باني‌هاست‌. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «مراد، منافع‌ دنيا و آخرت‌ هر دو است‌» «و تا نام‌ خدا را در روزهاي ‌معلومي‌ ياد كنند» يعني: تا نام‌ خدا(ج) را در هنگام‌ ذبح‌ هدايا و قرباني‌ها ياد كنند. «ايام‌ معلومات‌» نزد مالك‌ و ابويوسف‌ و محمدبن‌ حسن‌ از ياران‌ ابوحنيفه‌، همان ‌ايام‌النحر، يعني‌ روز عيد قربان‌ و دو روز بعد از آن‌ است‌ اما در رأي‌ ابوحنيفه‌ وشافعي: «ايام‌ معلومات‌» عبارت‌ است‌ از: ده‌ روز اول‌ ذي‌الحجه‌ كه‌ آخرين‌ آن‌ روز عيد قربان‌ مي‌باشد. و اكثر مفسران‌ نيز بر اين‌ نظر اند.
آري‌! تا نام‌ خدا(ج) را ياد كنند «بر ذبح‌ آنچه‌ كه‌ خدا به‌ آنان‌ از چهارپايان ‌مواشي‌» يعني: شتر و گاو و گوسفند «روزي‌ داده‌است‌ پس‌، از آنها بخوريد» خوردن‌ حاجي‌ يا قرباني‌كننده‌ از گوشت‌ هدي‌ يا قرباني‌ خويش‌، سنت ‌است‌. از نظر احناف‌، خوردن‌ اهداكننده‌ هدي‌ از گوشت‌ هديه‌ نافله‌ و هديه‌ حج‌ تمتع‌ و قران‌ جواز دارد اما خوردن‌ حاجي‌ از گوشت‌ حيوان‌ مذبوحه‌اي‌ كه‌ آن‌ را بر اثر ار تكاب‌ جنايت‌ در حج‌ ذبح‌ مي‌كند، در نزد هيچ‌ يك‌ از فقها جواز ندارد «وبه‌ درمانده‌ فقير بخورانيد» بؤس: شدت‌ فقراست‌ پس‌ اطعام‌ فقرا از گوشت‌ هدي‌ امر لازمي‌است‌ و اين‌ امر در نزد امام‌ ابوحنيفه‌: مستحب‌ مي‌باشد.
 
سوره حج آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَلْيُوفُوا نُذُورَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ بايد آلودگي‌ خود را بزدايند» يعني: بايد حجاج‌ و معتمران‌ آلودگي‌هاي ‌خود ـ چون‌ درازي‌ موها، ناخن‌ها و غيره‌ ـ را از خود دور كنند و اين‌ كار در روز عيد قربان‌ انجام‌ مي‌شود «و بايد كه‌ به‌ نذرهاي‌ خود» كه‌ در مناسك‌ حج‌ در مورد انجام‌ دادن‌ نيكوكاري‌ها بر گردن‌ مي‌گيرند «وفا كنند» يا معني‌ اين‌ است: بايد واجبات‌ حج‌ خويش‌ را به‌ جاي‌ آورند «و بايد كه‌ بر گرد آن‌ بيت‌ عتيق‌ طواف‌ كنند» و اين‌ طواف‌، «طواف‌ افاضه‌» است‌ كه‌ از فرايض‌ حج‌ مي‌باشد، يعني‌ همان‌ طوافي‌كه‌ وقت‌ آن‌ بعد از رمي‌ جمره‌ عقبه‌ در روز عيد قربان‌ آغاز مي‌شود. البته‌ در حج ‌طواف‌ واجبي‌ است‌ كه‌ عبارت‌ است‌ از: طواف‌ وداع‌ و نيز طواف‌ سنتي‌ است‌ كه‌عبارت‌ است‌ از: طواف‌ قدوم‌.
و خانه‌ كعبه‌ را «عتيق‌» ناميدند زيرا ـ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ ـ خداوند متعال‌ آن‌ را از تسلط جباران‌ و ستمگران‌ آزاد ساخته‌ است‌. به‌قولي‌ ديگر: عتيق‌ به‌ معناي‌ «كريم‌» است‌، يعني‌ خانه‌ بزرگ‌ و گرامي‌. به‌قولي‌ ديگر: عتيق‌، يعني‌ خانه‌ كهن‌ و قديمي‌ زيرا نخستين‌ خانه‌اي‌ كه‌ بر روي‌ زمين‌ ساخته‌ شد، خانه‌ كعبه‌ بود و بعد از آن‌ بيت‌المقدس‌ بنا شد.
