و صميمي‌ مي‌شوند كه‌ در دين‌ و دوستي‌ و مهرباني، برادران‌ هم‌ گشته‌اند و اين‌ خود دلالت‌ دارد بر اين‌كه‌ «اخوت‌» و «غل‌» با هم‌ در منافات‌ قرار دارند. پس‌ مسلمان‌ بايد مشتاق ‌باشد كه‌ در رابطه‌اش‌ با مؤمنان‌ دل‌ خود را از غل‌ و كينه‌ و حسد پاك‌ سازد «بر تختها، روبه‌روي‌ يك‌ديگر كرده‌» يعني‌: بهشتيان‌ برادروار و صميمي‌ بر تختها وتكيه‌گاه‌ها نشسته‌ به‌ چهره‌هاي‌ يك‌ديگر نظاره‌ مي‌كنند، از جام‌ صهباي‌ عاطفه‌ ومهر برادري‌ سر مي‌كشند و بر چمن‌هاي‌ سرسبز بهشت، شميم‌ دل‌آساي‌ همدلي‌ وهمزباني‌ را استشمام‌ مي‌كنند. سرير: جايگاه‌ بلندي‌ است‌ كه‌ براي‌ محفل‌ شادماني ‌آماده‌ ساخته‌ مي‌شود.
از چندين‌ طريق‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ علي‌(رض)  بعد از واقعه‌ جمل‌ به‌ فرزند طلحه‌بن‌زبير كه‌ پدرش‌ در آن‌ واقعه‌ كشته‌ شده‌ بود، گفت‌: حقيقتا من‌ اميدوارم ‌كه‌ من‌ و پدرت‌ از كساني‌ باشيم‌ كه‌ خداوند(ج)  در شأن‌ آنان‌ فرموده‌ است‌: ﴿‏ وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَاناً عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ ‏﴾. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «مؤمنان‌ از آتش‌ رهايي‌ يافته‌ آن‌گاه‌ بر روي‌ پلي‌ كه‌ در ميان‌ بهشت‌ و دوزخ‌ است ‌نگه‌ داشته‌ مي‌شوند، سپس‌ از برخي‌ از آنان‌ براي‌ برخي‌ ديگر در مظالمي‌ كه‌ ميانشان‌ در دنيا بوده‌ است، قصاص‌ گرفته‌ مي‌شود و آن‌گاه‌ كه‌ همه‌ پاك‌ و مهذب ‌شدند، به‌ ايشان‌ اذن‌ ورود به‌ بهشت‌ داده‌ مي‌شود».
 
آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ لاَ يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُم مِّنْهَا بِمُخْرَجِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا» يعني‌: در بهشت‌ «به‌ آنان‌ هيچ‌ رنجي‌» يعني‌: هيچ‌ خستگي‌ و ماندگي‌اي‌ «نمي‌رسد و آنان‌ از آنجا بيرون‌ شدني‌ نيستند» كه‌ اين‌ بزرگترين‌ دليل‌ كمال‌ نعمت‌ بر ايشان‌ است. آري‌! كدام‌ نعمت‌ از جاودانگي‌ در نعمت‌ بزرگتر مي‌باشد؟.
 
	آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ بندگان‌ من‌ خبر ده‌» اي‌ محمد ص! «كه‌ منم‌ آمرزنده‌ مهربان‌» يعني‌: من ‌بسيار آمرزنده‌ گناهانشان‌ هستم‌ و برايشان‌ بسيار مهربانم. در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده ‌است‌: «رسول‌ خدا ص بر جمعي‌ از يارانشان‌ ـ درحالي‌كه‌ آنان‌ خندان ‌بودند ـ وارد شدند پس‌ به‌ ايشان‌ فرمودند: «بهشت‌ را به‌ ياد آوريد ولي‌ دوزخ‌ را نيز به‌ ياد آوريد». آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد و جبرئيل‌(ع)  به‌ رسول‌ خداص پيغام‌ داد كه‌ پروردگار عزوجل‌ مي‌فرمايد: اي‌ محمد! چرا بندگانم‌ را نوميد مي‌كني‌؟».
	آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَ أَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الأَلِيمَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» به‌ بندگان‌ من‌ خبر ده‌ «كه‌ همانا عذاب‌ من، عذابي‌ است‌ دردناك‌».
اين‌ دو آيه‌ در كنار هم، بر دو مقام‌ خوف‌ و رجا دلالت‌ مي‌كند. در حديث‌ شريف ‌آمده‌ است‌: «اگر بنده‌ اندازه‌ عفو خداوند(ج)  را مي‌دانست، هرگز از هيچ‌ حرامي ‌پرهيز نمي‌كرد و اگر مقدار عذاب‌ او را مي‌دانست‌، بي‌گمان‌ خود را نابود مي‌ساخت‌». يعني‌: از بسياري‌ غم‌ و غصه.
گفتني‌ است‌ كه‌ دو آيه‌ فوق، به‌ عنوان‌ مقدمه‌اي‌ بر داستانهايي‌ است‌ كه‌ بعد از آن‌ مي‌آيد كه‌ بخشي‌ از اين‌ داستانها از مصاديق‌ خبر رحمت‌ و برخي‌ هم‌ از مصاديق‌ خبر عذاب‌ است.
 
