ان‌ رحمان‌ «كساني‌ اند كه‌ مي‌گويند: پروردگارا! عذاب‌ جهنم‌ را از ما بگردان‌، بي‌گمان‌ عذاب‌ آن‌ پايدار است‌» غرام: لازم‌ و دائمي‌ است‌.
	سوره فرقان آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّهَا سَاءتْ مُسْتَقَرّاً وَمُقَاماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌راستي‌ آن‌ بدقرارگاه‌ و بد مقامي‌ است‌» يعني: در حقيقت‌ آتش‌ دوزخ‌ براي ‌اقامت‌، بد جايگاه‌ و بدمكاني‌ است‌. پناه‌ مي‌بريم‌ به‌ خدواند(ج) از دوزخ‌.
 
	سوره فرقان آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَاماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» بندگان‌ رحمان‌ «كساني‌ اند كه‌ چون‌ انفاق‌ كنند، نه‌ اسراف‌ مي‌كنند و نه‌ بخل ‌مي‌ورزند» اسراف: در گذشتن‌ از حد با انفاق‌ كردن‌ بسيار است‌، هرچند راهي‌ كه ‌در آن‌ انفاق‌ مي‌شود، راه‌ حلالي‌ باشد. اقتار: تنگ‌گرفتن‌ و بخل ‌ورزيدن‌ در انفاق ‌است‌ «و شيوه‌شان‌ در ميان‌ اين‌ دو حد وسط است‌» قوام: انفاق‌ به‌ اعتدال‌ و ميانه‌روي‌ است‌، به‌گونه‌اي‌ كه‌ در حدي‌ انفاق‌ كند كه‌ فقير، گرسنه‌ و برهنه‌ نماند و آن‌گونه‌ ولخرجي‌ هم‌ نكند كه‌ مردم‌ بگويند: اسراف‌ و زياده‌روي‌ كرد بلكه‌ اگر خداوند(ج) به‌ او گشايش‌ عنايت‌ كرد، بذل‌ و بخشش‌ و گشاده‌دستي‌ در پيش‌ گيرد ولي‌ براي‌ وقت‌ نياز خود، ذخيره‌ هم‌ بكند.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «كسي‌ كه‌ ميانه‌روي ‌پيشه‌ كرد، هرگز فقير و محتاج‌ نشد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «ما أحسن‌ القصد في‌ الغني‌ وما أحسن‌ القصد في‌ الفقر وما أحسن‌ القصد في‌العبادة: چقدر نيكوست‌ ميانه‌روي‌ در توانگري‌، چقدر نيكوست‌ ميانه‌روي‌ در حال‌ فقر و چقدر نيكوست‌ ميانه‌روي‌ در عبادت‌».
 
