ند. مراد از «باغي‌» كسي‌ است‌ كه ‌بيشتر از مقدار نياز از محرمات‌ مي‌خورد و مراد از «عادي‌» كسي‌ است‌ كه‌ اين‌ محرمات‌ را در حالي‌ مي‌خورد كه‌ از آنها گريز و چاره‌اي‌ دارد «در حقيقت‌ خداآمرزنده‌» است‌ گناه‌ كسي‌ را كه‌ درحال‌ ناچاري‌ از چيزهاي‌ حرام‌ مي‌خورد «ومهربان‌ است‌» به‌ او زيرا حرام‌ را بر وي‌ در هنگام‌ ضرورت، حلال‌ گردانيده‌ است‌.
بنابراين‌ آيه، محرمات‌ حقيقي‌ از خوردني‌ها در شريعت‌ اسلام‌ عبارتند از:
1- گوشت‌ خود مرده‌ (مردار)
2- خون‌ ريخته‌ حيوانات‌.
3- گوشت‌ خوك‌.
4- حيوان‌ ذبح‌ شده‌اي‌ كه‌ به‌ هنگام‌ ذبح‌ آن‌ نام‌ غير خداي‌ عزوجل‌ بر آن‌ برده‌شود.
البته‌ حصر تحريم‌ در انواع‌ چهارگانه‌ فوق‌؛ حرمت‌ غير آنها را كه‌ در شريعت‌ بيان‌شده‌ نفي‌ نمي‌كند بنابراين، محرمات‌ بيان‌ شده‌ در آيه‌ (3) از سوره‌ «مائده‌» ومحرمات‌ ديگري‌ كه‌ رسول‌ خداص حرمت‌ آنها را بيان‌ كرده‌اند - كه‌ بيان‌ آنها نيزدر اين‌ تفسير شريف‌ خواهد آمد - به‌ حرامهاي‌ چهارگانه‌ فوق‌ اضافه‌ مي‌شوند.
 تفصیل این احکام را در کتب فقه بجویید.آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌: پروردگارا! به‌ سبب‌ آن‌كه‌ مرا گمراه‌ ساختي، البته‌ من‌ هم‌ برايشان‌ در زمين ‌مي‌ آرايم‌» گناهانشان‌ را. يعني‌: به‌ گمراه‌ ساختنت‌ سوگند مي‌خورم‌ كه‌ البته‌ تا آن‌گاه‌ كه‌ بندگانت‌ در دنيا باشند، گناهانشان‌ را برايشان‌ بيارايم. گفتني‌ است‌ كه‌ اين ‌آراستن‌ از جانب‌ ابليس، يا به‌ آراستن‌ گناهان‌ در چشم‌ و نفس‌ آدميان‌ و افگندنشان‌ در ورطه‌ آن‌ است، يا با مشغول ‌ساختنشان‌ به‌ زينت‌ها و آرايشهاي‌ دنياست‌ تا از پرداختن‌ به‌ اوامر الهي‌ غافل‌ شوند، به‌طوري ‌كه‌ در مشغله‌ شهوات‌ خويش‌ سرگرم ‌بوده‌ و هيچ‌ التفاتي‌ به‌ غير آن‌ نكنند. سپس‌ ابليس‌ افزود: «و البته‌ آنان‌ را همه، يكجا گمراه‌ مي‌سازم‌» از راه‌ هدايت‌ و آنان‌ را به‌ راه‌ اغوا و گمراهي‌ درمي‌افگنم.
 
	آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر بندگان‌ خالص‌ تو از ميان‌ آنان‌ را» يعني‌: جز كساني‌ را كه‌ تو از ميان‌ مردم‌ براي‌ عبادت‌ خويش‌ خالص‌ ساخته‌ و از شائبه‌ها و آلايش‌ها پاكشان‌ ساخته‌اي. درقرائتي‌ ديگر: (المخلصين‌) به‌ كسر لام‌ نيز خوانده‌ شده، كه‌ معني‌ چنين‌ مي‌شود: مگر بندگاني‌ كه‌ عبادت‌ خود را براي‌ تو از ريا يا فساد خالص‌ ساخته‌اند. ابليس‌ لعين‌ اين ‌سخن‌ را از آن‌ روي‌ گفت‌ كه‌ مي‌دانست؛ كيد وي‌ در مخلصان‌ واقعي‌ كارگر نيست. پس‌ دعا مي‌كنيم‌: اللهم‌ اجعلنا من‌ المخلصين‌: خدايا! ما را از خالص‌ شدگان‌ خويش‌ قرار ده.
 
	آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداوند فرمود: اين‌ راهي‌ است‌ راست‌ كه‌ به‌ من‌ مي‌رسد» يعني‌: من‌ بر خود حق ‌و واجب‌ گردانيده‌ام‌ كه‌ تو را بر بندگان‌ خالصم‌ سلطه‌اي‌ نباشد. به‌قولي‌: معني‌ چنان ‌است‌ كه‌ چون‌ كسي‌ را تهديد مي‌كني، به‌ او مي‌گويي‌: راه‌ تو بر من‌ و بازگشتت‌ هم ‌به‌سوي‌ من‌ است. يا معني‌ اين‌ است‌: راه‌ اخلاص‌ راهي‌ راست‌ است‌ كه‌ رأسا به‌سوي‌ من‌ منتهي‌ مي‌شود.
 
	آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت، تو را بر بندگان‌ من‌ تسلطي‌ نيست‌» مراد از بندگان‌ در اينجا، بندگان ‌بااخلاص‌ خداوند(ج)  اند «مگر كساني‌ از گمراهان‌ كه‌ از تو پيروي‌ كنند» پس‌ اين‌گمراهانند كه‌ از تو پيروي‌ مي‌كنند تا بدانجا كه‌ زمام‌ خود را به‌ دستت‌ مي‌دهند تا آنها را به‌ وادي‌ هاي‌ گمراهي‌ و سرانجام‌ به‌ دوزخ‌ رهسپار كني‌. پس‌ همانانند كه‌ تو را بر آنها سلطه‌ و غلبه‌اي‌ است.
 
آيه  43‏متن آيه : ‏‏ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ ‏
 آيه  44‏متن آيه : ‏‏ لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِّكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ ‏
‏ترجمه : ‏
«و قطعا وعده‌گاه‌ همه‌ آنان‌» يعني‌: وعده‌گاه‌ همه‌ پيروان‌ گمراه‌ تو «دوزخ ‌است‌».
«كه‌ براي‌ آن‌» يعني‌: براي‌ دوزخ‌ «هفت‌ در است‌» كه‌ دوزخيان‌ از آنها داخل ‌مي‌شوند. علت‌ اين‌كه‌ دوزخ‌ هفت‌ در دارد، بسياري‌ تعداد اهل‌ دوزخ‌ است‌ «براي‌ هر دري، از آنان‌» يعني‌: از پيروان‌ گمراه‌ شيطان‌ «بخشي‌ معين‌ است‌» كه‌ از بخش‌هاي‌ ديگر متمايز مي‌باشد.
بخاري‌ ـ در تاريخ‌ خود ـ و ترمذي‌ از ابن‌عمر رضي‌الله عنهما روايت‌ كرده‌اند كه‌ رسول‌ خدا ص دراين‌ حديث‌ شريف‌ فرمودند: «جهنم‌ هفت‌ در دارد و دري‌ از آن‌ مخصوص‌ كساني‌ است‌ كه‌ بر روي‌ امت‌ من‌ شمشير كشيده‌اند». همچنين‌ ازعلي(رض)  روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: «درهاي‌ جهنم‌ بعضي‌ بر بالاي‌ بعضي‌ ديگرقرار دارد پس‌ در اول‌ پر مي‌شود آن‌گاه‌ در دوم، سپس‌ در سوم‌ تا آن‌كه‌ همه ‌درهاي‌ آن‌ پر مي‌شود». ابن‌جريج‌ مي‌گويد: «درهاي‌ دوزخ‌ هركدام‌ نامي‌ دارد: در اول‌ جهنم، در دوم‌ لظي، در سوم‌ حطمه، در چهارم‌ سعير، در پنجم‌ سقر، درششم‌ جحيم‌ و در هفتم‌ هاويه‌ است‌». از ابن‌عباس‌(رض)  نيز مانند آن‌ روايت‌ شده‌ است.
 
آيه  45‏متن آيه : ‏‏ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ‏
 آيه  46‏متن آيه :‏ ادْخُلُوهَا بِسَلاَمٍ آمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان، پرهيزگاران‌ در باغها و چشمه‌سارانند» و به‌ ايشان‌ قبل‌ از آن‌كه‌ به‌ آن ‌وارد شوند، گفته‌ مي‌شود: «در آنجا با سلامت‌ و ايمني‌ درآييد» يعني‌: با سلامت‌ از آفات‌ و ايمني‌ از هر آنچه‌ كه‌ اسباب‌ خوف‌ و هراس‌ است. يا معني‌ اين‌ است‌: درآييد همراه‌ با سلامي‌ بر شما از جانب‌ خداي‌ عزوجل‌ و از سوي‌ فرشتگان. يا معني‌ اين‌ است‌: آن‌گاه‌ كه‌ بهشتيان‌ وارد باغهاي‌ بهشت‌ مي‌شوند، چون‌ از باغي‌ به ‌باغ‌ ديگري‌ مي‌روند، به‌ آنان‌ گفته‌ مي‌شود: در آن‌ به‌ سلامتي‌ و ايمني‌ وارد شويد.
 
آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَاناً عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنچه‌ در سينه‌هاي‌ آنان‌ از غل‌ بود، بيرون‌ كشيم‌» غل‌: كينه‌ و دشمني‌ است. يعني‌: اگر يكي‌ از بهشتيان‌ در دنيا بر ديگري‌ كينه‌اي‌ داشته‌ است، خداي‌ عزوجل ‌آن‌ كينه‌ را از قلب‌ وي‌ بيرون‌ كشيده‌ و دلهايشان‌ را نسبت‌ به‌ همديگر پاك‌ و صاف ‌مي‌گرداند «برادر يك‌ديگر شده‌» يعني‌: آنها چنان‌ باهم‌ صاف‌ 