ياري‌ از حكام‌ و بوالهوسان‌ زمان‌ ما نيز وجود دارد.
 
	سوره شعراء آيه  129
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مصانع‌ مي‌سازيد» مصانع: عبارت‌ از قصرها و منازلي‌ است‌ كه‌ مردم‌ براي‌سكونت‌ مي‌سازند. به‌قولي: مصانع، عبارت‌ از قلعه‌ها و دژهاي‌ استوار است‌ «به‌اميد آن‌كه‌ جاودانه‌ بمانيد» گويي‌ با ساخت‌ وساز اين‌ برجها، جاودان‌ مي‌مانيد ومرگ‌ را هرگز به‌ شما دسترسي‌ نيست‌ در حالي‌كه‌ اصلا چنين‌ نيست‌ بلكه‌ اين‌ برجها و كاخها از دست‌ شما مي‌رود چنان‌كه‌ از دست‌ پيشينيان‌ شما رفت‌.
 
	سوره شعراء آيه  130
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ كيفر دست‌ مي‌گشاييد، ستمكارانه‌ دست‌ مي‌گشاييد» بطش: حمله‌ ور شدن‌ به‌ درشتي‌ و خشونت، همراه‌ با خشم‌ و سركوب‌ است‌.
هود(ع) اين‌ شيوه‌ را از آن‌روي‌ ناشايست‌ دانست‌ كه‌ اين‌گونه‌ برخورد، ظالمانه ‌است‌. اما در كيفر دادن‌ به‌ حق، به‌كارگرفتن‌ تازيانه‌ و شمشير و غير آن‌ جايز است‌.
 
سوره شعراء آيه  131‏متن آيه : ‏‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
آيه  132‏متن آيه : ‏‏ وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ‏ 
 آيه  133‏متن آيه : ‏‏ أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ ‏
‏ترجمه : ‏
«پس، از خدا پروا داريد و از من‌ اطاعت‌ كنيد. از كسي‌ پروا كنيد كه‌ شما را به‌ آنچه‌ مي‌دانيد، مدد كرد. شما را به‌ دادن‌ چهارپايان‌ و فرزندان‌ مدد كرد» يعني‌ از عذاب ‌خداأ پروا داريد، خدايي‌ كه‌ شما را با نعمت‌هاي‌ فراواني‌ مدد رسانيد و از انواع‌ برخورداري‌ها بهره‌مندتان‌ گردانيد.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ قوم‌ هود در احقاف‌ ـ نزديك‌ حضرموت‌ يمن‌ ـ سكونت ‌داشتند و از نعمتها و قدرت‌ بسياري‌ بهره‌مند بودند.
سوره شعراء آيه  134
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» نيز شما را مدد رسانيد «به‌ دادن‌ باغها و چشمه‌ساران‌» و چاه‌ها و جويباران‌.
	سوره شعراء آيه  135
‏متن آيه : ‏
‏ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ هود(ع) آنان‌ را بيم‌ داده‌ فرمود: «به‌راستي‌ من‌ از عذاب‌ روزي‌ سهمگين‌ بر شما بيمناكم‌» اگر كفر ورزيده‌ و بر شيوه‌ پرستش‌ غيرخداأ كه‌ هم‌ اكنون‌ بر آن ‌قرار داريد، اصرار و پافشاري‌ نماييد و شكر اين‌ نعمتها را به‌جا نياوريد.
 
