‌ انفاق‌كنيد مگر براي‌ طلب‌ خشنودي‌ خدا» يعني: انفاق‌ معتبر و مقبول، فقط همان‌ است‌ كه ‌براي‌ رضاي‌ الهي‌ باشد «و هر آنچه‌ را كه‌ انفاق‌ كرديد، پاداش‌ آن‌ به‌طور كامل‌ به‌ شما داده‌ خواهد شد و ستمي‌ بر شما نخواهد رفت‌» پس‌ آن‌گاه‌ كه‌ صدقه ‌دهنده‌، براي‌ خشنودي‌ خدا(ج) انفاق‌ مي‌كند، پاداش‌ وي‌ چند برابر به‌ او مي‌رسد و ديگر او مسئول‌ اين‌ امر نيست‌ كه‌ صدقه‌ وي‌ به ‌دست‌ شخص‌ خوبي‌ رسيده، يا به‌ دست ‌شخص‌ بدي‌ زيرا او به‌ هرحال‌ - بنا برنيت‌ خود - صاحب‌ ثواب‌ است‌.
 
سوره شعراء آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر در زمين‌ ننگريسته‌اند كه‌ چه‌ بسيار در آن‌ از هر گونه‌ جفت‌ ارزشمندي ‌رويانده‌ايم‌» يعني: از اجناس‌ سودمندي‌ كه‌ انسانها و حيوانات‌ از آنها بهره‌ مي‌گيرند و كسي‌ جز پروردگار عالميان‌ بر روياندن‌ آنها توانا نيست‌؟.
 
	سوره شعراء آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قطعا در اين، نشانه‌اي‌ است‌» يعني: قطعا در روياندن‌ گونه‌گونه‌ رستني‌ها در زمين، دلالت‌ آشكاري‌ است‌ بر كمال‌ قدرت‌ خداي‌ سبحان‌ و صنعت‌ بديع‌ وي ‌«ولي‌ بيشترشان‌ ايمان‌ آورنده‌ نيستند» يعني: علم‌ ازلي‌ حق‌ تعالي‌ درباره‌ آنان‌ چنين ‌پيشي‌ گرفته‌ است‌ كه‌ با وجود ديدن‌ اين‌ نشانه‌ها، ايمان‌ نمي‌آورند.
 
	سوره شعراء آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بي‌گمان‌ پروردگارت‌ همان‌ عزيز رحيم‌ است‌» يعني: غالب‌ و قاهر است‌ بر كافران‌ با انتقام‌ گرفتن‌ از آنان، در عين‌ حالي‌ كه‌ بسيار مهربان‌ است، هم‌ از اين ‌روي‌ به‌ آنان‌ مهلت‌ مي‌دهد و به‌ طور عاجل‌ به‌ مجازاتشان‌ شتاب‌ نمي‌كند.
سوره شعراء آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌» يا بخوان‌ اي‌ محمد ص براي‌ قومت‌ «آن‌گاه‌ كه‌ پروردگارت‌ به‌ موسي‌ ندا در داد كه‌ به‌ سوي‌ قوم‌ ستم‌پيشه‌ برو» يعني: به‌ سوي‌ كساني‌ برو كه‌ ميان‌ كفر وگناه‌ جمع‌ كرده‌ و با كفر و تجاوز بر ديگران‌ ـ چون‌ برده‌ ساختن‌ بني‌اسرائيل‌ و ذبح‌ كردن‌ پسرانشان‌ ـ بر خود ستم‌ كرده‌اند.
ابومنصور ماتريدي‌: مي‌گويد: «آنچه‌ موسي‌(ع) از سوي‌ پروردگارش‌ شنيد، ندايي‌ از جنس‌ حروف‌ و اصوات‌ بود».
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ داستان‌ موسي‌(ع) در يازده‌ سوره‌ قرآن: (بقره، اعراف، يونس، هود، طه، شعراء، نحل، قصص، غافر، سجده‌ و نازعات‌) ذكر شده‌ است ‌و داستانهاي‌ ديگري‌ مانند داستان‌ ابراهيم، نوح، هود، صالح، لوط و شعيب‡ نيز در اين‌ سوره‌ درپي‌ آن‌ مي‌آيد. تكرار يك‌ داستان‌ در چندين‌ سوره‌ با روشهاي‌مختلف‌ به‌ گونه‌اي‌ مطرح‌ مي‌شود كه‌ با سياق‌ سوره‌ها هماهنگ‌ بوده‌ و نقش‌ ويژه‌ خود در ساختار آن‌ سوره‌ را ايفا كند[1].
 
[1] قبلا در اين‌ تفسير شريف‌ راجع‌ به‌ فوايد تكرار در قرآن، مطالبي‌ را بيان‌ كرده‌ايم‌.	سوره شعراء آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
قوم‌ ستمگر، همان‌ «قوم‌ فرعون‌» بودند «آيا پروا نمي‌دارند؟» يعني: آيا از عذاب‌ خداي‌ سبحان‌ نمي‌ترسند؟
اين‌ آيه‌ دلالت‌ مي‌كند بر اين‌كه‌ اولين‌ مأموريت‌ يك‌ پيامبر، پروراندن‌ روح‌ تقوي‌ و خداترسي‌ در دلهاي‌ مردم‌ است‌.
 
