له، اللهم جنبنا الشيطان وجنبالشيطان ما رزقتنا: به‌ نام‌ خدا، خدايا! ما را از شيطان‌ بركنار گردان‌ و شيطان‌ را ازآنچه‌ كه‌ به‌ ما روزي‌ داده‌اي‌ بر كنار كن‌! پس‌ اگر در ميان‌ آن‌ دو به‌ سبب‌ اين‌مقاربت‌ فرزندي‌ مقدر شود، شيطان‌ هرگز به‌ او زياني‌ نمي‌رساند». «و به‌ آنان‌ وعده ‌بده‌» فراء مي‌گويد: «يعني‌ به‌ آنان‌ بگو: نه‌ بهشتي‌ در كار است‌ و نه‌ دوزخي‌ پس‌هر چه‌ مي‌خواهيد بكنيد! و به‌ آنان‌ وعده‌ بده‌ كه‌ برانگيخته‌ نمي‌شوند و نظاير اين‌ از وعده‌هاي‌ ميان‌ تهي‌ ديگر». «و شيطان‌ جز فريب به‌ آنها وعده‌ نمي‌دهد» شاه‌ولي‌الله دهلوي‌ مي‌گويد: «اين‌ تصويري‌ است‌ از سعي‌ و تلاش‌ شيطان‌ در گمراه ‌كردن‌ اولاد آدم‌، همچون‌ عمل‌ رئيس‌ دزدان‌ كه‌ چون‌ دهي‌ را غارت‌ كند به‌سواران‌ و پيادگان‌ خود بانگ‌ در مي‌دهد كه‌ هلا! از اين‌ سو بگيريد، از آن‌سو ببنديد...».
 
	سوره إسراء آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت‌، تو را بر بندگان‌ من‌» مراد حق‌ تعالي‌ بندگان‌ مؤمن‌ وي‌اند «هيچ‌ تسلطي‌ نيست‌» يعني‌: تو را برآنان‌ تسلطي‌ ـ با تبديل ‌كردن‌ ايمانشان‌ به‌كفر ـ نيست‌ ولي‌ تسلط تو بر آنان‌ فقط با آرايش‌دادن‌ عصيان‌ است‌ «و كارسازي‌ چون‌ پروردگارت‌ بس‌ است‌» پس‌ بندگان‌ خالص‌ و مخلصم‌ بر حمايت‌ و كارسازي‌ام ‌تكيه‌ مي‌كنند و من‌ هم‌ كيد شيطان‌ را از آنان‌ بازداشته‌ و آنها را از اغواي‌ وي‌ درپناه‌ خويش‌ نگه‌ مي‌دارم‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «در حقيقت‌، مؤمن‌ شياطين‌ خود را چنان‌ مقهور مي‌گرداند چنان‌كه‌ يكي‌ از شما شتر خويش‌ را در سفر به‌ فرمان ‌خويش‌ در مي‌آورد».
 
