واهد به‌ شما توفيق‌ اسلام‌آوردن ‌مي‌دهد و بدين‌سان‌ به‌ شما رحم‌ مي‌كند، يا اگر راه‌ عذاب‌ را برگزيديد، شما را بر شرك‌ مي‌ميراند و عذابتان‌ مي‌كند «و تو را» اي‌ محمد! «بر آنان‌ نگهبان‌ نفرستاده‌ايم‌» يعني‌: ما تو را به‌ بازداشتنشان‌ از كفر و اجبارشان‌ بر ايمان‌ برنگمارده‌ايم‌ بلكه‌ وظيفه‌ تو بلاغ‌ است‌ و بس‌.
 
	سوره إسراء آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پروردگارت‌ به‌ هركه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌ داناتر است‌» كه‌ ذاتا چه‌ و كه ‌هستند، داناتر است‌ به‌ حالشان‌ و به‌ استحقاق‌ و شايستگي‌شان‌ و داناتر است‌ به‌مراتبشان‌ در طاعت‌ و معصيت‌ «و در حقيقت‌، بعضي‌ از انبيا را بر بعضي‌ برتري ‌بخشيده‌ايم‌» و اين‌ اثري‌ از آثار علم‌ محيط ماست‌ چنان‌كه‌ ابراهيم‌(ع)  را خليل‌ خويش‌ خوانديم‌، موسي‌(ع)  را كليم‌ خويش‌، عيسي‌(ع)  را روح‌ و كلمه‌ خويش‌، به‌سليمان‌(ع)  فرمانروايي‌ عظيمي‌ بخشيديم‌ و بر محمدص گناهان‌ قبل‌ و بعد از بعثتش‌را آمرزيديم‌ «فتح/‌2».
اين‌ آيه‌ با حديث‌ شريف‌ نقل‌ شده‌ در بخاري‌ و مسلم‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «انبيا را بر يك‌ديگر برتري‌ ندهيد»، منافاتي‌ ندارد زيرا مراد رسول‌ خداص در آن‌حديث‌، برتري ‌دادن‌ از روي‌ عصبيت‌ است‌ نه‌ به‌ مقتضاي‌ دليل‌ «و به‌ داوود» كتاب ‌«زبور را داديم‌» كه‌ به‌نام‌ مزامير داوود ناميده‌ مي‌شود و همه‌ آن‌ موعظه‌ و اذكاراست‌. قتاده‌ مي‌گويد: «ما علما در ميان‌ خود مي‌گفتيم‌: زبور دعايي‌ است‌ كه‌ به‌داوود(ع)  تعليم‌ داده‌ شد و شامل‌ تحميد و تمجيد خداي‌ عزوجل‌ بود و در آن‌ بيان‌ حلال‌ و حرام‌ و احكام‌ و حدودي‌ وجود نداشت‌».
 
	سوره إسراء آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ قُلِ ادْعُواْ الَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِ فَلاَ يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنكُمْ وَلاَ تَحْوِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» به‌ كفار «كساني‌ را بخوانيد كه‌» آنان‌ را «به‌جاي‌ او» خدا «پنداشتيد» مانند فرشتگان‌، عيسي‌، عزير و جن‌ كه‌ به‌ دروغ‌ آنها را خدا پنداشتيد. ابن‌عباس‌(رض)  مي‌گويد: «در هر جايي‌ از كتاب‌ خدا(ج)  كه‌ كلمه‌ (زعم‌) آمده‌ است‌، به‌معني‌ دروغ‌ مي‌باشد» «پس‌» خواهيد ديد كه‌ آنها «نه‌ اختياري‌دارند كه‌ از شما دفع‌ زيان‌ كنند و نه‌ آن‌ را تغيير دهند» يعني‌: خواهيد ديد كه‌ آن‌ خدايان‌ پنداري‌ شما نه‌ قادر به‌ دفع‌كردن‌ زياني‌ از شما هستند و نه‌ قادر به‌ برگرداندن ‌و تغييردادن‌ آن‌ زيان‌ از حالي‌ به‌حالي‌ ديگر؛ و هر كس‌ از اين‌ كار عاجز باشد، قطعا سزاوار الوهيت‌ نيست‌.
ابن‌مسعود(رض)  در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: گروهي‌ از انسانها به‌پرستش‌ گروهي‌ از جنيان‌ مي‌پرداختند پس‌ آن‌ جنيان‌ مسلمان‌ شدند درحالي‌كه‌ آن ‌انسيان‌ همچنان‌ به‌ عبادتشان‌ متمسك‌ بودند، همان‌ بود كه‌ خداي‌ سبحان‌ اين‌ آيه‌ را نازل‌ فرمود.
 