	سوره شعراء آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» موسي‌(ع) «پروردگارا! من‌ مي‌ترسم‌ كه‌ مرا تكذيب‌ كنند» در رسالت ‌من‌.
	سوره شعراء آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سينه‌ ام‌ تنگ‌ مي‌گردد» از غم‌ و اندوه‌ تكذيب‌ آنان‌؛ «و زبانم‌ گشاده ‌نيست‌» بر اداي‌ رسالت‌. زيرا در زبان‌ موسي‌(ع) لكنتي‌ بود «پس‌ به‌ سوي‌ هارون ‌بفرست‌» يعني: جبرئيل‌(ع) را با وحي‌ به‌سوي‌ او بفرست‌ و او را نيز با من‌ پيامبري ‌گردان‌ كه‌ ياور و پشتيبان‌ من‌ باشد. در اين‌ هنگام‌ هارون‌(ع) در مصر بود.
 
	سوره شعراء آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» از طرفي‌ «براي‌ آنان‌ بر ذمه‌ من‌ گناهي‌ است‌ لذا مي‌ترسم‌ كه‌ مرا بكشند» اين‌ گناه، كشتن‌ فردي‌ قبطي‌ از سوي‌ موسي‌(ع) بود پس‌ موسي‌(ع) از آن‌ مي‌ترسيد كه ‌در برابر وي‌ به‌ قتلش‌ رسانند. بايد دانست‌ كه‌ ترس‌ ـ بجز فضلا و علما ـ گاهي‌ بر انبيا‡ نيز دست‌ مي‌دهد و اين‌ ترسي‌ است‌ طبعي‌. به‌ اين‌ ترتيب، موسي‌(ع) تمام‌احتمالات‌ دشوار و چالش‌هاي‌ مهمي‌ را كه‌ انتظار مي‌رفت‌ با آنها مواجه‌ شود، نزد پروردگارش‌ مطرح‌ كرد. البته‌ اين‌ درسي‌ است‌ براي‌ دعوتگران‌ راه‌ خداأ كه‌ بايد موقعيت‌ها را به‌طور دقيق‌ ارزيابي‌ كنند.
 
	سوره شعراء آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرمود: نه‌ چنان‌ است‌» كلا: در اصل‌ كلمه‌اي‌ است‌ براي‌ ردع‌ و هشدار دادن‌ به‌ شخص‌ و مفيد آن‌ است‌ كه‌ تصور وي‌ در آن‌ امر مربوطه‌ درست‌ نيست‌. ولي ‌«كلا» در اينجا براي‌ وعده‌ است‌. يعني: اي‌ موسي‌! بر من‌ توكل‌ كن‌ و از آنان ‌نترس، مطمئن‌ باش‌ كه‌ تو را نمي‌كشند «پس‌ هر دوي‌ شما با آيات‌ ما برويد» ملاحظه ‌مي‌كنيم‌ كه‌ در ضمن‌ اين‌ جواب، پاسخ‌ موسي‌(ع) در همراه‌ ساختن‌ برادرش‌ با وي‌ در امر رسالت‌ نيز، نهفته‌ است‌. يعني: تو و آن‌ كسي‌ كه‌ درخواست‌ رسالت‌ وي‌ را كرده‌اي، به‌ همراه‌ معجزاتم‌ برويد و از قبطي‌ها نترسيد «بي‌گمان‌ ما با شما شنونده‌ايم‌» مراد خداي‌ متعال‌ از اين‌ سخن، تقويت‌ دلهاي‌ آن‌ دو بود. يعني: ما خود عهده‌دار نگه‌داري‌ و حراست‌ و ياري‌ دادن‌ شما هستيم‌.
 
سوره شعراء آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ سوي‌ فرعون‌ برويد و بگوييد: ما رسول‌ پروردگار عالميان‌ هستيم‌» كلمه‌ رسول‌ بر مفرد و تثنيه‌ و جمع‌ ـ هر سه‌ ـ اطلاق‌ مي‌شود پس‌ يك‌تن‌ هم‌ رسول ‌است، دو تن‌ هم‌ رسول‌ است‌ و سه‌ تن‌ نيز بنابراين، خطاب‌ شامل‌ هارون‌(ع) نيز مي‌شود، گويي‌ اتحاد و اتفاق‌ آنها بر يك‌ شريعت، آن‌ دو را چون‌ يك‌ رسول‌ واحد قرار داده‌ است‌. به‌ قولي‌ معناي‌ آن‌ اين‌ است: بگوييد؛ هر يك‌ از ما رسول‌ رب‌العالمين‌ هستيم