 href="w:text:2649.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:2650.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:2651.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:2652.txt"> آيه  50</a><a class="text" href="w:text:2653.txt">آيه  51</a></body></html>سوره مريم آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ را از روز حسرت‌ بيم‌ ده‌» يعني‌: از روزي‌ كه‌ همگان‌ در آن‌ افسوس‌ و حسرت‌ مي‌خورند؛ بدكاران‌ بر بدكاري‌ و گناهان‌ خويش‌ و نيكوكاران‌ بر انجام ‌ندادن‌ اعمال‌ خير بيشتر «آن‌گاه‌ كه‌ كار به‌ انجام‌ رسانيده‌ شود» يعني‌: آن‌ گاه‌ كه‌خداوند(ج)از حساب‌ و داوري‌ فارغ‌ گشته‌ كارنامه‌هاي‌ اعمال‌ درهم‌ پيچيده‌ شود و اهل‌ بهشت‌ به‌ بهشت‌ و اهل‌ دوزخ‌ به‌ دوزخ‌ درآيند «و حال‌ آن‌كه‌ آنها در غفلتند» يعني‌: آنها هم‌اكنون‌ در دنيا به‌ علايق‌ و اسباب‌ دنيوي‌ فريفته‌ بوده‌ و از عذابي‌ كه‌ در آخرت‌ برايشان‌ آماده‌ ساخته‌ شده‌، غافلند در حالي‌كه‌ اگر مي‌دانستند و انديشه‌ مي‌كردند، بي‌گمان‌ در دنيا حال‌ و وضع‌ و كوشش‌ و تلاش‌شان‌ به‌گونه‌اي ‌ديگر و در راستاي‌ ديگري‌ بود «و آنان‌ ايمان‌ نمي‌آورند» و اين‌ در علم‌ ازلي ‌خداوند(ج)رفته‌ است‌ و هيچ‌ برگشتي‌ ندارد. در حديث شريف‌ به‌ روايت‌ ابي‌سعيدخدري‌ (رض) از رسول‌اكرم‌ص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «چون‌ اهل‌ بهشت‌ به‌ بهشت‌ و اهل‌ دوزخ‌ به‌ دوزخ‌ درآيند، مرگ‌ ـ كه‌ گويي‌ قوچي‌ ابلق‌ است‌ ـ آورده ‌مي‌شود و در ميان‌ بهشت‌ و دوزخ‌ متوقف‌ ساخته‌ مي‌شود آن‌گاه‌ ندا درداده ‌مي‌شود: اي‌ اهل‌ بهشت‌! آيا اين‌ را مي‌شناسيد؟ ايشان‌ گردنهايشان‌ را بلند كرده ‌مي‌نگرند و مي‌گويند: آري‌! اين‌ مرگ‌ است‌. سپس‌ ندا درداده‌ مي‌شود: اي‌ اهل ‌دوزخ‌! آيا اين‌ را مي‌شناسيد؟ آنان‌ گردنهايشان‌ را بلند كرده‌ مي‌نگرند و مي‌گويند: آري‌! اين‌ مرگ‌ است‌. آن‌گاه‌ دستور داده‌ مي‌شود كه‌ آن‌ را ذبح‌ كنند و بعد از ذبح‌ آن‌ چنين‌ ندا در داده‌ مي‌شود: اي‌ اهل‌ بهشت‌! جاوادنگي‌ است‌ و مرگي‌ در كار نيست‌. و اي‌ اهل‌ دوزخ‌! جاوادنگي‌ است‌ و مرگي‌ در كار نيست‌. سپس‌رسول‌ خداص اين‌ آيه‌ را خواندند و بعدا با دست‌ خويش‌ اشاره‌ كرده‌ فرمودند: اما اهل‌ دنيا در غفلت‌ دنيا به‌سر مي‌برند». در روايتي‌ از ابن‌مسعود(رض) اضافه‌ شده‌است‌: «پس‌ اهل‌ بهشت‌ چنان‌ شاد مي‌شوند كه‌ اگر كسي‌ از فرط شادي‌ مردني ‌باشد، آنها بايد بميرند و اهل‌ دوزخ‌ چنان‌ به‌ گريه‌ و ولوله‌ در مي‌آيند كه‌ اگر كسي ‌از گريه‌ و نوحه‌ بميرد، بايد همانان‌ باشند».
 
	سوره مريم آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ماييم‌ كه‌ زمين‌ را با هر كه‌ بر روي‌ آن‌ است‌ به‌ ميراث‌ مي‌بريم‌» لذا از اهل‌ زمين ‌كسي‌ در آن‌ باقي‌ نمي‌ماند تا آنچه‌ را كه‌ مردگان‌ از منازل‌ و كالاها و اسباب‌ و وسايل‌ به‌جا گذاشته‌اند، به‌ ميراث‌ ببرد «و به‌سوي‌ ما بازگردانيده‌ مي‌شوند» يعني‌: در روز قيامت‌ پس‌ هر يك‌ را در برابر عملش‌ سزا يا پاداش‌ مي‌دهيم‌.
 
