پروردگارم‌ به‌ آنچه‌ مي‌كنيد» از شرك‌ و گناه‌ «داناتر است‌» پس‌ اگر بخواهد شما را در برابر اينها مجازات‌ مي‌كند؛ يا به‌ افگندن‌ پاره‌اي ‌از آسمان‌ يا به‌ غير آن‌ اما در وسع‌ و توان‌ من‌ نيست‌ كه‌ از نزد خود شما را عذاب ‌كنم‌.
 
	سوره شعراء آيه  189
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ او را تكذيب‌ كردند» يعني: بر تكذيب‌ وي‌ استمرار ورزيده‌ و بر آن‌ اصرار و پافشاري‌ كردند «پس‌ عذاب‌ روز ظله‌ آنان‌ را فرو گرفت‌» ظله: ابر آتشباري‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را بر سرشان‌ گسترد و آن‌ ابر بر آنان‌ آتش‌ باريد و بر اثر آن‌ هلاك‌ شدند. بدين‌سان، خداي‌ سبحان‌ آنچه‌ را كه‌ خود پيشنهاد داده‌ بودند، بر آنان‌ فرود آورد «بي‌گمان‌ آن‌ عذاب‌ روزي‌ سهمگين‌ بود» بدان‌ جهت‌ كه‌ چنان‌ سختي‌اي‌ بر آنان‌ فرود آمد كه‌ بشر حد و اندازه‌ آن‌ را نمي‌تواند بسنجد.
ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «خداي‌ سبحان‌ بر آنان‌ باد سمومي‌ از جهنم‌ را فرستاد پس‌ آن‌ باد سموم‌ و سوزان، هفت‌ روز بر آنان‌ گشت‌ تا گرما و داغي‌ آن‌ بدنهايشان ‌را پخته‌ و بريان‌ كرد، خانه‌هايشان‌ داغ‌ شد و آبهايشان‌ در چاهها و چشمه‌سارها به‌ جوش‌ و غليان‌ آمد پس‌ از خانه‌ها و محلات‌ خويش‌ گريزان‌ بيرون‌ رفتند درحالي‌كه‌ باد سموم‌ همراهشان‌ بود آن‌گاه‌ خداوندأ خورشيد را از بالاي‌ سرشان‌ بر آنان‌ مسلط گردانيد كه‌ كاملا آنان‌ را زير شعاع‌ ذوب‌ كننده‌ خويش‌ گرفت‌ وريگ‌ها و شن‌هاي‌ سوزان‌ را نيز از زير پاهايشان‌ برگمارد تا بدانجا كه‌ گوشت ‌پاهايشان‌ بريان‌ شد و از پاهايشان‌ افتاد سپس‌ بر فراز سرهايشان‌ سايه‌اي‌ مانند ابري ‌سياه‌ را پديد آورد پس‌ چون‌ اين‌ ابر را ديدند، شتابان‌ به‌سوي‌ آن‌ رفتند تا به‌ گمان ‌خود در سايه‌ آن‌ اندكي‌ از عذاب‌ خويش‌ بكاهند ولي‌ هنگامي‌ كه‌ همگي‌ در زير آن‌ قرار گرفتند، خداي‌ سبحان‌ از آن‌ ابر بر آنان‌ آتشي‌ بارانيد كه‌ همه‌ سوختند وهلاك‌ شدند. بدين‌سان، خداي‌ عزوجل‌ شعيب‌(ع) و مؤمنان‌ همراه‌ وي‌ را نجات ‌داد.
بايد دانست‌ كه‌ وصف‌ نابودساختن‌ قوم‌ شعيب‌(ع) در سه‌ سوره‌ از قرآن‌ (سوره‌هاي‌ اعراف، هود و همين‌ سوره‌) به‌ تعابير مختلف‌ كه‌ مناسب‌ با سياق‌ هر سوره‌ است، بيان‌ شده‌ است‌.
 
سوره شعراء آيه  190‏متن آيه : ‏‏ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ‏
آيه  191‏متن آيه : ‏‏ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«حقا كه‌ در اين‌» هلاك‌ساختنشان‌ «نشانه‌اي‌ است‌» روشن‌ بر وجود و يگانگي ‌خداوند(ج) «و بيشترشان‌ مؤمن‌ نبودند و پروردگار توست‌ كه‌ عزيز رحيم‌ است‌» تفسير همانند اين‌ دو آيه، در همين‌ سوره‌ گذشت‌.
 
	سوره شعراء آيه  192
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ كه‌ اين‌ فروفرستاده‌ پروردگار عالميان‌ است‌» يعني: قرآن‌ كه‌ ذكر آن‌ در اول‌ سوره‌ گذشت‌ و اين‌ اخباري‌ كه‌ بر شما خوانده‌ مي‌شود، نازل‌شده‌ از بارگاه ‌خداي‌ رب‌العالمين‌ است‌.
 
