ند خورديد، يا بر اين‌ امر سوگند خورديد كه‌ خيرات‌ نداده‌ و كارهاي‌ نيك‌ را انجام‌ ندهيد، پس‌ سوگند به‌ خداوند سبحان‌ را مانعي‌ براي‌ انجام‌ نيكوكاريتان‌ قرارندهيد، بلكه‌ از سوگند خود كفاره‌ داده‌ و آن‌ كار نيك‌ را انجام‌ دهيد. آيه‌ كريمه ‌معناي‌ دومي‌ نيز دارد و آن‌ اين‌ است: به‌ خاطر اراده‌ خير و نيكي‌ و تقوي‌ و اصلاح ‌ميان‌ مردم‌ بسيار سوگند نخوريد زيرا سوگندخوردن‌ بسيار، نوعي‌ سبك‌ انگاري‌ وجسارت‌ و جرأت‌ بر خداوند متعال‌ است، در حالي‌ كه‌ مؤمن‌ بايد حق‌ تعالي‌ را چنان‌كه‌ شايسته‌ است، تعظيم‌ و توقير نمايد و حتي‌الامكان‌ از دست‌آويز قراردادن نام‌ وي‌ دوري‌ گزيند، چه‌ در سوگند خود راستگو و چه‌ دروغگو باشد، چنان ‌كه ‌صاحبان‌ زهد و تقوي، حتي‌ سوگند راست‌ را هم‌ كمتر مي‌خوردند. مثلا امام ‌ابوحنيفه: بر خود الزام‌ كرده‌ بود كه‌ اگر به‌ راست‌ هم‌ سوگند خورد، بايد ديناري ‌صدقه‌ دهد. «و خداوند شنواست‌» سخنان‌ شما را «داناست‌» به‌ احوال‌ شما. درحديث‌ شريف‌ نيز آمده‌ است: «من‌ حلف‌ علي‌ يمين‌ فرأي‌ غيرها خيرا منها فليكفر عن‌ يمينه‌ وليفعل ‌الذي‌ هو خير: هر كس‌ بر امري‌ سوگند خورد، سپس‌ غير آن‌ را بهتراز آن‌ يافت‌، بايد كه‌ از سوگند خود كفاره‌ داده‌ و آن‌ كاري‌ را كه‌ بهتر است‌ انجام‌دهد».
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ دو روايت‌ آمده‌ است: يك‌ روايت‌ گوياي‌ آن ‌است‌ كه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ ابوبكر صديق(رض)  نازل‌ شد زيرا او سوگند خورده‌ بود كه‌ بر مسطح‌ خادمش‌ انفاق‌ نكند؛ هنگامي‌كه‌ او در داستان‌ افك‌ (بهتان‌ عليه ‌عايشه‌ رضي‌الله عنها) با منافقان‌ همراه‌ شد، چنان‌كه‌ آيه‌ (22) سوره‌ «نور» نيز دراين‌ باره‌ نازل‌ گرديد. در روايتي‌ ديگر: اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ عبدالله بن‌رواحه‌(رض)   نازل‌ شد، آن‌گاه‌ كه‌ سوگند خورد با دامادش‌ بشيربن‌ نعمان‌ سخن‌ نگويد و ميان‌ او و زنش‌ سازش‌ نياورد و مي‌گفت: چون‌ بر اين‌ امر سوگند خورده‌ام، ديگر كاري‌ ازمن‌ ساخته‌ نيست‌ و نمي‌توانم‌ سوگندم‌ را بشكنم‌! پس‌ خداوند متعال‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ را نازل‌ نمود.
 
سوره طه آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ فَأْتِيَاهُ فَقُولَا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْنَاكَ بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكَ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌سوي‌ او برويد و بگوييد: ما دوتن‌ فرستادگان‌ پروردگار تو هستيم‌» به‌سويت‌ «پس‌ بني‌اسرائيل‌ را با ما بفرست‌» يعني‌ از سر راهشان‌ برخيز، آنان‌ را از اسارت‌ آزاد كن‌ و اجازه‌ بده‌ تا با ما به‌ سرزمين‌ شام‌ بروند «و آنان‌ را عذاب‌ نكن‌» زيرا فرعون‌ بني‌اسرائيل‌ را سخت‌ عذاب‌ مي‌كرد؛ پسرانشان‌ را سر مي‌بريد و دخترانشان‌ را زنده‌ نگه‌ مي‌داشت‌ و برآنان‌ چنان‌ كارهاي‌ سخت‌ و طاقت‌فرسايي‌ تحميل‌ مي‌كرد كه‌ همه‌ از دست‌ وي‌ به‌جان‌ آمده‌ بودند؛ مانند كارهاي‌ دشوار ساختماني‌، انتقال‌ بارهاي‌ سنگين‌، حفاري‌ زمين‌ و غيره‌ «به‌ راستي‌ ما براي‌ تو از جانب‌ پروردگارت‌ نشانه‌اي‌ آورده‌ايم‌» كه‌ اين‌ نشانه‌ عبارت‌ است ‌از: دو معجزه‌ عصا و يد بيضا «و سلام‌ بر كسي‌ كه‌ از هدايت‌ پيروي‌ كند» يعني‌: هركه‌ از هدايت‌ پيروي‌ كند، از خشم‌ خداي‌ عزوجل‌ و از عذاب‌ وي‌ به‌سلامت ‌مي‌ماند. پس‌ اين‌ سلام‌، سلام‌ تحيت‌ و شادباش‌ و درود نيست‌.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ جمله‌:  (وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى) در مكاتبات‌ رسول‌ اكرم‌ص براي‌ شاهان‌ و اميران‌ كه‌ حاوي‌ دعوت‌ آن‌ حضرت‌ص از آنان ‌به‌سوي‌ اسلام‌ بود، نوشته‌ مي‌شد.
 