	سوره مريم آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقاً نَّبِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌» اي‌ محمدص! «در كتاب‌، ابراهيم‌ را» يعني‌: از اخبارش‌ براي‌ مردم‌ در اين‌ سوره‌ بخوان‌ زيرا او پدر اعراب‌ است‌ و اعراب‌ همگي‌ به‌ برتري‌ شأن‌ و جايگاه ‌او معترفند تا آنها در نتيجه‌ اين‌ يادآوري‌ به‌هوش‌ آيند و در اين‌ امر تأمل‌ كنند كه ‌ابراهيم‌(ع) پيرو آيين‌ توحيد بود نه‌ از اهل‌ شرك‌ «بي‌گمان‌ او صديق‌ و پيامبر بود» صديق‌: بسيار راستگو، يا اهل‌ تصديقي‌ قوي‌ به‌ آيات‌ الله(ج)بود. سيوطي ‌نقل‌ مي‌كند: ابراهيم‌(ع) (175) سال‌ زندگي‌ كرد، ميان‌ او و آدم‌(ع) دو هزار سال‌ و ميان‌ او و نوح‌(ع) هزار سال‌ فاصله‌ بود و درخت‌ انبيا‡ از او شاخ ‌و برگ‌ و بار و بر گرفت‌.
 
سوره مريم آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِي عَنكَ شَيْئاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چون‌» ابراهيم‌(ع) «به‌ پدرش‌ گفت‌» پدر ابراهيم‌(ع) آزر بود چنان‌كه‌ در سوره ‌«انعام‌» آيه‌ (74) گذشت‌ «پدرجان‌! چرا چيزي‌ را كه‌ نمي‌شنود» دعا و استغاثه‌ تو را «و نمي‌بيند» آنچه‌ را كه‌ تو از عبادت‌ و نيايش‌ برايش‌ انجام‌ مي‌دهي‌ «و از تو چيزي ‌را دفع‌ نمي‌كند» پس‌ نه‌ منفعتي‌ را براي‌ تو جلب‌ مي‌كند و نه‌ زياني‌ را از تو دفع ‌مي‌كند «عبادت‌ مي‌كني‌؟» اين‌ چيز بي‌ارزش‌ كور و كر، بتاني‌ بودند كه‌ آزر آنها را مي‌پرستيد.
 
	سوره مريم آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جَاءنِي مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِرَاطاً سَوِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پدرجان‌!» اين‌ تعبيري‌ است‌ با لحني‌ مهرانگيز و لطف‌ آميز، آميخته‌ با اميد وآرزو «به‌ راستي‌ كه‌ به‌ من‌ از علم‌ چيزي‌ به‌دست‌ آمده‌ كه‌ تو را نيامده ‌است‌» ابراهيم‌(ع) به‌ پدرش‌ فهماند كه‌ از جانب‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ وسيله‌ وحي ‌بهره‌اي‌ از علم‌ به‌ او رسيده‌ كه‌ به‌ وي‌ نرسيده‌ بنابراين‌، او در اثر اين‌ فيض‌ الهي‌ به‌ حقايق‌ دسترسي‌ پيدا كرده‌ و از اين‌ موهبت‌ و توانايي‌ برخوردار است‌ كه‌ گمراهان‌ را به‌ راه‌ حقيقت‌ راهنمون‌ گردد. هم‌ از اين‌روي‌ گفت‌: «پس‌ از من‌ پيروي‌ كن‌ تا تو را به‌ راهي‌ راست‌» و درست‌، رساننده‌ به‌ مطلوب‌ و نجات‌دهنده‌ از هرگونه‌ آفت‌ وناخوشي‌اي‌ «هدايت‌ نمايم‌».
 
	سوره مريم آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پدرجان‌! شيطان‌ را عبادت‌ نكن‌» يعني‌: از او اطاعت‌ نكن‌ زيرا عبادت‌ بتان‌ اثر اطاعت‌ شيطان‌ است‌ «هرآينه‌ شيطان‌ عصيانگر خداي‌ رحمان‌ است‌» چرا كه‌ او فرمان ‌الهي‌ در سجده‌ كردن‌ براي‌ آدم‌ را فرو گذاشت‌ و عاصي‌ سزاوار آن‌ است‌ كه‌ نعمت‌ها از وي‌ سلب‌ شده‌ و نقمت‌ها بر وي‌ روي‌ آورند پس‌ پدرجان‌! در اين ‌وادي‌ سراسر خسران‌ و زيان‌ فرو نرو.
 
	سوره مريم آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَبَتِ إِنِّي أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمَن فَتَكُونَ لِلشَّيْطَانِ وَلِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پدرجان‌! من‌ از آن‌ مي‌ترسم‌ كه‌ از جانب‌ خداي‌ رحمان‌ عذابي‌ به‌ تو برسد و تو ولي ‌شيطان‌ باشي‌» و به‌ سبب‌ موالات‌ و دوستي‌ و ياري‌ وي‌، با وي‌ در عذاب‌ در افتي ‌و در 