ر تفسير ﴿وَتَثْبِيتاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ﴾ مي‌گويد: «در صدر اسلام‌ چون‌ يك ‌مسلمان‌ وارسته‌ قصد صدقه‌ دادن‌ را داشت،  با خويشتن‌ خويش‌ درنگ‌ و تأملي‌مي‌كرد؛ پس‌ اگر آن‌ صدقه‌ براي‌ خدا(ج) مي‌بود، آن‌ را مي‌بخشيد و اگر غيراز اين‌مي‌بود، دست‌ نگه‌ مي‌داشت‌». برخي‌ ديگر در معناي‌ آن‌ گفته‌اند: «آنان‌ كه ‌اموالشان‌ را براي‌ طلب‌ خشنودي‌ خدا (ج)انفاق‌ مي‌كنند، بصيرتي‌ باز و ضميري ‌روشن‌ دارند و اين‌ بصيرت‌ و بينايي‌ ضمير، آنها را بر انفاق‌ در طاعت‌ الهي‌ پايدار واستوار مي‌گرداند زيرا ايشان‌ به‌ هنگام‌ دادن‌ صدقه‌ مي‌نگرند كه‌ آيا اين‌ صدقه‌ رضاي‌ الهي‌ را در پي‌ دارد يا نه؟ پس‌ اگر براي‌ خدا(ج) بود، آن‌ را مي‌دهند ودر غيرآن‌ دست‌ نگه‌ مي‌دارند». تعليل‌ آيه‌ كريمه‌ به‌ دو علت: ﴿ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ ﴾ و ﴿وَتَثْبِيتاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ﴾ دلالت‌ بر اين‌ دارد كه: انسان‌ مؤمن‌ بايد با عمل‌ خويش‌ اين‌ دو امر را مدنظر داشته‌ باشد:
1- طلب‌ رضاي‌ خداوند متعال‌ به‌ انگيزه‌ بندگي‌ براي‌ او. 2 - تزكيه‌ نفس‌ خويش‌ از شائبه‌هاي‌ بخل‌ و ريا و ديگر آلودگي‌ها.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3271.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3272.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:3273.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3274.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3275.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3276.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3277.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3278.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3279.txt">آيه  20</a></body></html>سوره فرقان آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ إِذَا رَأَتْهُم مِّن مَّكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظاً وَزَفِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چون‌ دوزخ‌ از جايي‌ دور آنان‌ را ببيند، از آن‌ غيظ و زفيري‌ مي‌شنوند» غيظ: خروشي‌ است‌ كه‌ از دوزخ‌ بر مي‌آيد و به‌ خشم‌ و غيظ آن‌ بر كفار دلالت‌ مي‌كند. زفير: خروشي‌ است‌ كه‌ به‌ هنگام‌ شدت‌ خشم‌ از درون‌ شخص‌ بيرون‌ مي‌آيد. يعني: دوزخ‌ چنان‌ بر كفار خشمگين‌ و خروشان‌ است‌ كه‌ نزديك‌ است‌ از شدت ‌خشم‌ بر آنان‌، از هم‌ بدرد.
 