	سوره إسراء آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ كساني‌ كه‌ كافران‌ آنان‌ را مي‌پرستند، خود به‌سوي‌ پروردگارشان‌ تقرب‌ مي‌جويند» تا بدانند «كه‌ كدام‌يك‌ از آنان‌ به‌ او نزديكترند» يعني‌: آن‌ معبوداني‌ كه‌ شما مشركان‌ بجز خداي‌ يگانه‌ لاشريك‌ به‌ خدايي‌ مي‌خوانيد، اعم‌ از فرشتگان‌، مسيح‌، برخي‌ از جنيان‌ و... خود مشتاقانه‌ در طلب‌ آنچه‌ كه‌ به‌ حق‌ تعالي ‌نزديك‌شان‌ گرداند، به‌سوي‌ او روي‌ مي‌آورند، با عمل‌ صالح‌ به‌ سوي‌ او تقرب ‌مي‌جويند و با يك‌ديگر در اين‌ ميدان‌ رقابت‌ مي‌كنند تا بدانند كه‌ كدام‌ يك‌ از آنان ‌به‌ حق‌ تعالي‌ به‌وسيله‌ طاعت‌ و عبادت‌ نزديكترند «و به‌ رحمت‌ وي‌ اميدوارند و از عذابش‌ مي‌ترسند» چنان‌كه‌ غير آنان‌ به‌ رحمت‌ وي‌ اميدوارند و از عذابش ‌مي‌ترسند «چرا كه‌ عذاب‌ پروردگارت‌ همواره‌ در خور پرهيز است‌» عذاب‌ او درخور آن‌ است‌ كه‌ بندگان‌ همه‌، اعم‌ از فرشتگان‌، انبيا‡ و غير آنان‌، همه‌ از آن ‌برحذر و بيمناك‌ باشند.
 
سوره إسراء آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن مَّن قَرْيَةٍ إِلاَّ نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَاباً شَدِيداً كَانَ ذَلِك فِي الْكِتَابِ مَسْطُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هيچ‌ شهري‌ نيست‌  مگر اين‌كه‌ ما آن‌ را پيش‌ از روز قيامت‌ به‌ هلاكت ‌مي‌رسانيم‌» يعني‌: هيچ‌ شهري‌ از شهرهاي‌ كفار نيست‌  مگر اين‌كه‌ به‌زودي‌ نابود گردانيده‌ مي‌شود؛ يا به‌ وسيله‌ مرگ‌ طبيعي‌ و «يا عذاب‌كننده‌ آنيم‌ به‌ عذابي ‌سخت‌» مانند شمشير، زلزله‌، غرق‌، آتش‌ سوزي‌، سنگ‌ باران‌ و...  كه‌ قبل‌ از روز قيامت‌ آنان‌ را ريشه‌كن‌ مي‌كند «اين‌» هشداري‌ كه‌ ذكر شد از به‌ هلاكت ‌رساندن‌ و تعذيب‌ «در كتاب‌» يعني‌: در لوح‌ محفوظ «نوشته‌ شده‌ است‌» و به‌ قلم‌ رفته‌ است‌ پس‌ هيچ‌ برگشتي‌ ندارد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2419.txt"> آيه  59</a><a class="text" href="w:text:2420.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:2421.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:2422.txt"> آيه  62</a><a class="text" href="w:text:2423.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:2424.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:2425.txt"> آيه  65</a><a class="text" href="w:text:2426.txt">آيه  66</a></body></html>سوره إسراء آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا مَنَعَنَا أَن نُّرْسِلَ بِالآيَاتِ إِلاَّ أَن كَذَّبَ بِهَا الأَوَّلُونَ وَآتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُواْ بِهَا وَمَا نُرْسِلُ بِالآيَاتِ إِلاَّ تَخْوِيفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
ممكن‌ است‌ كسي‌ اين‌ سؤال‌ را مطرح‌ كند كه‌ چرا خداي‌ عزوجل‌ كفار را عذاب‌ مي‌كند، آيا جز عذاب‌ هيچ‌ بديل‌ ديگري‌ وجود ندارد؟ آيا ممكن‌ نيست‌ با فرستادن‌ معجزات‌ بيشتر آنها را منقاد حق‌ ساخت‌؟ پس‌ خداوند(ج)  مي‌فرمايد: «وچيزي‌ ما را از فرستادن‌ نشانه‌ها» يعني‌: معجزات‌ «بازنداشت‌، جز اين‌كه‌ پيشينيان‌ آن‌را» يعني‌: معجزات‌ را «دروغ‌ شمرده‌ بودند» و همين‌ دروغ‌ شمردن‌ سبب‌ عذاب‌ عاجل‌ آنان‌ گرديد پس‌ اينان‌ نيز پيرو سنت‌ پيشينيانشانند لذا از نزول‌ معجزات‌ بيشتر، هيچ‌ سودي‌ نمي‌برند.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌: مردم‌ مكه‌ از رسول‌ خداص خواستند تا كوه‌ صفا را برايشان‌ طلا گردانيده‌ و كوههاي‌ مكه‌ را از آنان‌ دور سازد تا از تنگناي‌ آن ‌رهيده