	آيه  282
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلاَ يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ وَلاَ يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئاً فَإن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهاً أَوْ ضَعِيفاً أَوْ لاَ يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُواْ شَهِيدَيْنِ من رِّجَالِكُمْ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاء أَن تَضِلَّ إْحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى وَلاَ يَأْبَ الشُّهَدَاء إِذَا مَا دُعُواْ وَلاَ تَسْأَمُوْاْ أَن تَكْتُبُوْهُ صَغِيراً أَو كَبِيراً إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللّهِ وَأَقْومُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلاَّ تَرْتَابُواْ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلاَّ تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوْاْ إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلاَ يُضَآرَّ كَاتِبٌ وَلاَ شَهِيدٌ وَإِن تَفْعَلُواْ فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
سوره شعراء آيه  136
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا سَوَاء عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ الْوَاعِظِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: خواه‌ پندمان‌ دهي، خواه‌ از پنددهندگان‌ نباشي، براي‌ ما يكسان ‌است‌» يعني: اندرز دادن‌ و عدم‌ اندرز دادنت‌ نزد ما يكسان‌ است، به‌ هيچ‌ چيز از آن‌ اهميتي‌ نمي‌دهيم‌ و به‌ آنچه‌ تو مي‌گويي، هرگز التفاتي‌ نمي‌كنيم‌ و از راهي‌ كه ‌بر آن‌ هستيم، هرگز دست‌بردار نيستيم‌.
اين‌ سخن‌ را از باب‌ تعجيز هود(ع) و مأيوس‌كردن‌ وي‌ گفتند تا به‌ دعوتش‌ ادامه ‌ندهد و كار آنها را يكسره‌ بداند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3472.txt">آيه  137</a><a class="text" href="w:text:3473.txt">آيه  138</a><a class="text" href="w:text:3474.txt"> آيه  139</a><a class="text" href="w:text:3475.txt"> آيه  140</a><a class="text" href="w:text:3476.txt">آيه  141الي145</a><a class="text" href="w:text:3477.txt">آيه  146</a><a class="text" href="w:text:3478.txt">آيه  147-148</a><a class="text" href="w:text:3479.txt"> آيه  149</a><a class="text" href="w:text:3480.txt"> آيه  150</a><a class="text" href="w:text:3481.txt"> آيه  151</a><a class="text" href="w:text:3482.txt">آيه  152</a><a class="text" href="w:text:3483.txt"> آيه  153</a><a class="text" href="w:text:3484.txt"> آيه  154</a><a class="text" href="w:text:3485.txt"> آيه  155</a><a class="text" href="w:text:3486.txt">آيه  156</a><a class="text" href="w:text:3487.txt"> آيه  157</a><a class="text" href="w:text:3488.txt"> آيه  158</a><a class="text" href="w:text:3489.txt">آيه  159</a></body></html>سوره شعراء آيه  137
‏متن آيه : ‏
‏ إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ جز شيوه‌ پيشينيان‌ نيست‌» يعني: آنچه‌ كه‌ ما بر آن‌ از شرك‌ و كفرقرارداريم، جز عادت‌ و عمل‌ پيشينيان‌ نيست، آخر پدران‌ و نياكان‌ پيشين‌ ما نيز براين‌ كيشي‌ بوده‌اند كه‌ هم‌اكنون‌ ما بر آن‌ هستيم، با اين‌ وجود كار آنها به‌ سامان‌ وامور آنها به‌طور دلخواه‌ بود و ما هم‌ پيرو آنان‌ هستيم‌ بنابراين، بر اين‌ شيوه‌ استمرارخواهيم‌ داد و نمي‌خواهيم‌ تا آن‌ را با راه‌ و روش‌ ديگري‌ جايگزين‌ كنيم‌.
محتمل‌ است‌ كه‌ اين‌ آيه، جمله‌ معترضه‌اي‌ از فرموده‌ خداي‌ سبحان‌ باشد، نه ‌حكايت‌ از سخنان‌ قوم‌ هود، كه‌ در اين‌ صورت‌ معني‌ اين‌ است: تكذيب‌ قوم‌ هود نيز مانند تكذيب‌ ساير مرفهان‌ طغيان‌گري‌ بود كه‌ قبل‌ از آنان‌ پيامبرانشان‌ را تكذيب‌كردند. نظير اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي:(تشابهت قلوبهم): (دلهايشان‌ شبيه‌ همديگراست‌) «بقره‌ / 118».
 
سوره شعراء آيه  138
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما عذاب‌شونده‌ نيستيم‌» در برابر آنچه‌ كه‌ انجام‌ مي‌دهيم، از ارتكاب‌ ستم‌ و مانند آن‌ از شيوه‌ها و رفتارهاي‌ ناروايي‌ كه‌ هم‌اكنون‌ بر آن‌ قرار داريم‌.
 
	سوره شعراء آيه  139
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ او 