‌ شده‌اند و ما بعد از آنان، اما خداوند(ج) ما را به‌ آنچه‌ از حق‌ كه‌ آنان‌ در آن‌ اختلاف‌ كردند، هدايت‌ نمود، پس‌ اين‌ روز - يعني‌ روز جمعه‌ - روزي‌ است‌ كه‌ آنها در آن‌اختلاف‌ كردند و خدا(ج) ما را به‌ آن‌ رهنمون‌ شد بنابراين، مردم‌ در آن‌ پيرو ماهستند زيرا فردا - شنبه‌ - براي‌ يهود و پس‌ فردا - يك‌شنبه‌ - براي‌ نصاري‌است‌». يعني: عيد ما جمعه‌ است‌ و عيد آنها روزهاي‌ شنبه‌ و يك‌شنبه‌.  
ابن‌ كثير از عبدالرحمن‌بن‌زيدبن‌اسلم‌(رض) و او از پدرش‌ نقل‌مي‌ كند كه‌ در تفسيرفرموده‌ خداوند متعال: ﴿ فَهَدَى اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ لِمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ﴾ فرمود: «ساير امت‌ها در روز جمعه‌ اختلاف‌ كردند؛ زيرا يهود روز شنبه‌ را براي‌ خود عيدگرفتند و نصاري‌ روز يك‌شنبه‌ را، پس‌ خداوند(ج) امت‌ محمدص را به‌ روز جمعه‌ هدايت‌ نمود. همچنان‌ آنان‌ در قبله‌ اختلاف‌ كردند؛ زيرا نصاري‌ به‌سوي‌ مشرق ‌روي‌ آوردند و يهود به‌ سوي‌ بيت‌ المقدس، لذا خداوند متعال‌ امت‌ محمدص را به ‌سوي‌ كعبه‌ رهنمون‌ شد. همين‌ طور در نماز اختلاف‌ كردند؛ به‌گونه‌اي‌ كه‌ برخي‌از آنان‌ ركوع‌ مي‌كنند نه ‌سجده‌ و برخي‌ سجده‌ مي‌كنند نه‌ ركوع، برخي‌ در حال نماز سخن‌ مي‌گويند و برخي‌ در حال‌ نماز راه‌ مي‌روند، پس‌ خداوند(ج) امت ‌محمدص را به‌ نماز حقيقي‌ هدايت‌ نمود. همين‌ گونه‌ در روزه‌ اختلاف‌ كردند؛ به‌طوري‌ كه‌ برخي‌ از آنها قسمتي‌ از روز را روزه‌ مي‌گيرند و برخي‌ از آنها از غذاهاي ‌مخصوصي‌ روزه‌ مي‌گيرند، پس‌ خداوند(ج) امت‌ محمدص را در اين‌ امر نيز به‌حق‌ راه‌ نمود. همچنان‌ در باره‌ ابراهيم‌(ع) اختلاف‌ كردند؛ زيرا يهوديان‌ گفتند كه‌ابراهيم‌(ع) يهودي‌ بود و نصاري‌ گفتندكه‌ او نصراني‌ بود، درحالي ‌كه‌ خداي‌ عزوجل ‌او را مسلماني‌ پاك‌ دين‌ گردانيده‌ بود، پس‌ خداوند(ج) امت‌ محمدص را در اين‌امر نيز به‌ حق‌ راه‌ نمود. همين‌ طور درباره‌ عيسي‌(ع) اختلاف‌ كردند؛ زيرا يهوديان ‌بر وي‌ دروغ‌ بسته‌ و به‌ مادرش‌ بهتاني‌ عظيم‌ نسبت‌ دادند و نصاري‌ - پناه‌ بر خدا - او را يكي‌ از سه‌ خدا پنداشتند - اما خداوند(ج) او را روح‌ و كلمه‌ و بنده‌ خويش ‌معرفي‌ كرد و امت‌ محمدص را در اين‌ مورد نيز به‌ حق‌ راه‌ نمود».
ابوالعاليه‌ مي‌گفت: «اين‌آيه‌، راه‌ خروجي‌ از شبهات‌ و گمراهي‌ها و فتنه‌ هاست‌».
سوره مريم آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَن مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌: من‌ از تو به‌ خداي‌ رحمان‌ پناه‌ مي‌برم‌، اگر پرهيزگار باشي‌» يعني‌: اگر از كساني‌ باشي‌ كه‌ خداترس‌ و پرهيزگارند، من‌ از تو به‌ خدا(ج)پناه‌ مي‌برم‌ لذا از پرده‌گاه‌ من‌ بيرون‌ شو. چنان‌كه‌ گويند: اگر مؤمني‌، به‌ من‌ ستم‌ نكن‌. نقل‌ است‌ كه ‌مريم‌ عليهاالسلام‌ هنگامي‌ كه‌ حيض‌ مي‌شد، از پرده‌گاهش‌ به‌ خانه‌ خاله‌اش‌ مي‌آمد و چون‌ پاك‌ مي‌شد به‌ پرده‌گاه‌ خويش‌ بازمي‌گشت‌.
 
