‌ تعالي‌ پنهان‌ نمي‌ماند و ازجمله، عذابي‌ كه‌ آنان‌ به‌شتاب‌ مي‌طلبند. لذا بايد بدانند كه‌ هر چيز، موقت‌ به‌ وقتي ‌معين‌ و مؤجل‌ به‌ ميعادي‌ مقرر است‌ كه‌ علم‌ آن‌ در نزد خداوندأ است‌ پس‌چگونه‌ آن‌ را قبل‌ از ميعادي‌ كه‌ براي‌ آن‌ مقرر شده‌ است، به‌ شتاب‌ مي‌طلبند؟.
 
	سوره نمل آيه  76
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ اين‌ قرآن‌ بر بني‌اسرائيل‌ بيشتر آنچه‌ را كه‌ آنان‌ در باره‌اش‌ اختلاف‌ دارند، حكايت‌ مي‌كند» مانند اختلافشان‌ درباره‌ عيسي، عزيرإ و در ديگر امور حق‌. پس ‌اگر بني‌اسرائيل‌ به‌ قرآن‌ تمسك‌ جويند، بي‌گمان‌ راه‌ حل‌ اختلافها و پايان ‌دادن‌ به‌ تفرقه‌هايشان‌ را در قرآن‌ مي‌يابند و اين‌ خود دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ قرآن‌ از نزد خداوندأ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3634.txt">آيه  77</a><a class="text" href="w:text:3635.txt">آيه  78</a><a class="text" href="w:text:3636.txt">آيه  79</a><a class="text" href="w:text:3637.txt">آيه  80</a><a class="text" href="w:text:3638.txt">آيه  81</a><a class="text" href="w:text:3639.txt"> آيه  82</a><a class="text" href="w:text:3640.txt">آيه  83</a><a class="text" href="w:text:3641.txt">آيه  84</a><a class="text" href="w:text:3642.txt">آيه  85</a><a class="text" href="w:text:3643.txt">آيه  86</a><a class="text" href="w:text:3644.txt"> آيه  87</a><a class="text" href="w:text:3645.txt">آيه  88</a></body></html>سوره نمل آيه  77
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ لَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ كه‌ آن، هدايت‌ و رحمتي‌ براي‌ مؤمنان‌ است‌» يعني: يقينا قرآن‌ براي‌ كساني‌ كه‌ به‌ خداوندأ ايمان‌ آورده‌ و از پيامبرش‌ ص پيروي‌ مي‌كنند، هدايت‌ و رحمتي‌ است‌.
 
سوره نمل آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُم بِحُكْمِهِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ پروردگارت‌ به‌ حكم‌ خويش‌» يعني: به‌ قضاوت‌ عادلانه‌ خويش‌ «در ميانشان‌» يعني: در ميان‌ بني‌اسرائيل، يا در ميان‌ مؤمنان‌ به‌ قرآن‌ و منكران‌ آن‌ «داوري‌ مي‌كند» در روز قيامت‌ پس‌ محق‌ را پاداش‌ داده‌ و مبطل‌ را مجازات ‌مي‌كند. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: پروردگارت‌ ميانشان‌ در دنيا داوري‌ كرده‌ و آنچه‌را كه‌ به‌ تحريف‌ كشيده‌اند، آشكار مي‌گرداند «و او عزيز عليم‌ است‌» عزيز است ‌زيرا مغلوب‌ نمي‌گردد و قضايش‌ برگردانده‌ نمي‌شود و عليم‌ و داناست‌ بر آنچه‌ كه ‌بدان‌ حكم‌ مي‌كند.
سوره نمل آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بر خدا توكل‌ كن‌» يعني: اي‌ پيامبر! كار خويش‌ را به‌ او بسپار و بر او اعتماد كن‌ زيرا او ياري‌دهنده‌ توست‌ پس، از كساني‌ كه‌ با تو عناد مي‌ورزند، باكي‌ نداشته‌ باش‌ «بي‌گمان‌ تو بر حق‌ آشكار هستي‌» يعني: بر حق ‌بودن‌ تو آشكار است ‌لذا سزاوار نيست‌ كه‌ به‌ وجهي‌ از وجوه، در آن‌ شك‌ و ترديدي‌ به‌ ميان‌ آيد.
	سوره نمل آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاء إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«البته‌ تو نمي‌تواني‌ مردگان‌ را شنوا گرداني‌ و نمي‌تواني‌ به‌ كران‌ صدا را بشنواني‌ هنگامي‌ كه‌ پشت‌كنان‌ روي‌ بگردانند» و از حق‌ تماما اعراض‌ كنند زيرا اگر هم‌ روي‌ شخص‌ ناشنوا به‌جانب‌ ندا كننده‌ باشد، صدا را نمي‌شنود، چه‌ رسد به‌ اين‌ كه‌ به‌ ندادهنده‌ پشت‌ كرده‌ باشد.
در اين‌ آيه‌ خداوندأ كفار را به‌ مردگاني‌ بي‌احساس‌ و فاقد عقل‌ و شعور و شنوايي‌ تشبيه‌ كرده‌ است‌ زيرا آنان‌ اندرزها را نمي‌شنوند و دعوت‌ به‌سوي‌ خداوندأ را اجابت‌ نمي‌كنند.
 سوره نمل آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و تو نمي‌تواني‌ نابينايان‌ را از گمراهي‌ آنان‌ راه‌ بنمايي‌» يعني: تو راهبر كساني‌ كه‌ خداوندأ آنان‌ را از ديدن‌ حق‌ كور كرده، به‌ سوي‌ ايمان‌ نيستي‌ و اين‌ كار هرگز در توان‌ تو نيست‌ «تو نمي‌تواني‌ جز به‌ كساني‌ بشنواني‌ كه‌ به‌ آيات‌ ما ايمان‌ مي‌آورند» و قرآن‌ را تصديق‌ مي‌كنند، نه‌ كساني‌ كه‌ به‌ آن‌ كفر مي‌ورزند «پس ‌اينان‌ مسلمانند» يعني: اين‌ مؤمنان‌ به‌ آيات‌ ما هستند كه‌ براي‌ ما منقاد و مخلص‌اند.
 
