‌ است‌؟» اين‌ خطابي‌ است‌ به‌ كفاري‌ كه‌ مي‌پندارند؛ فرشتگان ‌دختران‌ خدايند. يعني‌: آيا حق‌ تعالي‌ به‌ پندارتان‌ شما را بر خود برتري‌ داده‌ لذا شما را به‌ داشتن‌ فرزندان‌ پسر اختصاص‌ داده‌ و دختران‌ را براي‌ خود برگرفته‌ است‌؟ «هرآينه‌ شما سخني‌ بس‌ بزرگ‌ مي‌گوييد» كه‌ در جرأت‌ و جسارت‌ بر خداي‌ عزوجل‌ و زشتي‌ و وقاحت‌ به‌ پايه‌اي‌ است‌ كه‌ فروتر از آن‌ هيچ‌ حد و پايه‌اي ‌نمي‌توان‌ تصور كرد.
 
	سوره إسراء آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ نُفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌، ما در اين‌ قرآن‌» حقايق‌ را «گونه‌گون‌ بيان‌ كرده‌ايم‌» از بيان‌ امثال ‌گرفته‌ تا طرح‌ وعده‌، مژده‌، هشدار و غيره‌. يا معني‌ اين‌ است‌: ما سخن‌ها و معاني ‌را در قرآن‌، هر بار به‌ روشي‌ ديگر و آهنگ‌ و ترتيب‌ و تمثيلي‌ جديد كه‌ بشر از آوردن‌ نظير آن‌ عاجز است‌، تكرار كرده‌ايم‌ «تا پند گيرند» و با به‌كار انداختن‌خردهايشان‌، راه‌ تدبر و تفكر در قرآن‌ را اختيار كنند تا بر بطلان‌ آنچه‌ كه‌ مي‌گويند، آگاه‌ شوند «ولي‌ جز بر رميدن‌ آنان‌ نمي‌افزايد» يعني‌: قرآن‌ جز بر نفرت ‌و دوري‌ كفار و ستمگران‌ از حق‌ و غفلت‌ آنها از انديشيدن‌ در راه‌ درست‌ و صواب ‌نمي‌افزايد و اين‌ نيست‌ جز به‌ سبب‌ بيماري‌ دلها، عقل‌ها و روانهايشان‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:25.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:26.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:27.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:28.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:29.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:30.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:31.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:32.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:33.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:34.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:35.txt">آيه  16</a></body></html>آيه  194
‏متن آيه : ‏
‏ الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُواْ عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: رسول‌ خداص در ماه‌ ذوالقعده‌ سال‌ ششم‌ هجري‌ (سال‌ حديبيه) كه‌ از جمله‌ ماههاي‌ حرام‌ است، به ‌قصد اداي‌ عمره‌ از مدينه‌ به‌ سوي‌ مكه‌ رفتند، ولي‌ مشركان‌ ايشان‌ را از ورود به‌كعبه‌ باز داشتند، پس‌ خداوند(ج) با داخل‌ ساختن‌ ايشان‌ به‌ كعبه‌ در همان‌ ماه‌ ذي‌القعده‌ سال‌ آينده‌، از مشركان‌ قصاص‌ گرفت‌ و آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد: «ماه‌ حرام‌ دربرابر ماه‌ حرام‌ است‌» يعني: اگر در ماه‌ حرام‌ با شما جنگيدند و حرمت‌آن‌ را پايمال‌ كردند، به‌ عنوان‌ مجازاتي‌ بر عملكرد آنان‌، حرمت‌شكني‌ را مقابله‌ به‌مثل‌ كنيد؛ با جنگيدن‌ در ماه‌ حرام‌. ماههاي‌ حرام‌ عبارتند از: رجب‌ و سه‌ ماه‌متوالي‌ ذوالقعده، ذوالحجه‌ و محرم، كه‌ چهار ماه‌ در سال‌ مي‌باشد و از آن‌ جهت ‌به‌ آن‌ ماههاي‌ حرام‌ مي‌گويند كه‌ جنگيدن‌ در آنها در شريعت‌ حضرت‌ ابراهيم‌(ع) حرام‌ بود، اما حرمت‌ آنها در شريعت‌ ما با آيه‌ (9) از سوره‌ «توبه‌» منسوخ‌گرديد. «و حرمتها قصاص‌ دارند» مراد از حرمت: چيزي‌ است‌ كه‌ شرع‌ شريف‌ از بي‌احترامي‌ به‌ آن‌ منع‌ كرده‌است، پس‌ هر كس‌ در مال‌ يا جان‌ خويش‌ مورد تجاوزقرار گرفت، بايد با متجاوز به‌طور همانند عمل‌ كند، يعني: بدون‌ ظلم‌ يا ارتكاب‌ حرامي، تجاوز وي‌ را مقابله‌ به‌ مثل‌ نمايد، كه‌ اين‌ رأي‌ امام‌ شافعي‌ و جمع‌ ديگري‌از علماء است‌. اما فقهاي‌ ديگر مي‌گويند: گرفتن‌ قصاص‌ و استيفاي‌ حقوق‌ مالي، منحصرا از وظايف‌ حكام‌ مي‌باشد. «پس‌ هر كس‌ به‌ شما تعدي‌ كرد» با جنگيدن ‌در حرم، يا در حال‌ احرام، يا در ماه‌ حرام‌ «همان‌گونه‌ كه‌ بر شما تعدي‌ كرد بر او تعدي‌ كنيد» حق‌ تعالي‌ مقابله‌ با تعدي‌ را تعدي‌ ناميد زيرا اين‌ دو، صورتا بايك‌ديگر شباهت‌ دارند. ابن‌كثير مي‌گويد: «خداوند(ج) حتي‌ در برخورد با مشركان‌ هم‌ به‌ رعايت‌ عدالت‌ دستور داد». «و از خداوند پروا كنيد» در انتقام‌گيري‌و عمل‌ متقابل‌ «و بدانيد كه‌ او با پرهيزگاران‌ است‌» به‌ ياري‌ و نصرت‌ خويش‌.
 
