 و در انديشه‌ و نهاد خويش‌ هم‌انديشه‌ و نيت‌ جهاد را نداشته، به‌ مرگ‌ جاهليت‌ مرده‌ است‌». جمهور علما بر آنندكه‌ جهاد - به‌ حسب‌ نياز يا به‌ حسب‌ حال‌ - بر تمام‌ مسلمانان‌ فرض‌ عين‌ است، بدين‌ ترتيب‌ كه‌ اگر غلبه‌ با اسلام‌ بود، جهاد فرض‌ كفايه‌ است‌ و اگر غلبه‌ با دشمن‌بود، جهاد تا تحقق‌ پيروزي‌ فرض‌ عين‌ است‌.
سوره مريم آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ وَرَفَعْنَاهُ مَكَاناً عَلِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما او را به‌ مقامي‌ بلند ارتقا داديم‌» به‌ قولي‌: خداوند متعال‌ او را به‌ آسمان ‌چهارم‌ بالا برد چنان‌كه‌ مسلم‌ در صحيحش‌ از حديث‌ شريف‌ انس ‌بن ‌مالك‌(رض) روايت ‌كرده‌ است‌ كه‌ پيامبر خداص در شب‌ معراج‌ بر ادريس‌(ع) در آسمان‌ چهارم‌ گذر كردند. به‌قولي‌: مراد از بلند بردن‌ او، ارتقاي‌ معنوي‌اي‌ است‌ كه‌ از شرف‌ نبوت‌ به‌ او داده‌ شده‌ بود.
 
سوره مريم آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ مِن ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَن خَرُّوا سُجَّداً وَبُكِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌» يعني‌: پيامبران‌ ذكر شده‌ از اول‌ سوره‌ تا به‌ اينجا. يا مراد جنس‌ انبيا‡ است‌ و شامل‌ همه‌ آنان‌ مي‌شود «كساني‌ از پيامبران‌ بودند كه‌ خداوند بر ايشان‌ انعام ‌كرد از فرزندان‌ آدم‌» مراد از فرزندان‌ آدم‌ در اينجا؛ ادريس‌(ع) است‌ كه‌ به‌ عهد آدم‌(ع) نزديك‌ بود «و از كساني‌ كه‌ همراه‌ نوح‌ بر كشتي‌ سوار كرديم‌» يعني‌: برخي‌ ازآن‌ پيامبران‡ از نسل‌ كساني‌ بودند كه‌ با نوح‌(ع) به‌ كشتي‌ سوارشان‌ كرديم‌ و ايشان‌ پيامبران‌ ديگر بعد از ادريس‌ تا عهد ابراهيم‡ اند «و از فرزندان ‌ابراهيم‌» كه‌ پيامبران‌ باقي‌مانده‌اند «و از فرزندان‌ اسرائيل‌» يعني‌: يعقوب‌؛ كه‌موسي‌، هارون‌، زكريا، يحيي‌ و عيسي‡ از آن‌ جمله‌اند «و از كساني‌كه‌ ايشان‌ را هدايت‌ نموديم‌» به‌سوي‌ اسلام‌؛ اين‌ دين‌ واحد الهي‌ در طول‌ تاريخ‌ «و برگزيديم‌» تا بدانجا كه‌ ايشان‌ را به‌ خلعت‌ پيامبري‌ آراستيم‌؛ «چون‌ برآنان‌ آيات‌ رحمان‌ خوانده‌ مي‌شد، سجده‌كنان‌ و گريان‌ به‌ خاك‌ مي‌افتادند» يعني‌: اين‌ گروه‌پيامبران‡ چون‌ آيات‌ خداي‌ عزوجل‌ را مي‌شنيدند، مي‌گريستند و براي‌ پروردگار خود در قبال‌ نعمت‌هاي‌ بزرگي‌ كه‌ بر آنان‌ ارزاني‌ كرده‌ بود، به‌ سجده حمد و شكر فرومي‌افتادند. بايد دانست‌ كه‌ علما با اقتدا به‌ انبياي‌ عظام‌، برمشروعيت‌ سجده‌ تلاوت‌ در اينجا اجماع‌ دارند.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «اتلوالقرآن وابكوا، فإن لم تبكوا فتباكوا: قرآن‌ را بخوانيد و بگرييد پس‌ اگر چشم‌ شما نمي‌نگريست‌، خود را به‌ زور بگريانيد».
 