	سوره مريم آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَاماً زَكِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» جبرئيل‌(ع) «جز اين‌ نيست‌ كه‌ من‌ فرستاده‌ پرودگار توام‌» يعني‌: چنان ‌نيست‌ كه‌ من‌ نسبت‌ به‌ تو قصد بدي‌ داشته‌ باشم‌ بلكه‌ من‌ از جانب‌ همان‌ پروردگاري ‌به‌ سويت‌ فرستاده‌ شده‌ام‌ كه‌ به‌ او پناه‌ بردي‌ و از كساني‌ نيستم‌ كه‌ انتظار بدي‌ از آنان‌ مي‌رود و آمده‌ام‌: «براي‌ اين‌كه‌ به‌ تو پسري‌ پاكيزه‌ ببخشم‌» زكي‌: پاكيزه‌ از گناهان‌ كه‌ بر پاكي‌ و پاكدامني‌ رشد مي‌كند.
	سوره مريم آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» مريم‌ عليهاالسلام‌ «چگونه‌ برايم‌ پسري‌ باشد، با آن‌كه‌ هيچ‌ بشري‌ به‌ من ‌دست‌ نرسانيده‌ است‌» يعني‌: هيچ‌ شوهري‌ به‌ من‌ نزديكي‌ نكرده‌ است‌ «و من‌ هرگز زناكار نبوده‌ام‌» و فرزند عادتا با يكي‌ از اين‌ دو شيوه‌ به‌ دنيا مي‌آيد. بغي‌: زن‌ زناكاري‌ است‌ كه‌ مردان‌ را در برابر پول‌ به‌ كام‌خواهي‌ از خود فرامي‌خواند.
 
	سوره مريم آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْراً مَّقْضِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» جبرئيل‌(ع) «فرمان‌ حق‌ چنين‌ است‌» كه‌ بي‌پدر، پسري‌ به‌ تو عنايت ‌كند «پروردگار تو فرموده‌ كه‌ اين‌ بر من‌ آسان‌ است‌» و هيچ‌ دشواريي‌ ندارد «و تا او را براي‌ مردم‌ نشانه‌اي‌ قرار دهيم‌» يعني‌: تا آن‌ طفل‌ را، يا آفرينش‌ وي‌ را بدون‌ پدر، آيه‌ و نشانه‌اي‌ براي‌ مردم‌ قرار دهيم‌ كه‌ با آن‌ به‌ كمال‌ قدرت‌ ما پي‌ برند «و رحمتي‌ از جانب‌ خويش‌» قرار دهيم‌، به‌ سبب‌ هدايت‌ و خير بسياري‌ كه‌ از جانب‌ او به‌ مردم‌ مي‌رسد زيرا هر پيامبري‌ براي‌ امتش‌ رحمتي‌ است‌ «و اين‌ كاري‌ مقدر شده‌است‌» كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را مقدر كرده‌، قلم‌ آن‌ را نوشته‌ و در علم‌ ازلي‌ قديم ‌وي‌ ثبت‌ شده‌ پس‌ قطعا انجام‌ يافتني‌ است‌ و هيچ‌ برگشتي‌ ندارد. يعني‌: تو اي ‌مريم‌! ناگزيري‌ كه‌ به‌ اين‌ انتخاب‌ الهي‌ براي‌ خويش‌ و بر آنچه‌ كه‌ به‌دنبال‌ آن‌ از افتراي‌ مفتريان‌ و آزار آزاردهندگان‌ پيش‌ خواهد آمد، صبر كني‌.
 
	سوره مريم آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِ مَكَاناً قَصِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ مريم‌ به‌ او باردار شد» يعني‌: جبرئيل‌(ع) در چاك‌ پيراهن‌ مريم ‌عليهاالسلام‌ دميد و اثر دميدنش‌ به‌ شكم‌ مريم‌ عليهاالسلام‌ رسيد آن‌گاه‌ او به‌ عيسي‌(ع) باردار شد «و به‌ سبب‌ آن‌ حمل‌ به‌جايي‌ دور از مردم‌ كناره‌ گرفت‌» ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «مريم‌ در انتهاي‌ وادي‌ بيت‌لحم‌ كه‌ ميان‌ آن‌ و ايليا چهار مايل‌ راه‌ فاصله‌ است‌، كناره‌ گرفت‌».
 
سوره مريم آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَجَاءهَا الْمَخَاضُ إِلَى جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَكُنتُ نَسْياً مَّنسِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ درد زايمان‌ او را به‌سوي‌ تنه‌ درخت‌ خرمايي‌ كشانيد» يعني‌: درد زايمان ‌مريم‌ را ناچار و ناگزير از پناه‌ بردن‌ به‌ تنه‌ درخت‌ خرماي‌ خشكي‌ گردانيد، گويي‌ او در طلب‌ چيزي‌ بود تا بر آن‌ تكيه‌ داده‌ و به‌ آن‌ درآويزد چنان‌كه‌ زن‌ باردار در هنگام‌ شدت‌ درد زايمان‌ به‌ هر چيز ممكني‌ درمي‌آويزد و چنگ‌ مي‌زند. مخاض‌: درد زايمان‌ و حالت‌ ولادت‌ است‌ «گفت‌» م