	آيه  174
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ آنچه‌ را خداوند از كتاب‌ نازل‌ كرده، پنهان‌ مي‌دارند و بدان‌ بهاي‌ ناچيزي‌به‌دست‌ مي‌آورند» زيرا متاع‌ و بهره‌ فاني‌ دنيا كه‌ دربرابر پنهان‌ساختن‌ و تغيير دادن ‌شرع‌ خدا(ج) گرفته‌ مي‌شود، هرچند بسيار پنداشته‌ شود، بدون‌ شك‌ ناچيز و اندك ‌است‌ زيرا عوض‌ حقيقي‌ آن، سعادت‌ دنيا و آخرت‌ است‌ كه‌ قرباني‌ شده‌ است ‌«آنان‌ جز آتش‌ در درون‌ خويش‌ فرو نمي‌برند» يعني: آن‌ بهاي‌ ناچيزي‌ كه‌ در قبال‌ پنهان‌ كردن‌ آيات‌ الهي‌ دريافت‌ مي‌دارند، عذاب‌ آخرت‌ را بر آنان‌ مسلم‌ گردانيده‌ و سبب‌ ورودشان‌ به‌ دوزخ‌ مي‌شود «و خداوند روز قيامت‌ با آنان‌ سخن‌ نمي‌گويد» به‌دليل‌ فرود آمدن‌ خشم‌ وي‌ بر آنان‌ و ناخشنودي‌ از آنان‌. طبري‌ مي‌گويد: «خداوند متعال‌ با آنان‌ در آنچه‌ كه‌ دوست‌ دارند، سخن‌ نمي‌گويد، هرچند درآنچه‌ كه‌ دوست‌ ندارند، با آنان‌ سخن‌ مي‌گويد». «و پاكشان‌ نمي‌دارد» يعني: اعمال‌ پليدشان‌ را اصلاح‌ نمي‌كند كه‌ از گناه‌ پاك‌ شوند «و براي‌ آنان‌ عذابي‌ است‌دردناك‌» كه‌ همانا آتش‌ دوزخ‌ است‌.
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ و آيه‌ ﴿‏ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ ...﴾ سوره‌ «آل‌ عمران‌»، هر دو درباره‌ يهود نازل‌ شد زيرا رؤسا وعلماي‌ آنان‌ از سفلگان‌ خويش‌ هدايايي‌ گرفته‌ و به‌ آنها وعده‌ مي‌دادند كه‌ پيامبرآخرالزمان‌ از ميانشان‌ بر انگيخته‌ مي‌شود. پس‌ چون‌ رسول‌ خداص از غير آنان ‌برانگيخته‌ شدند، آنها از زوال‌ رياست‌ و أخاذي‌هاي‌ خويش‌ بيمناك‌ شده‌ و لذا صفات‌ حقيقي‌ پيامبر آخرالزمان‌ص در تورات‌ را كتمان‌ كردند و اوصاف‌ ديگري ‌را برساخته‌ و به‌ عوام‌ خويش‌ گفتند: اينك‌ اوصاف‌ پيامبر آخرالزمان‌ همين‌هاست‌، كه‌ با اوصاف‌ محمد هيچ‌ شباهتي‌ ندارد! اما آيه‌ كريمه‌ هر كس‌ ديگري‌ را نيز دربرمي‌گيرد كه‌ شرع‌ خدا(ج) را پنهان‌ ساخته‌ و دربرابر آن‌ رشوه‌ بگيرد، همچنين‌ هركسي‌ را كه‌ در ازاي‌ منفعت‌ عاجل‌ و يا مصلحت‌ زايل‌ و زودگذري‌، به‌ تغييردادن ‌چيزي‌ از دين‌ خدا(ج) و كتمان‌ حق‌ راضي‌ گردد.
 
آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَبِّئْهُمْ عَن ضَيْفِ إِ بْراَهِيمَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ آنان‌ خبر ده‌» يعني‌: به‌ امت‌ خويش‌ «از ميهمانان‌ ابراهيم‌» ايشان ‌فرشتگاني‌ بودند كه‌ به‌ صورت‌ بشر نزد وي‌ آمدند. كلمه‌ «ضيف‌» براي‌ مفرد، تثنيه، جمع، مؤنث‌ و مذكر به‌ يك‌ لفظ به‌كار مي‌رود. يعني‌ به‌ امت‌ خود از آنچه‌ كه‌ براي‌ ابراهيم‌(ع)  اتفاق‌ افتاد و در آن‌ خوف‌ و رجا هر دو جمع‌ شده‌ بود، خبر ده‌ تا از اين‌ داستان‌ پند بگيرند و به‌ سنت‌ خداي‌ سبحان‌ در مورد بندگانش‌ پي‌ برند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2162.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:2163.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:2164.txt">آيه  54<