انقطاعي‌ ندارد «و البته‌ صابران‌ را بر حسب‌ نيكوترين‌ آنچه‌ عمل‌ مي‌كردند، پاداش‌ مي‌دهيم‌» يعني: قطعا به‌ آنان‌ به‌ سبب‌ شكيبايي‌شان‌ در ثبات‌ و پايداري‌ بر عهد با رسول‌خدا ص، استمرارشان‌ بر ايستادگي‌ در پاي‌ ميثاق‌ تكليف، جهادشان‌ با كافران‌ و نيز شكيبايي ‌و پايداريشان‌ بر آزارها و شكنجه‌هاي‌ دشمن، پاداش‌ مي‌دهيم‌ و اين‌ پاداش‌ و مزد برحسب‌ نيكوترين‌ طاعاتي‌ است‌ كه‌ مي‌كردند، بدين‌ معني‌ كه‌ بر گناهان‌ و بدي‌هايي ‌كه‌ در گذشته‌ كرده‌اند، قلم‌ عفو مي‌كشيم‌.
 
	 سوره نحل آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
كلبي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: چون‌ دو آيه‌ فوق‌ نازل‌ شد، امرأالقيس‌ گفت‌؛ آري‌! حقيقت‌ اين‌ است‌ كه‌ آنچه‌ نزد من‌ است‌ نابود مي‌شود ولي‌ رفيقم‌ (عبدان‌) برحسب‌ نيكوترين‌ آنچه‌ عمل‌ مي‌كند، پاداش‌ مي‌يابد. بارخدايا! او در آنچه‌ كه‌ عليه ‌من‌ ادعا كرده‌ صادق‌ است، من‌ زمين‌ او را بريدم‌ و به‌ زمين‌ خود ضميمه‌ كردم‌ اما به‌ خدا سوگند كه‌ نمي‌دانم‌ چه‌ اندازه‌؟ پس‌ هر چه‌ مي‌خواهد از زمين‌ من‌ بگيرد و مانند آن‌ را نيز همراه‌ آن، به‌ اضافه‌ آنچه‌ از محصول‌ آن‌ خورده‌ام‌! همان‌ بود كه‌ نازل‌ شد: «هر كس‌ از مرد يا زن‌ كه‌ كار نيك‌ كند» كار نيك: كار موافق‌ با كتاب ‌خدا(ج)  و سنت‌ پيامبر وي‌صاست‌ «و او مؤمن‌ باشد» زيرا عمل‌ نيك‌ كافر هيچ ‌ارزش‌ و اعتباري‌ ندارد «بي‌گمان‌ به‌ زندگي‌ پاك‌ و پسنديده‌اي‌ زنده‌اش‌ مي‌داريم‌» در دنيا؛ با بخشيدن‌ رزق‌ و روزي‌ حلال‌ به‌ او و توفيق‌ بخشيدنش‌ به‌ دريافت‌ حلاوت ‌طاعت‌ و با آماده‌ ساختن‌ تمام‌ وجوه‌ راحت‌ و آسايش‌ وي‌. ابن‌ عباس‌(رض)  مي‌گويد: «مراد از آن‌؛ فراهم‌ ساختن‌ زمينه‌ كار پاكيزه‌ و عمل‌ شايسته‌ براي‌ وي ‌است‌». به‌قولي‌ ديگر: مراد از زندگي‌ پاكيزه، زندگي‌ در بهشت‌ است‌ «و مسلما به‌ آنان‌» در آخرت‌ «بر حسب‌ نيكوترين‌ آنچه‌ مي‌كردند، پاداش‌ مي‌دهيم‌» تفسير نظير اين‌ جمله، در آيه‌ قبل‌ گذشت‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «قطعا هر كس‌ به‌ اسلام‌ راه‌ يافت‌ و معيشت‌ مادي‌ زندگي‌اش‌ در حد كفاف‌ بود و به‌ آن‌ حد قناعت‌ ورزيد، رستگار گشت‌».
سوره نحل آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌ گاه‌ كه‌ مي‌خواهي‌ قرآن‌ بخواني، از شيطان‌ رانده‌ شده‌ به‌ خدا پناه‌ ببر» يعني: از خداي‌ سبحان‌ بخواه‌ تا تو را از وسوسه‌هاي‌ شيطان‌ رانده‌شده‌ و ملعون، در پناه‌ خود بدارد. بايد دانست‌ كه‌ قرائت‌ « ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ » خواننده‌ را از آشفتگي‌ فكري‌ در هنگام‌ تلاوت‌ باز داشته‌ و به‌ او امكان‌ مي‌دهد تا در آيات‌ قرآن ‌تدبر و تفكر كند. گفتني‌ است‌ كه‌ خطاب‌ به‌ نبي‌اكرم‌ ص خطاب‌ به‌ امت‌شان‌ است ‌بلكه‌ خطاب‌ به‌ امت‌ در اولويت‌ قرار دارد زيرا رسول‌ خدا ص از وسوسه‌هاي‌ شيطان‌ معصوم‌ بوده‌اند.
امر به‌ خواندن‌ «اعوذ ِباللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏» در هنگام‌ تلاوت‌ قرآن، به‌ اجماع‌ علما مفيد استحباب‌ است‌. همچنين‌ جمهور علما بر آنند كه‌ مستحب‌ خواندن‌ « ِاعوذ ِباللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏ » قبل‌ از تلاوت‌ قرآن‌ است‌ نه‌ بعد از آن‌.
سوره نحل آيه  99
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ شيطان‌ را سلطاني‌ نيست‌» يعني: او تسلط و غلبه‌اي‌ ندارد «بر» اغواي‌ «كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند و بر پروردگارشان‌ توكل‌ مي‌كنند» يعني: امور خويش ‌را ـ در هر سخن‌ و عملي‌ ـ به‌ او تفويض‌ مي‌كنند زيرا ايمان‌ به‌ خدا(ج)  و توكل‌ به‌وي، شيطان‌ را از وسوسه ‌كردن‌ آنان‌ باز مي‌دارد و اگر هم‌ او در يكي‌ از آنان‌ وسوسه‌اي‌ القاء نمايد، وسوسه‌اش‌ تأثيري‌ ندارد.
	 آيه  187
‏متن آيه : ‏
‏ أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنكُمْ فَالآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُواْ مَا كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَكُلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ الصِّيَامَ إِلَى الَّليْلِ وَلاَ تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَاكِفُونَ فِي الْمَسَاجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَقْرَبُوهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آميزش‌ شما با زنانتان‌ در شبهاي‌ روزه‌ براي‌ شما حلال‌ كرده‌ شد» رفث: كلمه‌ جامعي‌ است‌ كه‌ شامل‌ تمام‌ آن‌ چيزهايي‌ كه‌ مرد از زن‌ خود در امور شهواني‌مي‌طلبد؛ اعم‌ از مقاربت‌ و غير آن‌، مي‌شود «آنان‌ براي‌ شما لباسي‌ هستند و شما هم‌براي‌ آنان‌ لباسي‌ هستيد» بدان‌ جهت‌ كه‌ هركدام‌ شما به‌ ديگري، همچون‌ آميزشي‌كه‌ ميان‌ لباس‌ و پوشنده‌ آن‌ است، با همديگر آميزش‌ داريد. يعني‌ هر يك‌ از زن‌ ومرد، رفيقش‌ را همچون‌ لباسي‌ پوشانده‌ و او را از بدكاري‌ باز مي‌دارد. همچنان‌ اين‌تعبير قرآني، كنايه‌ از نياز هر كدام‌ آنها به‌ ديگري‌ است‌ و از اين‌ روست‌ كه‌ خداوندمتعال‌ بر آنها آسان‌ گرفت‌ و رخصت‌ آميزش‌ داد «خداوند دانست‌ كه‌ شما در حق‌خودتان‌ خيانت‌ مي‌كرديد» با آميزش‌ در شبهاي‌ رمضان‌. اصل‌ خيانت‌ آن‌ است‌ كه‌ شخص‌ بر چيزي‌ امين‌ گردانيده‌ شود، ولي‌ امانت‌ را نگه‌ ندارد. دليل‌ اين‌ كه‌ خداوندمتعال‌ آميزش‌كنندگان‌ در شبهاي‌ رمضان‌ را خاين‌ بر نفسهايشان‌ ناميد، اين‌ است‌ كه‌زيان‌ اين‌ كار به‌ خودشان‌ برمي‌گردد.
ابن‌ عباس‌(رض)  در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: «در آغاز فرضيت‌روزه، خوردن‌ و نوشيدن‌ و مقاربت‌ بعد از نماز عشا تا افطار شب‌ ديگر، برمسلمانان‌ حرام‌ بود تا آن‌ كه‌ برخي‌ از صحابه‌ - و از جمله‌ آنان‌ عمربن‌خطاب‌(رض)  - بعد از عشا با زنانشان‌ آميزش‌ كردند و غذا خوردند، آن‌گاه‌ شكايتشان‌ را از ارتكاب‌ اين‌ عمل‌ نزد رسول‌ خداص بردند. اين‌ بود كه‌ آيه‌كريمه ‌نازل‌ شد». جمهور علما بر آنند كه‌ روزه‌ كسي‌ كه‌ بامداد بر وي‌ در حال‌ جنابت‌طلوع‌ كرده، صحيح‌ است‌.
«