ن‌ و آماده‌ ساختن‌ آن‌ براي‌ شروع‌ روند جديدي‌ از كار و تلاش‌ و پيكار است‌ وخداي‌ متعال‌ هر ظرفي‌ را ـ تماما ـ براي‌ چيزي‌ كه‌ با آن‌ مناسبت‌ دارد، آماده‌ كرده‌ است‌.
	سوره فرقان آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اوست‌ آن‌ كس‌ كه‌ بادها را پيشاپيش‌ رحمت‌ خويش‌ مژده‌بخش‌ فرستاد» يعني: پيشاپيش‌ باران‌ كه‌ رحمت‌ پروردگار است‌ «و از آسمان‌ آبي‌ طهور فروفرستاديم‌» طهور: پاك‌ پاك‌كننده‌ است‌ زيرا آب‌ آسمان‌ بر هيچ‌ چيز نجس‌ يا پليدي‌ فرود نمي‌آيد مگر اين‌كه‌ آن‌ را پاك‌ مي‌گرداند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوسعيد خدري‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «إن‌ الماء طهور لاينجسه‌ شي‌ء: آب‌ پاك ‌كننده‌ است‌ و هيچ‌ چيز آن‌ را نجس‌ نمي‌گرداند».
 
	آيه  269
‏متن آيه : ‏
‏ يُؤتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«او» تعالي‌ «به‌ هر كس‌ كه‌ بخواهد، حكمت‌ مي‌بخشد» حكمت: به ‌قول‌ جمهورعلما عبارت‌ از: علم‌ و دانش‌ و قرآن‌ است‌ بنابراين، حكمت‌ به‌ نبوت‌ اختصاص‌ندارد، بلكه‌ از آن‌ عام‌تر مي‌باشد. به‌ قولي‌ ديگر: حكمت، فهم‌ و روشن‌بيني‌ درامور است‌. به‌ قولي‌ ديگر: حكمت، رسيدن‌ به‌ حق‌ است‌ در گفتار و كردار. بعضي‌هم‌ آن‌ را به‌ دانش‌ قرآن‌ تأويل‌ كرده‌اند. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «حكمت‌؛ يعني‌معرفت‌ به‌ ناسخ‌ و منسوخ‌، محكم‌ و متشابه‌، مقدم‌ و مؤخر، حلال‌ و حرام‌ و امثال‌ وحكم‌ قرآن‌». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «من حفظ القرآن فقد أدرجت النبوة بينكتفيه غير أنه لا يوحى إليه‌: هر كس‌ قرآن‌ را حفظ كرد، در حقيقت‌ نبوت‌ در ميان ‌دو شانه‌اش‌ جاگرفته، جز اين‌ كه‌ به‌ او وحي‌ نمي‌شود». «و به‌ هر كس‌ حكمت‌ داده‌شود، به‌ يقين‌ خيري‌ فراوان‌ به‌ او داده‌ شده‌ است‌ و جز خردمندان‌ كسي‌ پند نمي‌گيرد» يعني: فقط كسي‌ خطاب‌ شرع‌ و مضمون‌ كلام‌ الهي‌ را به ‌كار مي‌بندد و از آنها پند مي‌پذيرد كه‌ صاحب‌ عقل‌ سليم‌ باشد.
 
سوره فرقان آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَّيْتاً وَنُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَاماً وَأَنَاسِيَّ كَثِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا به‌ وسيله‌ آن‌» يعني: به‌ وسيله‌ آن‌ آب‌ باران‌ فرودآورده‌ از آسمان‌ «سرزميني‌ پژمرده‌ را زنده‌ گردانيم‌» با بيرون‌آوردن‌ سبزه‌ها و رستني‌ها از زمين ‌بي‌گياهي‌ كه‌ مدت‌ها در انتظار نم‌ باراني‌ بوده‌ است‌ تا از بستر پژمردگي‌ بيرون‌ آمده ‌به‌ جنب‌وجوش‌ درآيد و گل‌ و گياه‌ و طراوت‌ بروياند «و آن‌ را» يعني: آب‌ را «به‌آنچه‌ كه‌ خلق‌ كرده‌ ايم‌ ـ از چهارپايان‌ و انسانهاي‌ بسيار ـ بنوشانيم‌» اناسي: جمع‌انسان‌ است‌، مثل‌ «سرحان‌ و سراحين: گرگ‌ و گرگها» پس‌ «يا» بدل‌ از «نون‌» است‌.
 
