ّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و علم‌ غيب‌ آسمانها و زمين‌ از آن‌ خداست‌» يعني: مختص‌ اوست‌ و هيچ‌ كس ‌ديگر با او در آن‌ مشاركت‌ ندارد «و» از امور غيبي‌ كه‌ مختص‌ به‌ اوست‌ «كار قيامت‌» است‌ كه‌ در نزديكي‌ و سرعت‌ برپايي‌اش‌ «جز مانند يك‌ چشم‌ برهم ‌زدن‌ يانزديكتر از آن‌ نيست‌» پس‌ اين‌ است‌ وصف‌ سرعت‌ قدرت‌ حق‌ تعالي‌ بر آوردن ‌قيامت‌. يعني: كار برپا ساختن‌ قيامت‌ در سرعت‌ و سهولت‌ خود، در پيشگاه‌حق‌ تعالي‌ چيزي‌ جز مانند يك‌ چشم‌ برهم‌ زدن‌ و حتي‌ كمتر از آن‌ نيست‌ زيراحق‌ تعالي‌ همين‌ كه‌ به‌ يك‌ چيز بگويد: «موجود شو»، آن‌ چيز بي‌درنگ‌ موجود مي‌شود «بي‌گمان‌ خدا بر هر چيزي‌ تواناست‌» و برپا كردن‌ سريع‌ قيامت‌ از جمله‌توانايي‌هاي‌ اوست‌.
سپس‌ سياق‌ آيات‌ مجددا به‌ برشمردن‌ نعمت‌هاي‌ حق‌ تعالي‌ بر مي‌گردد:
 
	سوره نحل آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللّهُ أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لاَ تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَجَعَلَ لَكُمُ الْسَّمْعَ وَالأَبْصَارَ وَالأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا شما را از شكم‌ مادرانتان‌ ـ درحالي‌كه‌ هيچ‌چيز نمي‌دانستيد» يعني: كودكان‌ ناداني‌ بوديد كه‌ به‌ هيچ‌ چيز علم‌ نداشتيد «بيرون‌ آورد و براي‌ شما گوش‌ و چشمها و دلها قرار داد» تا به‌وسيله‌ آنها علمي‌ را كه‌ در هنگام‌ بيرون‌ آمدن‌ از شكمهاي‌ مادرانتان‌ نداشتيد، به‌دست‌ آوريد و حاصل‌ نماييد «باشد كه‌ شكر كنيد» و شكر آنها به‌ اين‌ است‌ كه‌ هر حاسه‌ و ابزاري‌ را در همان‌ چيزي‌ به‌كار اندازيد كه‌ براي‌ آن‌ آفريده‌ شده‌ است‌ و از اين‌ راه‌ است‌ كه‌ نعمت‌هاي‌ خداي‌ عزوجل‌ را پاس‌ مي‌داريد و شكر و سپاس‌ او را به‌جا مي‌آوريد.
 