	سوره فرقان آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَاناً ضَيِّقاً مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ در مكاني‌ تنگ‌ از آن‌ انداخته‌ شوند» وصف ‌كردن‌ اين‌ مكان‌ از دوزخ‌ به ‌تنگي‌، براي‌ آن‌ است‌ كه‌ بر نهايت‌ سختي‌ و بلاي‌ فرود آمده‌ بر آنان‌ دلالت‌ كند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص از اين‌ معني‌ مورد سؤال‌ قرار گرفتند پس‌ فرمودند: «سوگند به‌ ذاتي‌ كه‌ جانم‌ در دست‌ اوست‌، آنان‌ با چنان‌ فشاري‌ به‌دوزخ‌ درآورده‌ مي‌شوند چنان‌كه‌ ميخ‌ به‌ فشار در ديوار فرو برده‌ مي‌شود». «دست‌وپابسته‌» دست‌هايشان‌ در دوزخ‌ با غل‌ و زنجير به‌ گردنهايشان‌ بسته‌ شده‌ است‌. به‌قولي‌ معناي‌ (مقرنين) اين‌ است‌ كه: با شياطين‌ به‌هم‌ بسته‌ و پيوسته‌ گردانيده‌ شده‌اند، يعني: هركدام‌ از آنان‌ به‌ شيطان‌ خويش‌ همراه‌ شده‌ «آنجاست‌» يعني: در آن‌ مكان‌ تنگ‌ و خفقاني‌ است‌ «كه‌ خواهان‌ نابودي ‌شوند» يعني: در آنجاست‌ كه‌ سخت بي‌تاب‌ شده‌ در حق‌ خود نابودي را آرزو مي‌كنند و فرياد مي‌زنند كه: اي‌ هلاكت‌! ما را درياب‌، از شدت‌ بلايي‌ كه‌ بر آنان‌ نازل‌ شده‌ است‌.
ابن‌كثير مي‌گويد: «ثبور: جمع‌كننده‌ معاني‌ هلاكت‌، بربادي‌، ويراني‌ و زيان ‌است‌». در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌بن‌ مالك‌(رض) از رسول‌ خدا ص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «اولين‌ كسي‌ كه‌ بر وي‌ جامه‌اي‌ از آتش‌ پوشانده‌ مي‌شود ابليس ‌است‌، او آن‌ جامه‌ را بر پيشاني‌ خويش‌ گذاشته‌ و از پشت‌ سر خويش‌ آن‌ را مي‌كشد درحالي‌كه‌ نسل‌ وي‌ به‌دنبال‌ وي‌ اند و در اين‌ حال‌ فرياد مي‌كشد: اي‌ هلاكت‌! كجايي‌، مرا درياب‌! و نسل‌ و تبار وي‌ هم‌ فرياد مي‌كشند: اي‌ هلاكت‌ ما را درياب‌! تا چون‌ در پرتگاه‌ دوزخ‌ قرار داده‌ شوند، ابليس‌ مي‌گويد: يا ثبوراه‌! يعني: اي‌ هلاكت‌! مرا درياب‌. و نسل‌ و تبارش‌ نيز چنين‌ بانگي‌ بر مي‌آورند، در اين‌ هنگام‌ به‌ آنان‌ گفته‌ مي‌شود:
	سوره فرقان آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً وَاحِداً وَادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«امروز يك‌بار نابودي‌ را نخواهيد بلكه‌ بسيار نابودي‌ را بخواهيد» يعني: امروز در حق‌ خود يك‌بار دعاي‌ هلاكت‌ نكنيد بلكه‌ بارها هلاكت‌ و نابودي‌ را بخواهيد زيرا عذابي‌ كه‌ شما در آن‌ قرار داريد، سخت‌تر از بارها هلاكت‌ و نابودي‌ است‌ چرا كه ‌مدت‌ اين‌ عذاب‌ طولاني‌ و پايان‌ناپذير است‌ در حالي‌كه‌ سختي‌ و عذاب‌ مرگ‌ چندلحظه‌اي‌ بيش‌ نيست‌. مراد: نا اميد ساختن‌ آنان‌ از تحقق‌ آرزوي‌ هلاكت‌ و نابوديي‌ است‌ كه‌ نجات‌دهنده‌ آنان‌ از آن‌ عذاب‌ سخت‌ است‌.
 
سوره فرقان آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَذَلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاء وَمَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: آيا اين‌» عقوبت‌ «بهتر است‌، يا بهشت‌ جاويدان‌ كه‌ به‌ پرهيزكاران‌ وعده‌ داده‌ شده‌ است‌» يعني: آيا اين‌ فرو رفتنشان‌ در كام‌ فروزان‌ آتش‌ ماندگار بهتر است‌، يا بهشت‌ جاويداني‌ كه‌ نعمتهاي‌ آن‌ را هيچ‌ گسست‌ و انقطاعي‌ نيست‌؟ بهشت‌ «برايشان‌» يعني: براي‌ بهشتيان‌ «پاداش‌ و بازگشت‌گاه‌ است‌».
 
	سوره فرقان آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَاؤُونَ خَالِدِينَ كَانَ عَلَى رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُولاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جاودانه‌ هر چه‌ بخواهند در آنجا دارند» از انواع‌ نعمتها و لذتهاي‌ خوردني‌، نوشيدني‌، پوشيدني‌، مسكن‌هاي‌ دلنواز، مركب‌هاي‌ راهوار، منظره‌هاي‌ روح‌نواز و غير اينها از نعمتهايي‌ كه‌ نه‌ هيچ‌ چشمي‌ آنها را ديده‌ و نه‌ هيچ‌ گوشي‌ آنها را شنيده ‌و نه‌ بر قلب‌ هيچ‌ بشري‌ خطور كرده‌ است‌. «اين‌ وعده‌اي‌ است‌ بر عهده‌ خداوند كه ‌درخواست‌ كرده‌ شده‌ است‌» يعني: اين‌ وعده‌اي‌ است‌ كه‌ بهشتيان‌ وفا به‌ آن‌ را از پروردگارشان‌ درخواست‌ كرده‌اند و او هم‌ به‌ اين‌ وعده‌ وفا مي‌كند و مسئول‌ تحقق‌ اين‌ وعده‌ است‌.
 
	سوره فرقان آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَأَنتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَؤُلَاء أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ آنان‌ را با آنچه‌ كه‌ به‌جاي‌ خدا مي‌پرستند» از بتان‌، فرشتگان‌، جنيان‌، مسيح‌ و عزير، يا مخصوصا بتان‌ «محشور مي‌كند آن‌گاه‌ به‌ معبودان‌ مي‌گويد: آيا شما اين‌ بندگ