	سوره فرقان آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌راستي‌ آن‌ را» يعني: آيات‌ و اندرزها را «در ميانشان‌ گوناگون‌ بيان‌ كرديم‌ تا پند پذيرند» يعني: ذكر احوال‌ گستراندن‌ سايه‌ و پديد آوردن‌ ابرها و نازل ‌كردن ‌باران‌ را در قرآن‌ و ساير كتابهاي‌ آسماني‌ مكرر بيان‌ كرديم‌ تا عاقلان‌ در آنها انديشه‌ كنند و پند بگيرند. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: باران‌ را ميان‌ مردم‌ در سرزمينهاي‌ مختلف‌، در اوقات‌ مختلف‌ و كيفيت‌هاي‌ متفاوت‌ ـ گاهي‌ در اينجا وگاهي‌ در جايي‌ ديگر ـ گردش‌ مي‌دهيم‌ پس‌ در بعضي‌ از سرزمين‌ها از آن‌ بسيار مي‌بارانيم‌ و در بعضي‌ سرزمين‌هاي‌ ديگر از آن‌ كم‌ مي‌فرستيم‌ تا به‌ آن‌ پند گرفته‌ و انديشه‌ كنند.
در اينجا نيز با يكي‌ از معجزات‌ بزرگ‌ اسلام‌ روبرو مي‌شويم‌. ابن‌ كثير از ابن‌عباس‌ و ابن‌ مسعود(ج) نقل‌ مي‌كند كه‌ در تفسير اين‌ آيه‌ گفتند: «هيچ‌ سالي‌ از سال ‌ديگر در بارندگي‌ بيش‌ نيست‌ ولي‌ خداي‌ عزوجل‌ باران‌ را آن‌ گونه‌ كه‌ خواهد در نقاط مختلف‌ زمين‌ به‌ گردش‌ مي‌آورد». شايان‌ ذكر است‌ كه‌ دانشمندان‌ معاصر همين‌ معني‌ را اثبات‌ كرده‌ و گفته‌اند: نسبت‌ تبخير و نزول‌ باران‌ در جهان‌ پيوسته ‌ثابت‌ است‌ و ذره‌اي‌ كم‌ و زياد نمي‌شود زيرا گرماي‌ سالانه‌اي‌ كه‌ زمين‌ آن‌ را جذب‌ مي‌كند، زياد و كم‌ نمي‌شود پس‌ فقط اين‌ نسبت‌ جزئي‌ باران‌ است‌ كه‌ در اين‌ يا آن‌ نقطه‌ زمين‌ تفاوت‌ پيدا مي‌كند، نه‌ نسبت‌ كلي‌ آن‌ «ولي‌ بيشتر مردم‌ جز كفران‌ را نپذيرفتند» كفران‌ نعمت: انكار و ناسپاسي‌ آن‌ است‌. يعني: بيشتر مردم ‌اعتراف‌ به‌ نعمت‌ خداي‌ منان‌ را بر خويش‌ در فروفرستادن‌ باران‌ نپذيرفتند و خداوند(ج) را بر آن‌ شكر و سپاس‌ نگفتند بلكه‌ آن‌ را به‌ بتان‌ يا ستارگان‌ نسبت‌ داده ‌و گفتند: به‌سبب‌ فلان‌ ستاره‌اي‌ كه‌ ساقط شد، يا فلان‌ ستاره‌اي‌ كه‌ طلوع‌ كرد، باران‌ يافتيم‌. يعني: سقوط ستاره‌اي‌ از مكان‌ خود در مغرب‌ و طلوع‌ ستاره‌ رقيب ‌آن‌ از مشرق‌ را سبب‌ فرود آمدن‌ باران‌ پنداشتند و نگفتند: به‌ فضل‌ خداي‌ منان‌ و رحمت‌ وي‌ باران‌ يافتيم‌.
 
سوره فرقان آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر مي‌خواستيم‌ قطعا در هر شهري‌ هشداردهنده‌اي‌ برمي‌انگيختيم‌» يعني: چنان‌كه‌ باران‌ را در ميانشان‌ تقسيم‌ كرديم‌، اگر مي‌خواستيم‌ رسالت‌ را نيز اين‌گونه‌ در ميانشان‌ توزيع‌ مي‌كرديم‌ ولي‌ چنين‌ نكرديم‌ بلكه‌ فقط يك‌ هشداردهنده‌ را فرستاديم‌ و آن‌ هم‌ تو هستي‌ اي‌ محمد ص! زيرا تو باران‌ رحمت‌ عامي‌ براي‌ همه ‌جهانيان‌ هستي‌ و تو به‌ تنهايي‌ شايستگي‌ آن‌ را داري‌ كه‌ بار فوجي‌ از پيامبران‌ را بر دوش‌ گيري‌.
 
	سوره فرقان آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُم بِهِ جِهَاداً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌، از كافران‌ اطاعت‌ مكن‌» به‌هيچ‌وجه‌ با آنان‌ مجامله‌ و موافقت‌ نكن‌، به‌ پيشنهادهاي‌ سازش‌ كه‌ از سوي‌ آنان‌ مطرح‌ مي‌شود، پشت‌ پا بزن‌، در دعوت ‌خويش‌ سخت‌ كوشا باش‌ و در آن‌ پايداري‌ ورز «و با آن‌» يعني: به‌ وسيله‌ قرآن‌ «با آنان‌ به‌ جهادي‌ بزرگ‌ بپرداز» و آنچه‌ را در قرآن‌ است‌ بر آنان‌ بخوان‌. جهاد بزرگ: جهادي‌ است‌ كه‌ در آن‌ هيچ‌ سستي‌ و تزلزلي‌ نباشد. پس‌ ملاحظه‌ مي‌كنيم ‌كه‌ حجتها و آيا