 كارهاي پسنديده ( چون ايمان به خدا و اخلاص در طاعت ) انجام بدهند ، پاداش بهتر و والاتري از آن خواهند داشت ( كه رضا و خوشنودي پروردگار است ) ، و در آن روز ( كه قيامت فرا مي‌رسد و ترس و خوف مردمان را فرا مي‌گيرد ) چنين كساني در امن و امان بسر مي‌برند ( و غم و اندوه و دلهره و نگراني همگاني ، از آنان به دور است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« فَزَعٍ » : ترس و هراس ( نگا : انبياء / 103 ) . « ءَامِنُونَ » : جمع ءَامِن ، در امن و امان . دور از بلا و مصيبت و خوف و هراس . مفرد آمدن بخش نخست آيه ، با توجّه به لفظ ( مَنْ ) ، و جمع آمدن قسمت دوم آيه ، با توجّه به معني آن است .‏
 
سوره نمل آيه  90
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن جَاء بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و كساني كه كارهاي ناپسند ( چون شرك و معصيت ) انجام مي‌دهند ، به رو در آتش افكنده مي‌شوند ( و بدان سرنگون مي‌گردند ، و بديشان گفته مي‌شود : ) آيا جزائي جز سزاي آنچه مي‌كرديد ( و معاصي و كفري كه مي‌ورزيديد ) به شما داده مي‌شود ؟‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كُبَّتْ » : به رو افكنده شد . به صورت بر زمين انداخته شد . از ماده ( كبّ ) به معني افكندن چيزي به صورت بر زمين است . ذكر ( وُجُوه ) براي تأكيد است ، و مراد از ( وُجُوه ) هم همه اندامها است .‏
 
سوره نمل آيه  91
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏به من دستور داده شده است كه تنها و تنها خداوند اين شهر ( مقدّس مكّه نام ) را بپرستم . آن خداوندي كه چنين شهري را حرمت بخشيده است ( و آن را حرم امن و امان ساخته است ، و حرام فرموده است كه با كشتن انساني يا ظلم به كسي ، و يا با ذبح حيوان و جانور پناهنده بدان ، و يا اين كه با كندن درخت و گياه آن بدان اهانت گردد . امّا تصوّر نشود كه فقط اين سرزمين ملك خدا است ، بلكه در عالم هستي ) همه چيز از آن او است . و به من فرمان داده شده است كه از زمره تسليم شدگان باشم ( و همچون ساير مخلصان در برابر او كرنش ببرم و بس ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« رَبِّ » : خداوند . صاحب . « هذِهِ الْبَلْدَةِ » : اين شهر . مراد مكّه مشرّفه است . « حَرَّمَهَا » : آن را حرمت و كرامت بخشيده است . آن را حرام كرده است ( نگا : مائده‌ / 96 و 97 ، ابراهيم‌ / 37 ) . « الْمُسْلِمِينَ » : تسليم شوندگان . منقادان . مخلصان .‏
 

سوره نمل آيه  92
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنذِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و ( به من فرمان داده شده است ) اين كه قرآن را بخوانم ( و آن را بررسي و وارسي كرده و خود بفهمم و به ديگران تفهيم نمايم ، و در همه كارهاي زندگي برنامه خويشتن گردانم ) . پس هر كس ( در پرتو آن ) راهياب شود براي ( خير و صلاح و سعادت دنيوي و اخروي ) خود راهياب شده است ، و هر كس ( از قرآن دوري كند و در نتيجه ) گمراه گردد ( سزاي خود را مي‌بيند ) . و بگو : من فقط از زمره بيم دهندگان مي‌باشم ( و يكي از پيغمبران خدا بوده و وظيفه ما رساندن فرمان يزدان است و حساب و كتاب بر خداي منّان ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَتْلُوَ » : تلاوت نمايم . الف زائدي در رسم‌الخطّ قرآني در آخر دارد .‏
 
