 سرانجام‌ غلبه‌ با چه‌كسي‌ خواهدبود، مشاهده ‌كنند. فراخواني‌ مردم، نشان‌ از اطمينان‌ فرعون‌ بر غلبه‌ عليه‌ موسي‌(ع) داشت‌ زيرا اومي‌خواست‌ موسي‌(ع) در محضر اجتماع‌ مردم‌ مغلوب‌ گردد تا احدي‌ از آنان‌ درخفا به‌ او ايمان‌ نياورد. از سويي‌ اين‌ رويداد، سخت‌ مورد علاقه‌ موسي‌(ع) نيز بود زيرا او مي‌دانست‌ كه‌ حجت‌ خداوندأ قطعا غالب‌ و حجت‌ كافران‌ محكوم‌ و مغلوب‌ است‌. پس‌ اين‌ خود از عنايات‌ خداوندأ بود كه‌ خواست‌ تا به‌دست‌ خود دشمن، دعوت‌ موسي‌(ع) را در ميان‌ توده‌هاي‌ مردم‌ نمايان‌ و آن‌ را در انظار همگان‌ غالب‌ و مسلط گردانيده‌ و مردم‌ مصر و بني‌اسرائيل‌ را همگي‌ به‌ آن‌ آشنا سازد و حقانيت‌ آن‌ را در ميدان‌ برهان‌ به‌ رأي‌العين‌ برآنان‌ هويدا گرداند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3384.txt"> آيه  40</a><a class="text" href="w:text:3385.txt">آيه  41-42</a><a class="text" href="w:text:3386.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:3387.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:3388.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:3389.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:3390.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:3391.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:3392.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:3393.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:3394.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:3395.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:3396.txt"> آيه  54</a><a class="text" href="w:text:3397.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:3398.txt"> آيه  56</a><a class="text" href="w:text:3399.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:3400.txt"> آيه  59</a><a class="text" href="w:text:3401.txt"> آيه  60</a></body></html>سوره شعراء آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«باشد كه‌ اگر جادوگران‌ پيروز شدند، از آنان‌ پيروي‌ كنيم‌» در دينشان‌. به‌ اين‌ترتيب‌ بود كه‌ كسان‌ فرعون‌ در ميان‌ مردم‌ چنين‌ وانمود كردند كه‌ گويي‌ آنان ‌بي‌طرفند، با اين‌ هدف‌ كه‌ خرد قوم‌ خويش‌ را سبك‌ كرده‌ و به‌بازي‌ بگيرند درحالي‌كه‌ منظورشان‌ پيروي‌ از جادوگران‌ نه‌ بلكه‌ بيرون‌ كردن‌ موسي‌(ع) از مقام ‌رهبري‌ و مسند پيامبري‌ بود.
 
سوره شعراء آيه  41‏متن آيه : ‏‏ فَلَمَّا جَاء السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْراً إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ ‏
آيه  42‏متن آيه : ‏‏ قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذاً لَّمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ جادوگران‌ آمدند» پيش‌ فرعون‌ «به‌ فرعون‌ گفتند: آيا ما را پاداشي‌ خواهد بود» از مال‌ يا جاه‌ و مقام‌ «اگر پيروز شويم‌» بر موسي‌(ع)؟
كه‌ فرعون‌ با اين‌ خواسته‌ آنان‌ موافقت‌ كرد و «گفت: آري‌ و بي‌گمان‌ شما در آن ‌صورت‌ از مقربان‌ خواهيد بود» يعني: شما نه‌ تنها در آن‌ صورت‌ پاداش‌ داريد بلكه‌ افزون‌ بر آن‌ مورد عنايت‌ من‌ نيز قرار خواهيد گرفت‌ به‌ طوري‌كه‌ از مقربان‌ بارگاهم‌خواهيد شد. بدين‌ گونه‌ بود كه‌ فرعون‌ آنان‌ را به‌ وعده‌ منصب‌ و مقام‌ فريفت‌.
 
سوره شعراء آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ لَهُم مُّوسَى أَلْقُوا مَا أَنتُم مُّلْقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«موسي‌ به‌ آنان‌» يعني: به‌ جادوگران‌ «گفت: آنچه‌ را كه‌ افگننده‌ هستيد، بيفگنيد» از سحر و جادو. بدين‌سان‌ بود كه‌ موسي‌(ع) خواست‌ تا از موضع ‌قدرت، با حجت‌ و معجزه‌ خويش‌ سركوب‌ و مقهورشان‌ گرداند و برآنان‌ نمايان ‌سازد كه‌ معجزه‌اي‌ كه‌ او به‌همراه‌ آورده، از جنس‌ چيزهايي‌ نيست‌ كه‌ آنان‌ بتوانند با آن‌ معارضه‌ كنند، از اين‌ روي‌ نوبت‌ تقدم‌ با آنهاست‌ كه‌ هر چه‌ در توان‌ دارند بكنند سپس‌ آماده‌ ميدان‌ او باشند.
 
