ار سنجشي‌ است‌ كه‌ از وزن‌ حقيقي‌ نه‌ چيزي‌ كم‌ كند و نه‌ برآن‌ بيفزايد بلكه‌ اشيا را به‌ طور درست‌ آن‌ وزن‌ نمايد. به‌قولي‌: «قسطاس‌» به‌ زبان‌ رومي‌، همان‌ پيمانه ‌است‌ «اين‌» تمام‌ دادن‌ پيمانه‌ و وزن‌ «بهتر است‌» براي‌ شما در نزد خدا(ج)  و در نزد مردم‌، كه‌ نتيجه‌ آن‌ نام‌ نيك‌، پاداش‌ نيك‌ و گرايش‌ مردم‌ به‌ معامله‌ با كسي ‌است‌ كه‌ اين‌ گونه‌ درست‌كار و با انصاف‌ باشد «و» اين‌ تمام‌ دادن‌ پيمانه‌ و وزن ‌«خوش‌ فرجام‌تر است‌» يعني‌: انجام‌ و عاقبت‌ بهتري‌ دارد.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «كسي‌ بر انجام‌ دادن‌ حرام‌ قادر نمي‌شود و سپس ‌آن‌ را ترك‌ نمي‌كند درحالي‌كه‌ از ترك‌ آن‌ هيچ‌ انگيزه‌ ديگري‌ جز ترس ‌خداوند متعال‌ ندارد  مگر اين‌كه‌ خداوند به‌ طور عاجل‌ در دنيا قبل‌ از آخرت ‌چيزي‌ را كه‌ بهتر از آن‌ است‌ به‌ او عوض‌ مي‌دهد».
 
سوره إسراء آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چيزي‌ را كه‌ بدان‌ علم‌ نداري‌ دنبال‌ نكن‌» به‌ اين‌ ترتيب‌، خداي‌ متعال‌ نهي ‌مي‌كند از اين‌كه‌ انسان‌ چيزي‌ بگويد يا به‌ چيزي‌ عمل‌ كند كه‌ به‌ آن‌ علم‌ ندارد، مانند نكوهش‌ مردم‌ و متهم ‌ساختنشان‌ بدون‌ علم‌ و پيروي‌ از حدسها و گمانها. همچنين‌ اين‌ معني‌، شامل‌ گواهي‌ دروغ‌، سخن‌ دروغ‌، افترا و طعن‌زدن‌ به‌ ديگران‌، جست‌وجوي‌ عيوب‌ مردم‌، دگرگون‌ كردن‌ حقايق‌ علمي‌، جعل‌ اخبار وغير اين‌ از دغلبازي‌ها، تقلب‌ها و اعمال‌ مبتني‌ بر حدس‌ و تخمين‌ و گمان‌ نيزمي‌شود. بدبختانه‌ امروزه‌ بر اثر ضعف‌ دين‌ و ايمان‌ و اخلاق‌، اين‌ روش‌ ناپسند در ميان‌ مسلمانان‌ شيوع‌ پيدا كرده‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «از گمان‌ برحذر باشيد چراكه‌ گمان‌ دروغ‌ترين‌ سخن‌هاست‌». «زيرا گوش‌ و چشم‌ و قلب‌، همه ‌مورد پرسش‌ واقع‌ خواهند شد» يعني‌: از صاحب‌ آنها پرسيده‌ مي‌شود كه‌ اين‌ حواس‌ خود را در چه‌ راهي‌ به‌كار گرفته‌ است‌ زيرا حواس‌ انسان‌ آلات‌وابزاري‌ اند كه‌ اگر او آنها را در خير به‌كار گيرد، سزاوار دريافت‌ پاداش‌ است‌ و اگر آنها را در شر به‌كار گيرد، سزاوار عقاب‌ مي‌باشد. به‌قولي‌: خداوند(ج)  اين‌ اعضا را در هنگام‌ پرسش‌ از آنها به‌ نطق‌ مي‌آورد و آنها از آنچه‌ كه‌ صاحبشان‌ انجام‌ داده‌ است‌ خبرمي‌دهند. چنان‌كه‌ آيات‌ و احاديث‌ گواه‌ اين‌ حقيقت‌ است‌.
 
