ه آيه  117
‏متن آيه : ‏
‏ فَقُلْنَا يَا آدَمُ إِنَّ هَذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ گفتيم‌: اي‌ آدم‌! درحقيقت‌، اين‌ ابليس‌ براي‌ تو و همسرت‌ دشمني ‌است‌» خطرناك‌ زيرا نه‌ برايت‌ سجده‌ كرد و نه‌ به‌ فضلتان‌ معترف‌ شد «پس‌ زنهار تا شما را از بهشت‌ بيرون‌ نكند كه‌ آن‌گاه‌ در رنج‌ افتي‌» در زمين‌ چرا كه‌ در زمين‌ همه‌ چيز بسان‌ بهشت‌ آماده‌ نيست‌ و تو در زمين‌ گزيري‌ از آن‌ نداري‌ كه‌ در كار به‌دست‌ آوردن‌ اسباب‌ زندگاني‌؛ مانند كشاورزي‌، دامداري‌، بنايي‌ و غيره‌، هرگونه‌ رنجي‌ را به‌ جان‌ بخري‌ در حالي‌كه‌ در بهشت‌ از اين‌ خبرها نيست‌ و آنجا همه‌ چيز بي‌رنج‌ و زحمت‌ فراهم‌ است‌. دليل‌ اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ فقط از افتادن ‌آدم‌(ع) در رنج‌ و مشقت‌ سخن‌ گفت‌، نه‌ از همسرش‌؛ اين‌ است‌ كه‌ مرد مسئول ‌تأمين‌ هزينه‌ زندگي‌ و انفاق‌ بر زنش‌ مي‌باشد و اوست‌ كه‌ بايد تلاش‌ بيشتر بنمايد.
 
سوره طه آيه  118
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت‌ براي‌ تو در بهشت‌ اين‌» امتياز «هست‌ كه‌ نه‌ در آن‌ گرسنه‌ مي‌شوي‌ و نه‌ برهنه‌ مي‌ماني‌» يعني‌: تو در بهشت‌ از انواع‌ برخورداريها و بهره‌مندي‌ها مستفيد و از انواع‌ نعمت‌ها ـ چون‌ خوردني‌هاي‌ لذت ‌بخش‌ و گوارا و پوشيدني‌هاي‌ فاخر و تن‌آرا ـ متنعم‌ مي‌گردي‌.
 
	سوره طه آيه  119
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنَّكَ لَا تَظْمَأُ فِيهَا وَلَا تَضْحَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هم‌ اين‌كه‌ در آنجا نه‌ تشنه‌ مي‌گردي‌ و نه‌ گرمازده‌ آفتاب‌» چنان‌كه‌ تشنگي‌ و گرمازدگي‌، ساكنان‌ زمين‌ را آزار مي‌دهد لذا در بهشت‌ از اين‌ تيره‌بختي‌ها هيچ‌ اثري‌ نيست‌. و اساس‌ رنجها و نگون‌بختي‌هاي‌ دنيا منوط است‌ به‌: سير و سيراب ‌كردن‌ شكم‌، پوشاندن‌ تن‌ و مسأله‌ مسكن‌.
 