	سوره نمل آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ قول‌ بر آنان‌ وقوع‌ يابد» يعني: چون‌ عذاب‌ بر آنان‌ ثابت‌ شود و تعلق ‌گيرد «دابه‌اي‌ را از زمين‌ براي‌ آنان‌ بيرون‌ مي‌آوريم‌» و اين‌ واقعه‌ در هنگام ‌نزديك ‌شدن‌ قيامت‌ است‌؛ آن‌گاه‌ كه‌ كفار با انواع‌ و الوان‌ هول‌ و هراسي‌ كه‌ آن‌ را به‌شتاب‌ مي‌طلبيدند روبه‌رو مي‌گردند. البته‌ خداي‌ سبحان‌ خود به‌ اوصاف‌ اين‌ دابه‌ (جانور) و بر اين‌ امر كه‌ به‌ چه‌ شكل‌ و هيأتي‌ است، داناتر است‌ زيرا خروج‌ دابه‌الارض‌ از علامات‌ قيامت‌ مي‌باشد «كه‌ با آنان‌ سخن‌ گويد» يعني: آن دابة ‌الرض با مردم‌ سخن‌ مي‌گويد: «كه‌ مردم‌ به‌ آيات‌ ما يقين‌ نداشتند» يعني: خروج‌ دابة ‌الرض به‌ سبب‌ عدم‌ باور داشتن‌ مردم‌ به‌ قرآن‌ است‌ و او به‌ مردم‌ خبر مي‌دهد كه‌ فلان‌ شخص، مؤمن‌ و فلان‌ شخص، كافر مي‌باشد.
در حديث‌ شريف‌ مرفوع‌ به‌ روايت‌ مسلم‌ از ابن‌عمر(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «بي‌گمان‌ اولين‌ نشانه‌هاي‌ قيامت‌ كه‌ ظهور مي‌كند، طلوع‌ خورشيد از جهت‌ مغرب‌ و خروج‌ دابه‌ بر مردم‌ به ‌هنگام‌ نيم‌ روز است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ حذيفه‌بن‌اسيدانصاري‌(رض) فرمود: رسول‌ خدا ص برما از اطاقي‌ سر كشيدند در حالي‌ كه‌ ما درباره‌ قيامت‌ مشغول‌ گفت‌وگو بوديم‌. پس‌فرمودند: «تا شما ده‌ نشانه‌ ذيل‌ را نبينيد قيامت‌ برپا نمي‌شود:
1 ـ طلوع‌ خورشيد از غروبگاه‌ آن‌.
2 ـ ظهور دود و دخان‌ (معروف‌).
3 ـ خروج‌ دابه‌الارض‌.
4 ـ ظهور يأجوج‌ و مأجوج‌.
5 ـ خروج‌ عيسي‌بن‌مريم‌إ.
6 ـ خروج‌ دجال‌.
7ـ سه‌ خسوف: خسوفي‌ در مغرب، 8 ـ خسوفي‌ در مشرق، 9 ـ و خسوفي‌ درجزيره ‌العرب‌.
10 ـ آتشي‌ كه‌ از عمق‌ عدن‌ بيرون‌ مي‌آيد و مردم‌ را مي‌رماند يا گرد مي‌آورد، با آنان‌ در هرجايي‌ كه‌ شب‌ بگذرانند، شب‌ مي‌گذراند و هر جا كه‌ در نيم‌روز بياسايند، با آنان‌ همراه‌ است‌».
اما محل‌ خروج‌ دابه‌الارض: در حديث‌ شريف‌ آم