ن‌ به‌ قبر درآورده‌ شود، او را مي‌نشانند، آن‌گاه‌ به‌ او گفته‌ مي‌شود: پروردگارت‌ كيست‌؟ اما او هيچ‌ جوابي ‌نمي‌دهد زيرا خداوند(ج)  اين‌ حقيقت‌ را فراموش‌ وي‌ مي‌گرداند و چون‌ به‌ وي ‌گفته ‌شود: پيامبري‌ كه‌ به‌سويت‌ مبعوث‌ شده‌ كيست‌؟ باز هم‌ درمي‌ماند و هيچ ‌پاسخي‌ نمي‌دهد. و خدا ستمگران‌ را اين‌ چنين‌ گمراه‌ مي‌كند».
 
 آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعْمَةَ اللّهِ كُفْراً وَأَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌ كساني‌ كه‌ شكر نعمت‌ خدا را به‌ ناسپاسي‌ بدل‌ كردند، ننگريستي‌؟» خداوند متعال، پيامبرش‌ ص را از حال‌ كفار مكه‌ به‌ تعجب‌ فرا مي‌خواند، از آنجا كه‌ آنان ‌با تكذيب‌ وي؛ نعمت‌ عظماي‌ بعثت‌ ايشان‌ را از ميان‌ خود به‌ پيامبري، مورد ناسپاسي‌ قرار دادند، در حالي‌ كه‌ گزينش‌ آن‌ حضرت‌ ص از ميانشان، انعامي ‌بزرگ‌ و بي‌مانند بر آنان‌ بود كه‌ مي‌بايد برآن‌ شكرگزار مي‌بودند «و» با اين‌ ناسپاسي‌ «قوم‌ خود را به‌ سراي‌ هلاكت‌ فرود آوردند» كه‌ جهنم‌ است. بوار: هلاكت ‌است. به‌ قولي‌: مراد از اين‌ گروه، سران‌ قريش‌ بودند كه‌ در روز بدر، قوم‌ خويش ‌را با كشته ‌شدنشان‌ به‌دست‌ لشكر اسلام‌ به‌ سراي‌ نيستي‌ كه‌ عذاب‌ نابود كننده‌ آخرت‌ است‌ فرود آوردند.
آن‌گاه‌ (دارالبوار) را اين‌گونه‌ معرفي‌ مي‌كند: 	آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا وَبِئْسَ الْقَرَارُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آن‌ سراي‌ هلاكت‌ كه‌ جهنم ‌است، در آن‌ وارد مي‌شوند و چه‌ بد قرارگاهي‌ است‌!».
	آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلُواْ لِلّهِ أَندَاداً لِّيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُواْ فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اين‌ گروهي‌ كه‌ به‌ جهنم‌ در مي‌آيند «براي‌ خداوند همتاياني‌» يعني‌: شركايي‌ در ربوبيت‌ «قرار دادند تا از راه‌ او گمراه‌ كنند» يعني‌: تا قوم‌ خويش‌ را از راه‌ خدا(ج)  به‌ بيراهه‌ در افگنند و اين‌ است‌ كار سران‌ شرك‌ و كفر; از متوليان‌ بتان‌ و ديگر سردمداران‌ مذاهب‌ ضاله‌اي‌ كه‌ از سوي‌ مردم‌ گمراه‌ مورد پيروي‌ قرار مي‌گيرند «بگو: برخوردار شويد» به‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ هستيد از شهوات‌ و گمراه‌سازي‌ مردم‌ «و بدانيد كه‌ قطعا بازگشت‌ شما به‌سوي‌ آتش‌ است‌» يعني‌: قطعا مرجع ‌و مقام‌ نهايي‌ شما آتش‌ دوزخ‌ و همان‌ «دارالبوار» است. گويي‌ گفته‌ شد: اگر بر اين‌ شيوه‌ ادامه‌ دهيد، بدانيد كه‌ حتما بازگشت‌ شما به‌سوي‌ دوزخ‌ است.
 
	آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لِّعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ يُقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرّاً وَعَلانِيَةً مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خِلاَلٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ آن‌ بندگانم‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند، بگو» خداوند متعال‌ از باب‌ تشريف‌ و گراميداشت، مؤمنان‌ را به‌ بندگي‌ خودش‌ نسبت‌ داده. آري‌! به‌ ايشان‌ بگو: «نماز را برپا دارند» با اداي‌ آن‌ در اوقات‌ مخصوص‌ آن‌ و رعايت‌ اركان‌ و آداب‌ آن ‌«و» به‌ ايشان‌ بگو: «از آنچه‌ ما به‌ آنان‌ روزي‌ داده‌ايم، پنهان‌ و آشكارا انفاق‌ كنند پيش‌از آن‌كه‌ روزي‌ فرارسد كه‌ در آن‌ نه‌ خريد و فروشي‌ باشد و نه‌ دوستي‌اي‌» يعني‌: در روز قيامت‌ دادوستدي‌ نيست‌ تا كسي‌ كه‌ در عمل‌ كوتاهي‌ كرده، با دادن‌ عوض‌ و جريمه‌اي‌ خود را از عذاب‌ خداوند(ج)  بازخريد كند همچنين‌ در آن‌ روز پيوندهاي ‌دوستي‌ و رفاقت‌ نيز وجود ندارد تا دوست‌ براي‌ دوستش‌ ميانجيگري‌ و شفاعت ‌كرده‌ او را از عذاب‌ برهاند بنابراين، بنده‌ بايد براي‌ نجات‌ خويش، خود توشه‌ وزادوبرگ‌ ايماني‌ كسب‌ كرده‌ به‌ نماز و انفاق‌ و ديگر اعمال‌ شايسته‌ روي‌ آورد.
به‌ قولي‌: انفاق‌ پنهاني، در صدقات‌ نافله‌ و اختياري‌ بهتر است‌ و انفاق‌ آشكار در زكات‌ فرض.
 
آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَّكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الأَنْهَارَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از آن‌ كه‌ خداوند(ج)  احوال‌ و اوصاف‌ نيكبختان‌ و بدبختان‌ را روشن‌ ساخت، اينك‌ ادله‌اي‌ را كه‌ بر وجود و يگانگي‌ و كمال‌ علم‌ و قدرتش‌ دلالت ‌مي‌كند، بيان‌ مي‌كند تا وجوب‌ شكرش‌ بر بندگان‌ محرز شود و كفاري‌ كه‌ اين ‌نعمتها را ناسپاسي‌ مي‌كنند، در معرض‌ توبيخ‌ بيشتر قرار گيرند: «خدا آن‌ ذاتي‌ است‌كه‌ آسمانها و زمين‌ را آفريد و از آسمان‌ آبي‌ فروفرستاد پس‌ به‌وسيله‌ آن‌ آب، از ميوه‌ها براي‌ شما روزي‌اي‌ بيرون‌ آورد» يعني‌: از محصولات‌ و ميوه‌هاي‌ گوناگون‌ روزي‌اي ‌براي‌ بني‌آدم‌ بيرون‌ آورد كه‌ به‌ وسيله‌ آن‌ زندگي‌ كنند. پس‌ كسي‌ كه‌ اين‌چنين ‌جايگاهي‌ داشته‌ باشد، بي‌شك‌ سزاوار آن‌ است‌ كه‌ مورد پرستش‌ قرار گرفته‌ و در راه‌ وي‌ انفاق‌ شود «و كشتي‌ را براي‌ شما رام‌ گردانيد تا به‌ فرمان‌ او» طبق‌ خواسته‌ شما «در دريا روان‌ شود» و آن‌ را در مصالح‌ و منافع‌ خود به‌كار گيريد «و رودها را براي‌ شما مسخر كرد» تا آنها را در هرجايي‌ كه‌ مي‌خواهيد به‌ جريان‌ اندازيد و نيز بر رودخانه‌ها كشتيراني‌ كنيد. پس‌ خدايي‌ كه‌ اين‌ همه‌ بر شما منت‌ نهاد، بي‌شك‌ سزاوار پرستش‌ و شكر است.
 
	آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَسَخَّر لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَآئِبَينَ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ شما خورشيد و ماه‌ را ـ كه‌ پيوسته‌ روانند ـ رام‌ گردانيد» تا از نور و روشني‌ و ساير منافع‌ آنها استفاده‌ كنيد، خورشيد و ماهي‌ كه‌ پيوسته‌ فعالند و به‌حيات‌ انسان، حيوان، رستني‌ها و غيره‌ نيرو و مدد مي‌رسانند. يا معني‌ اين‌ است‌: خورشيد و ماه، هميشه‌ به‌ پيروي‌ از فرمان‌ خدا(ج)  در حركت‌ و جريانند و هرگز از سير و حركت‌ باز نمي‌مانند «و رام‌ ساخت‌ براي‌ شما شب‌ و روز را» كه‌ از پي ‌يكديگر مي‌آيند. پس‌ روز براي‌ سعي‌ و تلاشتان‌ در امور معاش‌ است‌ و شب‌ هم ‌براي‌ آرام‌گرفتن‌ و استراحتتان‌ و اين‌ همه‌، شكر و سپاس‌ او را مي‌طلبند.
 
	 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2088.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:2089.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:2090.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:2091.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:2092.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:2093.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:2094.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:2095.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:2096.txt">آيه  42</a></bod