سوره إسراء آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ رَّبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ إِنَّهُ كَانَ بِكُمْ رَحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پروردگار شما كسي ‌است‌ كه‌ براي‌ شما كشتي‌ها را در دريا روان‌ مي‌كند» و به‌حركت‌ درمي‌آورد «تا از فضل‌ او طلب‌ كنيد» يعني‌: تا امكان‌ سفر در كشورها وبارگيري‌ كالاها را بيابيد و در نتيجه‌ از رزقي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ بر بندگانش‌ تفضل‌ كرده ‌است‌، سودمند شويد «چرا كه‌ او همواره‌ بر شما مهربان‌ است‌» و از مهرباني‌ اوست ‌كه‌ شما را به‌سوي‌ مصالح‌ دنيايتان‌ راهنمايي‌ كرده‌ است‌ پس‌ اين‌ امر شكرگزاري‌ وايمانتان‌ را اقتضا مي‌كند نه‌ كفر و عصيانتان‌ را.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2428.txt"> آيه  67</a><a class="text" href="w:text:2429.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:2430.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:2431.txt"> آيه  70</a><a class="text" href="w:text:2432.txt">آيه  71</a><a class="text" href="w:text:2433.txt"> آيه  72</a><a class="text" href="w:text:2434.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:2435.txt"> آيه  74</a><a class="text" href="w:text:2436.txt">آيه  75</a></body></html>سوره إسراء آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا مَسَّكُمُ الْضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلاَّ إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَكَانَ الإِنْسَانُ كَفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ در دريا بلايي‌ دامنگيرتان‌ شود» و در وضعي‌ قرار گيريد كه‌ بيم ‌غرق ‌شدن‌ و صدمه‌ ديدن‌ داشته‌ باشيد «هركه‌ را كه‌ جز او» از خدايان‌ و ياوران ‌«مي‌خوانيد ناپديد مي‌گردد» و يادشان‌ از خاطرتان‌ مي‌رود لذا در آن‌ هنگام‌ آنچه‌را كه‌ جز حق‌ تعالي‌ به‌ خدايي‌ و فريادرسي‌ خود مي‌خوانديد ـ اعم‌ از بتان‌، يا جنيان‌، يا فرشتگان‌، يا بشر ـ همه‌ گم‌وگور مي‌شوند و شما از آنها بريده‌ ومخصوصا به‌ حق‌ تعالي‌ رجوع‌ مي‌كنيد زيرا هر يك‌ از شما به‌ علم‌ فطري‌اي ‌كه‌ هرگز قادر به‌ دفع‌كردن‌ آن‌ نيست‌ مي‌داند كه‌ بتان‌ و مانند آنها هيچ‌كاره‌اند و در چنين‌ حالي‌ به‌كارش‌ نمي‌آيند «پس‌ چون‌ شما را به‌سوي‌ خشكي‌ رهانيد، رويگردان ‌مي‌شويد» از اخلاص‌ براي‌ حق‌ تعالي‌ و يگانه‌پرستي‌ وي‌ لذا به‌سوي‌ خواندن‌ بتانتان ‌و ياري‌جستن‌ از آنان‌ برمي‌گرديد «و انسان‌ كفور است‌» يعني‌: بسيار ناسپاس ‌نعمت‌هاي‌ خداوند(ج)  است‌.
ابن‌كثير روايت‌ مي‌كند: «عكرمه‌ فرزند ابوجهل‌ در فتح‌ مكه‌ فرار كرد و سوار كشتي‌ شد تا از راه‌ دريا به‌ حبشه‌ بگريزد پس‌ در دريا بادي‌ تند و طوفاني‌ بر كشتي‌نشينان‌ يورش‌ آورد، در اين‌ هنگام‌ سرنشينان‌ كشتي‌ به‌ يك‌ديگر گفتند: حالا ديگر هيچ‌ نيرويي‌ نمي‌تواند اين‌ بلا را از ما دفع‌ كند، جز اين‌كه‌ همه‌ از سر اخلاص‌ خداي‌ يگانه‌ را بخوانيم‌! در اين‌ هنگام‌ بود كه‌ عكرمه‌ با خود گفت‌: سوگند به‌ خدا كه‌ اگر در دريا كسي‌ جز او به‌ كار انسان‌ نمي‌آيد، در خشكي‌ هم‌ به‌كار وي ‌نمي‌آيد؛ بار خدايا! با تو عهد مي‌بندم‌ كه‌ اگر مرا به‌ سلامت‌ از دريا بيرون‌ آري‌، مي‌روم‌ و دستم‌ را در دست‌ محمدص مي‌گذارم‌، چه ‌بسا كه‌ او را با گذشت‌ ومهربان‌ بيابم‌. پس‌ از دريا به‌ سلامت‌ رهيد و نزد رسول‌ خداص بازگشت‌ و اسلام ‌آورد و اسلامش‌ بسي‌ پايدار شد ـ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ از او راضي‌ باد».
 
	سوره إسراء آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِباً ثُمَّ لاَ تَجِدُواْ لَكُمْ وَكِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا ايمن‌ شده‌ايد» يعني‌: همين‌كه‌ از دريا نجات‌ يافتيد، احساس‌ امنيت‌ كرده‌ و باز از حق‌ روگردان‌ شديد  مگر غافل‌ از آنيد؛ همان‌ ذاتي‌ كه‌ بر نابود كردن‌ شما دردريا توانا بود، همين‌گونه‌ تواناست‌ «از اين‌كه‌ شما را در كناري‌ از خشكي‌ به‌ زمين‌ فرو برد» خسف‌: آن‌ است‌ كه‌ زمين‌ يك‌ چيز را در خود فرو برد. بدين‌گونه‌خداوند متعال‌ آنهارا از غفلت‌ و ايمن‌زدگي‌ پس‌ از نجات‌ از دريا، بر حذر ساخت ‌«يا بر شما باد تندي‌ سنگريزه‌ افگن‌ بفرستد» يعني‌: آيا ايمن‌ شده‌ايد از اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ شنبادي‌ تند بر شما بفرستد. حاصب‌: بادي‌ است‌ تند كه‌ سنگريزه‌هاي ‌كوچك‌ را با خود برمي‌دارد و بر هر چه‌ و هركه‌ هست‌، محكم‌ مي‌كوبد «سپس ‌براي‌ خود هيچ‌ وكيلي‌ نيابيد» يعني‌: آن‌گاه‌ نگهبان‌ و ياري‌گري‌ براي‌ خود نمي‌يابيد كه‌ شما را از عذاب‌ خدا(ج)  باز دارد پس‌ بدانيد كه تنها جاي‌ نگران‌كننده‌ و برهم‌ زننده‌ امنيت‌ شما، محيط دريا نيست‌ بلكه‌ حق‌ تعالي‌ قادر است‌ تا در خشكي‌ نيز شما را غرق‌ خاك‌ ولاي‌ولجن‌ كند و از آن‌ بالا نيز بر شما طوفاني‌ هلاكت‌بار فروفرستد پس‌ عاقل‌ بايد در هر حالي‌ از خداوند(ج)  بيمناك‌ باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:244.txt">آيه  197</a><a class="text" h