	سوره إسراء آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَمْشِ فِي الأَرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در زمين‌ به‌ نخوت‌ راه‌ نرو» مرح‌: نخوت‌، فخر، خودبيني‌ و خرامان‌ بودن ‌است‌ «چراكه‌ هرگز زمين‌ را نمي‌تواني‌ شكافت‌» با راه‌ رفتن‌ متكبرانه‌ بر آن‌. اين‌ تعبير متضمن‌ تهكم‌ و تحقير مستكبران‌ نخوت‌منش‌ است‌ «و نه‌ در درازي‌ به‌ كوهها تواني ‌رسيد» يعني‌: نه‌ هرگز با خودنگري‌ و فخر و خودبزرگ‌بيني‌، قدرتت‌ به‌ آنجاها مي‌رسد كه‌ با كوهها برابري‌ كني‌ تا بزرگي‌ هيكل‌ و جثه‌ات‌ تو را به‌ كبر و نخوت‌وادارد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هر كس‌ براي‌ خدا تواضع‌ كند، خدا او رارفعت‌ مي‌بخشد پس‌ او نزد خود حقير اما نزد خداوند بزرگ‌ است‌». همچنين‌ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «در اثنايي‌ كه‌ مردي‌ از امت‌هاي‌ قبل‌ از شما خرامان ‌خرامان‌ راه‌ مي‌رفت‌ و دو جامه‌ گران ‌قيمت‌ پوشيده‌ و به‌آنها مي‌باليد، ناگهان‌ زمين‌او را فروبرد و او تا روز قيامت‌ در آن‌ مي‌جنبد». يعني‌ همچنان‌ در آن‌ فرومي‌رود.
	سوره إسراء آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ كُلُّ ذَلِكَ كَانَ سَيٍّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همه‌ اين‌ خصلت‌ها، بدش‌ نزد پروردگار تو ناپسند است‌» يعني‌: آن‌ بخش‌ از خصلت‌هايي‌ كه‌ فوقا از آنها نهي‌ به‌ عمل‌ آمد، نزد حق‌ تعالي‌ ناپسند بوده‌ و او از آنها نفرت‌ دارد و هرگز بدانها راضي‌ نيست‌ پس‌ بايد آنها را ترك‌ كرد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2397.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:2398.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:2399.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:2400.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:2401.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:2402.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:2403.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:2404.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:2405.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:2406.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:2407.txt"> آيه  49</a></body></html>سوره إسراء آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ مِمَّا أَوْحَى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلاَ تَجْعَلْ مَعَ اللّهِ إِلَهاً آخَرَ فَتُلْقَى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَّدْحُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌» سفارشهايي‌ كه‌ ذكر آنها در آيات‌ قبل‌ گذشت‌ و از آيه‌: ﴿لاَ تَجْعَلْ مَعَ اللّهِ إِلَهاً آخَرَ﴾ كه‌ نهي‌ از شرك‌ است‌ شروع‌ و به‌ اين‌ آيه‌ كه‌ باز هم‌ با نهي‌ از شرك‌: ﴿وَلاَ تَجْعَلْ مَعَ اللّهِ إِلَهاً ..﴾ ختم‌ مي‌شود و در مجموع‌ بيست‌وپنج‌ تكليف‌ را از اوامر ونواهي‌ دربر مي‌گيرد؛ «از جمله‌ آن‌ چيزهايي‌ است‌ كه‌ پروردگارت‌ از حكمت‌ به‌سويت‌ وحي‌ فرستاده‌ است‌» يعني‌: اين‌ مجموعه‌ بيست‌وپنج‌ حكمي‌ كه‌ از آيه‌ (23) شروع ‌و به‌ آيه‌ (39) ختم‌ مي‌شود و ـ چنان‌كه‌ گفتيم‌ ـ آغاز و انجام‌ آنها امر به‌ توحيد ونهي‌ از شرك‌ است‌، از جمله‌ احكام‌ متقن‌ و محكمي‌ است‌ كه‌ هرگز فساد را بدانها راهي‌ نيست‌. ابن‌عباس‌(رض)  مي‌گويد: «همه‌ كتاب‌ تورات‌ در پانزده‌ آيه‌ از سوره ‌بني‌اسرائيل‌ خلاصه‌ شده‌ است‌».
«و با خداي‌ يگانه‌، معبودي‌ ديگر قرار نده‌» بدين‌سان‌، خداوند متعال‌ براي‌ تأكيد و تثبيت‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ توحيد رأس‌ خصلت‌هاي‌ دين‌ و ستون‌ آن‌ است‌، نهي‌ از شرك‌ را در آخر اين‌ احكام‌ تكرار نمود «وگرنه‌ حسرت‌ زده‌ و مطرود» كه‌ هم‌ تو خود را ملامت‌ كني‌ و هم‌ خدا(ج)  و خلق‌ تو را ملامت‌ كنند در حالي‌كه‌ از رحمت‌ حق‌ رانده‌ و حسرت‌زده‌ هستي‌ «در دوزخ‌ افگنده‌ خواهي‌ شد».
 
سوره إسراء آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَأَصْفَاكُمْ رَبُّكُم بِالْبَنِينَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلآئِكَةِ إِنَاثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلاً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از اين‌ گلگشت‌ وسيع‌ در ميدان‌ اوامر و نواهي‌ كه‌ تمسك‌ به‌ آنها اثر و ثمر عقيده‌ توحيد است‌، خداي‌ عزوجل‌ موقفي‌ از مواقف‌ اهل‌ شرك‌ را بيان‌ مي‌كند: «آيا پروردگارتان‌ شما را به‌» داشتن‌ «پسران‌ اختصاص‌ داده‌ و خود از فرشتگان ‌دختراني‌ برگرفته