سوره طه آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَى مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ به‌سوي‌ ما وحي‌ فرستاده‌ شده‌است‌» از سوي‌ خداي‌ سبحان‌ «كه ‌عذاب‌» دنيا و آخرت‌ «بر كسي‌ است‌ كه‌ تكذيب‌ كند» آيات‌ خداوند(ج) و رسالت ‌پيامبرانش‌ را «و روي‌ بگرداند» از پذيرش‌ اين‌ آيات‌ و ايمان‌ به‌ آنها و از اطاعت ‌حق‌.
	سوره طه آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَا مُوسَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از آن‌كه‌ هارون‌ و موسي علیهماالسلام اين‌ پيام‌ الهي‌ را به‌ فرعون‌ رساندند، او: «گفت‌: اي‌ موسي‌! پروردگار شما كيست‌؟» فرعون‌ پروردگار را به‌ آن‌ دو منتسب ‌ساخت‌ نه‌ به‌ خود، به‌ سبب‌ اين‌كه‌ او منكر ربوبيت‌ و پروردگاري‌ حق‌ تعالي‌ بود و سخن‌ آنها را در اين‌ مورد كه‌ خداي‌ عزوجل‌ پروردگار او نيز هست‌، تصديق ‌نكرد. علت‌ اين‌كه‌ او فقط موسي‌(ع) را مخاطب‌ ساخت‌ نه‌ برادرش‌ را، اين‌ بود كه‌ موسي‌(ع) اصل‌ بود و هارون‌(ع) تبع‌.
 
	سوره طه آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» موسي‌(ع) «پروردگار ما كسي‌ است‌ كه‌ براي‌ هر چيزي‌ آفرينشي‌ را كه‌ درخور اوست‌، بخشيده‌» يعني‌ به‌ هرچيز صورت‌ و شكلي‌ بخشيده‌ كه‌ با منافع‌ منوط به‌ آن ‌منطبق‌ و با وضعيت‌ آن‌ سازگار است‌؛ مثلا دست‌ را براي‌ گرفتن‌، پا را براي‌ راه‌ رفتن‌، زبان‌ را براي‌ نطق‌ و بيان‌، چشم‌ را براي‌ نگريستن‌ و گوش‌ را براي‌ شنيدن ‌خلق‌ كرده‌ و به‌ هر نوعي‌ از انواع‌ مخلوقات‌، شكل‌ و هيأتي‌ بخشيده‌ كه‌ با خواص‌ و مميزات‌ آن‌ تناسب‌ دارد. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: او به‌ خلق‌ خود هرچيزي‌ را كه ‌نيازمند آنند و از آن‌ بهره‌ مي‌برند، بخشيده‌ است‌ «سپس‌ آن‌ را هدايت‌ نموده ‌است‌» يعني‌ هر مخلوقي‌ را به‌سوي‌ راههاي‌ بهره‌گيري‌ از آنچه‌ كه‌ به‌ وي‌ بخشيده‌، هدايت‌ نموده‌ است‌ بنابراين‌، هر مخلوقي‌ در مسير وصول‌ به‌ هدفي‌ كه‌ براي‌ آن ‌آفريده‌ شده‌، از هر چيزي‌ كه‌ مورد نياز آن‌ است‌، بهره‌ مي‌گيرد.
اين‌ آيه‌ از بزرگترين‌ معجزات‌ علمي‌ قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ همه‌ علوم‌ تجربي‌ وانساني‌، در افق‌هاي‌ بي‌كرانه‌ آن‌ سير مي‌كنند.
 
	سوره طه آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» فرعون‌ به‌ قصد گريز از الزام‌ حجت‌ موسي‌(ع) «پس‌ حال‌ نسل‌هاي‌ پيشين‌ چگونه‌ است‌؟» زيرا آنان‌ نيز به‌ پروردگاري‌ كه‌ تو به‌سوي‌ او دعوت ‌مي‌كني‌، اقرار و باور نداشتند بلكه‌ بتان‌ و مانند آنها از مخلوقات‌ را مي‌پرستيدند؟.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2756.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:2757.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:2758.txt"> آيه  54</a><a class="text" href="w:text:2759.txt">