ت‌، مگر اين‌كه‌ شخص‌ فرزند خود را از روي‌ شفقت‌ ببوسد. گفتني‌ است‌ كه ‌مصافحه‌ با دست‌ مستحب‌ است‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است‌.
2 ـ عورت‌ زن‌ با زن: همانند عورت‌ مرد با مرد است‌ و در هنگام‌ بيم‌ فتنه‌، خوابيدن‌ زنان‌ با يك‌ديگر در پهلوي‌ هم‌ جايز نيست‌.
3 ـ عورت‌ زن‌ با مرد: اگر زن‌ نسبت‌ به‌ مرد بيگانه‌ بود، تمام‌ بدن‌ وي‌ نسبت‌ به‌ او عورت‌ است‌ و نگاه‌كردن‌ به‌سوي‌ چيزي‌ از بدن‌ وي‌ ـ جز روي‌ و هر دو كف ‌دستش‌ ـ جايز نيست‌. ولي‌ ابوحنيفه‌ نگاه ‌كردن‌ به‌ سوي‌ زن‌ بيگانه‌ را براي‌ يك ‌بار جايز شمرده‌، در صورتي‌ كه‌ بيم‌ فتنه‌ نبود. نگاه‌ كردن‌ به‌ سوي‌ زن‌ بيگانه‌ براي ‌خواستگاري‌، در هنگام‌ دادوستد، در هنگام‌ تحمل‌ و برعهده‌ گرفتن‌ شهادت‌ و نيز براي‌ پزشك‌ امانتدار جايز است‌.
4 ـ عورت‌ مرد با زن: اگر مرد نسبت‌ به‌ زن‌ بيگانه‌ بود، عورت‌ مرد نسبت‌ به‌ وي ‌از ميان‌ ناف‌ تا زانوست‌.
صاحب‌ تفسير «في‌ ظلال‌ القرآن‌» مي‌گويد: «هدف‌ اسلام‌، به‌ وجود آوردن‌ جامعه‌ پاكيزه‌اي‌ است‌ كه‌ شهوت‌ها در هر آن‌ و هر لحظه‌، در آن‌ برانگيخته‌ نشود زيرا انگيزش‌ لحظه‌ به‌ لحظه‌ و بي‌مهار شهوت‌، به‌ آنچنان‌ آتشفشان‌ شهواني‌اي ‌مي‌انجامد كه‌ نه‌ خاموش‌ مي‌شود و نه‌ سيراب‌... لذا يك‌ لحظه‌ نگاه‌ خاينانه‌، يك ‌لحظه‌ حركت‌ عشوه‌گرانه‌ و تهييج‌كننده‌، يك‌ صحنه‌ از آرايش‌ شهوت‌ برانگيز و يك‌ منظره‌ از پيكره‌ برهنه‌... كافي‌ است‌ كه‌ اين‌ آتشفشان‌ جنون‌وار حيواني‌ را تحريك‌ كرده‌ و زمام‌ اعصاب‌ و اراده‌ را از كف‌ با كفايتان‌ بربايد، چه‌ رسد به‌شهوت‌ بارگان‌ بي‌هنري‌ كه‌ هميشه‌ در گنداب‌ شهوت‌بارگي‌ مي‌لولند.. و مسلم ‌است‌ كه‌ نتيجه‌، چيزي‌ جز هرج‌ و مرج‌ بي‌مهار شهواني‌، يا بيماريهاي‌ عصبي‌ وعقده‌هاي‌ رواني‌ ناشي‌ از سركوب‌ شهوت‌ بعد از تهييج‌ پياپي‌ آن، نيست‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3217.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:3218.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:3219.txt"> آيه  34</a><a class="text" href="w:text:3220.txt"> آيه  35</a><a class="text" href="w:text:3221.txt">آيه  36</a></body></html>سوره نور آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاء يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و همسر دهيد ايم ‌هايتان‌ را» ايم: مرد بي‌همسر و زن‌ بي‌شوهر است‌، چه‌ بكر باشد و چه‌ بيوه‌. بايد دانست‌ كه‌ نكاح‌ سنتي‌ از سنتهاي‌ مؤكده‌ است‌، به‌دليل‌ اين ‌حديث‌ شريف‌ رسول‌ خدا ص: «النكاح‌ من‌ سنتي‌ فمن‌ رغب‌ عن‌ سنتي‌ فليس‌ مني: نكاح‌ از سنت‌ من‌ است‌ پس‌ كسي‌ كه‌ از سنت‌ من‌ اعراض‌ كرد، از من‌ نيست‌». ولي‌ داشتن‌ قدرت‌ بر نكاح‌ و برآمدن‌ از عهده‌ تكاليف‌ آن‌ شرط است‌. امر در آيه ‌مباركه‌ ـ نزد جمهور علما ـ براي‌ استحباب‌ است‌. «و» نيز همسر دهيد «غلامان‌ و كنيزان‌ درستكار خود را» كه‌ در تحت‌ ملكيت‌ شما قرار دارند. مراد از صلاح‌ ودرستكاري‌ آنها: مؤمن‌ بودنشان‌ است‌ «اگر فقير باشند، خداوند از فضل‌ خويش‌ آنان‌را توانگر خواهد كرد» يعني: از همسر دادن‌ زنان‌ و مردانتان‌ به‌سبب‌ فقر آنان‌ امتناع ‌نورزيد زيرا كسي‌ كه‌ ازدواج‌ كند، خداي‌ عزوجل‌ او را توانگر مي‌كند، با بخشيدن ‌غناي‌ نفس‌ و غناي‌ مال‌ به‌ وي‌ «و خداوند گشايشگر است‌» و توانگر ساختن‌ آن ‌بندگان‌ فقيرش‌، چيزي‌ از فراخناي‌ ملك‌ وي‌ كم‌ نمي‌كند. «داناست‌» به‌ مصالح‌ ومنافع‌ خلقش‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «سه‌كس‌ اند كه‌ ياري ‌نمودنشان‌ بر خداي‌ عزوجل ‌حق‌ و ثابت‌ است:
1 ـ نكاح‌كننده‌اي‌ كه‌ قصد عفت‌ و پاكدامني‌ دارد.
(رض) ـ مكاتبي‌ كه‌ قصد دارد تا با پرداخت‌ وجه‌ آزادي‌ خود، از قيد بردگي‌ آزاد شود.
3 ـ جهادگر در راه‌ خدا(ج)».
	سوره نور آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمْ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَآتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاء إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِّتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَن يُكْرِههُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِن بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ اسباب‌ ازدواج‌ را نمي‌يابند، بايد پاكدامني‌ پيشه‌ كنند» يعني: كساني‌كه‌ هزينه‌هاي‌ ازدواج‌ ـ از قبيل‌ مهر و نفقه‌ ـ را نمي‌يابند، يا كساني‌ كه‌ همسر مناسبي‌ نمي‌يابند، بايد از فروافتادن‌ در باتلاق‌ زنا و حرام‌، عفت‌ و پاكدامني ‌ورزند؛ با روزه‌ گرفتن‌، تفكر، ذكر و دوري‌ جستن‌ از هر منظره‌ تهييج‌ كننده‌اي‌ «تا خدا آنان‌ را از فضل‌ خويش‌ بي‌نياز گرداند» يعني: برايشان‌ روزيي‌ عنايت‌ كند كه‌به‌وسيله‌ آن‌ توانگر شده‌ و قدرت‌ ازدواج‌ را پيدا كنند «و كساني‌ از ملك‌ يمين‌هايتان ‌كه‌ در پي‌ مكاتب‌ ساختن‌ خود هستند» كتاب‌ و مكاتب: اين‌ است‌ كه‌ مولي‌ به‌ برده‌اش ‌در برابر مالي‌ كه‌ به‌ اقساط به‌ وي‌ مي‌پردازد، امكان‌ بدهد كه‌ خود را از او بازخريد كند و چون‌ آن‌ مبلغ‌ را پرداخت‌، آزاد مي‌شود «پس‌ اگر در آنان‌ خيري‌ يافتيد، مكاتب‌شان‌ سازيد» يعني: با آنان‌ عقد كتابت‌ ببنديد. مراد از يافتن‌ خير در آنان: توانايي‌شان‌ بر پرداخت‌ وجه‌ كتابت‌ است‌ «و از مال‌ خداوند كه‌ به‌ شما ارزاني‌ داشته‌، به‌ آنان‌ بدهيد» با كاستن‌ از مبلغ‌ بازخريد آنان‌ . يعني: درصورتي‌ كه‌ وجه‌ بازخريد خود را تماما پرداخته‌ باشند، از آن‌ مبلغ‌ به‌ آنان‌ چيزي‌ برگردانيد.
نسفي‌ مي‌گويد: «اين‌ فرماني‌ است‌ بر وجه‌ وجوب‌ براي‌ مسلمانان‌، كه‌ بايد به ‌بردگان‌ مكاتب‌ خود كمك‌ مالي‌ كنند، سهم‌ آنان‌ را از زكات‌ بپردازند و با هر وسيله‌ مشروع‌ ديگري‌ به‌ آزادي‌ آنها كمك‌ كنند و در اين‌ كار به‌ رسول‌ خدا ص وپيروان‌ راستينشان‌ اقتدا نمايند. اينك‌ به‌ اين‌ آمار توجه‌ كنيد: رسول‌ خدا ص خود(63) برده‌ را آزاد كردند. عائشه‌ ام‌المؤمنين‌ (67) برده‌ را آزاد كرد. عباس‌عموي‌ پيامبر ص (70) برده‌ را. حكيم‌ بن‌ حزام‌(رض) (100) برده‌ را. عبدالله بن‌عمر (1000) برده‌ را. عبدالرحمن‌ بن‌عوف‌(رض) سي‌هزار برده‌ را... و از اين‌نمونه‌ها در تاريخ‌ اسلام‌ بسيار داريم‌». البته‌ يكي‌ از عوامل‌ مهم‌ از بين‌ رفتن‌ تدريجي‌ بردگي‌ در جامعه‌ اسلامي‌ نيز، همين‌ روش‌ ستود