سوره إسراء آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لَّوْ كَانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذاً لاَّبْتَغَوْاْ إِلَى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: اگر با او خداياني‌ ديگر بود چنان‌كه‌» مشركان‌ «مي‌گويند، در آن‌ صورت‌ حتما در صدد جستن‌ راهي‌ به‌سوي‌ خداوند صاحب‌ عرش‌ برمي‌آمدند» يعني‌: در آن‌صورت‌، آن‌ خدايان‌ ادعايي‌ راهي‌ مي‌جستند تا با حق‌ تعالي‌ كشمكش‌ كرده‌ و بر او غلبه‌ نمايند چنان‌كه‌ شاهان‌ و قدرتمندان‌ با يك‌ديگر چنين‌ كرده‌، بر سر قدرت‌ پيكارها به راه‌ مي‌اندازند و كشتارها به‌پا مي‌كنند. يا معني‌ اين‌ است‌: در آن‌صورت‌، آن‌ خدايان‌ ادعايي‌اي‌ كه‌ شما به‌ آنها به‌ ديده‌ واسطه‌هايي‌ براي‌ خود نزد خداي‌ يگانه‌ مي‌نگريد، خودشان‌ حق‌ تعالي‌ را پرستش‌ و نيايش‌ كرده‌ و در صدد قرب‌ و نزديكي‌ به‌ او بر مي‌آمدند. پس‌ شما ديگر چرا براي‌ نزديكي‌ به‌ خدا(ج)  به‌آستان‌ آنها چنگ‌ مي‌زنيد، در حالي ‌كه‌ نيازي‌ به‌ اين‌ نيست‌ كه‌ ميان‌ شما و او واسطه‌اي‌ وجود داشته‌ باشد.
	سوره إسراء آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوّاً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«او پاك‌ و منزه‌ است‌» تسبيح‌: به‌ معناي‌ تنزيه‌ و پاكي‌ است‌ «و بسي‌ والاتر» وبرتر «است‌ از آنچه‌ مي‌گويند» اين‌ ستمگران‌؛ از سخنان‌ زشت‌ و بهتانهاي‌ عظيم‌ «به ‌برتري‌اي‌ بزرگ‌» يعني‌: خداوند(ج)  در نهايت‌ بزرگي‌ و در نهايت‌ دوري‌ از اين‌پندارهايشان‌ بوده‌ و در برترين‌ مراتب‌ وجود قرار دارد زيرا او واجب ‌الوجود و باقي ‌باالذات‌ است‌، درحالي‌كه‌ فرزند گرفتن‌ از ادني‌ مراتب‌ وجود مي‌باشد چه‌ در ميان ‌قديم‌ و حادث‌ و غني‌ و محتاج‌، منافاتي‌ تام‌ وجود دارد.
 
سوره إسراء آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَكِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيماً غَفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آسمانهاي‌ هفت‌گانه‌ و زمين‌ و هركه‌ در آنهاست‌» از مخلوقاتي‌ كه‌ داراي‌ عقل‌ وخردند ـ مانند فرشتگان‌ و انس‌ و جن‌ ـ و نيز غير آنان‌ از موجوداتي‌ كه‌ داراي ‌عقل‌ نيستند «او را تسبيح‌ مي‌گويند و هيچ‌ چيز نيست‌ مگر اي