	سوره مريم آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ پس‌ از آنان‌ جانشيناني‌ به‌جاي‌ ماندند» بد و ناخلف‌ از امت‌هايشان‌، كه‌ به‌شعار و نشان‌ ايمان‌ و پيروي‌ از انبيا‡ آراسته‌ بودند ولي‌ در افعال‌ و اعمالشان ‌مقصر و برخلاف‌ شيوه‌ انبيا‡ عمل‌ مي‌كردند به‌ همين‌ جهت‌ بود؛ «كه‌ نماز را تباه ‌ساختند» به‌ قولي‌: مراد اين‌ است‌ كه‌ آنها نماز را بر وجه‌ مشروع‌ به‌جا نياوردند. البته‌ روشن‌ است‌ كه‌ هر كس‌ نماز را از وقت‌ آن‌ به‌ تأخير اندازد، يا فرضي‌ ازفرايض‌، يا شرطي‌ از شروط، يا ركني‌ از اركان‌ آن‌ را ترك‌ كند، بي‌گمان‌ آن‌ را ضايع‌ و تباه‌ گردانيده‌ است‌ و سخت‌تر از وي‌ در تباه‌كردن‌ نماز كسي‌ است‌ كه‌ آن‌را به‌ كلي‌ ترك‌ كند، يا منكر فرضيت‌ آن‌ گردد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «قطعا اولين‌ چيزي‌ كه‌ بنده‌ در روز قيامت‌ درباره‌ آن‌ مورد محاسبه‌ قرار مي‌گيرد، نماز وي‌ است‌ پس‌ اگر نماز وي‌ درست‌ و برابر بود، حقا كه‌ رستگار شده‌ است‌ و اگر نماز وي‌ فاسد و تباه‌ بود، حقا كه‌ ناكام‌ و زيانمند گشته‌ است‌...».
«و» آن‌ جانشينان‌ ناخلف‌ «از شهوات‌ پيروي‌ كردند» يعني‌: محرماتي‌ را كه‌ نفسهايشان‌ بدان‌ تمايل‌ داشت‌ مرتكب‌ شدند؛ مانند شرابخواري‌ و زنا را. حسن‌بصري‌ در معني‌ آن‌ مي‌گويد: «آنها مساجد را تعطيل‌ كرده‌ پايبند منفعت‌سراها شدند؛ مانند چسبيدن‌ به‌ دكان‌ و بازرگاني‌ و كشتزار و غيره‌» «پس‌ به‌ زودي‌ با غي‌ رو در رو شوند» غي‌: شر است‌ و به‌قولي‌: زيان‌ و ناكامي‌ است‌. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «غي‌، واديي‌ در جهنم‌ است‌». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «پس‌ از شصت‌ سال‌ از درگذشت‌ من‌، جانشيناني‌ خواهند آمد كه‌ نماز را تباه‌ ساخته‌ و از شهوات‌ پيروي ‌مي‌كنند پس‌ اينان‌ به‌ زودي‌ با شر و زيان‌ روبرو خواهند شد، سپس‌ بعد از آنان‌ جانشيناني‌ خواهند آمد كه‌ قرآن‌ را مي‌خوانند اما از حنجره‌هايشان‌ تجاوز نمي‌كند.و سه‌ كس‌ قرآن‌ را مي‌خواند: مؤمني‌، منافقي‌ و فاجري‌». يكي‌ از علما مي‌گويد: «مؤمن‌ به‌ قرآن‌ ايمان‌ دارد، منافق‌ به‌ قرآن‌ كافر است‌ و فاجر به‌ وسيله‌ قرآن‌ نان ‌مي‌خورد». چنين‌ روايت‌ شده‌ است‌ از ابي‌عبدالرحمن‌ مقري:.
 
	 سوره مريم آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَأُوْلَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر» به‌ شر و زيان‌ روبرو نمي‌شوند «آنان‌ كه‌ توبه‌ كرده‌ و ايمان‌ آورده‌ و عمل ‌صالح‌ انجام‌ دادند» يعني‌: توبه‌ كردند از تقصيراتي‌ كه‌ براثر تباه‌ساختن‌ نمازها و پيروي‌ از شهوات‌ از آنان‌ سر زده‌ و بنابراين‌، به‌سوي‌ خداي‌ عزوجل‌ و طاعت‌ وي ‌بازگشته‌، به‌ او ايمان‌ آورده‌ و عمل‌ شايسته‌ و صالح‌ انجام‌ دادند «پس‌ آن‌ گروه‌ به‌بهشت‌ در مي‌آيند و هيچ‌ ستمي‌ بر ايشان‌ نخواهد رفت‌» يعني‌: از پاداشهايشان‌ هيچ ‌كاسته‌ نمي‌شود، هرچند هم‌ كه‌ اندك‌ باشد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «التائب من الذنب كمن لا ذنب له‌: توبه‌كار از گناه‌ همچون‌ كسي‌ است‌ كه‌ هيچ‌ گناهي ‌ندارد».
سوره مريم آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ باغهاي‌ جاويداني‌ كه‌ خداوند رحمان‌ به‌ بندگانش‌ وعده‌ داده‌ است‌» يعني‌: به ‌بندگان‌ توبه‌كار شايسته‌ كردارش‌ «به‌ غيب‌» يعني‌: بندگاني‌ كه‌ به‌ آنها درحالي ‌ايمان‌ آوردند كه