	سوره شعراء آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ ريسمانها و چوبدستي‌هايشان‌ را انداختند و» در هنگام‌ انداختن‌ آنها «گفتند: به‌ عزت‌ فرعون‌ كه‌ ما حتما پيروزيم‌» يعني‌ ما به‌سبب‌ عزت‌ فرعون‌ پيروز مي‌شويم‌. يا سوگند به‌ عزت‌ فرعون‌ كه‌ ما پيروز مي‌شويم‌. مراد از عزت: جاه‌ وجلال‌ و عظمت‌ است‌.
 
	سوره شعراء آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ موسي‌ عصايش‌ را افگند و به‌ ناگاه‌ بر ساخته‌هايشان‌ را فروبلعيد» يعني: عصاي‌ اژدها پيكر وي‌ جادويي‌ را كه‌ از فريب‌ و خيال‌افگني‌ ـ با بيرون ‌آوردن ‌يك‌ چيز از صورت‌ حقيقي‌ آن‌ در ظاهر امر نه‌ در حقيقت‌ حال‌ ـ ساخته‌ بودند، فروبلعيد.
 
	سوره شعراء آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ جادوگران‌ به‌ سجده‌ در افگنده‌ شدند» يعني: چون‌ جادوگران‌ حقيقت‌ را مشاهده‌ كردند، دانستند كه‌ آن‌ معجزه‌ از آفرينش‌ صانعي‌ حكيم‌ است، نه‌ از صنع ‌بشر و از تردستي‌هاي‌ جادوگران‌ پس‌ به‌ خداي‌ عزوجل‌ ايمان‌ آورده‌ و برايش‌ به‌سجده‌ درافتادند و دعوت‌ موسي‌(ع) را اجابت‌ گفته‌ و نبوت‌ او را پذيرفتند. وسرعت‌ سجده‌ آنان‌ چنان‌ بود كه‌ گويي‌ بناگاه‌ فروافگنده‌ شدند.
 
آيه  275
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لاَ يَقُومُونَ إِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَن جَاءهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَىَ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ خداوند متعال‌ حال‌ مؤمنان‌ وارسته‌ پرداخت‌ كننده‌ زكات‌ و صدقات‌ را بيان‌ كرد، اكنون‌ به‌ بيان‌ حال‌ كساني‌ مي‌پردازد كه‌ رباخوار و حرام‌خوارند: «كساني‌ كه‌ ربا مي‌خورند» ربا: در لغت‌؛ افزودن‌ است‌ و در اصطلاح‌ شريعت‌؛ افزودن‌ مالي‌ است‌ مخصوص‌ بدون‌ عوضي‌ در مبادله‌ مال‌ با مال‌. يا افزودن‌ در مقدار يا مدت‌ معامله‌ دادوستد يا وام‌ است‌.
در جاهليت‌ عملكرد غالب‌ اين‌ بود كه‌ چون‌ زمان‌ پرداخت‌ وام‌ سر مي‌رسيد، طلبكار به‌ وامدار مي‌گفت: يا وامت‌ را مي‌پردازي‌ و يا بر مبلغ‌ مي‌افزايي‌! پس‌ اگر وامدار وام‌ را نمي‌پرداخت، بر اصل‌ مالي‌ كه‌ بر ذمه‌ وي‌ بود، مقداري‌ مي‌افزود ودر مقابل، طلبكار به‌ او تا مدتي‌ ديگر مهلت‌ مي‌داد. كه‌ اين، «رباي‌ نسيه‌» ناميده‌مي‌شود و به ‌اتفاق‌ علماي‌ اسلام‌ حرام‌ است‌. و هرچند هشدار اين‌ آيه‌ كريمه‌ متوجه‌خود رباخواران‌ است، اما حديث‌ شريف‌ زير، ديگران‌ را نيز كه‌ در اين‌ قضيه‌ به ‌نوعي‌ دخيلند، به‌ رباخوار ملحق‌ گردانيده‌ است، رسول‌ اكرمص فرمودند: «خدا ل