آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ هُم مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ از خشيت‌ پروردگارشان‌ بيمناكند» يعني: كساني‌ كه‌ از بس‌ از خداوند(ج) بيمناكند، با وجود آن‌ كه‌ نيكوكارند و از ايمان‌ و عمل‌ صالح‌ بهره‌مند، با اين‌ همه‌ از وي‌ در خوف‌ و بيمي‌ هميشگي‌ به‌سر مي‌برند چنان‌كه‌ حسن‌ بصري: مي‌گويد: «مؤمن‌، پارسايي‌ و بيم‌ را با هم‌ جمع‌ مي‌كند و منافق‌ بدكاري‌ و ايمني ‌را».
 
	سوره مؤمنون آيه  58‏متن آيه : ‏‏ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ‏
آيه  59‏متن آيه : ‏‏ وَالَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ كه‌ به‌ آيات‌ پروردگار خويش‌» كه‌ به‌سويشان‌ نازل‌ شده‌ است‌ و نيز به‌ آيات ‌هستي‌ و آفرينش‌ وي‌ «ايمان‌ مي‌آورند» و به‌ همه‌ آيات‌ و كتاب‌هاي‌ او باور دارند «و آنان‌ كه‌ براي‌ پروردگار خويش‌ شريك‌ مقرر نمي‌كنند» يعني: غير او را با وي‌ در پرستش‌ شريك‌ نمي‌گردانند.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3120.txt"> آيه  60</a><a class="text" href="w:text:3121.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:3122.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:3123.txt"> آيه  63</a><a class="text" href="w:text:3124.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:3125.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:3126.txt"> آيه  66</a><a class="text" href="w:text:3127.txt"> آيه  67</a><a class="text" href="w:text:3128.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:3129.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:3130.txt">آيه  70</a><a class="text" href="w:text:3131.txt"> آيه  71</a><a class="text" href="w:text:3132.txt"> آيه  72</a><a class="text" href="w:text:3133.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:3134.txt">آيه  74</a></body></html>آيه  253
‏متن آيه : ‏
‏ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَكِنِ اخْتَلَفُواْ فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا اقْتَتَلُواْ وَلَكِنَّ اللّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ پيامبران‌» كه‌ در آيه‌ سابق‌ با جمله:(وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ‏) به‌ آنان‌ اشاره‌ شد «بعضي‌ از آنان‌ را بر بعضي‌ برتري‌ بخشيده‌ايم‌» يعني: به‌ بعضي‌ از آنان، بيش‌ از ديگران‌ از مزاياي‌ كمال‌ بخشيده‌ايم‌ و ايشان‌ را به‌ خصلتهاي‌ پسنديده‌اي‌ كه‌ درغيرشان‌ نيست‌ مخصوص‌ گردانيده‌ايم‌ و از جمله‌ پيامبر آخرالزمان‌ حضرت‌محمدص را. اگر گفته‌ شد: پس‌ وجه‌ جمع‌نمودن‌ ميان‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ و ميان‌ اين‌حديث‌ شريف‌ مرفوع‌ ابوهريره‌(رض)  كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرموده‌اند: «مرا بر انبياي‌ ديگربرتري‌ ندهيد»، چيست‌؟ مي‌گوييم: آن‌ حضرت‌ ص اين‌سخن‌ را يا بر سبيل‌ تواضع‌فرموده‌اند، در عين‌ اين‌ كه‌ خود به‌ اين‌ حقيقت‌ آگاه‌ بوده‌اند كه‌ برترين‌ انبيا و رسل‌هستند. يا اين‌ سخنشان‌ قبل‌ از زماني‌ بوده‌ است‌ كه‌ آن‌ حضرتص از برتري‌ خويش‌ بر ديگر انبيا آگاه‌ گردند. يا اين‌ سخنشان‌ حمل‌ بر آن‌ مي‌شود كه‌ در هنگام ‌مناقشه‌ و مشاجره‌ پيرامون‌ اين‌ موضوع، مرا بر ديگر انبيا: برتري‌ ندهيد. يامرادشان‌ اين‌ بوده‌ كه‌: به‌ انگيزه‌ عصبيت، مرا بر ديگر انبيا: برتري‌ ندهيد. پس‌اين‌ حديث‌ به‌ هيچ‌ وجه‌ به‌ معني‌ نفي‌ برتري‌ آن‌ حضرت‌ص بر ديگر انبيا نيست‌. چنان‌كه‌ آن‌ حضرتص در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ فرموده‌اند: «أنا سيد ولد آدم: من‌ سرور و سالار فرزندان‌ آدم‌ هستم‌». ولي‌ بنابر حديث‌ اول، سزاوار نيست‌كه‌ ما بنابر تعيين‌ بگوييم‌ كه‌ محمدص برتر از موسي‌ يا عيسي‌ عليهماالسلام‌ اند، بلكه‌ بدون‌ تعيين‌ پيامبري‌ از پيامبران‌ مي‌گوييم‌ كه: حضرت‌ محمدص از همه‌ انبيا ورسل‌ برتر هستند.