سوره نمل آيه  93
‏متن آيه : ‏
‏ وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فَتَعْرِفُونَهَا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و بگو : حمد و سپاس خداي را سزا است . او آيات خود را به شما نشان خواهد داد و شما آنها را خواهيد شناخت ، و پروردگار تو از آنچه انجام مي‌دهيد غافل و بي‌خبر نيست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« سَيُرِيكُمْ ءَايَاتِهِ » : مراد از آيات ، آثار قدرت خدا در دنيا و اسرار عالم هستي است كه در پرتو پيشرفت علم ، مردمان با خداشناسي آشناتر مي‌شوند . يا اين كه مراد از آيات ، فرموده‌هاي قرآن است كه با گذشت زمان و ترقّي دانش و معرفت ، اعجاز آن نمايانتر مي‌گردد ( نگا : فصّلت‌ / 53 ) .‏
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:10580.xml">صفحة (385) (آیه 1) </a><a class="folder" href="w:html:10586.xml">صفحة (386) (آیه 6)</a><a class="folder" href="w:html:10595.xml">صفحة (387) (آیه 14) </a><a class="folder" href="w:html:10604.xml">صفحة (388) (آیه 22)</a><a class="folder" href="w:html:10612.xml">صفحة (389) (آیه 29)</a><a class="folder" href="w:html:10620.xml">صفحة (390) (آیه 36) </a><a class="folder" href="w:html:10629.xml">صفحة (391) (آیه 44)</a><a class="folder" href="w:html:10637.xml">صفحة (392) (آیه 51)</a><a class="folder" href="w:html:10647.xml">صفحة (393) (آیه 60) </a><a class="folder" href="w:html:10659.xml">صفحة (394) (آیه 71)</a><a class="folder" href="w:html:10667.xml">صفحة (395) (آیه 78)</a><a class="folder" href="w:html:10675.xml">صفحة (396) (آیه 85)</a></body></html>آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ قَدْ جَاءكُم بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌راستي‌ بصائري‌ از سوي‌ پروردگارتان‌ براي‌ شما آمده ‌است‌» بصائر: جمع ‌بصيرت‌؛ به‌ چند معني‌ اطلاق‌ مي‌شود: نور و باور قلب‌، شناخت‌ ثابت‌ و پايدار، يقين‌، عبرت‌ و نيرويي‌ كه‌ به‌ وسيله‌ آن‌ حقايق‌ علمي‌ درك‌ و دريافت‌ مي‌شود. و درمقابل‌ آن‌ «بصر» قرار دارد كه‌ اشياي‌ حسي‌ به‌وسيله‌ آن‌ درك‌ مي‌شود پس‌ مراد از بصائر: حجتها و برهان‌هاي‌ روشني‌ است‌ كه‌ هر كس‌ در آنها به‌چشم‌ خرد بنگرد، حق‌ را مي‌بيند. اين‌ حجتها در آيات‌ اين‌ سوره‌ و غير آن‌ از سوره‌ها، و همچنين‌ در احاديث‌ رسول‌ خداص كه‌ وحي‌ خفي‌ مي‌باشد، تجلي‌ يافته ‌است‌. «پس‌ هركه‌ به‌ ديده‌ بصيرت‌ بنگرد، به ‌سود خود اوست‌» يعني: هر كس‌ حجت‌ را خردورزانه‌ درك ‌و باور كرده‌ و به‌ مفاد آن‌ عمل‌ كند؛ اين‌كار به‌نفع‌ خود اوست‌ «و هر كس‌ نابيناماند» از ديدن‌ حجت‌ و آن‌ را درك‌ نكرده‌ و به‌ آن‌ باور ننمايد «پس‌ به‌ زيان‌ خود اوست‌» و خود او از مشاهده‌ حقيقت‌ كور مانده‌ است‌.
بگو: اي‌ محمد!ص «و من‌ بر شما نگهبان‌ نيستم‌» تا اعمالتان‌ را بر شما شمرده‌ و بر شما نظارت‌ و نگهباني‌ كنم‌ بلكه‌ من‌ پيامبري‌ هستم‌ كه‌ پيامهاي‌ پروردگارم‌ را به‌ شما مي‌رسانم‌ و اوست‌ كه‌ بر شما نگهبان‌ است‌.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:10581.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:10582.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:10583.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:10584.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:10585.txt"> آيه  5</a></body></html>سوره قصص آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ طسم ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏طا . سين . ميم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« طسم‌ » : از حروف مقطّعه‌اند ( نگا : بقره‌ / 1 ) .‏
 
سوره قصص آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اينها آيه‌هاي كتاب روشن و روشنگرند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تِلْكَ » : اين آيات قرآني . « الْ