آيه  270
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍ فَإِنَّ اللّهَ يَعْلَمُهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر نفقه‌اي‌ را كه‌ انفاق‌ كرديد، يا هر نذري‌ كه‌ بر خود لازم‌ گردانيديد، قطعا خداوند آن‌ را مي‌داند» و بر انجام‌ آن‌ پاداش‌ و بر ترك‌ آن‌ سزايتان‌ مي‌دهد. اين‌ عبارت‌، حامل‌ معناي‌ مژده‌ و تهديد هر دو است‌. «نذر» در لغت‌؛ عزم‌ بر پايبندي‌ به‌ چيزي‌خاص‌ و لازم‌ گردانيدن‌ آن‌ بر خود است‌ و در اصطلاح‌ شريعت‌؛ تعهد و پيمان ‌بستن‌ انسان‌ به‌ طاعتي‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) آن‌ را بر وي‌ لازم‌ نگردانيده ‌است، اما چون‌ خود انسان‌ آن‌ را برخود لازم‌ مي‌گرداند بنابراين، بر وي‌ واجب‌ و لازم ‌مي‌شود «و براي‌ ستمكاران‌» يعني: كساني‌ كه‌ با مخالفت‌ امر به‌ انفاق‌ و عدم‌ وفا به‌نذر، خود را به‌ گناه‌ مي‌آلايند «هيچ‌ ياوري‌ نيست‌».
بايد دانست‌ كه‌ علما بر وجوب‌ وفا به‌ نذر طاعت‌ و حرام ‌بودن‌ ارتكاب‌ معصيتي‌كه‌ نذر به‌ آن‌ تعلق‌ گرفته، اتفاق‌ نظر دارند، به‌ دليل‌ اين‌ حديث‌ شريف: «نذر بر دوگونه‌ است: 1 - آنچه‌ كه‌ در طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ نذر شده‌باشد و قطعا بايد به‌آن‌ وفا كرد. 2 - آنچه‌ كه‌ در نافرماني‌ خداي‌ عزوجل‌ نذر شده‌باشد، كه‌ اين‌ نذر براي‌ شيطان‌ است‌ و در آن‌ وفايي‌ نيست‌ و كفاره‌ آن‌؛ كفاره‌ قسم‌ مي‌باشد». اما به ‌قول‌ جمهور فقها؛ انسان‌ در وفاكردن‌ به‌ نذر در يك‌ كار مباح‌ و در عدم‌ وفا به ‌آن‌ مخير است، همچون‌ نذر به‌ خوردن، لباس‌ پوشيدن‌ و امثال‌ آن، به‌ دليل‌ اين‌حديث‌ شريف: «نذري‌ نيست‌ مگر در آنچه‌ كه‌ رضاي‌ خداوند متعال‌ با آن‌ مدنظر باشد».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3331.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:3332.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:3333.txt"> آيه  70</a><a class="text" href="w:text:3334.txt">آيه  71</a><a class="text" href="w:text:3335.txt"> آيه  72</a><a class="text" href="w:text:3336.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:3337.txt"> آيه  74</a><a class="text" href="w:text:3338.txt">آيه  75</a><a class="text" href="w:text:3339.txt">آيه  76</a><a class="text" href="w:text:3340.txt"> آيه  77</a></body></html>سوره فرقان آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهاً آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَاماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: مردماني‌ از اهل‌ شرك‌ كشتار و خونريزي‌ كردند و بسيار كشتند و زنا كردند و بسيار كردند، سپس‌ نزد رسول‌ خدا ص آمده‌ و گفتند: به‌راستي‌ آنچه‌ كه‌ تو به‌سوي‌ آن‌ فرا مي‌خواني‌ بسي ‌نيكو است‌ اما اگر به‌ ما خبر دهي‌ كه‌ براي‌ آنچه‌ كه‌ مرتكب‌ شده‌ايم‌ كفاره‌اي‌ است‌! پس‌ اين‌ آيه‌ مباركه‌ نازل‌ شد.
«و» بندگان‌ رحمان‌ «كساني‌اند كه‌ با خدا معبودي‌ ديگر نمي‌خوانند» يعني: دعا و نيايش‌ را براي‌ غير خدا(ج) صرف‌ نمي‌كنند تا غير خدا(ج) را براي‌ خود پروردگار قرار دهند «و هيچ‌ نفسي‌ را كه‌ خداوند حرام‌ كرده‌است‌» يعني: كشتنش‌ را «جز به‌ حق ‌نمي‌كشند» كشتن‌ به‌ حق‌ در سه‌ مورد است: كفر بعد از ايمان‌ (كشتن‌ مرتد)، زنا كردن‌ بعد از احصان‌[2] و كشتن‌ به‌ قصاص‌ «و زنا نمي‌كنند» يعني: مقاربت ‌جنسي‌ را بدون‌ ازدواج‌ يا ملك‌ يمين‌ (كنيزي)، حلال‌ نمي‌شمارند «و هر كس‌چنين‌ كند» يعني: چيزي‌ از آنچه‌ را كه‌ ذكر شد انجام‌ دهد ؛ «مي‌بيند» و روبرو مي‌شود در آخرت‌ ؛ «اثام‌ را» اثام: مجازات‌ و كيفر است‌.
 
[2] يعني‌ : زناي‌ مرد محصن‌ و زن‌ محصنه‌ (مرد و زن‌ داراي‌ همسر).
	سوره فرقان آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَاناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ او در روز قيامت‌ عذاب‌ دوچندان‌ مي‌شود و جاودان‌ در آن‌ به‌ خواري‌ و زاري ‌بماند» يعني: در عذاب‌ دوچندان‌، به‌ ذلت‌ و حقارت‌ جاودانه‌ مي‌ماند.
 
	سوره فرقان آيه  70
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلاً صَالِحاً فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر كسي‌ كه‌ توبه‌ كند» از شرك‌ «و ايمان‌ آورد» به‌ محمد ص «و كار شايسته‌ پيشه‌ كند» بعد از توبه‌ خويش‌ پس‌ بر اين‌ كس‌ عذابي‌ نيست‌ «پس‌ اينان‌ كساني ‌هستند كه‌ خداوند سيئاتشان‌ را به‌ حسنات‌ تبديل‌ مي‌كند و خدا همواره‌ آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» گناهان‌ را از آنان‌ محو كرده‌ و به‌جاي‌ آن‌ برايشان‌ نيكي‌ها و طاعات‌ را ـ با حسن‌ عمل‌ و طاعت‌ و انابتشان‌ به‌سوي‌ وي‌ ـ به‌ ثبت‌ مي‌رساند.
ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «اينان‌ مؤمناني‌ هستند كه‌ قبل‌ از ايمانشان‌ در گناه‌ و بدكرداري‌ قرار داشتند پس‌ خداوند(ج) آنان‌ را از بديها رو