كه‌ شوند.
 
	سوره مريم آيه  92
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا يَنبَغِي لِلرَّحْمَنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خداي‌ رحمان‌ را نسزد كه‌ فرزندي‌ اختيار كند» يعني‌: براي‌ او فرزند گرفتن‌ درست‌ و زيبنده‌ نيست‌ زيرا اين‌ نقص‌ و نيازي‌ است‌ كه‌ خداي‌ رحمان‌ از آن‌ منزه‌ و برتر است‌.
 
	سوره مريم آيه  93
‏متن آيه : ‏
‏ إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَنِ عَبْداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هر كه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌ جز بنده‌وار پيش‌ خداي‌ رحمان‌ نمي‌آيد» يعني‌ تمام ‌مخلوقات‌  ـ اعم‌ از فرشتگان‌، انس‌ و جن‌ ـ ناگزيرند كه‌ روز قيامت‌ در حالي‌ نزد خداوند(ج)بيايند كه‌ به‌ عبوديت‌ براي‌ او مقر و معترف‌ و در برابر او فرمانبردار، فروتن‌ و ذليلند پس‌ چگونه‌ يكي‌ از آنان‌ براي‌ او فرزند خواهد بود؟ نسفي‌مي‌گويد: «تكرار و اختصاص‌ اسم‌ رحمان‌ به‌ يادآوري‌ در اين‌ آيات‌، بيانگر اين‌حقيقت‌ است‌ كه‌ سرچشمه‌ اصول‌ و فروع‌ همه‌ نعمت‌ها خداي‌ رحمان‌ است‌ پس ‌اي‌ انسان‌ مشرك‌! بايد چشمت‌ را به‌ سوي‌ حقيقت‌ باز كني‌ و بداني‌ كه‌ تو و هر چه‌ كه‌ نزد توست‌ از عطاي‌ اوست‌». بنابراين‌، كسي‌ كه‌ به‌ خداي‌ سبحان‌ فرزندي ‌نسبت‌ دهد، در حقيقت‌ او را جزئي‌ از خلقش‌ قرار داده‌ و سزاوار بودن‌ اسم‌ رحمان ‌را برايش‌ انكار كرده‌ است‌.
 
سوره مريم آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و يقينا آنها را به‌ احصا آورده‌» يعني‌: حق تعالي‌ همه‌ كساني‌ را كه‌ در آسمانها و زمين‌ اند، تحت‌ حصر و حساب‌ آورده‌ «و شمار كرده ‌است‌ آنان‌ را، شماركردني‌» يعني‌: بعد از آن‌كه‌ آنها را تحت‌ شمارش‌ آورده ‌است‌، افراد و اشخاصشان‌ را نيز شمار كرده‌ است‌ بنابراين‌، حال‌ احدي‌ از آنان‌ بر او مخفي‌ نيست ‌و كسي‌ نمي‌تواند از حاضر شدن‌ در پيشگاه‌ وي‌ تخلف‌ كند.
 
