ترجمه : ‏
«گفتاري‌ پسنديده‌» و دعا و كلامي‌ خوش‌ در برخورد با فرد سائل‌ و نيازمند، ازسوي‌ كسي‌ كه‌ مورد درخواست‌ كمك‌ قرار مي‌گيرد «و گذشت‌» و چشم‌پوشي‌ از پافشاري‌ و تندي‌ سائل‌ «بهتر از صدقه‌اي‌ است‌ كه‌ آزاري‌ به‌دنبال‌ آن‌ باشد و خداوندبي‌نياز بردبار است‌» اين‌ آيه‌ كريمه‌ در عين‌ اين‌ كه‌ بيانگر اين‌ حقيقت‌ است‌ كه ‌برگرداندن‌ فقرا با زباني‌ خوش‌ و رفتاري‌ نيك، بهتر از دادن‌ صدقه‌ به‌ ايشان‌ همراه‌ با آزار و منت‌ مي‌باشد؛ دلجويي‌ از نيازمندان‌ و اميد بخشيدن‌ به‌ آنان‌ نيز هست، بادادن‌ اين‌ پيام‌ به‌ آنان‌ كه: اگر از نزد اغنيا دست‌ خالي‌ برمي‌گردند، بايد به‌ فضل‌ وبخشايش‌ خداوند(ج) اميدوار باشند. مراد از «مغفرت‌»، پرده‌ پوشي‌ رفتار بدنيازمند و گذشت‌ از وي‌ است، چنانچه‌ او بر درخواستش‌ چنان‌ پافشاري‌ و اصرار ورزيد كه‌ سبب‌ كدورت‌ خاطر توانگر شد.
 سوره نور آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُل لَّا تُقْسِمُوا طَاعَةٌ مَّعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و با سخت‌ترين‌ سوگندهايشان‌ به‌ خداوند سوگند ياد كردند كه‌ اگر به‌ آنان‌ فرمان ‌دهي‌» كه‌ به‌ جهاد بيرون‌ آيند ؛ «بي‌شك‌ بيرون‌ خواهند آمد» معناي‌ (سخت‌ترين ‌سوگندهايشان) اين‌ است: تا آنجا كه‌ بر سوگند خوردن‌ توان‌ دارند، سوگند مي‌خورند ولي‌ اين‌ سخن‌ و سوگندهايشان‌ تماما كذب‌ آشكار است‌، هم‌ از اين‌ روي‌ خداوند(ج) اين‌ ادعايشان‌ را رد كرده‌ مي‌فرمايد: «بگو: سوگند نخوريد» بر طاعت‌ رسول‌ و بيرون‌ رفتن‌ به‌سوي‌ جهاد «اطاعتي‌ پسنديده‌ مطلوب ‌است‌» و سزاوارتر براي‌ شما، از سوگند خوردنهاي‌ دروغ‌ و بي‌اساس‌. يا آنچه‌ كه ‌از شما خواسته‌ مي‌شود، فرمانبرداري‌ است‌، نه‌ سوگندهاي‌ دروغيني‌ كه‌ به‌ زبان‌ مي‌گوييد اما دلهايتان‌ برخلاف‌ آن‌ است‌ «بي‌گمان‌ خدا به‌ آنچه‌ مي‌كنيد» از اعمال ‌«آگاه‌ است‌» هرچند در ظاهر خلاف‌ آن‌ را ابراز داريد پس‌ اگر در سخن‌ خويش ‌راستگو هستيد، چرا سوگند مي‌خوريد؟ اين‌ جمله‌، هشداري‌ است‌ به‌ آنان‌ كه ‌رسوا ساخته‌ مي‌شوند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3242.txt"> آيه  54</a><a class="text" href="w:text:3243.txt"> آيه  55</a><a class="text" href="w:text:3244.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:3245.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:3246.txt"> آيه  58</a></body></html>سوره نور آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُم مَّا حُمِّلْتُمْ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: از خدا فرمان‌ بريد و از رسول‌ او فرمان‌ بريد» به‌ فرمان ‌بردني‌ ظاهري‌ و باطني‌، همراه‌ با خلوص‌ اعتقاد و درستي‌ نيت‌ «پس‌ اگر پشت‌ نموديد» بدانيد كه‌ به ‌رسول‌ خدا ص زياني‌ نرسانده‌ايد بلكه‌ فقط به‌ خود زيان‌ زده‌ايد «زيرا بر عهده‌ او تنها همان‌ است‌ كه‌ به‌ آن‌ مكلف‌ شده‌» از تبليغ‌ و رساندن‌ پيام‌ و او به‌ اين‌ تكليف ‌خويش‌ عمل‌ كرده‌ است‌ «و بر عهده‌ شماست‌ آنچه‌ مكلف‌ هستيد» بدان‌ از اطاعت‌ وفرمان ‌بردن‌ «و اگر از او فرمان‌ بريد» در آنچه‌ كه‌ شما را بدان‌ امر و از آن‌ نهي ‌مي‌كند «راه‌ خواهيد يافت‌» به‌سوي‌ حق‌ و خير و به‌ دريافت‌ پاداش‌ نايل‌ خواهيد شد «و برعهده‌ رسول‌ ما جز ابلاغ‌ آشكار نيست‌» لذا پيامبر ما ص به‌ اين‌ قادر نيست ‌كه‌ دلهايتان‌ را به‌ ايمان‌ وادارد بنابراين‌، شما خود بايد با تصميم‌ و عملتان‌ به‌سوي ‌ايمان‌ بشتابيد.
