‌ لذيذ را در برابر خود آماده‌ يافت، پرسيد: اين‌ را از كجا آورده‌ايد؟ ساره‌ گفت: از غله‌اي‌ كه‌ همينك‌آوردي‌! پس‌ ابراهيم‌(ع) دانست‌ كه‌ اين، روزيي‌ از جانب‌ خداي‌ عزوجل‌ بوده‌است‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:3181.xml">صفحة (350) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:3192.xml">صفحة (351) (آیه 11)</a><a class="folder" href="w:html:3203.xml">صفحة (352) (آیه 21)</a><a class="folder" href="w:html:3211.xml">صفحة (353) (آیه 28) </a><a class="folder" href="w:html:3216.xml">صفحة (354) (آیه 32)</a><a class="folder" href="w:html:3222.xml">صفحة (355) (آیه 37) </a><a class="folder" href="w:html:3230.xml">صفحة (356) (آیه 44)</a><a class="folder" href="w:html:3241.xml">صفحة (357) (آیه 54) </a><a class="folder" href="w:html:3247.xml">صفحة (358) (آیه 59)</a><a class="folder" href="w:html:3251.xml">صفحة (359) (آیه 62)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3182.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ نور ﴾</a><a class="text" href="w:text:3183.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3184.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3185.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3186.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3187.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3188.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3189.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3190.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3191.txt">آيه  10</a></body></html>﴿ سوره‌ نور ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (64) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ «نور» ناميده‌ شد، به‌ سبب‌ آن‌كه‌ دربرگيرنده‌ آيه‌اي ‌بس ‌نوراني‌ و درخشان‌، يعني‌ اين‌ فرموده‌ خداي‌ متعال‌ است:  (اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ....). در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «به‌ مردان‌ خويش‌ سوره‌ مائده‌ و به‌ زنان‌ خويش‌ سوره‌ نور را بياموزيد».
موضوع‌ اين‌ سوره‌، نور است‌ با آثار و مظاهر خود در دلها و روانها، كه‌ اين ‌آثار و مظاهر، در آداب‌ و اخلاق‌ روحي‌، خانوادگي‌ و اجتماعي‌ تمثيل‌ مي‌شود، آداب‌ و اخلاقي‌ كه‌ دل‌ و جان‌ و صفحات‌ وجود انسان‌ و زندگي‌ او را نورباران‌ مي‌كنند، انواري‌ كه‌ از نور ازلي‌ و سرمدي‌ الله(ج)، آن‌ نور لايزال‌ آسمانها و زمين ‌فروغ‌ بر مي‌گيرند. پس‌ محور اين‌ سوره‌، «تربيت‌» است‌ با ابعاد مختلف‌ آن‌.
 
سوره نور آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ سُورَةٌ أَنزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌، سوره‌اي‌ است‌ كه‌ آن‌ را نازل‌ كرده‌ايم‌» سوره: عبارت‌ از آيات‌ زنجيره‌وار و پياپي‌اي‌ است‌ كه‌ داراي‌ آغاز و انجامي‌ باشد «و آن‌ را فرض‌ گردانيديم‌» يعني: عمل‌ به‌ احكام‌ آن‌ را واجب‌ و لازم‌ و قطعي‌ گردانيديم‌ «و در آن‌ آياتي‌ روشن‌ نازل‌ كرديم‌» تكرار (انزلنا)، گوياي‌ كمال‌ عنايت‌ حق‌ تعالي‌ به‌ فرود آوردن‌ اين‌ سوره ‌است‌، به‌دليل‌ احكامي‌ كه‌ اين‌ سوره‌ دربرگيرنده‌ آن‌ مي‌باشد «باشد كه‌ پندگيريد» لذا حكمت‌ فرود آوردن‌ اين‌ سوره‌ به‌ ترتيبي‌ كه‌ ذكر شد، اين‌ است‌. پس ‌اين‌ آيه‌، در واقع‌ مقدمه‌ سوره‌ مي‌باشد.
	سوره نور آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«زن‌ و مرد زناكار» كه‌ هنوز ازدواج‌ نكرده‌اند ؛ «به‌ هريك‌ از آنان‌ صد تازيانه بزنيد» يعني: حكم‌ زن‌ و مرد زناكاري‌ كه‌ قبل‌ از ازدواج‌ مرتكب‌ اين‌ عمل‌ شده‌ باشند، زدن‌ صد تازيانه‌ به‌ هريك‌ از آنان‌ است‌.
زنا: عبارت‌ است‌ از مقاربت‌ جنسي‌ مرد با زن‌ بدون‌ عقد ازدواج‌ و بدون‌ وجود شبهه‌ نكاح‌. زانيه: زني‌ است‌ كه‌ به‌ زنا رغبت‌ داشته‌ و در برابر مرد زناكار تمكين ‌مي‌كند، نه‌ زني‌ كه‌ اين‌ عمل‌ به‌زور و اجبار با وي‌ انجام‌ مي‌شود. جلد: زدن‌ با تازيانه‌ يا عصاست‌، گفته‌ مي‌شود: «جلده‌» آن‌گاه‌ كه‌ كسي‌ بر پوست‌ بدن‌ كسي ‌ديگر تازيانه‌ بزند.