	سوره مريم آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روز قيامت‌ همه‌ آنها تنها به‌ سوي‌ او خواهند آمد» يعني‌: هريك‌ از آنان‌ در روز قيامت‌ به ‌تنهايي‌ درحالي‌ نزد خداوند(ج)مي‌آيند كه‌ هيچ‌ يار و ياوري‌ با آنان‌ نيست‌ و هيچ‌ مال‌ و دارايي‌اي‌ ندارند پس‌ هرگاه‌ حال‌ همگي‌ خلق‌ اين‌ باشد، ديگر چگونه ‌به‌ خداوند متعال‌ نسبت‌ فرزند را مي‌دهند؟!
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2700.txt"> آيه  96</a><a class="text" href="w:text:2701.txt"> آيه  97</a><a class="text" href="w:text:2702.txt">آيه  98</a></body></html>آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از مردم‌ كساني‌ هستند كه‌ مي‌گويند: ما به‌ خدا و روز رستاخيز ايمان‌ آورده‌ايم‌ ولي‌آنان‌ هرگز مؤمن‌ نيستند» خداي‌ سبحان‌ در اين‌ سوره‌ ابتدا از مؤمنان‌ حقيقي‌ و بعداز آن‌ از كفار حقيقي‌ ياد كرد و اينك‌ از منافقان‌ كه‌ از هيچ‌ يك‌ از دو گروه‌ یاد شده ‌نبوده‌ بلكه‌ به‌ گروه‌ سومي‌ تبديل‌ شده‌ اند، سخن‌ به‌ ميان‌ مي‌آورد. آري! آنان‌ درظاهر امر با گروه‌ اول‌ و در باطن‌ با گروه‌ دوم‌ همراه‌ شده‌اند. ولي‌ با وجود تمام‌ نيرنگ‌هايي‌ كه‌ به‌كار برده‌اند، از ساكنان‌ طبقه‌ زيرين‌ جهنم‌ اند. نفاق‌: عبارت‌ است‌از آشكارساختن‌ خير و پنهان‌ داشتن‌ شر، و بر دو نوع‌ است‌: نفاق‌ اعتقادي‌ كه‌صاحب‌ خويش‌ را در دوزخ‌ جاودان‌ مي‌سازد و نفاق‌ عملي‌ كه‌ از بزرگترين‌ گناهان‌كبيره‌ است.‌
دليل‌ اين‌ كه‌ اوصاف‌ منافقان‌ در سوره‌هاي‌ مدني‌ نازل‌ شده‌ اين‌ است‌ كه‌: در مكه‌ به‌ سبب‌ ضعف‌ مسلمانان‌ نفاقي‌ وجود نداشته‌ زيرا كسي‌ در مكه‌ براي‌ ايشان ‌شأن‌ و شوكتي‌ قايل‌ نبوده‌ تا به‌ دوستي‌ و هم‌سويي‌ با ايشان‌ تظاهر نمايد. و از آنجا كه‌ اهداف‌ و برنامه‌هاي‌ منافقان‌ بر بسياري‌ از مردم‌ پوشيده‌ و مبهم‌ مي‌ماند، لذا خداوند متعال‌ براي‌ روشن‌ ساختن‌ احوال‌ آنان‌ صفات‌ متعددي‌ را مطرح‌ مي‌نمايد كه‌ هر يك‌ از آنها بازتابي‌ از نفاق‌ است‌ و مشخصه‌ و مظهر اصلي‌ نفاق، طمع‌ بستن‌به‌ قدرت‌، يا ترس‌ و گريز از آن‌ مي‌باشد. 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:271.txt">آيه  220</a><a class="text" href="w:text:272.txt">آيه  221</a><a class="text" href="w:text:273.txt">آيه  222</a><a class="text" href="w:text:274.txt">آيه  223</a><a class="text" href="w:text:275.txt">آيه  224</a></body></html>سوره مريم آيه  96
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ به‌ مؤمنان‌ اين‌ بشارت‌ عظيم‌ مي‌رسد: «همانا كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند، به‌زودي‌ خداي‌ رحمان‌ براي‌ آنها» در دل‌هاي‌ بندگان ‌«محبتي‌ قرار مي‌دهد» بي‌آن‌كه‌ ايشان‌ با كسي‌ رابطه‌ دوستي‌ برقرار كنند و نيز خود خداي‌ رحمان‌ ايشان‌ را دوست‌ مي‌دارد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «إذا أحب‌ الله ‌عبداً نادي‌ جبريل‌: إني‌ قد أحببت‌ فلاناً فأحببه‌، فينادي‌ في‌السماء ثم‌ ينزل‌ له ‌المحبة‌ في‌ أهل ‌الأرض‌، وإذا أبغض‌ الله‌ عبداً نادي‌ جبريل‌: إني‌ قد أبغضت‌ فلاناً، فينادي‌ في‌ أهل‌ السماء، ثم‌ ينزل‌ له‌ البغضاء في‌ الأرض‌: چون‌ خداي‌ عزوجل‌ بنده‌اي‌ را دوست‌ بدارد، جبرئيل‌ را ندا مي‌كند كه‌ اي‌ جبرئيل‌! من‌ فلان‌ كس‌ را دوست‌ گرفتم‌ پس‌ تو نيز او را دوست‌ بدار. آن‌گاه‌ جبرئيل‌ در آسمان‌ ندا مي‌كند، سپس‌ در ميان‌ اهل‌ زمين‌ نيز برايش‌ محبت‌ فرود آورده‌ مي‌شود. و چون‌ خداي‌ عزوجل‌ بنده‌اي‌ را دشمن ‌بدارد، جبرئيل‌ را ندا مي‌كند كه‌: من‌ بر فلان‌ كس‌ خشم‌ گرفتم‌ پس‌ او را دشمن‌ بدار. آن‌گاه‌ جبرئيل‌ در اهل‌ آسمان‌ ندا مي‌كند، سپس‌ در زمين‌ نيز برايش‌ دشمني ‌فرود آورده‌ مي‌شود».
 
سوره مريم آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِ قَوْماً لُّدّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز اين‌ نيست‌ كه‌ ما قرآن‌ را بر زبان‌ تو آسان‌ ساختيم‌» اي‌ پيامبرص! با فرود آوردن‌ آن‌ به‌ گويش‌ و لهجه‌ات‌ چنان‌كه‌ قرآن‌ را به‌ تفصيل‌ و وضوح‌ نيز بيان‌ كرده‌ايم‌ كه‌ بر تو سهل‌ و روان‌ باشد «تا متقيان‌ را» يعني‌: كساني‌ را كه‌ لباس‌ تقوا وعفت‌ در بر كرده‌اند «به‌ آن‌ مژده‌ دهي‌ و مردم‌ ستيزه‌جو را» كه‌ با حق‌ ستيزنده‌ و دشمنند «به‌ آن‌ بيم‌ دهي‌».
 
	سوره مريم آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِك