 «از مردي‌ به‌نام‌ دقي‌ صوفي‌ حكايت‌ كرده‌اند كه‌ گفت: من‌شخصي‌ كرايه‌كش‌ بودم‌ و قاطري‌ داشتم‌ كه‌ از دمشق‌ تا شهر زبداني‌ بر آن ‌كرايه‌كشي‌ مي‌كردم‌. در يكي‌ از سفرهايي‌ كه‌ داشتم، مردي‌ قاطرم‌ را اجاره‌ كرده‌ و باهم‌ به‌ راه‌ افتاديم، در مسير راه‌ به‌ كوره‌راهي‌ رسيديم‌ كه‌ رهرو بسياري‌ نداشت، آن‌ مرد به‌ من‌ گفت: اين‌ راه‌ را در پيش‌گير كه‌ نزديكتر است‌. به‌ او گفتم: من‌ به‌ اين‌ كوره‌‌راه‌ آشنايي‌ ندارم‌. اما او گفت: من‌ بدان‌ آشنا هستم، اين‌ راهي‌ است ‌نزديكتر، به‌ اين‌ راه‌ برو. پس‌ به‌ آن‌ راه‌ روان‌ شديم‌. سرانجام‌ به‌ جايي‌ هولناك‌ و واديي‌ عميق‌ رسيديم‌ كه‌ در آن‌ كشتگاني‌ بسيار افتاده‌ بود. آن‌ مرد به‌ من‌ گفت: سر قاطر را نگه‌ دار تا من‌ فرودآيم‌. پس، از قاطر فرود آمد و جامه‌ در هم‌ كشيد وكاردي‌ را بيرون‌ آورده‌ و قصد جان‌ من‌ كرد. من‌ وقتي‌ اوضاع‌ را چنين‌ ديدم‌ از پيش‌ رويش‌ فرار كردم‌ اما او مرا دنبال‌ مي‌كرد. در اين‌ حال‌ او را به‌ نام‌ خداي ‌عزوجل‌ سوگندي‌ محكم‌ دادم‌ و گفتم: قاطر و آنچه‌ بر آن‌ است، مال‌ تو ولي‌ دست‌ از من‌ بدار. گفت: بخواهي‌ نخواهي‌ آنها از آن‌ من‌ است‌ ولي‌ من‌ كشتن‌ تو را مي‌خواهم‌. لذا ناگزير تسليم‌ وي‌ شده‌ و گفتم: حالا كه‌ چنين‌ است، به‌ من‌ اجازه ‌بده‌ تا دو ركعت‌ نماز بگزارم‌. گفت: بسيار خوب، شتاب‌ كن‌. پس‌ برخاستم‌ كه نماز بگزارم‌ اما چنان‌ پريشان‌ خاطر و آشفته‌حال‌ بودم‌ كه‌ آيات‌ قرآن‌ از ذهنم‌ پريد و حتي‌ يك‌ حرف‌ از آن‌ هم‌ به‌خاطرم‌ نيامد. متحير و وامانده‌ ايستادم‌ و او پشت‌سرهم‌ مي‌گفت: هلا زودتر... تمام‌ كن‌. در اين‌ هنگام‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل ‌بر زبانم‌ جاري‌ كرد: +ﯘ  ﯙ  ﯚ   ﯛ  ﯜ     ﯝ  ﯞ_  . بناگاه‌ ديدم‌ كه ‌اسب‌ سواري‌ درحالي‌كه‌ نيزه‌اي‌ در دست‌ داشت، از دهانه‌ وادي‌ روي‌ آورد و آن ‌نيزه‌ را بر آن‌ مرد افگند، نيزه‌ رأسا بر قلب‌ وي‌ فرورفت‌ و كشته‌ بر زمين‌ افتاد. پس‌ در آن‌ سوار درآويخته‌ و گفتم: تو را به‌ خداي‌ عزوجل‌ سوگند مي‌دهم‌ كه‌ بگو كيستي‌؟ گفت: من‌ فرستاده‌ كسي‌ هستم‌ كه‌ شخص‌ مضطر و درمانده‌ را ـ آن‌گاه ‌كه‌ او را بخواند ـ اجابت‌ مي‌كند و بلا را از وي‌ دور مي‌گرداند. سپس‌ با قاطر وبارش‌ به‌ سلامت‌ بازگشتم‌».
 
سوره نمل آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ أَمَّن يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَن يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ تَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا كيست‌ كه‌ شما را در تاريكي‌هاي‌ خشكي‌ و دريا راه‌ مي‌نمايد» يعني: كيست‌ كه‌ شما را در شبهاي‌ تاريك‌ ـ آن‌گاه‌ كه‌ در بيابانهاي‌ بي‌آب‌ و بي‌نشان‌ و در اعماق ‌درياها سفر مي‌كنيد ـ با علائم‌ راهنمايي‌ كه‌ در آسمان‌ و زمين‌ آفريده، راه ‌مي‌نمايد؟ بيابانها و درياها به‌ تاريكي‌ وصف‌ شدند، بدان‌جهت‌ كه‌ هيچ‌ نشانه‌اي ‌براي‌ راهيابي‌ در آنها نيست‌؛ جز آنچه‌ كه‌ خداوند متعال‌ در آنها از نشانه‌هاي ‌طبيعي‌ قرار داده‌ است‌ و جز آلات‌ و ابزاري‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ بشر را به‌ كشف‌ آنها توانا ساخته‌ و به‌وسيله‌ آنها راهياب‌ مي‌گردند «و كيست‌ كه‌ بادها را پيشاپيش‌ رحمتش ‌مژده‌بخش‌ مي‌فرستد؟» يعني: بادها را پيش‌ از باران‌ رحمتش‌ مي‌فرستد، كه‌ مژده‌بخش‌ فرود آمدن‌ قريب‌ الوقوع‌ آن‌ هستند «آيا با خداوند معبود ديگري‌ است‌» كه‌ اين‌ پديده‌هاي‌ شگرف‌ و شگفت‌ را به‌ فعليت‌ درآورد و ايجاد نمايد؟ «خدا برتر است‌ از آنچه‌ شريك‌ مي‌گردانند» يعني: حق‌ تعالي‌ منزه‌ و مقدس‌ است‌ از آن‌ كه‌ برايش‌ شريكي‌ باشد.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3620.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:3621.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:3622.txt"> آيه  66</a><a class="text" href="w:text:3623.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:3624.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:3625.txt"> آيه  69</a><a class="text" href="w:text:3626.txt">آيه  70</a><a class="text" href="w:text:3627.txt"> آيه  71</a><a class="text" href="w:text:3628.txt">آيه  72</a><a class="text" href="w:text:3629.txt"> آيه  73</a><a class="text" href="w:text:3630.txt">آيه  74</a><a class="text" href="w:text:3631.txt"> آيه  75</a><a class="text" href="w:text:3632.txt">آيه  76</a></body></html>سوره آل عمران آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللّهَ لاَ يَخْفَىَ عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ هيچ‌ چيز بر خدا پوشيده‌ نمي‌ماند، نه‌ در زمين‌ و نه‌ در آسمان» و از جمله‌آنچه‌ كه‌ بر وي‌ پوشيده‌ نمي‌ماند، ايمان‌ مؤمنان‌ و كفر كافران‌ است‌. آسمان‌ وزمين‌ را مخصوصا ياد كرد زيرا حس‌ بشري‌ از محدوده‌ آنها به‌ عوالم‌ ديگر فراترنمي‌رود.
 
سوره نمل آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ أَمَّن يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَمَن يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا كيست‌ كه‌ آفرينش‌ را آغاز مي‌كند و سپس‌ آن‌ را باز مي‌آورد؟» مشركان‌ به‌ اين ‌امر كه‌ خداي‌ سبحان‌ آفريننده‌ است، اقرار داشتند لذا اعترافشان‌ به‌ اصل‌ آفرينندگي‌ خداوندأ، الزاما اعتراف‌ به‌ قدرت‌ وي‌ بر بازآفريني‌ را نيز بر آنها اجتناب‌ ناپذير مي‌كند «و چه‌كسي‌ به‌ شما از آسمان‌ و زمين‌ روزي‌ مي‌دهد» با فرود آوردن‌ باران، روياندن‌ سبزيجات‌ و پديد آوردن‌ چهارپايان‌؟ «آيا با خدا معبود ديگري‌ است‌» كه‌ چيزي‌ از اينها را بيافريند و سامان‌ دهد تا آن‌ را برايش‌ شريك‌ قرار دهيد؟ «بگو: اگر راست‌ مي‌گوييد، برهانتان‌ را بياوريد» يعني: بر اين‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ شريكي ‌دارد، حجت‌ خود را بياوريد. يا بر اين‌ كه‌ در گردونه‌ هستي‌ صانع‌ و آفريننده ‌ديگري‌ است‌ كه‌ همچون‌ صنع‌ او مي‌آفريند، حجت‌ خود را بياوريد زيرا اگر شما در اين‌ ادعا كه‌ خداوندأ شريكي‌ دارد كه‌ مانند صنع‌ او مي‌آفريند، راستگو باشيد يقينا اين‌ امكان‌ هم‌ براي‌ شما وجود دارد تا بر آن‌ دليل‌ و برهان‌ اقامه‌ كنيد.
 
سوره نمل آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لَّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: هركه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌ ـ جز خدا ـ غيب‌ را نمي‌داند» يعني: احدي ‌از مخلوقات‌ در زمين‌ و آسمان، غيبي‌ را كه‌ خداوندأ علم‌ آن‌ را در حوزه‌ اختصاص‌ خود قرار داده‌ است، نمي‌داند «و نمي‌دانند كه‌ چه‌ هنگامي‌ برانگيخته ‌مي‌شوند» از قبرها. از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: «هر كس‌مي‌پندارد كه‌ رسول‌ خدا ص آنچه‌ را كه‌ فردا ر