سوره شعراء آيه  193‏متن آيه : ‏‏ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ‏
آيه  194‏متن آيه : ‏‏ عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«روح‌الامين‌ آن‌ را بر دلت‌ فرود آورده‌ است‌» يعني: جبرئيل‌(ع) آن‌ را بر دلت‌ خوانده‌ است‌ زيرا دل‌ اولين‌ حس‌ از حواس‌ باطني‌ است‌ كه‌ دريافت‌ مي‌كند و بر اثر آن‌ است‌ كه‌ تو قرآن‌ را فراگرفته‌ و آن‌ را فهميده‌اي‌. روح‌الامين‌ به‌ اتفاق‌ علما جبرئيل‌(ع) است‌ چنان‌كه‌ در سوره‌ بقره‌ آمده‌ است: (‏ قُلْ مَن كَانَ عَدُوّاً لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ ). «تا از هشداردهندگان‌ باشي‌» يعني: جبرئيل‌ آن‌ را بر تو فرودآورده‌ تا مردم‌ را با هشدارها و اعلاميه‌ها و مجازات‌هايي‌ كه‌ قرآن‌ متضمن‌ آن ‌است، هشدار و انذار كني‌.سوره شعراء آيه  195
‏متن آيه : ‏
‏ بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ زبان‌ عربي‌ مبين‌» يعني‌ فصيح‌ و روشن‌ و صحيح‌. آري‌! خداوندأ قرآن‌ را به‌ زبان‌ عربي‌ روشن‌ نازل‌ كرد تا مشركان‌ عرب‌ نگويند: آنچه‌ را تو به‌ غير زبان ‌ما مي‌گويي، درك‌ و فهم‌ نمي‌كنيم‌. بدين‌سان‌ بود كه‌ حق‌ تعالي‌ حجتشان‌ را قطع‌ و معذرتشان‌ را دفع‌ كرد.
 
	سوره شعراء آيه  196
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌ در صحيفه‌هاي‌ پيشينيان‌ آمده‌ است‌» يعني: وصف‌ اين‌ قرآن‌ در تورات‌ و انجيل‌ ذكر شده‌ و بشارت‌ آن‌ در آنها آمده‌ است‌ . يا معاني‌ آن‌ در كتب‌ پيشينيان ‌موجود است‌. آري‌! اين‌ يك‌ حقيقت‌ روشن‌ است‌؛ زيرا اگر كتب‌ عهد قديم‌ وجديد را ـ با وجود تحريف‌ آنها ـ بخوانيم، مي‌بينيم‌ كه‌ بسياري‌ از معاني‌ قرآن‌ در آنها موجود است، امري‌ كه‌ بر وحدت‌ وحي‌ و وحدت‌ دين‌ الهي‌ دلالت‌ مي‌كند.
	آيه  285
‏متن آيه : ‏
‏ آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ خداي‌ سبحان‌ در سوره‌ مباركه‌ «بقره‌» احكام‌ بسياري‌ را بيان‌ كرد، در پايان‌ آن، عظمت‌ مقام‌ سبحانيت‌ خود را با آيه: ﴿لِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ...﴾ تبيين‌ نموده‌ و پس‌ از آن، تصديق‌ پيامبر خودص و تصديق‌ مؤمنان‌ را به‌ تمام‌ اين‌ احكام‌ و اعتقادات‌ مطرح‌ مي‌كند و مي‌فرمايد: «پيامبر بدانچه‌ از جانب‌پروردگارش‌ بر او نازل‌ شده‌ ايمان‌ آورده‌ است‌» يعني: پيامبر خداص به‌ تمام‌ احكام‌ واعتقاداتي‌ كه‌ در اين‌ سوره‌ ذكر شد، تصديق‌ و باور نموده‌ است، همچنين‌ «مؤمنان‌ همگي، به‌ خدا و فرشتگان‌ ايمان‌ آورده‌اند» يعني: ايمان‌ آورده‌ اند كه‌ فرشتگان ‌وجود دارند و بندگان‌ مكرم‌ الهي‌ و واسطه‌ ميان‌ او و انبيايش‌ در فروآوردن ‌پيامهايش‌ مي‌باشند «و» ايمان‌ آورده‌اند «به‌ كتابهاي‌ وي‌» زيرا اين‌ كتابها دربرگيرنده‌ برنامه‌ها و قوانيني‌ هستند كه‌ بندگان‌ به ‌وسيله‌ آنها خداي‌ عزوجل‌ رابندگي‌ مي‌كنند «و» ايمان‌ آورده‌اند «به‌ پيامبرانش‌» زيرا ايشان‌ مبلغان‌ پيامهاي ‌الهي‌ براي‌ بندگانش‌ هستند. و مؤمنان‌ مي‌گويند: «ميان‌ هيچ‌يك‌ از فرستادگانش‌ فرق ‌نمي‌گذاريم‌» در اين‌ كه‌ فرس