اب‌ دنيا ناتوان‌ است، از همين‌ روي ‌در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص در دعاي‌ خويش‌ مي‌فرمودند: «اللهم‌اجعل‌ اوسع‌ رزقك‌ علي‌ عند كبر سني‌ وانقضاء عمري‌: بارخدايا! وسيع‌ترين‌ روزيت ‌را بر من‌ در هنگام‌ كهنساليم‌ و رو به ‌پايان ‌آمدن‌ عمرم‌ قرار بده‌». «و» آن‌ شخص «فرزنداني‌ خردسال‌ دارد» زيرا كسي‌ كه‌ هم‌ سن‌بالا و هم‌ فرزنداني‌ ضعيف‌ داشته ‌باشد و ناگهان‌ «گردبادي‌ آتشين‌ بر آن‌ باغ‌ بوزد» و باغ‌ او را كه‌ تمام‌ هستي‌اش‌مي‌باشد، يكسر «بسوزاند»؛ بدون‌ شك، آه‌ و افسوس‌ و درد و اندوهش‌ بر ازدست‌دادن‌ آن‌ باغ، بسيار سخت‌ و كمرشكن‌ خواهد بود زيرا او نه‌ در آن ‌سن‌وسال‌ توش‌ و تواني‌ دارد كه‌ باغش‌ را دوباره‌ غرس‌ كند و نه‌ فرزندان‌ خردسال‌او، چنين‌ توان‌ و نيرويي‌ دارند. «اعصار» باد سختي‌است‌ كه‌ همانند ستوني‌ به‌سوي‌آسمان‌ بالا مي‌رود و سپس‌ راست‌ مي‌ايستد، كه‌ به‌ آن‌ گردباد مي‌گويند. مراد از«نار»، باد سرد شديد و سوزاني‌ است‌ كه‌ چون‌ بر درختان‌ وزد، همه‌ را پاك ‌بسوزاند «اين‌گونه، خداوند آياتش‌ را براي‌ شما روشن‌ مي‌گرداند تا انديشه‌ كنيد» درعواقب‌ امور؛ و بنابراين، صدقات‌ و انفاق‌هايتان‌ را در جهت‌ رضاي‌ خدا(ج) با اخلاص‌ همراه‌ كنيد و از اين‌ مثل‌ عبرت‌ بگيريد.
پس‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ تمثيلي‌ است‌ براي‌ كسي‌ كه‌ كار خيري‌ مي‌كند، اما در كنارش ‌كار ديگري‌ را به‌ آن‌ ضميمه‌ مي‌نمايد كه‌ آن‌ را هدر و باطل‌ و بيهوده‌ گرداند، در چنين‌ صورتي، آن‌ عمل‌ نيك‌ در روز قيامت‌ - كه‌ او سخت‌ به‌ آن‌ نيازدارد - دستش‌ را نمي‌گيرد و گره‌اي‌ از مشكل‌ بي‌علاج‌ او نمي‌گشايد، همچون ‌صاحب‌ چنان‌ باغي‌ كه‌ با چنان‌ حادثه‌اي‌ روبرو شده‌ است‌. ابن‌كثير در تفسير اين‌آيه‌ كريمه‌ روايت‌ مي‌كند: «عمر(رض)  روزي‌ از اصحاب‌ پرسيد: به‌ نظر شما آيه: ﴿‏ أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ ...﴾ درباره‌ چه‌كسي‌ نازل‌ شده‌ است‌؟... ابن‌ عباس‌(رض) گفت: اين‌ آيه‌كريمه‌ مثلي‌ است‌ براي‌ عملي، عمر(رض) پرسيد: كدام‌ عمل‌؟ ابن‌عباس‌(رض) گفت: براي‌ مرد توانگري‌ كه‌ به‌ طاعت‌ خدا(ج) عمل‌ مي‌كند، سپس‌ حق‌ تعالي‌ (به‌ قصدامتحان) شيطان‌ را به‌سوي‌ او مي‌فرستد، از آن‌ پس‌ به‌ گناهان‌ عمل‌ مي‌كند تاگناهان‌ همه‌ اعمال‌ او را در خود فرو مي‌برند». ابن‌كثير مي‌گويد: «همين‌ روايت ‌در تفسير اين‌ آيه‌ كريمه‌ كافي‌ است‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3281.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3282.txt"> آيه  22</a><a class="text" href="w:text:3283.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:3284.txt"> آيه  24</a><a class="text" href="w:text:3285.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:3286.txt"> آيه  26</a><a class="text" href="w:text:3287.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3288.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:3289.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:3290.txt"> آيه  30</a><a class="text" href="w:text:3291.txt"> آيه  31</a><a class="text" href="w:text:3292.txt">آيه  32</a></body></html>سوره فرقان آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءنَا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْنَا الْمَلَائِكَةُ أَوْ نَرَى رَبَّنَا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوّاً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