	سوره طه آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ شيطان‌ به‌سوي‌ وي‌ وسوسه‌ انداخت‌» يعني‌: شيطان‌ با آدم‌ و حوا به‌گونه ‌پنهاني‌ وارد گفت‌وگو شد و «گفت‌: اي‌ آدم‌! آيا تو را به‌ درخت‌ جاودانگي‌» يعني‌: درختي‌ كه‌ هر كس‌ از آن‌ بخورد، اصلا نمي‌ميرد و «بر ملكي‌ كه‌ زايل‌ نمي‌شود» و به‌پايان‌ نمي‌رسد؛ «راهنمايي‌ كنم‌؟» البته‌ اين‌ سخن‌ از سوي‌ ابليس‌ ـ عليه ‌اللعنه‌ ـ دروغي‌ بيش‌ نبود تا آن‌دو را اندك‌اندك‌ و نرم‌نرم‌، به‌سوي‌ معصيت‌ خداي‌ سبحان ‌بكشاند.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ دو گرايش‌؛ يعني‌ گرايش‌ به‌ جاودانگي‌ و گرايش‌ به‌فرمانروايي‌، دو گرايش‌ عميق‌ و ريشه‌ دار در طبيعت‌ بشر است‌ كه‌ شيطان‌ از آنها در وسوسه‌ آدم‌ و حوا در بهشت‌ بهره‌برداري‌ كرد و او هميشه‌ از همين‌ دو گرايش‌ بهره‌ مي‌برد تا انسان‌ را از پيام‌ الهي‌ و كتاب‌ وي‌ دور گرداند.
	سوره طه آيه  121
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ الْجَنَّةِ وَعَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌» آدم‌ و حوا «از آن‌ درخت‌ خوردند پس‌ بر آنان‌ شرمگاههايشان‌ نمايان ‌شد» تفسير نظير اين‌ آيه‌ و مابعد آن‌ در سوره‌ «اعراف‌» گذشت‌ «و شروع‌ كردند به‌چسبانيدن‌ برگهاي‌ بهشت‌ بر خود» يعني‌: برگهاي‌ درختان‌ بهشت‌ را به‌ هم‌ وصله‌ مي‌زدند تا عورت‌ خود را بپوشانند. به‌ قولي‌: آن‌ دو شروع‌ به‌ چسبانيدن‌ برگ‌هاي ‌درخت‌ انجير بر خود كردند «و اين‌ گونه‌ آدم‌ به‌ پروردگار خود عصيان‌ ورزيد و راه‌ را گم ‌كرد» يعني‌: آدم‌ با خوردن‌ از آن‌ درخت‌، خداوند متعال‌ را نافرماني‌ كرده‌ به‌بيراهه‌ رفت‌ و راه‌ صواب‌ را گم‌ كرد. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: با فرودآورده‌ شدن‌ به‌دنيا زندگي‌ گواراي‌ آدم‌ بر وي‌ تيره‌ وتار شد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:284.txt">آيه  231</a><a class="text" href="w:text:285.txt">آيه  232</a><a class="text" href="w:text:286.txt">آيه  233</a></body></html>سوره طه آيه  122
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌» بعد از آن‌كه‌ آدم‌ از آن‌ معصيت‌ توبه‌ كرد و از پروردگارش‌ به‌ خاطر ارتكاب‌ آن‌ آمرزش‌ طلبيد و اعلام‌ كرد كه‌ با اين‌ معصيت‌ بر خويشتن‌ خويش‌ ستم ‌كرده‌ است‌ «پروردگارش‌ او را برگزيد» و به‌ خود نزديك‌ ساخت‌ «پس‌ به‌ رحمت ‌بازگشت‌ بر وي‌» يعني‌: حق‌ تعالي‌ توبه‌ او را از معصيتش‌ پذيرفت‌ و بر او بخشود «و هدايتش‌ كرد» به‌سوي‌ توبه‌ و مغفرت‌.
 
	سوره طه آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعاً بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرمود» حق‌ تعالي‌ به‌ آدم‌ و حوا «شما هردو، از بهشت‌ فرود آييد» به‌سوي ‌زمين‌ «برخي‌ دشمن‌ برخي‌ ديگر» يعني‌: در حالي‌ كه‌ برخي‌ از شما گروه‌ بشر در دنيا در امر معاش‌ و مانند آن‌ از امور، دشمن‌ برخي‌ ديگر هستيد و به‌سبب‌ اين‌ دشمني‌، در ميان‌ شما جنگ‌ و خونريزي‌ و كشمكش‌ پديد مي‌آيد «پس‌ اگر براي‌ شما از جانب‌ من‌ رهنمودي‌ رسد» با ارسال‌ پيامبران(ع) و فروفرستادن‌ كتابها؛ در آن‌ صورت‌ «هر كس‌ از هدايتم‌ پيروي‌ كند، نه‌ گمراه‌ مي‌شود» در دنيا «و نه‌ رنج‌ مي‌كشد» با تيره‌بخت‌ شدن‌ در آخرت‌.
 
	سوره طه آيه  124
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ از ذكر من‌ روبگرداند» يعني‌: هر كس‌ از دين‌ من‌، تلاوت‌ كتاب‌ من‌ وعمل‌ به‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ است‌، دل‌ بگرداند «درحقيقت‌، زندگي‌ تنگ‌ و سختي‌ خواهد داشت‌» يعني‌: بي‌گمان‌ در اين‌ دنيا زندگي‌ تنگ‌ و دشواري‌ خواهد داشت‌ زيرا او از آرامش‌ روان‌ و انشراح‌ صدر بي‌بهره‌ مي‌ماند و هرچند ظاهرا متنعم‌ و در رفاه‌ باشد اما در حقيقت‌ امر، در نگراني‌ و اضطراب‌ و حيرت‌ به‌سر مي‌برد. در روايتي ‌آمده‌ است‌ كه‌ مراد از «زندگي‌ تنگ‌ و سخت‌»، عذاب ‌كردن‌ كافر در قبرش مي‌باشد «و روز قيامت‌ او را نابينا محشور مي‌كنيم‌» يعني‌: او را درحالي‌ حشر مي‌كنيم‌ كه‌ بينايي‌ چشمانش‌ از وي‌ سلب‌ شده‌ است‌. به‌قولي‌: مراد نابينايي‌ وي‌ از ديدن‌ حجت‌، يعني‌ نابينايي‌ قلب‌ است‌.
 
سوره طه آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى 