شده‌ است‌. آري‌! حق‌ تعالي‌ به‌ همه‌ جزئيات‌ و مفردات‌ هستي‌ داناست‌، به‌ مقادير و حدود اشيا داناست‌، به‌ همه‌ موجودات‌ نهان‌ و به‌ همه‌ اشياي ‌آشكار داناست‌، علم‌ وي‌ بر همه‌ اشيا ـ بي‌ هيچ‌ گونه‌ فرقي‌ ميان‌ پنهان‌ها وآشكارها ـ محيط است‌؛ او ناظر است‌ بر دل‌ تاريكي‌ها چنان‌كه‌ ناظر است‌ بر درخشش‌ها و جلوه‌گريها.
 
	آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللّهُ بِقَوْمٍ سُوءاً فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ او فرشتگاني‌است‌ از پي‌ يك‌ديگر آينده‌ كه‌ او را به‌ فرمان‌ خدا از پيش‌ رو و از پشت‌ سرش‌ نگهباني‌ مي‌كنند» يعني‌: بر هر يك‌ از انسانها در همه‌ حالات‌، فرشتگاني‌ گماش