	سوره حج آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ حُرُمَاتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ عِندَ رَبِّهِ وَأُحِلَّتْ لَكُمُ الْأَنْعَامُ إِلَّا مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ است‌ حكم‌ و هر كس‌ حرمات‌ خدا را تعظيم‌ كند پس‌ اين‌ برايش‌ نزد پروردگارش‌ بهتر است‌» حرمات: عبارت‌ از شعاير و عباداتي‌ است‌ ـ چه‌ در حج‌ و چه‌ در غيرآن‌ ـ كه‌ قيام‌ به‌ آنها واجب‌ و كوتاهي‌ در انجام‌ آنها حرام‌ است‌؛ وتعظيم‌ و بزرگداشت‌ آنها عبارت‌ است‌ از: عمل‌ كردن‌ به‌موجب‌ آنها و اجتناب‌ از هر امري‌ كه‌ مخالف‌ مقتضاي‌ آنهاست‌ «پس‌ اين‌» تعظيم‌ و بزرگداشت‌ «براي‌ او نزد پروردگارش‌ بهتر است‌» در آخرت‌، نه‌ سستي‌، بي‌توجهي‌ و بي‌حرمتي‌ به‌ چيزي ‌از اين‌ شعاير و مقدسات‌ «و براي‌ شما مواشي‌ حلال‌ كرده‌ شد» كه‌ عبارتند از شتر و گاو و گوسفند «مگر آنچه‌ بر شما خوانده‌ مي‌شود» از محرمات‌ كه‌ عبارت‌ است‌ از: گوشت‌ خودمرده‌ (مردار) و ديگر محرماتي‌ كه‌ همراه‌ با آن‌ در سوره‌هاي‌ بقره‌، مائده‌، انعام‌ و نحل‌ ذكر شده‌ است‌ «پس‌، از پليدي‌ بتان‌ اجتناب‌ كنيد» رجس: نجاست‌ و پليدي‌ است‌. البته‌ نجاست‌ شرك‌ از مشرك‌ جز با ايمان‌ دور نمي‌شود چنان‌كه‌ نجاست‌ حسي‌ جز با آب‌ برطرف‌ نمي‌گردد «و از سخن‌ دروغ‌ اجتناب‌ كنيد» قول‌ الزور: سخن‌ ناروا و دروغ‌ و افترا، يا گواهي‌ دروغ‌ است‌. حق‌ تعالي ‌ميان‌ شرك‌ و «قول‌ الزور» جمع‌ كرد زيرا شرك‌ ورزيدن‌ به‌ خداوند(ج)، در واقع‌ سخن‌ و گواهي‌اي‌ دروغ‌ و افترا بيش‌ نيست‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «گواهي‌ دروغ‌ برابر با شرك ‌آوردن‌ به‌ خداوند متعال‌ است‌» و سه‌بار اين‌ سخنشان‌ را تكرار كردند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3005.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:3006.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:3007.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:3008.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:3009.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:3010.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:3011.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:3012.txt"> آيه  38</a></body></html>سوره حج آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ حُنَفَاء لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاء فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حالي‌ كه‌ براي‌ خداوند حنفاء باشيد» حنفاء: جمع‌ حنيف‌ به‌ معني‌ گرايش ‌يابنده‌ از دين‌ باطل‌ به‌سوي‌ دين‌ حق‌ است‌. يعني‌ خالصانه‌ به‌سوي‌ حق‌ تعالي‌ گرويده ‌و از هر چه‌ كه‌ بجز او مورد پرستش‌ قرار مي‌گيرد، بيزاري‌ جوييد «نه‌ شريك‌گيرندگان‌ براي‌ او» چيزي‌ از چيزها را «و هر كس‌ به‌ خدا شرك‌ ورزد پس‌ چنان‌ است‌كه‌ گويي‌ از آسمان‌ فرو افتاده‌» به‌سوي‌ زمين‌. يعني‌ از بلنداي‌ ايمان‌ به‌سوي‌ حضيض ‌كفر انحطاط كرده‌ است‌ «و مرغان‌ او را ربوده‌اند» يعني: مرغان‌ لاشخوار، گوشت ‌و پوست‌ وي‌ را پاره‌پاره‌ كرده‌ و او را با چنگالهاي‌ خود دريده‌ و ربوده‌اند «يا باد او را در مكاني‌ دور افگنده‌ است‌» و فروكوفته‌ است‌، به‌ گونه‌اي‌كه‌ هيچ‌ اميدي‌ به‌نجات‌ وي‌ باقي‌ نمانده‌، استخوانهايش‌ ريزريز و گوشت‌ بدنش‌ در هم‌كوفته‌، پاره‌پاره‌ و نابود شده‌ است‌. پس‌ همچنين‌ است‌ كسي‌ كه‌ به‌ خداي‌ سبحان‌ شرك‌آورد زيرا اعمال‌ صالح‌ چنين‌ كسي‌ هدر و حبط (هدر) گرديده‌ و به‌ زودي‌ انتقام‌ ومجازات‌ الهي‌ به‌سراغ‌ وي‌ خواهد آمد.
 
	سوره حج آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ است‌» حكم‌ «و هر كس‌ شعاير خدا را» يعني: نشانه‌هاي‌ دين‌ وي‌ را «بزرگ‌ دارد» كه‌ حيوان