چهارمين‌ شبهه‌ مشركان‌ اين‌ است: «و كساني‌ كه‌ به‌ لقاي‌ ما» يعني: به‌ دريافت ‌آنچه‌ كه‌ در برابر طاعت‌ از پاداش‌ وعده‌ داده‌ايم‌ «اميد ندارند» آنان‌ كافراني‌اند كه‌ ذكرشان‌ گذشت‌ «گفتند: چرا فرشتگان‌ بر ما فروفرستاده‌ نشدند» تا به‌ ما خبر دهند كه‌ محمد ص در ادعاي‌ رسالتش‌ راستگوست‌؟ يا چرا فرشتگان‌ از بارگاه‌ خدا(ج) به‌رسالت‌ بر ما فرستاده‌ نشده‌اند؟ «يا چرا پروردگارمان‌ را نمي‌بينيم‌» به‌ رأي‌العين‌ تا به ‌ما خبر دهد كه‌ محمد فرستاده‌ وي‌ است‌؟ پاسخ‌ آنان‌ اين‌ است: «قطعا در باره‌ خود گرفتار استكبار شدند و سخت‌ سركشي‌ كردند» يعني: آنان‌ به‌ طرح‌ اين‌ سخن‌ بس ‌وقيح‌ جسارت‌ نكردند، مگر به‌ اين‌ سبب‌ كه‌ به‌ نهايت‌ درجه‌ استكبار و گردنكشي ‌رسيده‌ و تكبر و عنادورزي‌ در برابر حق‌ را در دلهايشان‌ انباشته‌اند زيرا آنان‌ در يك‌ مرحله‌ از درخواست‌هاي‌ عنادورزانه‌شان‌ به‌ فرستادن‌ بشر به‌ رسالت‌ اكتفا نكرده‌ و خواستار ارسال‌ فرشتگان‌ به‌سوي‌ خويش‌ شدند و باز از اين‌ حد هم‌ پا را فراتر گذاشته‌ انتخاب‌ ديگري‌ را پيش‌ كشيدند و آن‌ گفت‌وگوي‌ روياروي‌ با خداي ‌سبحان‌ و ديدن‌ وي‌ در دنياست‌، بي‌آن‌كه‌ ميان‌ آنان‌ و ميان‌ او ترجماني‌ باشد. اين ‌درخواستشان‌ نمايانگر منتهاي‌ جهلشان‌ است‌ زيرا خداي‌ سبحان‌ در محدوده‌ قوانين ‌اين‌ جهان‌ قرار ندارد تا با حواس‌ بشري‌ درك‌ و دريافته‌ شود. خداي‌ سبحان‌ آفريننده‌ ماده‌ است‌ و خود ماده‌ نيست‌ و حواس‌ فقط در محدوده‌ مادي‌ كارآمدي ‌دارند و چون‌ اين‌ امر در منطق‌ عقل‌ يك‌ امر بديهي‌ است‌ بنابراين‌ باري‌تعالي‌ اصلا به‌ آن‌ پاسخي‌ نداد بلكه‌ پاسخ‌ را به‌ جنبه‌ ديگر درخواست‌ آنان‌ متمركز ساخت‌ و آن‌ درخواست‌ فرود آمدن‌ فرشتگان‌ است:
	سوره فرقان آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلَائِكَةَ لَا بُشْرَى يَوْمَئِذٍ لِّلْمُجْرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجْراً مَّحْجُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ فرشتگان‌ را ببينند» يعني: آنان‌ به‌زودي‌ فرشتگان‌ را خواهند ديد ولي‌ اين‌ ديدني‌ است‌ نه‌ بر وجه‌ مطلوب‌ و صورت‌ پيشنهاديشان‌ بلكه‌ بر وجه‌ ديگري‌ كه‌ همانا نمايان‌ شدن‌ فرشتگان‌ بر آنان‌ در هنگام‌ مرگ‌ يا در هنگام‌ حشر است‌ «آن‌ روز براي‌ مجرمان‌ هيچ‌ بشارتي‌ نيست‌» بدين‌گونه‌ خداي‌ سبحان‌ اعلام‌ مي‌دارد كه‌ آنان ‌فرشتگان‌ را فقط در هنگامه‌ مرگ‌ يا روز قيامت‌ يعني‌ در وقتي‌ مي‌بينند كه‌ خداوند(ج) آنان‌ را از يافتن‌ بشارت‌ و مژده‌ در آن‌ وقت‌ محروم‌ گردانيده ‌است‌ «ومي‌گويند» فرشتگان‌ به‌ كفار «نصيبي‌ جز حرمان‌ نداريد» حجرا محجورا: يعني‌ امروز رستگاري‌ بر شما حرام‌ قطعي‌ است‌. اين‌ جمله‌اي‌ است‌ كه‌ كفار آن‌ را در هنگام ‌روبرو شدن‌ با دشمن‌، يا هجوم‌ مصيبتي‌ سخت‌ به‌كار مي‌بردند. پس‌ حاصل‌ معني ‌اين‌ است: آنان‌ با درخواست‌ ديدن‌ فرشتگان‌ در واقع‌ عذاب‌ را براي‌ خويش ‌به‌شتاب‌ طلب‌ مي‌كنند زيرا ديدن‌ فرشته‌ رحمت‌ برايشان‌ مقدور نيست‌. اي‌كاش ‌مي‌دانستند.
 
	سوره فرقان آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاء مَّنثُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ هر گونه‌ كاري‌ كه‌ كرده‌اند» و به‌ظاهر و به‌ پندارشان‌ كار خوبي‌ بوده‌ است ‌«مي‌پردازيم‌، سپس‌ آن‌ را چون‌ غباري‌ بر باد 