	سوره نحل آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ يَرَوْاْ إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرَاتٍ فِي جَوِّ السَّمَاء مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلاَّ اللّهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏  
«آيا به‌سوي‌ پرندگان‌ رام‌شده‌ ننگريسته‌ اند؟» پرندگاني‌ كه‌ به‌وسيله‌ بالها و ساير اسباب‌ لازمي‌ كه‌ خداوند(ج)  برايشان‌ آفريده‌ است، براي‌ پرواز رام‌ ساخته‌ شده‌اند، وسايل‌ و اسبابي‌ چون‌ نازكي‌ قوام‌ هوا، الهام‌ نمودن‌ اين‌ امر به‌ آنها كه‌ بالهاي ‌خود را باز و بسته‌ كنند و ديگر خصوصيات‌ لازم‌ براي‌ پرواز پس‌ همچنان‌كه ‌شناكننده‌ در آب‌ شنا مي‌كند، آنها «در فضاي‌ آسمان‌» در هواي‌ آزاد به‌ سمت‌ بالا شنا مي‌كنند «آنان‌ را نگاه‌ نمي‌دارد» در فضا «جز خداوند» به‌ قدرت‌ بي‌مثال‌ خويش‌ زيرا سنگيني‌ اجسام‌ پرندگان‌ و رقت‌ قوام‌ هوا، دو عاملي‌اند كه‌ مقتضي‌ سقوط آنها به‌ زمين‌ مي‌باشند، چرا كه‌ پرندگان‌ نه‌ از بالاي‌ سر خود به‌ رشته‌اي‌ آويخته‌اند و نه ‌از پايين‌ پاي‌ خود به‌ چيزي‌ متكي‌اند كه‌ سقوط نكنند «هرآينه‌ در اين‌» نمونه‌ از صنع‌ پروردگار «نشانه‌هاست‌» كه‌ بر وحدانيت‌ خداي‌ سبحان‌ و قدرت‌ وي‌ دلالت‌مي‌كند اما اين‌ نشانه‌ها «براي‌ گروهي‌» است‌ «كه‌ ايمان‌ مي‌آورند» به‌ خداي‌ سبحان‌ و به‌ شريعت‌هاي‌ وي‌ كه‌ پيامبرانش‡ آورده‌اند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2299.txt"> آيه  80</a><a class="text" href="w:text:2300.txt"> آيه  81</a><a class="text" href="w:text:2301.txt"> آيه  82</a><a class="text" href="w:text:2302.txt">آيه  83</a><a class="text" href="w:text:2303.txt">آيه  84</a><a class="text" href="w:text:2304.txt">آيه  85</a><a class="text" href="w:text:2305.txt"> آيه  86</a><a class="text" href="w:text:2306.txt">آيه  87</a></body></html>سوره نحل آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللّهُ جَعَلَ لَكُم مِّن بُيُوتِكُمْ سَكَناً وَجَعَلَ لَكُم مِّن جُلُودِ الأَنْعَامِ بُيُوتاً تَسْتَخِفُّونَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ إِقَامَتِكُمْ وَمِنْ أَصْوَافِهَا وَأَوْبَارِهَا وَأَشْعَارِهَا أَثَاثاً وَمَتَاعاً إِلَى حِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا براي‌ شما از خانه‌هايتان‌ مايه‌ آرامش‌ پديد آورد» كه‌ در آنها آرامش ‌مي‌يابيد و روح‌ و جسمتان‌ از حركت‌ و رنج‌ و خستگي‌ به‌ سكون‌ و راحتي‌ و امنيت ‌خاطر مي‌پيوندد «و براي‌ شما از پوست‌ چهارپايان‌ خانه‌هايي‌ نهاد» كه‌ عبارتند ازخانه‌هاي‌ چادرنشينان‌ و مسافران، مانند خيمه‌ها و قبه‌ها «كه‌ آنها را سبك ‌مي‌يابيد» يعني: حمل‌ آنها بر شما سبك‌ است‌ «در روز جابجا شدنتان‌» ظعن: سير وسفر صحرانشينان‌ براي‌ جستجوي‌ آب‌ و گياه‌ و چراگاه‌ و جابه‌جاشدن‌ از موضعي‌ به ‌موضعي‌ ديگر است‌ «و» آنها را سبك‌ مي‌يابيد «روز اقامت‌تان‌» كه‌ آن‌ خيمه‌ها را مجددا به‌ سادگي‌ بر پا مي‌داريد «و از پشمها و كركها و موهاي‌ آنها اثاثيه‌ قرار داد» پشم‌ از آن‌ گوسفند است، كرك‌ از آن‌ شتر و مو از آن‌ بز. اثاثيه: عبارت ‌است‌ از متاع‌ خانه، چون‌ فرشي‌ كه‌ در منازل‌ گسترده مي‌شود و خانه‌ها بدان‌ آراسته‌ مي‌شود. و بهره‌گيريتان‌ از اين‌ اثاثيه‌؛ «تا وقتي‌ معين‌» است، يعني‌ تا آن ‌هنگام‌ است‌ كه‌ نياز خويش‌ را از آنها برآورده‌ سازيد. يا تا آن‌ زمان‌ است‌ كه‌ كهنه‌ شوند و از كار بيفتند.
 
	آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏

‏ترجمه : ‏
«آنان‌ از هدايتي‌ از جانب‌ پروردگار خويش‌ برخوردارند» يعني: حال‌ اين‌ گروهي‌ كه‌تقوي، ايمان‌ به‌ غيب‌ و آخرت‌ و انجام‌ فرايض‌ را با هم‌ جمع‌ و همراه‌ كرده‌اند،چنين‌ است‌ كه: از نور، برهان، صلاح، استواري‌ و پايداريي‌ از جانب‌ پروردگار خويش‌ برخوردار مي‌باشند و اين‌ خداوند(ج) است‌ كه‌ به‌ ايشان‌ چنين‌ توفيقي‌ارزاني‌ داشته ‌ است‌ «و تنها آنانند كه‌ رستگار و نجات‌ يافته‌اند» در دنيا و آخرت‌ زيرا آنچه‌ را از خداوند(ج) به ‌وسيله‌ ايمان‌ به‌ او و كتابها و پيامبرانش‌ و به‌ وسيله‌ اعمال ‌شايسته‌ و صالح‌ درخواست‌ كرده‌اند، دريافت‌ داشته‌ و از شر آنچه‌ كه‌ از آن‌گريزان‌ بوده‌اند، نجات‌ و رهايي‌ مي‌يابند.
 
آيه  186
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: مرد اعرابي‌اي‌ نزد پيامبراكرم‌ ص آمد و گفت: يارسول‌الله! آيا پروردگار ما نزديك‌ است‌؛ كه‌ در اين‌ صورت‌ با وي‌ مناجات‌كنيم؟ يا كه‌ دور است‌ تا او را بانگ‌ زنيم؟ رسول‌ خداص سكوت‌ كردند، همان ‌بود كه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد: «و هرگاه‌ بندگانم‌ درباره‌ من‌ از تو بپرسند» به‌ ايشان‌ بگو: «من‌ نزديكم‌» به‌ آنان‌ با علم‌ خويش‌ و به‌