«از آنان‌ كسي‌ هست‌ كه‌ خداوند با او سخن‌ گفته‌ است‌» و ايشان‌ حضرات‌ موسي‌ ومحمد عليهماالسلام‌ اند و اين‌ از جمله‌ برتريهايي‌ است‌ كه‌ خداوند(ج)  به‌ ايشان ‌بخشيده‌ است‌ «و بعضي‌ را درجات‌ بلند ارزاني‌ داشت‌» ايشان‌ پيامبراني‌ هستند كه ‌جايگاه‌ و منزلتشان‌ در نزد خداي‌ سبحان‌ بسي‌ بزرگ‌ و متعالي‌ است‌. احتمال‌ دارد كه‌ مراد از اين‌ بعض، پيامبر ما حضرت‌ محمدص باشند، به‌ سبب‌ كثرت‌ مزايايي‌كه‌ دارند و هم‌ محتمل‌ است‌ كه‌ مراد از آن‌ ادريس‌(ع)   باشد كه‌ خداوند(ج)  وي‌ را به‌ جايگاهي‌ بلند رفعت‌ داد و به‌ آسمانها برد. يا مراد از آنان، پيامبران‌ اولي‌العزم: هستند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «در شش‌ چيز بر انبيا برتري‌ داده‌ شده‌ام: 
1- جوامع‌ الكلم‌ به‌ من‌ داده‌ شده‌.
2- به‌ من‌ با افگندن‌ رعب‌ و وحشت‌ در دل‌ دشمنانم‌، پيروزي‌ و نصرت‌ عطاگرديده‌.
3- اموال‌ غنيمت‌ برايم‌ حلال‌ گردانيده‌ شده‌.
4- زمين‌ برايم‌ پاك‌ و سجده‌ گاه‌ گردانيده‌ شده‌.
5- به‌ سوي‌ كافه‌ خلق‌ خدا(ج)  برانگيخته‌ شده‌ام، نه‌ به‌ سوي‌ يك‌ قوم‌ و نژاد ومنطقه‌ خاص‌.
6- خاتم‌ انبيا هستم‌ و نبوت‌ به‌ من‌ ختم‌ گرديده‌».
«و به‌ عيسي‌بن‌ مريم‌ معجزات‌ آشكار داديم‌» اين‌ از جمله‌ برتريهايي‌ است‌ كه‌خداي‌ سبحان‌ به‌ او عنايت‌ فرمود، معجزاتي‌ چون‌ زنده‌ ساختن‌ مردگان، شفادادن ‌بيماران‌ لاعلاج‌ و غيره‌ «و او را به‌وسيله‌ روح‌القدس‌ تأييد كرديم‌» روح‌القدس: جبرئيل‌(ع)  است‌ و تفسير آن‌ در (آيه‌ 87) گذشت‌. پس‌ آيه‌ كريمه‌ دليل‌ بر آن‌است‌ كه‌ ميان‌ انبيا: در فزوني‌ الطاف‌ و عنايات‌ الهي، احوال‌ و مقامات، ويژگي‌ها، كرامتها و معجزات، تفاوت‌ و تفاضل‌ وجود دارد، اما بايد گفت‌ كه‌ در اصل‌ نبوت‌ ميانشان‌ هيچ‌ برتري‌ و تفاضلي‌ نيست‌ و ايشان‌ در نبوت‌ و هدف‌ واحدخويش، همه‌ با هم‌ برابرند، پس‌ مزيت‌ و برتري‌ آنها بر يك‌ديگر به‌ خصوصيات‌ ديگري‌ مربوط است‌ كه‌ افزون‌ بر اصل‌ نبوت‌ مي‌باشد. «و اگر خدا مي‌خواست‌، كساني‌ كه‌ پس‌ از آنان‌ آمدند» يعني: پس‌ از پيامبران، يا پس‌ از موسي‌ و عيسي‌ ومحمد: «بعد از آن‌ همه‌ دلايل‌ روشني‌ كه‌ برآنان‌ آمد، به‌ كشتار يك‌ديگر نمي‌پرداختند، ولي‌» امتهاي‌ انبيا بعد از ايشان‌ «اختلاف‌ پيشه‌ كردند» و با هم ‌درافتادند تا بدانجا كه‌ به‌ كشتار يك‌ديگر پرداختند و به‌ ملتهاي‌ گوناگوني‌ تبديل‌شدند «پس‌ بعضي‌ از آنان‌ ايمان‌ آوردند» و بر ايمان‌ خويش‌ استقامت‌ ورزيدند «و بعضي‌ كفر ورزيدند» همچون‌ مسيحيان‌ بعد از حضرت‌ عيسي‌(ع)  و يهوديان‌ بعد ازحضرت‌ موسي‌(ع) . «كفر» ضد ايمان‌ است، همچنين