: جمله‌ (و قبل‌ غروبها) به‌ نماز ظهر نيز اشاره‌ دارد زيرا نمازهاي‌ ظهر و عصر هر دو قبل‌ از غروب‌ آفتاب‌ است‌. بعضي‌ گفته‌‌اند: مراد آيه‌ كريمه‌، نمازهاي‌ نافله‌ است‌. به‌قولي‌ ديگر: مراد گفتن‌ سبحان‌الله در اين‌ اوقات‌ است‌ «باشد كه‌ خشنود گردي‌» يعني‌ بدان‌ اميد كه‌ از نزد خداي‌ سبحان‌ به‌ چيزي‌ نايل‌ گردي‌ كه‌ روانت‌ را خشنود و دلت‌ را شاد گرداند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «يقول‌ الله‌ تعالي‌: يا أهل‌الجنة‌، فيقولون‌: لبيك‌ وسعديك‌، فيقول:‌ هل‌ رضيتم‌؟...  إني‌ أعطيتكم‌ أفضل‌ من‌ ذلك‌، فيقولون‌: وأي‌ شي‌ء أفضل‌ من‌ ذلك‌؟ فيقول‌: أحل‌ عليكم‌ رضواني‌ فلا أسخط عليكم‌ بعده ‌أبداً :خداي‌ متعال‌ مي‌فرمايد: اي‌ اهل‌ بهشت‌! مي‌گويند: پروردگارا! به‌ فرمان‌ حاضريم‌ و فرمانت‌ خجسته‌ است‌. مي‌فرمايد: آيا خشنود شده‌ايد؟ مي‌گويند: پروردگارا! مگر ما را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ خشنود نباشيم‌ درحالي‌كه‌ براي‌ ما چيزهايي ‌عطا كرده‌اي‌ كه‌ به‌ هيچ‌يك‌ از خلقت‌ نداده‌اي‌؟ مي‌فرمايد: ولي‌ من‌ به‌ شما بهتر از اين‌ را نيز مي‌دهم‌. مي‌گويند: چه‌ چيز بهتر از آن‌ است‌؟ مي‌فرمايد: بر شما خشنودي‌ و رضوان‌ خويش‌ را فرود مي‌آورم‌ و بعد از آن‌، ديگر هرگز بر شما خشم ‌نمي‌گيرم‌».
از اين‌ آيه‌ چنين‌ بر مي‌آيد كه‌: تسبيح‌گفتن‌ همراه‌ با حمد خدا(ج) به‌ اضافه‌ صبر و شكيبايي‌ در برابر آزار دشمنان‌ دين‌، ادب‌ مسلمان‌ در مقاومت‌ و ايستادگي ‌روياروي‌ سخنان‌ و ستيزه‌هاي‌ اهل‌ كفر است‌ چنان‌كه‌ تسبيح‌ گفتن‌ همراه‌ با حمد خدا(ج)، وسيله‌ مسلمان‌ در نيل‌ به‌ مدارج‌ سعادت‌ دنيا و آخرت‌ نيز مي‌باشد.
 
آيه  231
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النَّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلاَ تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَاراً لَّتَعْتَدُواْ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلاَ تَتَّخِذُوَاْ آيَاتِ اللّهِ هُزُواً وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ زنان‌ را طلاق‌ داديد و به‌ پايان‌ عده‌ خويش‌ رسيدند» يعني: به‌ پايان‌ عده‌ خويش‌ نزديك‌ شدند «آن‌گاه، يا آنان‌ را به‌ نيكي‌ نگاه‌داريد» بدون‌ قصد رساندن ‌آزار و زيان‌ به‌ آنها «يا به‌ نيكي‌ رهايشان‌ كنيد» يعني: آنان‌ را به‌ حال‌ خودشان ‌واگذاريد تا عده‌شان‌ سپري‌ شود و آن‌گاه‌ با آزادي‌ از حيطه‌ نكاح‌ شما، زندگي‌جديدي‌ را از سر بگيرند «ولي‌ آنان‌ را براي‌ آزار و زيان‌ رساندن‌ نگاه‌ نداريد تا به‌ آنان‌ستم‌ كنيد» يعني: درصورتي‌ كه‌ نه‌ به‌ آنان‌ نيازي‌ داريد و نه‌ هم‌ محبتي، پس‌ نبايد به ‌قصد طولاني ‌ساختن‌ عده‌ و مدت‌ انتظار آنان‌ - كه‌ هدف‌ از آن‌ آزار وزيان ‌رساندن‌ به‌ آنهاست‌ - به‌ آنان‌ رجوع‌ كنيد.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ آمده‌ است: در جاهليت‌ رسم‌ بر آن‌ بود كه‌ مردان ‌به‌ قصد آزار رساندن‌ و بلاتكليف‌ نگاه‌داشتن‌ زنان، آنان‌ را طلاق‌ داده‌ و در پايان ‌عده‌ به‌ آنان‌ رجوع‌ مي‌كردند و تا نزديك‌ بود كه‌ عده‌شان‌ به‌سرآيد، باز مجددا همين‌ كار را تكرار مي‌كردند، پس‌ نه‌ با آنان‌ به‌ نيكي‌ معاشرت‌ مي‌كردند و نه‌ رهايشان‌ مي‌ساختند تا زندگي‌ جديدي‌ را از سر بگيرند. بعد از اسلام‌ نيز برخي‌ از مسلمانان‌ همين‌گونه‌ عمل‌ كردند، اين‌ بود كه‌ آيه‌ كريمه‌ در نهي‌ از اين‌ كار نازل‌شد. «و هر كس‌ چنين‌ كند، قطعا بر خود ستم‌ نموده‌است‌» زيرا خود را در معرض‌ عذاب‌ وجدان‌ و عذاب‌ الهي‌ - هردو - قرار داده‌ است‌ «و آيات‌ خدا را به‌ تمسخر نگيريد» زيرا همه‌ آيات‌ الهي‌ جدي‌ است‌ و هر كس‌ در آنها به‌ شوخي‌ برخورد كند، حكم‌ آنها قطعا بر وي‌ لازم‌ مي‌شود، لذا از اعمال‌ رايج‌ در جاهليت‌ بپرهيزيد.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ بخش‌ اخير از آيه‌ كريمه‌ آمده‌ است: در جاهليت‌ رسم‌ بر آن‌ بود كه‌ مرد زنش‌ را طلاق‌ مي‌داد، يا زني‌ را به‌ نكاح‌ مي‌گرفت، يا برده‌اش‌ را آزاد مي‌ساخت، سپس‌ مي‌گفت: من‌ شوخي‌ كردم‌! پس‌ اسلام‌، شوخي‌ با احكام‌ شرعي‌ را مردود اعلام‌ كرد. بنابراين، اگر مردي‌ زنش‌ را طلاق‌ داد و گفت: شوخي‌كردم‌؛ مسلما طلاق‌ واقع‌ مي‌شود، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «سه‌ چيزاست‌ كه‌ جدي‌ گرفتن‌ آنها جدي‌ و شوخي‌كردن‌ در آنها هم‌ جدي‌ است، نكاح‌، طلاق‌ و رجعت‌». «و نعمت‌ خدا را بر خود به‌ياد آوريد» كه‌ عبارت‌ از: اسلام‌ وقوانين‌ و برنامه‌هاي‌ آن‌ است، پس‌ از آن‌ كه‌ در جاهليتي‌ كور و تاريكي‌هاي‌ انبوه ‌تو در تو قرار داشتيد «و» به‌ياد آوريد «آنچه‌ را كه‌» حق‌ تعالي‌ «از كتاب‌» يعني: قرآن‌ «و حكمت‌» يعني: سنت‌ نبوي «بر شما نازل‌ كرده‌ و بدان‌ پندتان‌ مي‌دهد» يعني: شما را با آنها تعليم‌ داده‌ و به‌وسيله‌ آنها بيدار و هوشيارتان‌ مي‌گرداند، پس‌نعمت‌هاي‌ عظماي‌ كتاب‌ و سنت‌ را - با عمل‌ به‌ آنها - شكر گزاريد «و از خدا پرواداشته‌ باشيد و بدانيد كه‌ خدا به‌ هرچيزي‌ داناست‌» و از جمله‌ به‌ چگونگي‌ عملكرد شما در قبال‌ اوامر و حدود مقرر خويش، پس‌ يقينا شما را در برابر اعمالتان‌ جزامي‌دهد.
 
سوره طه آيه  131
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌سوي‌ آنچه‌ كه‌ گروهي‌ از آنان‌ را» يعني‌ از كفار را بدان‌ «بهره‌‌مند ساخته‌ايم‌» از آرايش‌هاي‌ زندگي‌ دنيا «چشم‌ مدوز» بلكه‌ همت‌ خويش‌ را در به‌دست‌ آوردن‌ نعمت‌هاي‌ جاوداني‌اي‌ كه‌ نزد ما است‌ صرف‌ كن‌ «آرايش‌ زندگاني‌ دنياست‌» يعني‌: اينها فقط تجمل‌ و زينت‌ و بهجت‌ گذراي‌ آن‌؛ از مال‌ و منال‌ ومنازل‌ و فرش‌ و ظرف‌ و وسايل‌ سواري‌ راحت‌ و غيره‌ است‌ «تا آنان‌ را در آن‌ بيازماييم‌» يعني‌: تا اين‌ بهره‌ها و آرايش‌ها را آزمايش‌ و ابتلايي‌ از جانب‌ خويش ‌براي‌ آنان‌ گردانيم‌ «و روزي‌ پروردگار تو بهتر و پاينده‌تر است‌» يعني‌: آنچه‌ كه ‌خداوند(ج) برايت‌ از روزي‌ دنيا و ثواب‌ و پاداش‌ آخرت‌ مقدر و ميسر مي‌كند، به‌هرحال‌ بهتر از چيزهايي‌ است‌ كه‌ در دنيا به‌ كفار داده ‌است‌. يادآور مي‌شويم‌ كه‌تفسير نظير اين‌ آيه‌ در سوره‌«حجر/ 88» گذشت‌.
بنا بر همين‌ ارشاد الهي‌ بود كه‌ رسول‌ خداص گريزنده‌