بكشد، كشته‌ مي‌شود؛ يقينا از ارتكاب‌ عمل‌ قتل‌ دست ‌برمي‌دارد و در اينجاست‌ كه‌ دو حيات‌ محفوظ مي‌ماند، يكي‌ حيات‌ مقتول‌ وديگري‌ حيات‌ خود قاتل‌[2].
تفصیل احکام قصاص در کتب فقه بیان شده و در اینجا مجال تفصیل بیشتر نیست.سوره نحل آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَحْمِلُ أَثْقَالَكُمْ إِلَى بَلَدٍ لَّمْ تَكُونُواْ بَالِغِيهِ إِلاَّ بِشِقِّ الأَنفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بارهاي‌ شمارا مي‌برند» يعني: كالاهاي‌ سنگين‌ مسافران‌؛ مانند خواروبار و غيره‌ را. به‌قولي‌ مراد اين‌ است‌ كه: خود شما را بر دوش‌ خود مي‌برند «به‌ شهري‌كه‌ جز با مشقت‌ بدنها بدان‌ نمي‌توانستيد برسيد» يعني: اگر با شما شتر سواري‌اي ‌نمي‌بود كه‌ بارهاي‌ شما را بردارد، جز با دشواري‌ و مشقتي‌ كه‌ بدنهايتان‌ را به‌ رنج ‌و گدازي‌ سخت‌ وامي‌داشت، نمي‌توانستيد به‌ آن‌ شهر برسيد، چه‌ در آن‌ صورت ‌ناچار بوديد كه‌ بارهايتان‌ را بر دوش‌ خويش‌ حمل‌ كنيد. آري‌! تصور كنيد كه‌ اگر يك‌ حاجي‌ يا يك‌ تاجر ناگزير باشد كه‌ بار و بنه‌ خود را بردوش‌ خويش‌ از اين ‌طرف‌ دنيا به‌ آن‌ طرف‌ حمل‌ كند، چه‌ وضعي‌ پيش‌ خواهد آمد؟! «قطعا پروردگارشما رئوف‌ و مهربان‌ است‌» نسبت‌ به‌ شما، از آنجا كه‌ اين‌ چهارپايان‌ را برايتان ‌آفريد.
 
	سوره نحل آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوهَا وَزِينَةً وَيَخْلُقُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اسبان‌ و استران‌ و خران‌ را آفريد» يعني: اين‌ اصناف‌ سه‌گانه‌ از چهارپايان‌ را براي‌ شما آفريد «تا بر آنها سوار شويد» و منافع‌ آنها در غير سواري‌ هم‌ معلوم ‌است‌؛ چون‌ بردن‌ كالا بر آنها و بهره‌هاي‌ دگر....
امام‌ ابوحنيفه‌: با اين‌ آيه‌ و نيز حديث‌ شريف‌ رسول‌ خدا ص به‌ روايت ‌خالدبن‌وليد(رض)  كه‌ آن‌ حضرت‌ ص در آن‌ از خوردن‌ گوشت‌ اسبان‌ و قاطران‌ و خران‌ نهي‌ كردند، بر عدم‌ جواز خوردن‌ گوشت‌ اسب‌ استدلال‌ كرده‌ است‌ زيرا اسب‌ براي‌ سواري‌ است‌ نه‌ براي‌ خوردن‌. ولي‌ رأي‌ جمهور فقها بر جواز خوردن‌ گوشت‌ اسب‌ است‌.
«و» اين‌ چهارپايان‌ براي‌ شما «مايه‌ تجمل‌ نيز هست‌» زيرا آنها را به‌ جل‌ و جهاز و زين‌ و غيره‌ زينت‌ كرده‌ سوارشان‌ مي‌شويد و از اين‌ كار به‌ وجد و شادي‌ وانبساط در مي‌آييد «و آنچه‌ را نمي‌دانيد، مي‌آفريند» يعني: جز آنچه‌ كه‌ در اينجا براي‌ شما برشمرديم، مخلوقات‌ ديگري‌ را در خشكي‌ و دريا مي‌آفرينيم‌ كه‌ شما بدانها احاطه‌ علمي‌ نداريد، نه‌ از آنها چيزي‌ شنيده‌ ايد و نه‌ آنها را ديده‌ايد.
شايد مراد اين‌ باشد كه‌ حق‌ تعالي‌ پيوسته‌ از وسايل‌ نقليه‌ و اسباب‌ زينت‌ چيزهايي‌ را مي‌آفريند كه‌ بشر قبل‌ از اختراع‌ آنها نسبت‌ به‌ آنها علم‌ ندارد چنان‌كه ‌ماشين‌، كشتي‌هاي‌ بخار، هواپيما و ديگر وسايل‌ مدرن‌ را آفريد و بر مبناي‌ اين‌آيه، هنوز هم‌ اشياي‌ ناشناخته‌ ديگري‌ را مي‌آفريند...  و اين‌ روند پيوسته‌ ادامه ‌دارد.
اين‌ آيه‌ يكي‌ از بزرگترين‌ معجزات‌ علمي‌ قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ مرزهاي‌ مكان‌ و زمان‌ را پشت‌ سر گذاشته‌ است‌.
 
	سوره نحل آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَلَى اللّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَمِنْهَا جَآئِرٌ وَلَوْ شَاء لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ خداوند(ج)  در ميانه‌ بحث‌ از نعمت‌هاي‌ مادي‌ خويش‌ بر انسان، به‌ راههاي ‌معنوي‌ ديني‌ نيز توجه‌ داده‌ و مي‌فرمايد: «و نمودن‌ راه‌ ميانه‌ بر خداوند است‌» يعني: نمودن‌ راه‌ راستي‌ كه‌ انسان‌ مؤمن‌ را به‌ آساني‌ و سهولت‌ به‌ مطلوب‌ مي‌رساند، برعهده‌ خداوند(ج)  است‌ «و برخي‌ از آنها كج‌ است‌» يعني: برخي‌ از آن‌ راهها، از راه‌ ميانه‌ به‌ چپ‌ و راست‌ متمايل‌ است، مانند راه‌ و روش‌ يهوديت، نصرانيت‌ و مجوسيت‌. يا معني‌ اين‌ است‌: برخي‌ از اين‌ چهارپايان‌ و اسبان‌ و وسايل‌ سواري، از راه‌ راست‌ ميل‌ كرده‌ و شما را به‌ راههاي‌ كج‌ مي‌برند بنابراين، راه‌ را بر شما طولاني‌ مي‌سازند و در نتيجه، از رسيدن‌ به‌ جاهايي‌ كه‌ مي‌خواستيد به‌ موقع‌ بدانها برسيد، در تأخير مي‌افتيد اما هدايت‌ و راهنمايي‌ از سوي‌ خداوند (ج) است‌ «و اگرخدا مي‌خواست، مسلما همه‌ شما را راه‌ مي‌نمود» به‌سوي‌ راه‌ درست‌ ولي‌ او نخواست ‌بلكه‌ بر اساس‌ سنت‌ خويش، برخي‌ را هدايت‌ و برخي‌ را گمراه‌ مي‌كند.
اما چنان‌كه‌ د ر مقدمه‌ آيه‌ گفتيم، مراد از «راه‌ ميانه‌» در اين‌ آيه، ترجيحا راههاي‌ معنوي‌ است‌ نه‌ راه‌هاي‌ مادي‌. ابن‌كثير مي‌گويد: «مراد از آيه: ﴿وَعَلَى اللّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ﴾  راه‌ معنوي‌ است‌. يعني: خداي‌ عزوجل‌ است‌ كه‌ با انزال‌ كتب‌ و اقامه ‌ادله، راه‌ راست‌ را به‌ انسان‌ روشن‌ نموده‌ و او را به‌ حق‌ و خير مي‌رساند. ﴿وَمِنْهَا جَآئِرٌ ﴾ يعني: بعضي‌ راهها مانند يهوديت، نصرانيت، مجوسيت‌ و غيره، كج‌  ومعوج‌ و منتهي‌ به‌سوي‌ گمراهي‌ است‌ پس‌ راه‌ راست‌ همانا دين‌ اسلام‌ و راه‌ كج‌ غير آن‌ از اديان‌ است‌. ابن‌كثير اضافه‌ مي‌كند: «در قرآن‌ كريم، گذر از امور حسي‌ به‌ امور معنوي‌ بسيار واقع‌ شده‌ و چون‌ حق‌ تعالي‌ در آيات‌ قبل‌ از وسايل‌ سواري‌ وراههاي‌ حسي‌ ذكر كرد، به‌ دنبال‌ آن‌ در اين‌ آيه‌ به‌ بيان‌ راههاي‌ معنوي‌ پرداخت‌».
 
سوره نحل آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لَّكُم مِّنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ آن‌كه‌ از آسمان‌ براي‌ شما آبي‌ فرود آورد كه‌ آب‌ آشاميدني‌ شما از آن ‌است‌» يعني: آن‌ آب‌ را شيرين‌ و زلال‌ گردانيد نه‌ شور و تلخ‌ تا مردم‌ و چهارپايان ‌از آن‌ بياشامند «و روييدني‌هايي‌ كه‌ رمه‌هاي‌ خود را در آن‌ مي‌چرانيد، نيز از آن ‌است‌» يعني: بخشي‌ از آن‌ آب، آبي‌ است‌ كه‌ رستني‌ها با آن‌ مي‌رويد و در نتيجه، چهارپايان‌ خود را در بيشه‌ها و مراتع‌ مي‌چرانيد. گفتني‌ است‌ كه‌ آب‌ چاهها، چشمه‌ها و رودخانه‌ها همه‌ در اصل‌ از همان‌ آب‌ آسمان‌ است‌.
 
	سوره نحل آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ يُنبِتُ لَكُم بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُونَ وَالنَّخِيلَ وَالأَعْنَابَ وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌وسيله‌ آن‌ آب، كشت‌ و زيتون‌ و درختان‌ خرما و انگور و از هر گونه‌ محصولات ‌ديگر» يعني: تمام‌ انواع‌ و اصناف‌ ميوه‌ها و محصولات‌ نافع‌ ديگر «را براي‌ شمامي‌روياند، قطعا دراين‌» فرودآوردن‌ آب‌ و روياندن‌ درختان‌ و گياهان‌ «نشانه‌اي‌است‌» 