زدن‌ صد تازيانه‌، حد زناي‌ مرد آزاد بالغ‌ بكر (غيرمتأهل) و زن‌ زناكار آزاد بالغ‌ غيرشوهردار است‌، البته‌ در سنت‌ رسول‌اكرم‌ ص افزون‌ بر زدن‌ صد تازيانه‌، تبعيد يك‌ سال‌ هم‌ ثابت‌ شده‌ است‌، هرچند اين‌ حكم‌ ميان‌ فقها اتفاقي‌ نيست‌، چنان‌ كه‌ خواهد آمد. اما مرد و زني‌ كه‌ آزاد و متأهل‌ باشند، يعني‌ با نكاح‌ صحيح ‌ازدواج‌ كرده‌ باشند و ميان‌ آنها مقاربت‌ هم‌ انجام‌ گرفته‌ باشد ـ هرچند يك‌ بار ـ ومرتكب‌ زنا گردند، حد آنها بنا بر سنت‌ صحيح‌ متواتر، رجم‌ (سنگسار) است‌ وفقها بر اين‌ حكم‌ اتفاق‌ نظر دارند. همچنين‌ اتفاق‌ نظر دارند بر اين‌كه‌ حد زناي‌ مرد و زن‌ متأهل‌ برده‌ كه‌ آزاد نيستند، فقط زدن‌ تازيانه‌ است‌ زيرا در بردگان‌ سنگساري ‌نيست‌. اما در خصوص‌ حد زناي‌ بكر (مرد و زن‌ غيرمتأهل)، احناف‌ با عمل‌ به ‌صريح‌ آيه‌ فقط به‌ تازيانه‌ حكم‌ مي‌كنند نه‌ به‌ تبعيد يك‌ سال‌ ولي‌ جمهور فقها (مالك‌، شافعي‌، احمدحنبل) برآنند كه‌ حد زناي‌ مرد بكر، صد تازيانه‌ به‌ اضافه ‌تبعيد يك‌ سال‌ از محل‌ اقامتش‌ مي‌باشد و حد اقل‌ مسافت‌ اين‌ تبعيد نزد شافعي‌ها وحنبلي‌ها، مسافت‌ كوتاه‌ كردن‌ نماز يعني‌ مقدار (89) كيلومتر است‌. اما نزد مالكي‌ها، مرد بكر در همان‌ سرزميني‌ كه‌ تبعيد شده‌، زنداني‌ نيز مي‌شود ولي‌ زن‌ بكر زناكار به‌ اتفاق‌ فقها تبعيد نمي‌شود تا مبادا بار ديگر در تبعيدگاه‌ به‌ آفت‌ زنا مبتلا گردد.
اين‌ آيه‌ ناسخ‌ آيه‌ حبس‌ و آيه‌ آزار دادن‌ زناكاران‌ است‌ كه‌ در دو آيه‌ 16 و 15سوره‌ «نساء» گذشت‌ زيرا مجازات‌ مرد زناكار در صدر اسلام‌ آزار دادن‌ و طعنه ‌زدن‌ و مجازات‌ زن‌ زناكار زنداني‌ كردن‌ وي‌ در خانه‌اش‌ بود، كه‌ آن‌ حكم‌ با اين‌ آيه‌ منسوخ‌ شد.
دليل‌ اين‌كه‌ آيه‌ كريمه‌، زن‌ زناكار را بر مرد زناكار مقدم‌ گردانيد، اين‌ است‌ كه‌ انگيزه‌ زنا در اغلب‌ احوال‌ از زن‌ بروز مي‌كند زيرا اوست‌ كه‌ با چهره‌نمايي‌ها وعشوه‌گريهاي‌ فريبنده‌ براي‌ مرد با روشهاي‌ گوناگون‌، اورا به‌ عمل‌ حرام‌ تحريك‌ مي‌نمايد. دليل‌ ديگر تقدم‌ ذكر وي‌ اين‌ است‌ كه‌ مفسده‌ زنا و ننگ‌ و بدنامي‌ آن‌، در زن بيشتر از مرد است‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌اكرم‌ ص فرمودند: «يا معشر الناس!‌ اتقوا الزني‌، فإن‌ فيه‌ ست‌ خصال: ثلاث‌ في‌ الدنيا وثلاث‌ في‌ الآخرة، أما التي‌ في ‌الدنيا، فيذهب ‌البهاء ويورث‌ الفقر وينقص‌ العمر، وأما التي‌ في ‌الآخرة: فسخط الله سبحانه‌ وتعالي‌، وسوء الحساب‌ وعذاب‌ النار: اي‌ گروه‌ مردم‌! از زنا بپرهيزيد زيرا در آن‌ شش ‌خصلت‌ است‌، سه‌ در دنيا و سه‌ در آخرت‌ اما آن‌كه‌ در دني