	سوره نور آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابي‌بن‌كعب‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ كرده‌است: چون ‌رسول‌ خدا ص و اصحابشان‌ به‌ مدينه‌ هجرت‌ كردند و انصار به‌ آنان‌ جاي‌ دادند، مشركان‌ عرب‌ متحد شده‌ و از يك‌ موضع‌ واحد عليه‌ مسلمانان‌ دست‌اندركار توطئه‌ شدند و كار بدانجا رسيد كه‌ مؤمنان‌ جز با سلاح‌ نمي‌خوابيدند و جز با سلاح ‌شب‌ را به‌ صبح‌ نمي‌آوردند. در اين‌ اوضاع‌ و احوال‌ بود كه‌ مسلمانان‌ با خود گفتند: آيا روزي‌ هم‌ خواهد رسيد كه‌ ما با آرامش‌ زندگي‌ كنيم‌ و جز از خداي‌ عزوجل‌ از كسي ‌ديگر بيم‌ و هراسي‌ نداشته ‌باشيم‌؟ همان‌ بود كه‌ اين‌ آيه ‌مباركه‌ نازل‌ شد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص چون‌ نگراني‌ اصحابشان‌ را مي‌ديدند، مي‌فرمودند: «به‌ خدا سوگند كه‌ حق‌ تعالي‌اين‌ كار (دين‌ ودعوت‌) را به‌ مقصد مي‌رساند تا بدانجا كه‌ شخص‌، سواره‌ از صنعا تا حضرموت ‌به‌تنهايي‌ راه‌ مي‌پيمايد در حالي‌كه‌ جز از خدا(ج) و از گرگ‌ بر گوسفندانش‌ از هيچ‌ چيز ديگري‌ نمي‌ترسد ولي‌ شما شتاب‌ مي‌كنيد». پس‌ آيه‌ مباركه‌ معجزه‌ نبوت ‌است‌ زيرا از وقوع‌ امري‌ در زمان‌ آينده‌ خبر مي‌دهد كه‌ محقق‌ شد. «خدا به‌ كساني‌از شما كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند وعده‌ داده‌است‌» خطاب‌ متوجه پيامبر ص و امتشان‌ است‌ «كه‌ حتما آنان‌ را در زمين‌ خليفه‌ مي‌گرداند» يعني: آنان‌ را در زمين‌ جانشين‌ قرار مي‌دهد تا در آن‌ بسان‌ تصرف‌ شاهان‌ در ممالك‌ خويش‌، تصرف‌ كنند «همان‌گونه‌ كه‌ جانشين‌ ساخت‌ كساني‌ را كه‌ پيش‌ از آنان‌ بودند» از بني‌اسرائيل‌ و ديگران‌ «و آن‌ ديني‌ را كه‌ برايشان‌ پسنديده‌ است‌، به‌سودشان‌ مستقر دارد» يعني: دين‌ حق‌ را ثابت‌ و استوار داشته‌ و عرصه‌ را برايشان‌ در سرزمين‌ها و كشورها فراخ‌ مي‌گرداند، قلمروها را در زير پرچم‌ فتح‌ و نصرت‌ آنها درمي‌آورد و دينشان‌ ـ اسلام‌ ـ را بر تمام‌ اديان‌ غالب‌ و پيروز مي‌گرداند تا بدين‌سان‌، فرمانروايي‌ از آن‌ ايشان‌ و آيندگانشان‌ باشد، مادامي‌ كه‌ بر اين‌ آيين‌ حق‌ پايبند وپايدار باشند «و برآنان‌ پس‌ از بيمشان‌ ايمني‌ را جايگزين‌ كند» يعني: آنان‌ را در موقعيتي‌ قرار مي‌دهد كه‌ به‌جاي‌ بيم‌ و هراس‌ از دشمنان‌، در ايمني‌ و آسايش‌ كامل ‌به‌سر برند، به‌گونه‌اي‌ كه‌ جز خداي‌ سبحان‌، از هيچ‌ چيز ديگري‌ نترسند و به